مكتبة
بحث
بيت / แฟนตาซี / ดาบพิฆาตสลับนภา / บทที่ 69

مشاركة

บทที่ 69

مؤلف: Prince_White
last update تاريخ النشر: 2025-04-20 16:52:09
กระทั่งรุ่งอรุณของวันที่สี่มาเยือน...

ท้องฟ้ายามเช้าสว่างเรืองรองเหนือเมืองซูไห่ เสียงฆ้องยามเช้าจ
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل السابق الفصل التالي
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 249

    “ตราผนึกอักขระเช่นนี้... ลึกล้ำปานท้องนภาที่ไร้ขอบเขต” ชายชราพึมพำพลางถอนหายใจยาว แววตาที่จ้องมองพู่กันนั้นเต็มไปด้วยความอาวรณ์ทว่าก็แฝงด้วยความยอมรับในวาสนา เขาค่อยๆ ประคองพู่กันเล่มนั้นคืนสู่มือของอวี้เหวินอย่างทะนุถนอม “พู่กันเล่มนี้มีจิตวิญญาณของมันเอง... เมื่อครู่ข้าลองหยั่งเชิงดูแล้ว แม้แต่ข้

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 248

    ใบหน้าของตาเฒ่าจูที่เคยบูดบึ้งถมึงทึง ปรับเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มยินดีดุจดอกไม้บานในฤดูใบไม้ผลิ แม้ในใจจะแอบฉงนสงสัยอยู่บ้างว่าเหตุใดเด็กหนุ่มผู้จองหองผู้นี้ถึงได้เปลี่ยนใจกะทันหันปานพลิกฝ่ามือ ‘หึ... คงเห็นท่าไม่ดี หรือไม่อยากให้ตาเฒ่าจางต้องปะทะกับข้าจนบาดเจ็บกระมัง’ เขาครุ่นคิดพลางปัดความสงสัยทิ้งไปเ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 247

    พริบตาที่เสียงตวาดก้องดังมาจากด้านนอก อวี้เหวินสะบัดข้อมือคราหนึ่ง พู่กันไม้โบราณที่แฝงกลิ่นอายเร้นลับพลันหายวับเข้าไปในแหวนมิติอย่างไร้ร่องรอย ดวงตาคมกริบของเขาประสานเข้ากับดวงตาที่สั่นไหวของจางเซวียนเพียงวูบเดียว ทั้งคู่ต่างเข้าใจในเจตนาของกันและกันโดยไร้คำพูด โครม! ประตูแสงค่ายกลถูกกระแทกเปิดออ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 246

    ‘นี่มิใช่การจองจำ... แต่คือการทดสอบจิตวิญญาณ’ อวี้เหวินรำพึงในใจ เขาหลับตาลง นิ่งสงบดุจพระพุทธองค์ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เขาเลิกใช้เนตรเปล่งมองดูอักขระบนโซ่ แต่ใช้ ‘ดวงจิต’ สัมผัสถึงจังหวะการเต้นของค่ายกล เขาพบว่าอักขระเหล่านั้นมิได้หยุดนิ่ง แต่มันเปลี่ยนรูปร่างไปตามลมหายใจของเขา อวี้เหวินเริ่มขยับป

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 245

    ชายชรามองดวงตาที่สงบนิ่งทว่าแฝงด้วยความทะเยอทะยานของเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกึ่งจริงกึ่งเล่น “ในเมื่อเจ้าเลื่อมใสในตัวหม่าเทียนหลัวถึงเพียงนี้... เจ้าสนใจจะเดินตามรอยเท้าอันลึกลับของเขา มุ่งสู่เส้นทางที่ใช้ 'สติปัญญา' สยบใต้หล้าอย่างนั้นหรือ?” “ข้าสนใจขอรับ” อวี้เหวินตอบโดยมิต้องค

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 244

    ผู้อาวุโสหานเดินนำอวี้เหวินขึ้นสู่เบื้องบน ยิ่งผ่านแต่ละชั้น กลิ่นอายรอบกายก็ยิ่งหนักอึ้งและบริสุทธิ์ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงโถงทางเดินไม้หอมที่เงียบสงัดที่สุดของชั้นที่เจ็ด สุดทางนั้นมีประตูบานใหญ่แผ่ไอพลังจางๆ ออกมา มันมิได้ทำจากเหล็กกล้าหรือศิลา หากแต่เป็น ประตูแสงค่ายกล ที่ร้อยเรียงขึ้นจากอักข

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 83

    อีกฟากหนึ่ง หลัวเทียนอี้ ซึ่งเอนกายพิงเสาไม้เบา ๆ พลันหรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง “หมอนี่…มีพลังของผู้กล้า” เขากระซิบคำเบา ๆ กับศิษย์น้องคนสนิทที่ยืนด้านหลัง “สืบให้ข้า…ว่าชายชื่ออวี้เหวินผู้นี้ มาจากที่ใด เคยอยู่สำนักไหนมาก่อน” เสียงพยักหน้าตอบเบา ๆ ดังขึ้นตามมา ก่อนร่างเงาสีเทาเลือนหายไปราวอากาศ หลี่ห

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 82

    ในสนามที่สี่ ยามเท้าของอวี้เหวินเหยียบลงบนเวทีหิน เงาของเขาเหยียดยาวเคียงข้างอีกผู้หนึ่ง เจียนอู่ แห่งหมู่บ้านเขากระดูกเหล็ก บุรุษร่างสูงใหญ่กล้ามเนื้อแน่นหนา ไหล่กว้างราวหินผา แววตาเฉียบคมประหนึ่งอินทรีย์กวาดมอง เขาเป็นหนึ่งในผู้เข้าทดสอบซึ่งฝึกฝนร่างกายมานับสิบปี ก้าวสู่ระดับ “กำเนิดกายขั้นกลาง”

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 81

    ทันใดนั้น.. “เคร้ง!” กระบี่วายุครามหลุดจากฝักด้วยเสียงแผ่วเบา หากแต่ดวงตาผู้ชมกลับเบิกกว้างในเสี้ยววินาที ร่างของศิษย์ตระกูลหลัวสะท้านวูบ เสื้อคลุมตรงหน้าอกฉีกขาดเป็นแนว ยังไม่ทันที่เสียงกระบี่จะสงบ เด็กหนุ่มจากเวิ้งเมฆาพลันกระโจนเข้า ทว่าสายฟ้ากลางพายุย่อมมิอาจถูกจับต้อง ในชั่วพริบตาเดียว หลี่หม

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 80

    --- สนามที่หนึ่ง หลี่หมิง แห่งสำนักบูรพาวายุ เครื่องแต่งกายฟ้าเงินปลิวสะบัดตามแรงลม กระบี่วายุครามบนหลังของเขาเปล่งประกายเย็นเยียบราวน้ำแข็งในราตรี ดวงตาคมกล้าดังสายฟ้า แลดูเมินเฉยต่อโลกีย์แต่แฝงไว้ด้วยรังสีอันอหังการ์ เขายืนเงียบ ไม่กล่าวสิ่งใด แต่ผู้คนรอบลานกลับขนลุกเกรียว เพียงยืนอยู่ที่นั่น…ก

فصول أخرى

قد تعجبك أيضًا

استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status