تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 182
تاريخ النشر:
2025-07-22 12:49:49
أحدث فصل
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 249
“ตราผนึกอักขระเช่นนี้... ลึกล้ำปานท้องนภาที่ไร้ขอบเขต” ชายชราพึมพำพลางถอนหายใจยาว แววตาที่จ้องมองพู่กันนั้นเต็มไปด้วยความอาวรณ์ทว่าก็แฝงด้วยความยอมรับในวาสนา เขาค่อยๆ ประคองพู่กันเล่มนั้นคืนสู่มือของอวี้เหวินอย่างทะนุถนอม “พู่กันเล่มนี้มีจิตวิญญาณของมันเอง... เมื่อครู่ข้าลองหยั่งเชิงดูแล้ว แม้แต่ข้
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 248
ใบหน้าของตาเฒ่าจูที่เคยบูดบึ้งถมึงทึง ปรับเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มยินดีดุจดอกไม้บานในฤดูใบไม้ผลิ แม้ในใจจะแอบฉงนสงสัยอยู่บ้างว่าเหตุใดเด็กหนุ่มผู้จองหองผู้นี้ถึงได้เปลี่ยนใจกะทันหันปานพลิกฝ่ามือ ‘หึ... คงเห็นท่าไม่ดี หรือไม่อยากให้ตาเฒ่าจางต้องปะทะกับข้าจนบาดเจ็บกระมัง’ เขาครุ่นคิดพลางปัดความสงสัยทิ้งไปเ
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 247
พริบตาที่เสียงตวาดก้องดังมาจากด้านนอก อวี้เหวินสะบัดข้อมือคราหนึ่ง พู่กันไม้โบราณที่แฝงกลิ่นอายเร้นลับพลันหายวับเข้าไปในแหวนมิติอย่างไร้ร่องรอย ดวงตาคมกริบของเขาประสานเข้ากับดวงตาที่สั่นไหวของจางเซวียนเพียงวูบเดียว ทั้งคู่ต่างเข้าใจในเจตนาของกันและกันโดยไร้คำพูด โครม! ประตูแสงค่ายกลถูกกระแทกเปิดออ
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 246
‘นี่มิใช่การจองจำ... แต่คือการทดสอบจิตวิญญาณ’ อวี้เหวินรำพึงในใจ เขาหลับตาลง นิ่งสงบดุจพระพุทธองค์ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เขาเลิกใช้เนตรเปล่งมองดูอักขระบนโซ่ แต่ใช้ ‘ดวงจิต’ สัมผัสถึงจังหวะการเต้นของค่ายกล เขาพบว่าอักขระเหล่านั้นมิได้หยุดนิ่ง แต่มันเปลี่ยนรูปร่างไปตามลมหายใจของเขา อวี้เหวินเริ่มขยับป
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 245
ชายชรามองดวงตาที่สงบนิ่งทว่าแฝงด้วยความทะเยอทะยานของเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกึ่งจริงกึ่งเล่น “ในเมื่อเจ้าเลื่อมใสในตัวหม่าเทียนหลัวถึงเพียงนี้... เจ้าสนใจจะเดินตามรอยเท้าอันลึกลับของเขา มุ่งสู่เส้นทางที่ใช้ 'สติปัญญา' สยบใต้หล้าอย่างนั้นหรือ?” “ข้าสนใจขอรับ” อวี้เหวินตอบโดยมิต้องค
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 244
ผู้อาวุโสหานเดินนำอวี้เหวินขึ้นสู่เบื้องบน ยิ่งผ่านแต่ละชั้น กลิ่นอายรอบกายก็ยิ่งหนักอึ้งและบริสุทธิ์ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงโถงทางเดินไม้หอมที่เงียบสงัดที่สุดของชั้นที่เจ็ด สุดทางนั้นมีประตูบานใหญ่แผ่ไอพลังจางๆ ออกมา มันมิได้ทำจากเหล็กกล้าหรือศิลา หากแต่เป็น ประตูแสงค่ายกล ที่ร้อยเรียงขึ้นจากอักข
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 137
ผัวะ! เขายกแขนขึ้นป้องกันในเสี้ยวลมหายใจ เคล็ดวิชาเกราะสังวาลย์ดำมืดแผ่ขยายครอบคลุมทั่วร่าง กล้ามเนื้อเขม็งตึง เอ็นและกระดูกกึกก้องอย่างน่าพรั่นพรึง แรงปะทะที่สะท้านสู่กระดูกยังคงส่งตัวเขากระเด็นออกไปสองสามจั้ง ลอยกลางอากาศก่อนกระแทกกับพื้นทราย กลิ้งไถลทิ้งรอยลึกเป็นแนวยาว แววตาเขาสั่นไหวเล็กน้อ
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 136
ภายใต้เงาจันทราซีดเซียวที่ทอดแสงนวลลงบนผืนน้ำทะเลอันมืดมิด กลิ่นไอเค็มยังคงล่องลอยเคล้าคลอกับลมราตรี อวี้เหวินยืนหยัดดุจขุนเขาที่มิหวั่นไหวเบื้องหน้าบุรุษวัยกลางคน ดวงตากลับฉายแววกระวนกระวายราวถูกเพลิงแผดเผา แสงจันทร์สาดส่องลงบนใบหน้าคมคายราวสลักเสลา เงาร่างในอาภรณ์ดำสนิทดุจเงามัจจุราชขยับเพียงเล็กน
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 135
เบื้องข้างของเขา นางผู้หนึ่งนั่งเงียบงัน เสื้อคลุมสีขาวบางเบาราวม่านหมอกพริ้วไหวยามต้องสายลม ใบหน้างดงามดั่งภาพวาดโบราณแม้ซ่อนอยู่ใต้ผ้าคลุมหน้า หากแววตาเยียบเย็นของนางกลับแฝงไว้ด้วยความเฉียบคม จิตของนางสงบนิ่งยิ่งนัก ราวผืนน้ำใต้แสงจันทร์ ไม่มีคำพูดใดถูกเอื้อนเอ่ยจากคนทั้งคู่ตลอดเวลาหลายชั่วยามที่เ
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 134
เลศนัยบางอย่างพลันก่อเค้าในแววตา… ...คล้ายคนที่มิได้อำลาเพียงผู้มาเยือน แต่คือการเฝ้ามองชะตากรรมบางอย่างที่ถูกปล่อยให้เดินทางไกลออกไปอย่างเงียบงัน ... ยามเย็นคล้อยต่ำลงอย่างเนิบช้า แสงสีทองของตะวันยามอัสดงหลอมรวมเข้ากับผิวน้ำทะเลเบื้องหน้าเป็นริ้วระลอกสุกปลั่ง ดุจผืนไหมทองที่ทอดยาวไม่มีสิ้นสุด
قد تعجبك أيضًا
วาจาแช่งชักของสตรีร้ายกาจ ดันกลายเป็นคำทำนายศักดิ์สิทธิ์
ซูเล่อเหยียน1.4K وجهات النظرสามี... ลืมไปแล้วหรือว่าเราหย่ากันแล้ว
กัญจารีย์5.3K وجهات النظرคุณสามีไร้ค่า เรามาหย่ากันเถอะ
หลิงเฟิง(泠风)6.7K وجهات النظرขวัญรดาลูกแม่ค้า
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค1.4K وجهات النظرมธุรสวาทเจ้าสำนัก
หลูซื่อเต๋อ1.4K وجهات النظرแล้วฉันมาอยู่บนเตียงของตัวร้ายได้ยังไงเนี่ย
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า409 وجهات النظرสตรีผู้อาภัพกับชายเร่ร่อน
กัญจารีย์2.1K وجهات النظرเพราะงูตัวนั้นคือรักเก่าของฉัน
Tawan miki214 وجهات النظر
