Mag-log inShare
บทที่ 183
Petsa ng paglalathala:
2025-07-22 12:49:49
Pinakabagong kabanata
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 249
“ตราผนึกอักขระเช่นนี้... ลึกล้ำปานท้องนภาที่ไร้ขอบเขต” ชายชราพึมพำพลางถอนหายใจยาว แววตาที่จ้องมองพู่กันนั้นเต็มไปด้วยความอาวรณ์ทว่าก็แฝงด้วยความยอมรับในวาสนา เขาค่อยๆ ประคองพู่กันเล่มนั้นคืนสู่มือของอวี้เหวินอย่างทะนุถนอม “พู่กันเล่มนี้มีจิตวิญญาณของมันเอง... เมื่อครู่ข้าลองหยั่งเชิงดูแล้ว แม้แต่ข้
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 248
ใบหน้าของตาเฒ่าจูที่เคยบูดบึ้งถมึงทึง ปรับเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มยินดีดุจดอกไม้บานในฤดูใบไม้ผลิ แม้ในใจจะแอบฉงนสงสัยอยู่บ้างว่าเหตุใดเด็กหนุ่มผู้จองหองผู้นี้ถึงได้เปลี่ยนใจกะทันหันปานพลิกฝ่ามือ ‘หึ... คงเห็นท่าไม่ดี หรือไม่อยากให้ตาเฒ่าจางต้องปะทะกับข้าจนบาดเจ็บกระมัง’ เขาครุ่นคิดพลางปัดความสงสัยทิ้งไปเ
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 247
พริบตาที่เสียงตวาดก้องดังมาจากด้านนอก อวี้เหวินสะบัดข้อมือคราหนึ่ง พู่กันไม้โบราณที่แฝงกลิ่นอายเร้นลับพลันหายวับเข้าไปในแหวนมิติอย่างไร้ร่องรอย ดวงตาคมกริบของเขาประสานเข้ากับดวงตาที่สั่นไหวของจางเซวียนเพียงวูบเดียว ทั้งคู่ต่างเข้าใจในเจตนาของกันและกันโดยไร้คำพูด โครม! ประตูแสงค่ายกลถูกกระแทกเปิดออ
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 246
‘นี่มิใช่การจองจำ... แต่คือการทดสอบจิตวิญญาณ’ อวี้เหวินรำพึงในใจ เขาหลับตาลง นิ่งสงบดุจพระพุทธองค์ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เขาเลิกใช้เนตรเปล่งมองดูอักขระบนโซ่ แต่ใช้ ‘ดวงจิต’ สัมผัสถึงจังหวะการเต้นของค่ายกล เขาพบว่าอักขระเหล่านั้นมิได้หยุดนิ่ง แต่มันเปลี่ยนรูปร่างไปตามลมหายใจของเขา อวี้เหวินเริ่มขยับป
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 245
ชายชรามองดวงตาที่สงบนิ่งทว่าแฝงด้วยความทะเยอทะยานของเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกึ่งจริงกึ่งเล่น “ในเมื่อเจ้าเลื่อมใสในตัวหม่าเทียนหลัวถึงเพียงนี้... เจ้าสนใจจะเดินตามรอยเท้าอันลึกลับของเขา มุ่งสู่เส้นทางที่ใช้ 'สติปัญญา' สยบใต้หล้าอย่างนั้นหรือ?” “ข้าสนใจขอรับ” อวี้เหวินตอบโดยมิต้องค
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 244
ผู้อาวุโสหานเดินนำอวี้เหวินขึ้นสู่เบื้องบน ยิ่งผ่านแต่ละชั้น กลิ่นอายรอบกายก็ยิ่งหนักอึ้งและบริสุทธิ์ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงโถงทางเดินไม้หอมที่เงียบสงัดที่สุดของชั้นที่เจ็ด สุดทางนั้นมีประตูบานใหญ่แผ่ไอพลังจางๆ ออกมา มันมิได้ทำจากเหล็กกล้าหรือศิลา หากแต่เป็น ประตูแสงค่ายกล ที่ร้อยเรียงขึ้นจากอักข
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 130
อวี้เหวินชะงักงัน ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยวเบิกกว้าง ประกายในดวงตาวาววับดุจสายฟ้าฟาดผ่าม่านเมฆ สายตาของเขาจับจ้องไปยังเด็กน้อยอย่างไม่กะพริบ ราวกับต้องการทะลวงเข้าไปถึงส่วนลึกที่สุดในจิตวิญญาณ ทว่าเด็กน้อยกลับส่งยิ้มบางมาให้ พร้อมกับยืดตัวตรง กล่าวคำขอบคุณเบา ๆ ก่อนจะเดินจากไปอย่างเงียบงัน ราวกับเงาท
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 129
อวี้เหวินยังคงจ้องมองเขาอย่างแน่วแน่ ราวกับต้องการอ่านความจริงจากลึกในดวงจิตของอีกฝ่าย เฒ่าเจียนสูดลมหายใจลึก ก่อนเล่าด้วยน้ำเสียงสั่นเล็กน้อย “ราวหนึ่งเดือนก่อน ข้าออกเรือไปยังทะเลทางทิศตะวันตก จุดนั้นห่างจากชายฝั่งไกลพอควร ตั้งใจเพียงจะหาปูหาหอยไปขายแลกเบี้ย… แต่สิ่งที่ข้าเจอนั้น…” เขาหยุดนิ่ง
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 128
“ขอรับ ข้า... ได้ยินมาว่าอสูรตนนั้นปรากฏตัวขึ้นเพียงแห่งนี้” อวี้เหวินนิ่งงัน ราวตรึงคำตอบนั้นไว้ในห้วงใจ เขาเว้นวรรคก่อนเอ่ยถามอีกครั้ง “แล้วมีผู้ใด... ที่รอดชีวิตจากการพบเจอกับมันบ้าง?” หลิวหงทำท่าคิดคล้ายค้นหาความทรงจำ จากนั้นจึงเอ่ยอย่างลังเล “น่าจะมีอยู่คนหนึ่งขอรับ เป็นชาวประมงเก่าแก่
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 127
“เราตามรอยมันมาตั้งหลายวัน เพิ่งได้เจอเพียงเมื่อคืน” อวี้เหวินเอ่ยพลางลูบเงาผมยาวที่พลิ้วไหวไปตามสายลมทะเล “มันกลับดำดิ่งสู่ก้นสมุทรแล้วไม่ปรากฏตัวอีกเลย...ดูท่า มันคงไม่ใช่อสูรโง่เง่าธรรมดา” เขาหันมองสตรีข้างกาย ผู้ที่ยังคงนั่งนิ่งไม่ไหวติง ใต้แสงจันทร์ สีขาวของชุดบางเบาราวหมอกนั้นช่างงดงามเกิน
Maaari mong magustuhan
เมื่อฉันเข้าสู่ร่างนางร้าย
มูมูมิ1.6K viewsเมื่อผมกลายเป็นสาวนักศึกษา
Airflyline1.4K viewsทะลุยุคพร้อมมิติห้างระดับโลก ภาค 1
อตวสัตถา2.4K viewsเกิดใหม่ครั้งนี้ฉันเป็นเจ๊ใหญ่
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค1.8K viewsวันสิ้นโลกของผม
8164.8K viewsวาสนากาฝาก
กัญจารีย์1.1K viewsNinja of chaos บทนำ ลำนำแห่งเลอร์มอง
นักเขียนบ้านนา505 viewsฉันขออยู่อย่างสวย ๆ และรวยมาก
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค2.9K views
