ตอนที่ 8 หยุดพล่าม

หลังจากเลิกเรียน ไต้ฝุ่นกับกลุ่มเพื่อนก็ไปยืนรอใครบางคนอยู่ตรงซอยด้านหลังของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง

เขาล้วงโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูเวลา กลับเห็นว่าตอนนี้เกือบห้าโมง ซึ่งเป็นเวลาที่เขาได้นัดกับชาร์มเอาไว้

ไม่รอช้า ชายหนุ่มรีบพิมพ์ข้อความส่งไปหาเธออย่างรวดเร็ว

Typhoon : วันนี้พี่ติดธุระ เดี๋ยวคืนนี้โทรหานะครับ

เมื่อส่งข้อความเสร็จเรียบร้อย เขาจึงหันไปถามช็อปเปอร์ที่ยืนอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้าร้อนรนทันที

“มึงแน่ใจนะ ว่าไอ้พวกเวรนั่นจะออกทางด้านหลัง” 

“เออ! นั่นไง มากันนู้นละ” ช็อปเปอร์ตอบกลับทันควัน เมื่อมองไปเห็นศัตรูของเพื่อนที่กำลังขี่รถมอเตอร์ไซค์ตรงเข้ามา

เอี๊ยด!!

เสียงยางรถเสียดสีบนพื้นถนนดังสะท้าน ก่อนที่หนึ่งในนั้นจะเอ่ยถามอย่างไม่พอใจ

“พวกมึงเป็นใครวะ มาขวางทางทำเชี่ยไร” 

ไต้ฝุ่นจ้องเขม็งไปทางกลุ่มคนพวกนั้น พลางเดินลากไม้เบสบอลก้าวเข้าไปหยุดตรงหน้ารถมอเตอร์ไซค์ของอีกฝ่าย ก่อนจะชี้ไม้ไปยังผู้ชายสองคนที่เขาหมายตาเอาไว้

“กูมีเรื่องอยากเคลียร์กับมึง และมึง ส่วนคนอื่น…ถ้าอยากร่วมด้วยก็อยู่ แต่ถ้าไม่อยากก็ไสหัวไปซะ” 

สิ้นเสียงทุ้ม หนึ่งในนั้นก็หันไปมองหน้าเพื่อนตัวเอง แล้วเอ่ยขึ้นอย่างรวดเร็ว

“งั้นพวกกูไปก่อนนะเว้ย พอดีไม่ชอบเสือกเรื่องชาวบ้าน” พูดจบ บุคคลที่ไม่เกี่ยวข้องก็รีบบิดรถมอเตอร์ไซต์ออกไปทันที

คนตัวสูงมองสบตากับคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน ก่อนจะเอ่ยเสียงเข้ม

“มึงจำกูได้ไหมวะ?”

“….” อีกฝ่ายหันไปมองหน้ากันนิ่ง โดยไม่ตอบอะไร

“เป็นใบ้ซะด้วย” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน พลางใช้ไม้เบสบอลเคาะลงที่มือตัวเองสองสามครั้ง คล้ายกับกำลังวอร์มมือก่อนลงมือจริง

ทันใดนั้น เพลิงกัลป์ก็ก้าวเข้ามาแล้วเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าร้อนรน

“เล่นแม่งเลย ก่อนที่พ่อมึงจะโผล่มา”

“เออ! มึงเอามันลงมาดิ๊” เขาตอบกลับอย่างไม่ลังเล น้ำเสียงแข็งกร้าวเต็มไปด้วยโทสะ

จากนั้น เพลิงกัลป์กับช็อปเปอร์ก็พุ่งเข้าไปล็อกตัวสองคนนั้น พลางกระชากลงจากเบาะมอเตอร์ไซค์อย่างรวดเร็ว

ไม่รอช้า ไต้ฝุ่นกำหมัดแน่นชกลงบนใบหน้าของอีกฝ่ายสลับกันอย่างไม่ปรานี

ผลัวะ! ผลัวะ!

“อย่าพูดถึงคนของกูแบบนั้นอีก เก็บปากไว้แดกข้าวซะ!” น้ำเสียงของเขาเย็นยะเยือก ดวงตาคมกริบจ้องสองคนนั้นตาเขม็ง พลางขบกรามจนเส้นเลือดปูดขึ้นตามขมับ 

ทว่าอีกฝ่ายยังคงท้าทาย ยกคางขึ้นมองเขาอย่างไม่เกรงกลัว

“ใครใช้ให้มึงมีเมียน่าล่อขนาดนั้นล่ะ” 

ไม่นานคนข้างๆ ก็พูดต่อประโยคพร้อมกับแสยะยิ้มออกมาเล็กน้อย

“เออ! ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ถ้ามึงเบื่อก็โยนมาให้พวกกูได้นะ ของมือสองพวกกูไม่ถือ”

ไต้ฝุ่นขบกรามแน่นทันที อารมณ์คุกรุ่นแผ่ซ่านไปทั่วอก ก่อนจะระเบิดออกมาเป็นคำพูดกร้านๆ

“หยุดพล่าม ไอ้สัส!”

สิ้นเสียงทุ้ม เขาก็ฟาดไม้เบสบอลลงที่หน้าท้องของทั้งสองอย่างแรง พลางกระหน่ำหมัดเข้าใส่ใบหน้าอีกฝ่ายอย่างระรัว

ตุบ! ตุบ!

ผลัวะ! ผลัวะ! 

“เก็บปากเอาไว้แดกข้าวต้มโรงพยาบาลซะ ไอ้สัส!”

ผลัวะ!

เขารัวหมัดอย่างเดือดดาล ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดยั้งเลยสักนิด จนฝ่ายตรงข้ามเลือดไหลกบปากเป็นทาง 

ช็อปเปอร์ที่เห็นสภาพของสองคนนั้นเริ่มแน่นิ่งไป จึงเอ่ยปรามเพื่อนตัวเองทันที

“เชี่ย! มึงพอได้แล้วไอ้สัส เดี๋ยวแม่งตายซะก่อน”

ไต้ฝุ่นแสยะยิ้มออกมา ก่อนจะจับใบหน้าของอีกฝ่ายบีบลงไปแรงๆ แล้วเอ่ยถามเสียงเข้ม

“ไหนลองพูดอีกทีซิ พวกมึงยังจะอยากได้คนของกูอยู่อีกไหม”

“มะ ไม่อยากแล้ว”

“กูไม่เอาแล้ว”

สิ้นเสียงของสองคนนั้น เขาก็พยักหน้าบอกให้ช็อปเปอร์กับเพลิงกัลป์ปล่อยตัวพวกมัน ก่อนจะถีบอีกฝ่ายนอนกองลงบนพื้นทันที

“อย่าแจ้งความ ไม่งั้นกูเอาพวกมึงตาย” เขาเอ่ยขึ้น พลางยกเท้ากระทืบหน้าอกของพวกนั้นคนละทีอย่างเต็มแรง 

ตุบ! ตุบ!

“ฟังมันซะ! ถ้าพวกมึงไม่อยากจบชีวิตไว้เพียงเท่านี้” เพลิงกัลป์พูดทิ้งท้าย ก่อนจะเดินตามได้ฝุ่นออกไป

ตกดึก

หลังกลับมาจากการสั่งสอนพวกเด็กเวร ไต้ฝุ่นกับกลุ่มเพื่อนก็พากันไปขลุกอยู่ที่บ้านพักของเพลิงกัลป์ 

ในขณะที่เขากำลังยกกระป๋องเบียร์ขึ้นดื่ม ช็อปเปอร์เหมือนนึกอะไรบางอย่างได้ จู่ๆ ก็เอ่ยขึ้น ทำเอาเขาชะงักมือกลางอากาศทันที

“กูอยากเห็นหน้าคนที่มึงชอบว่ะ มีรูปไหมวะ”

คนตัวสูงขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะตอบกลับสั้นๆ

“ไม่”

“ไม่มีเหรอวะ” อีกฝ่ายเลิกคิ้วถาม สีหน้าเต็มไปด้วยความอยากรู้แบบปิดไม่มิด

“ไม่เสือก” เขาตอบกลับทันควัน พลางยกเบียร์ขึ้นดื่มอย่างไม่ใส่ใจ

ทันใดนั้น ช็อปเปอร์ก็ขมวดคิ้วแน่น ดวงตาคมกริบจ้องมองเขาด้วยแววตาฉายความไม่พอใจ ก่อนจะเอ่ยขึ้น

“อ้าว! ไอ้สัสนี่ วันนี้กูอุตส่าห์ช่วยมึงไปเล่นพวกแม่ง ยังมาหวงกับเพื่อนอีก”

สิ้นเสียงของช็อปเปอร์ ผิงผิงก็รีบพูดแทรกทันที

“เขามีแฟนแล้วไม่ใช่เหรอฝุ่น มึงตัดใจเถอะ”

ไต้ฝุ่นนั่งเงียบ ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

บรรยากาศตกอยู่ในความเงียบครู่หนึ่ง ก่อนที่ช็อปเปอร์จะเอ่ยขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและจริงจัง

“กูยังยืนยันคำเดิม ถ้าแฟนเขาไม่ดี มึงก็แค่แย่งมา”

คำพูดของอีกฝ่าย ทำเอาผิงผิงขมวดคิ้วแน่นทันที ก่อนจะสวนกลับไป

“ทำอย่างกับพวกมึงดีนักล่ะ” เพราะเพื่อนของเธอแต่ละคนก็ไม่ใช่คนดีสักเท่าไหร่

“ดีไม่ดี กูก็ไม่เคยหลายใจอะ” ช็อปเปอร์ว่า

ก่อนที่ทั้งคู่จะถกเถียงกันไปมากกว่านี้ เพลิงกัลป์ก็รีบพูดตัดบททันที

“พอๆ พวกมึงเลิกเถียงกันได้แล้ว ไอ้ฝุ่นแม่งทำหน้าเครียดฉิบหาย”

ไต้ฝุ่นถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะพูดเสียงเบา

“เรื่องของกูคงไม่มีทางเป็นไปได้ว่ะ เพราะอีกสี่วัน....กูก็จะไม่ได้กับเจอเธอแล้ว”

เรื่องที่เขาไปช่วยงานเฮียพายุ ชายหนุ่มได้เล่าให้เพื่อนๆ ฟังแล้ว รวมถึงสถานะของเขาและเธอด้วย

“ดีแล้วฝุ่นที่มึงตัดใจ เพราะมันบาปนะ ถ้ามึงทำเขาเลิกกันอะ” ผิงผิงยังไม่วายพูดเตือนสติ

ทว่าจู่ๆ ช็อปเปอร์ก็ลุกพรวดขึ้นอย่างรวดเร็ว จนเพลิงกัลป์ต้องรีบเอ่ยถาม

“ไอ้เปอร์มึงจะไปไหนวะ”

“สูบบุหรี่” เขาตอบสั้นๆ ก่อนจะเดินออกไปด้านนอกทันที

ไม่นานหลังจากนั้น ไต้ฝุ่นก็มองดูนาฬิกา พอเห็นว่าเริ่มดึก เขาก็รีบกระดกเบียร์จนหมดกระป๋องแล้วลุกขึ้น

“งั้นกูกลับก่อนนะเว้ย”

“เพิ่งจะสี่ทุ่มเอง มึงจะรีบไปไหนวะ” เพลิงกัลป์ถามกลับด้วยความสงสัย

“โทรหาแฟน” เขาตอบโดยไม่ทันคิด

ทันใดนั้น อีกฝ่ายก็หลุดหัวเราะเบาๆ ออกมา ก่อนจะพูดอย่างเย้ยหยัน

“หึ! แฟนปลอมๆ”

“พูดมากไอ้สัส”