Beranda / โรแมนติก / ดุจกรงเถื่อน / 6.มาจูบใหม่แบบหวานๆ (1)

Share

6.มาจูบใหม่แบบหวานๆ (1)

Penulis: rasita_suin
last update Tanggal publikasi: 2025-02-27 16:09:08

“นายจะไปไหนน่ะ”

เมื่อขึ้นรถมาแล้วคนตัวเล็กที่นั่งหน้างอกอดอกบอกบุญไม่รับก็ถามเสียงแข็ง

“สำนักงาน”

“ฉันจะไปบ้านพัก”

“ไปทำไม”

“จะให้ฉันไปทำงานสภาพนี้หรือไง”

นิชาดาขึ้นเสียง แล้วก็ได้รับแววดุดันจากดวงตาคู่คมปลาบมองแวบหนึ่งก่อนจะกลับไปทางข้างหน้า

“ก็มีเสื้อฉันแล้ว”

“นายจะให้ฉันใส่เสื้อตัวนี้เข้าสำนักงานน่ะเหรอ คนเขาจะคิดกันยังไง”

“พวกนั้นก็ฉันจูบเธอเต็มสองตา รู้ว่าเธอเป็นคนของฉันอยู่แล้ว จะเรื่องมากทำไม”

“โอ๊ย คนบ้า”

เธอหงุดหงิดจนอดไม่ได้แล้วจริงๆ

“น้อยๆ หน่อย เห็นว่าฉันขับรถก็เลยทำอะไรเธอไม่ได้หรือไง อย่าลืมว่าฉันจอดรถได้นะ”

นิชาดาพยายามสงบสติอารมณ์ที่กำลังปรี๊ดแตกของตัวเอง สองมือที่กอดอกลดลงกำแน่น การใช้อารมณ์ไม่มีประโยชน์ เธอต้องใจเย็นและมีสติ ไม่อย่างนั้นคงต่อกรกับคนป่าเถื่อนถือตัวเองเป็นใหญ่ยาก เห็นแล้วว่าแม้แต่ยายของเขาก็ยังตามใจแม้จะดุทว่าสุดท้ายก็ไม่ขัดชายหนุ่ม

“นายทำขนาดนี้แล้วยังไม่พอใจอีกเหรอ ถึงฉันเป็นลูกหนี้แต่ต้องทำให้อับอายด้วยหรือไง แค่ไปส่งที่บ้านพักก็พอ นายจะไปทำงานหรือมีธุระก็ไปได้เลย ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วจะหาทางไปสำนักงานเอง”

เธอบอกด้วยเสียงอ่อนลงกึ่งขอร้องกลายๆ ทว่าราวอีกฝ่ายไม่ได้ฟัง

“พูดถึงเรื่องบ้านพัก เธอย้ายมาอยู่บ้านไม้ท้ายไร่ซะ”

“นี่นายไม่ได้ฟังที่ฉันพูดเลยหรือไง”

“เลิกแว้ดเสียงดังใส่หูฉันสักทีนะ ไม่งั้นฉันจอดรถปล้ำในนี้จริงๆ ด้วย”

ชายหนุ่มเข่นเขี้ยว

นิชาดากัดริมฝีปาก หายใจแรงด้วยความขุ่นเคือง ทว่าเขาอ้อมไปทางหนึ่ง มองไปไกลๆ เห็นเป็นเส้นเข้าสู่บ้านพักของคนงานในไร่ จึงยอมเงียบและลุ้นอยู่ในใจกระทั่งชายหนุ่มหักเลี้ยวไปทางนั้นก็พอโล่งใจขึ้นมาบ้าง อย่างน้อยก็ไม่ต้องบากหน้าไปสำนักงานในสภาพนี้

“หลังไหน”

เสียงเข้มถามขึ้นโดยไม่ได้มองเธอ

“ซอยที่สามฝั่งขวา หลังที่สอง”

อีกฝ่ายขับมาตามที่เธอบอกกระทั่งรถคันโตหยุดลงหน้าบ้านพักของเธอกับกัญญา

“เย็นนี้เก็บของซะด้วย ฉันจะมารับค่ำๆ”

นิชาดาจะสวนกลับ ทว่าชายหนุ่มเท้าแขนข้างหนึ่งที่พวงมาลัยพร้อมหันมามองด้วยดวงตาคู่คมเข้มที่เต็มไปด้วยแววคุกคาม เธอจึงเปลี่ยนคำพูดให้ดูไม่แข็งจนเกินไป

“ไว้ก่อนไม่ได้เหรอ ฉันเพิ่งมาทำงานที่นี่ มาถึงปุ๊บก็ไปอยู่กับนายของไร่ปั๊บ น่าเกลียดจะตายไป อย่างน้อย...เอ่อ...แต่งงานก่อนก็ยังดี”

หญิงสาวเอ่ยอย่างจำใจทั้งที่ไม่อยากแต่ง

“ลูกหนี้ไม่มีสิทธิ์เลือก”

ชายหนุ่มเอ่ยหน้าตาย

ท่าทางกวนโมโหของอีกฝ่ายทำให้นิชาดาอยากข่วนหน้าเขานัก หากก็ได้เพียงคิดในใจ

“ให้เวลาฉันหน่อยเถอะนะ”

เธอพยายามขอร้องด้วยเสียงที่อ่อนลงไปอีก และชายหนุ่มก็เงียบไปชั่วครู่ราวใช้ความคิด

“ไม่ย้ายก็ได้ แต่คืนวันศุกร์กับเสาร์ต้องไปนอนกับฉัน”

สีหน้าแววตาปฏิเสธและต่อต้านของเธอคงสื่อออกไปชัดเจน อีกฝ่ายจึงเอ่ยสำทับ

“ถ้าเรื่องมากก็ขนของมันตอนนี้เลย”

“ก็ได้”

นิชาดาจำต้องตอบไปอย่างจำใจ

“ก็แค่นั้น”

เพราะไม่พอใจคนที่เอาแต่ออกคำสั่งควบคุมเธอ นิชาดาอยากหนีลงจากรถไม่อยากพูดอะไรอีกแต่แล้วก็นึกขึ้นมาได้

“ขอมือถือฉันคืนด้วย”

“ฉันจะคืนให้เย็นวันศุกร์”

เย็นวันศุกร์ วันนี้วันพุธก็อีกตั้งสองวันสองคืน อีกอย่างทุกวันนี้โทรศัพท์มือถือแทบจะเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งของมนุษย์แล้ว

“ฉันจำเป็นต้องใช้ ตอนนี้ก็ต้องโทรหาเพื่อนให้เอากุญแจบ้านมาให้”

เธอไม่มีอะไรติดตัวมาเลย

“ก็บอกให้ไปที่สำนักงานแต่แรก”

ชายหนุ่มยังวนกลับไปเรื่องเดิม

“ฉันก็อายเป็นนะ ให้เพื่อนเห็นสภาพนี้คนเดียวยังดีกว่าคุณวัชกับพี่รินเห็นด้วย”

นิชาดาอุบอิบพลางค้อนคนที่ไม่ยอมจบ

“รูมเมทเธอ กุ๊กใช่ไหม”

“อืม”

“ฉันจะโทรไปบอกให้เขาฝากเคาน์เตอร์ไว้กับรินสักครู่เอง เธอรออยู่นี่”

“ฉันแค่ขอมือถือ นายจะทำให้ยุ่งยากทำไม”

เธอรู้สึกว่าตัวเองขอเพื่อนให้ช่วยน่าจะดีกว่าชายหนุ่มโทรให้ได้อาย

“คนที่เรื่องมากแล้วก็ทำให้ยุ่งยากก็คือเธอเอง ฉันสั่งยังไงเพื่อนเธอก็ต้องมาโดยที่กล้าไม่ซักถามอะไร มันง่ายกว่าไม่ใช่เหรอ”

มันก็จริงกับสิ่งที่ชายหนุ่มบอก นิชาดาลังเลขณะที่ธีรดนย์ล้วงมือถือของเขาขึ้นมา รอสายไม่นานก็เอ่ยขึ้น

“กุ๊ก มาเปิดบ้านให้เพื่อนเธอหน่อย ฝากเคาน์เตอร์กับรินไว้ บอกว่าฉันสั่ง”

เมื่อวางสายก็มองเธอด้วยแววตาที่ราวกับถามว่า เขาพูดถูกใช่ไหม นิชาดาหน้างอ เม้มปากอย่างขัดใจ

“ขอมือถือฉันคืนได้ไหม”

อย่างไรเธอก็อยากได้มือถือของตนคืน อยากคุยกับพี่ชาย คิดว่าอีกฝ่ายคงเป็นห่วงและเธอก็มีเรื่องต้องถามเขา

น้ำเสียงหญิงสาวติดอ้อนเล็กน้อยทำให้คิ้วเข้มกระตุก แล้วก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้

“มาจูบใหม่แบบดีๆ หวานๆ สิ”

ริมฝีปากอิ่มสีหวานเผยอค้าง ดวงตาคู่กลมโตมองเขานิ่งพร้อมใบหน้าที่เหวอนิดๆ ทำให้คนเห็นถูกใจแปลกๆ ทั้งสะใจทั้งนึกขำระคนกัน

======

ไหนบอกห่วยแตก ยังจะบอกให้หมอกจูบตัวเองอีกนะนายดนย์ ^-^"

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ดุจกรงเถื่อน   34.คุณสามีอ้อนรัก (ตอนพิเศษ) (3)

    ปลายนิ้วแกร่งไล้แผ่วผิวตรงข้างเอวสูงขึ้นมาวนเวียนปลายยอดอกแล้วขยำเบาๆ ทำเอานิชาดาสะดุ้งเฮือกลืมตาขึ้นกลางดึก พร้อมกับที่ริมฝีปากอุ่นพรมไต่จากต้นแขนมายังไหล่มน ซอกคอจนถึงใบหูก่อนกระซิบ“หมอกจ๋า รักกันนะจ๊ะ”“คุณดนย์ นี่บ้านใหญ่นะคะ ลูกก็อยู่ด้วย”เธองัวเงียห้ามเสียงเบาเพราะเกรงจะทำให้ลูกชายตื่นและตนเองก็พึ่งหลับไปไม่นานหลังจากป้อนนมหนูน้อยจึงยังเพลียอยู่ ทั้งนอนไม่ค่อยเต็มอิ่มนักอยู่แล้ว ยังดีที่เวลากลางวันมีคุณนายแสงหล้ากับเหมยช่วยดูลูกพอให้ได้งีบบ้าง“น่านะ รับรองเบ๊าเบา ลูกไม่ตื่นแน่”สามียังกระซิบเสียงทุ้มนุ่ม มือก็เคล้าคลึงทรวงอกที่อวบอัดขึ้นของตนทำเอานิชาดาอกใจสั่นไหวไม่น้อย จะว่าไปตนก็คิดถึงสัมผัสจากชายหนุ่มอยู่เหมือนกัน หากก็ยังกังวล“ได้ด้วยเหรอคะ”“เดี๋ยวทำให้ดู”พร้อมพูดชายหนุ่มก็เชยคางให้เธอหันกลับไปรับจูบนุ่มนวลก่อนจะค่อยเพิ่มแรงจูบเม้มและกัดกลีบปากอิ่มด้านล่างให้เธอเผยอรับลิ้นร้อน นิชาดาขยับตัวพลิกมาโอบรอบลำคอหนาตอบรับจูบลึกซึ้งอย่างไม่ยอมน้อยหน้าร่างสองสองขยับเสียดสีเบาๆ ในสัดส่วนที่แตกต่างหากสอดรับกันอย่างลงตัว ลูกชายตัวน้อยนั้นนอนในเปลสี่เหลี่ยมไม่ต้องเกรงว่าแรงเคลื่อ

  • ดุจกรงเถื่อน   34.คุณสามีอ้อนรัก (ตอนพิเศษ) (2)

    “คุณดนย์คะ”กลางดึกคืนหนึ่งหลังจากมาพักโรงแรมได้สองวันนิชาดาก็รู้สึกปวดท้องแล้วเหมือนมีบางอย่างไหลออกมา หญิงสาวพึมพำเรียก ชายหนุ่ม เพียงแตะแขนอีกฝ่ายก็รู้สึกตัวแล้วขยับนั่งเปิดโคมไฟทันที“เจ็บท้องเหรอหมอก”“ค่ะ...น่าจะน้ำเดินแล้ว”เธอพูดจนแทบไม่มีเสียงเพราะเจ็บ“งั้นหมอกอยู่นิ่งๆ ก่อนนะ แป๊บเดียว”ร่างสูงใหญ่รีบลุกขึ้นใส่เสื้อโดยเร็วแล้วคว้ากระเป๋าที่เตรียมเอาไว้ก่อนมาประคองร่างที่อุ้ยอ้ายขึ้นของภรรยา“เดินพอไหวไหม”“ค่ะ”นิชาดายังพอไหวจึงกัดฟันค่อยๆ เดินไปพร้อมกับที่ชายหนุ่มพยุง ธีรดนย์ตั้งใจเลือกห้องพักใกล้ลิฟต์จึงไม่ต้องเดินไกลมากหญิงสาวนอนรอเพื่อให้ปากมดลูกเปิดและปวดท้องมากขึ้นเรื่อยๆ โดยมีสามีอยู่ข้างๆ เป็นทั้งคนปลอบใจให้กำลังใจและที่ระบายของตนเพราะบ่อยครั้งที่เธอมักจะจิกเล็บลงบนหลังมือหนาที่กุมมือตนไว้“อื้อ เจ็บจังค่ะ”ยิ่งเห็นดวงหน้าสวยซีดเผือด เหงื่อผุดพราย ทรมานด้วยความเจ็บปวดชายหนุ่มก็ทุรนทุรายตาม เพราะหญิงสาวนอนอยู่แบบนี้มาสามชั่วโมงแล้ว ก้มลงไปจูบหน้าผากมนเช็ดเหงื่อให้ก่อนจะกระซิบ“ฉันจะตามพยาบาลอีกรอบนะ”นิชาดาปล่อยให้ชายหนุ่มไปโดยไม่แย้ง เธอรู้สึกทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ไม่น

  • ดุจกรงเถื่อน   34.คุณสามีอ้อนรัก (ตอนพิเศษ) (1)

    ไร่ชาดิฐวัฒน์ได้รับความสนใจจากนักท่องเที่ยวที่ต้องการสัมผัสอากาศบริสุทธิ์แห่งขุนเขา นอนในบ้านท่ามกลางไร่ชาเขียวชอุ่ม มองเห็นเมฆลอยต่ำปกคลุมยอดเขา การเก็บชาก็ได้รับความนิยม มีคนจองคิวเต็มจำนวนในทุกวันนิชาดาที่ออกมาเก็บภาพบรรยากาศวันหยุดเพื่อโพสต์ในเว็บและโซเชียลต่างๆ ของไร่ยืนมองผู้คนที่มีความสุขกับการได้มาไร่นี้อย่างภูมิใจ ตอนนี้นอกจากเพจแล้วเธอเปิดแอคเคาต์โซเชียลของไร่เพิ่มขึ้นจนครบถ้วน เพราะโลกออนไลน์เป็นสิ่งที่ใช้ในการประชาสัมพันธ์ได้อย่างมีประสิทธิภาพที่สุดในยุคสมัยนี้“ชอบไหมเจ้า”ส้มที่เป็นคนถ่ายภาพให้เธอเปิดกล้องให้ดู ขณะที่นิชาดามากับมธุรินซึ่งยืนเป็นเพื่อนและคอยดูแลเธอที่ท้องแก่ใกล้คลอด ความจริงธีรดนย์ไม่อยากให้หญิงสาวมาทำงานแต่นิชาดาไม่อยากอยู่เฉยๆ การได้ขยับตัวเดินไปเดินมาจะช่วยให้เธอคลอดธรรมชาติได้ง่ายขึ้น หากก็ต้องดูว่าเด็กกลับหัวด้วยหรือไม่เหมือนกัน“อืม ชอบจ้ะ ไปเก็บภาพมุมโน้น ให้เห็นคาเฟ่กับร้านอาหารด้วยนะจ๊ะ”“เจ้า”“พี่ไปกับส้มเองก็ได้ หมอกเข้าไปนั่งพักในคาเฟ่ดีกว่า”มธุรินเอ่ยปากเพราะดูท่าเหมือนภรรยาเจ้าของไร่จะเดินไปอีกไกลกับส้ม“ถ้าอย่างนั้นฝากพี่รินด้วยนะคะ แล้ว

  • ดุจกรงเถื่อน   33.กรงเถื่อนแปรเป็นกรงรัก (2)

    “พอใจหรือยังเมียจ๋า”“อะไรคะ”“ก็รู้แล้วว่าฉันไม่ได้พลาดพลั้งเสียท่าคุณภัทร ฉันเป็นของหมอกคนเดียวมาตั้งแต่จดทะเบียนแล้วไงล่ะ”พร้อมกับถามใบหน้าคมเข้มก็ขยับมาชิด หน้าผากจรดแนบหน้าผากเธอ ส่งสายตาออดอ้อนก่อนจะดันตัวเธอให้ค่อยๆ ถอยไปชิดเตียง แต่เขาทิ้งตัวเองลงหงายหลังแล้วรั้งเธอให้นอนลงไปบนร่างแกร่งนิชาดายิ้มหวาน ไม่ได้ฝืนตัวเพราะตัวเองก็ไม่ได้ขุ่นเคืองอะไร เพียงแค่สงสัยเพราะธีรดนย์ไม่ได้กลับบ้านดึกนัก ยกเว้นช่วงก่อนจัดงานแต่ง“พอใจค่ะ”เธอตอบเสียงเบาชายหนุ่มก็ยิ้มมุมปาก“ผัวเป็นคนดี ไม่วอกแวก รักเมียคนเดียว เมียไม่ให้รางวัลหน่อยเหรอจ๊ะ”คนใต้ร่างอ้อนเสียงทุ้ม แววในดวงตาคู่คมเข้มนั้นหวานฉ่ำจนนิชาดารู้สึกว่าหัวใจตนกำลังละลายไปกับความหวานที่ส่งมาให้“อืม”ปลายนิ้วเรียวไล้วนเหนืออกกว้างพลางทำท่าทีราวครุ่นคิด“อยากได้รางวัลเล็กหรือรางวัลใหญ่คะ”“ชุดใหญ่สิจ๊ะเมียจ๋า”นิชาดาไม่ตอบรับทว่ามือบางเปลี่ยนเป็นลูบแผงอกหนาของคนไม่ใส่เสื้อ แล้วเห็นชายหนุ่มสูดหายใจลึก ยิ่งมือเธอลากลงต่ำ อีกฝ่ายก็ถึงกับกลืนน้ำลายมือนุ่มไม่ได้ต่ำลงไปอย่างที่เขาคาดหวังหากไล้แผ่วเพียงตรงช่วงเอว แต่ชายหนุ่มก็พอใจเพราะร่างหอ

  • ดุจกรงเถื่อน   33.กรงเถื่อนแปรเป็นกรงรัก (1)

    ร่างอรชรออกมายืนหน้าระเบียง มองพระจันทร์ดวงโตผ่านแมกไม้แล้วก็เอาโทรศัพท์ถ่ายก่อนจะอัปโซเชียล ก็มีคนทักและพิมพ์คอมเม้นต์ว่าคิดถึงหลายคน ปกตินิชาดาอัปเดตบ่อยทว่านับแต่มาอยู่ที่นี่ก็ห่างหายเพราะปัญหาต่างๆ ที่รบกวนจิตใจและทุ่มเทความตั้งใจกับงานใหม่ของตน ทั้งยังไม่ได้ตัดวิดีโอที่ถ่ายขณะเดินทางมาไร่ดิฐวัฒน์ด้วย ช่องของเธอพร้อมโซเชียลหยุดเคลื่อนไหวมาสามเดือนแล้ว มานึกขึ้นได้ในตอนนี้ คิดว่าน่าจะพอมีเวลาทำงานตัวเองในวันหยุดได้ เพราะตอนนี้งานในไร่ลงตัวและมีกำหนดปล่อยคลิป Vlog เดือนละครั้ง“จะว่าไป เราไม่เคยชมจันทร์ด้วยกันเลยนะ ออกมาก็น่าจะรอฉันก่อน”เสียงเข้มดังขึ้นและผ้าคลุมที่มาพร้อมการโอบกอดจากด้านหลัง ธีรดนย์คุยงานกับวัชพลนิชาดาก็แวบไปอาบน้ำก่อนแล้วจำได้ว่าเป็นคืนพระจันทร์เต็มดวงซึ่งตนเองยังไม่เคยได้มองดูอย่างจริงจังว่าจะสวยดวงโตแค่ไหน ทั้งยังมีเรื่องให้คิดอยากให้ธรรมชาติยามค่ำคืนช่วยบำบัดความตึงเครียด จึงออกมาหน้าระเบียงในตอนชายหนุ่มอาบน้ำธีรดนย์วางคางบนบ่าเธอ กรุ่นกลิ่นครีมอาบน้ำอบอวลพร้อมไออุ่นจากร่างสูงใหญ่โอบล้อมทำให้หญิงสาวเอนอิงอีกฝ่ายราวต้องการความอบอุ่น“ก็เพราะเอะอะคุณดนย์ก็อุ้มเ

  • ดุจกรงเถื่อน   32.ผู้อยู่เบื้องหลังอุบัติเหตุ (2)

    “ฉันเปล่า....”ภัทรดาส่ายหน้าพลางถอยหลังเสียงสั่นมากขึ้น“กลัวทุกคนจะรู้ว่าคุณมาถึงไร่หลังฉันเกิดอุบัติเหตุใช่ไหมคะ”นิชาดาจะไม่ไล่บี้อีกฝ่ายเลยหากเจ้าตัวไม่บอกว่าเธอใส่ร้าย“เธอเกิดเรื่องเมื่อไรฉันก็ไม่รู้ ฉันแค่มาทำงาน ไม่รู้อะไรทั้งนั้น”“ไม่เป็นไร ดูกล้องก่อนแล้วค่อยว่ากัน เพราะผมจำเวลาที่หมอกเกิดเรื่องได้ ถ้าคุณไม่รู้อะไรจริงก็รอให้การณ์กับตำรวจ”“คุณดนย์”คนที่หน้าซีดอยู่แล้วยิ่งตาโต พึมพำพลางถอยหลังช้าๆ“ภัทรไม่ได้ทำนะคะคุณดนย์ ไม่ใช่ภัทรนะ เมียคุณใส่ร้ายภัทร”“ถ้าไม่ได้ทำคุณก็ไม่ต้องกลัวอะไร ไม่ต้องห่วงไปหรอก ตำรวจก็แค่สอบถามเท่านั้น”ยิ่งธีรดนย์เอ่ยถึงตำรวจซ้ำอีกภัทรดายิ่งหวาดกลัวมากขึ้น หญิงสาวรีบหันหลังจะกลับไปขึ้นรถ“ไม่ ภัทรไม่ผิด ภัทรไม่ได้ทำอะไร อย่ามายุ่งกับภัทร”ภัทรดาเหมือนสติหลุดขยับพรวดออกไปราวต้องการหนี ขณะนั้นมีรถคันหนึ่งขึ้นเนินมา ซึ่งก่อนหน้านี้แต่ละคนก็ไม่ทันได้สังเกตสิ่งอื่นเช่นกันเพราะรถของภัทรดาจอดบังทางที่จะเห็นได้ และต่างก็กำลังสนใจเรื่องราวที่เกิดขึ้น แต่พอเห็นรถทั้งหมดก็ตะโกนรั้ง“คุณภัทร!”“กรี๊ดดด!”เอี๊ยด!!เสียงรถเบรกดังขึ้นอีกครั้ง ทว่าภัทรดาก็ถูกเ

  • ดุจกรงเถื่อน   26.เมียกับหุ้น อะไรสำคัญกว่ากัน (1)

    “มีคนพาตัวหมอกไปเหรอ”ธีรดนย์ดึงให้นภณต์มาคุยกับตนตามลำพัง เขาชักไม่ไว้ใจแม้แต่คนที่ขับรถรับส่งตนเพราะก็เป็นคนของบริษัท อาจถูกซื้อตัวได้ ไม่อย่างนั้นจะมีคนรู้ได้อย่างไรว่าเขาพานิชาดามาที่นี่ด้วย“ใช่ หมอกส่งทางที่ถูกพาไปมาให้ มึงขับรถให้กูหน่อย กูไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น”“มึงสงสัยคุณเดช?”“จะมีใครอีก ถ

  • ดุจกรงเถื่อน   25.ลองลงอ่างดูบ้าง (2)

    “รออยู่นี่นะ ไม่เกินครึ่งชั่วโมงก็น่าจะเสร็จแล้วล่ะ”ธีรดนย์พาเธอมานั่งในร้านกาแฟซึ่งอยู่ติดกับตึกของบริษัทชายหนุ่ม รถไปรับทั้งสองคนแวะมาที่นี่ก่อนไปส่งยังสนามบินเพราะเขาต้องเข้ามาเอาเอกสารเกี่ยวกับการถือหุ้นที่เพิ่งจัดการเรียบร้อย จากเมื่อคืนที่ได้ยินชายหนุ่มคุยกับปู่ของเขาเหมือนธีรดนย์จะเพิ่งซื้อ

  • ดุจกรงเถื่อน   23.ฉันมันคนขี้หวง (2)

    “ไม่อยากไปเหรอ”ธีรดนย์ถามหน้าตาย“ถ้าเธอไม่ไปด้วย ฉันอาจจะหาสาวคนอื่นมานอนเป็นเพื่อนก็ได้นะ”“มันก็เรื่องของคุณ”นิชาดาสวนขึ้นอย่างไม่แคร์ ทำเอาชายหนุ่มถึงกับตาดุวาบ ก่อนจะพูดเสียงดัง“ไม่ใช่ว่าฉันพิศวาสเธอนักหรอกนะ แต่ไม่ไว้ใจต่างหาก ฉันไม่อยู่ที่นี่ เธอกับไอ้พีจะไปทำอะไรลับหลังฉันหรือเปล่าก็ไม่ร

  • ดุจกรงเถื่อน   16.ตกหลุมรักสามีตัวเอง (2)

    “ใบชาต้องเด็ดตรงยอดอ่อนกับใบหนึ่งใบเจ้า”ส้มคือคนที่คอยให้คำแนะนำและดูแลนิชาดาเกี่ยวกับการเก็บชาเป็นผู้ช่วยหัวหน้าฝ่ายดูแลคนงานที่เก็บชาซึ่งวัชพลเลือกเอาไว้ ทั้งยังบอกว่าหากมีนักท่องเที่ยวมาส้มก็จะทำหน้าที่ต้อนรับพร้อมกับแนะนำ“แล้วก็จะเก็บใส่ตะกร้าแบบไม่ให้อัดแน่นจนเกินไป ไม่ให้ช้ำ เดี๋ยวคุณภาพใบช

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status