Partager

บทที่ 241

Auteur: Prince_White
last update Date de publication: 2026-03-07 16:21:59
“หากไม่มีท่านผู้อาวุโส ศิษย์คงมิมีโอกาสได้รับรางวัลอันทรงเกียรตินี้” อวี้เหวินกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงใ
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 249

    “ตราผนึกอักขระเช่นนี้... ลึกล้ำปานท้องนภาที่ไร้ขอบเขต” ชายชราพึมพำพลางถอนหายใจยาว แววตาที่จ้องมองพู่กันนั้นเต็มไปด้วยความอาวรณ์ทว่าก็แฝงด้วยความยอมรับในวาสนา เขาค่อยๆ ประคองพู่กันเล่มนั้นคืนสู่มือของอวี้เหวินอย่างทะนุถนอม “พู่กันเล่มนี้มีจิตวิญญาณของมันเอง... เมื่อครู่ข้าลองหยั่งเชิงดูแล้ว แม้แต่ข้

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 248

    ใบหน้าของตาเฒ่าจูที่เคยบูดบึ้งถมึงทึง ปรับเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มยินดีดุจดอกไม้บานในฤดูใบไม้ผลิ แม้ในใจจะแอบฉงนสงสัยอยู่บ้างว่าเหตุใดเด็กหนุ่มผู้จองหองผู้นี้ถึงได้เปลี่ยนใจกะทันหันปานพลิกฝ่ามือ ‘หึ... คงเห็นท่าไม่ดี หรือไม่อยากให้ตาเฒ่าจางต้องปะทะกับข้าจนบาดเจ็บกระมัง’ เขาครุ่นคิดพลางปัดความสงสัยทิ้งไปเ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 247

    พริบตาที่เสียงตวาดก้องดังมาจากด้านนอก อวี้เหวินสะบัดข้อมือคราหนึ่ง พู่กันไม้โบราณที่แฝงกลิ่นอายเร้นลับพลันหายวับเข้าไปในแหวนมิติอย่างไร้ร่องรอย ดวงตาคมกริบของเขาประสานเข้ากับดวงตาที่สั่นไหวของจางเซวียนเพียงวูบเดียว ทั้งคู่ต่างเข้าใจในเจตนาของกันและกันโดยไร้คำพูด โครม! ประตูแสงค่ายกลถูกกระแทกเปิดออ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 246

    ‘นี่มิใช่การจองจำ... แต่คือการทดสอบจิตวิญญาณ’ อวี้เหวินรำพึงในใจ เขาหลับตาลง นิ่งสงบดุจพระพุทธองค์ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เขาเลิกใช้เนตรเปล่งมองดูอักขระบนโซ่ แต่ใช้ ‘ดวงจิต’ สัมผัสถึงจังหวะการเต้นของค่ายกล เขาพบว่าอักขระเหล่านั้นมิได้หยุดนิ่ง แต่มันเปลี่ยนรูปร่างไปตามลมหายใจของเขา อวี้เหวินเริ่มขยับป

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 245

    ชายชรามองดวงตาที่สงบนิ่งทว่าแฝงด้วยความทะเยอทะยานของเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกึ่งจริงกึ่งเล่น “ในเมื่อเจ้าเลื่อมใสในตัวหม่าเทียนหลัวถึงเพียงนี้... เจ้าสนใจจะเดินตามรอยเท้าอันลึกลับของเขา มุ่งสู่เส้นทางที่ใช้ 'สติปัญญา' สยบใต้หล้าอย่างนั้นหรือ?” “ข้าสนใจขอรับ” อวี้เหวินตอบโดยมิต้องค

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 244

    ผู้อาวุโสหานเดินนำอวี้เหวินขึ้นสู่เบื้องบน ยิ่งผ่านแต่ละชั้น กลิ่นอายรอบกายก็ยิ่งหนักอึ้งและบริสุทธิ์ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงโถงทางเดินไม้หอมที่เงียบสงัดที่สุดของชั้นที่เจ็ด สุดทางนั้นมีประตูบานใหญ่แผ่ไอพลังจางๆ ออกมา มันมิได้ทำจากเหล็กกล้าหรือศิลา หากแต่เป็น ประตูแสงค่ายกล ที่ร้อยเรียงขึ้นจากอักข

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 123

    ณ ดินแดนห่างไกลจากแคว้นตงชิงนับเเสนนับล้านลี้ ภายใต้ผืนฟ้าอันไกลโพ้นซึ่งมีเปลวอัคคีแห่งตระกูลมังกรเพลิงแผ่ขยายครอบคลุมแคว้นน้อยใหญ่มากมาย กลางผืนดินอันกว้างใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งฟ้าดินยังต้องเกรงกลัว อาณาเขตอันยิ่งใหญ่โอฬารของตระกูลซ่งตั้งตระหง่านอยู่ดุจราชันย์แห่งอัคคี ภายในห้องโถงหลักของจวนประมุขตระ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 122

    ชายวัยกลางคนผู้พาพวกเขามายังทะเลสาบแห่งนี้ นั่งอยู่ตรงข้าม ไฟส่องให้เห็นริ้วรอยบนใบหน้าที่ผ่านพายุแห่งกาลเวลา สายตาของเขายังคงฉายแววพรั่นพรึงไม่จางจาง “เมื่อครู่… สิ่งนั้นคืออสูรในเรื่องเล่าของท่านจริงหรือ?” อวี้เหวินเอ่ยถามเสียงนิ่ง แต่ภายในเต็มไปด้วยคลื่นแห่งความสงสัย ชายคนนั้นพยักหน้าช้า ๆ สา

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 121

    ใต้เงาเปลวเพลิงที่ลุกโชนแผ่วเบากลางค่ำคืน อวี้เหวินยังมิทันได้เอื้อนเอ่ยคำถามอื่นใดแก่ชายผู้นั้นต่อ เสียงคำรามต่ำของผืนน้ำก็กระแทกโสตประสาทเข้ามาอย่างกะทันหัน... ตูม! เสียงสายน้ำกระแทกดังก้องราวฟ้าผ่ากลางทะเลลึก คลื่นน้ำขนาดใหญ่ปะทุขึ้นอย่างรุนแรงราวกับภูผาทลาย กระเซ็นสาดเข้าหาชายฝั่งพร้อมแรงอัด

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 119

    “หากมีอสูรออกอาละวาดอย่างที่ว่าจริง เหตุใดจึงไม่พบแม้แต่รอยเท้าหรือคราบโลหิตเล่า?” อวี้เหวินเคยกล่าวกับตนเองขณะพายเรือลำเล็กซึ่งเขาซ่อมแซ่มจนพอใช้ได้ ออกล่องไปในท้องทะเล ไม่ไกลนักจากฝั่ง แต่ทั้งผืนน้ำกว้างใหญ่กลับเงียบสงบจนน่ากลัว ราวกับมีบางสิ่งซุกซ่อนอยู่ลึกใต้ห้วงธารา... หรือไม่ก็ ทุกอย่างที่เคย

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status