ตอนที่12 แค่ทำตามหลักสิทธิมนุษยชน

"...เธอคนที่พูดไปเรื่อย เถียงคำไม่ตกฟากไปไหนเสียล่ะ ปล่อยให้เพื่อนเธอพูดจาแบบนั้นใส่เธอได้ยังไง..เห็นแล้วหงุดหงิดเป็นบ้า" น้ำเสียงเข้มปนดุ บอกได้เป็นอย่างดีว่าตอนนี้น้ำป่ากำลังโกรธและหัวเสียแค่ไหน

"แล้วอีกอย่างอย่าคิดว่าฉันทำเพื่อเธอนะ สิ่งที่ทำไปฉันแค่ทำตามหลักสิทธิมนุษยชนก็เท่านั้น"

"..." ภายในใจของเธอในตอนนี้มันหลากหลายความรู้สึก จนทำให้เธอไม่สามารถพูดหรือบรรยายมันออกมาได้ ร่างบางได้แต่นั่งก้มหน้าบีบมือเข้ากันราวกับกักเก็บความรู้สึกนี้เอาไว้แต่เพียงผู้เดียว

"เดี๋ยวฉันจะเข้าผับต่อ ส่วนเธอเดี๋ยวให้ยากุขับรถไปส่ง"

"...ค่ะ"

"แล้วอย่าลืมสิ่งที่ฉันให้เธอทำ ฉันกลับมาต้องมีส่งให้ฉัน เข้าใจไหม"

"เข้าใจค่ะ เฮียป่า..."

น้ำป่าหันไปมองนอกตัวรถเพื่อพ่นลมหายใจออกมาเพื่อระบายความไม่ได้ดั่งใจ...และเขาไม่อยากให้เธอเห็น..ไม่รู้ว่าเป็นอะไรนัก กับเรื่องแค่นี้ทำให้เขาหงุดหงิดได้ถึงขนาดนี้

และเมื่อน้ำป่าลงจากรถเข้าผับไปแล้ว ยากุจึงเริ่มพูดขึ้นเพื่อให้น่านฟ้าไม่คิดมาก นายเขามักจะปากร้ายแบบนี้เวลาที่โมโหหรือหงุดหงิดกับสิ่งที่เข้าไปกวนใจ

"นายผมเห็นปากแบบนี้ แต่ก็ใจดีนะครับคุณน่านฟ้า"

"ค่ะ"

"เดี๋ยวพอสักพัก อ