LOGINShare
เป็ดน้อย
Last Updated:
2025-12-19 17:16:34“สวัสดีค่ะ คุณเอเดรียน เอ่อ ฉันชื่อเพชร-พลอยค่ะ” เธอเน้นชื่อตัวเองทีละคำพร้อมมอบรอยยิ้มมิตรภาพ ทั้งที่ใจอยากจะกระโดดกัดคอเขาจะแย่แล้ว
“เป๊ต-ปล่อย” เขาเลิกคิ้วเอียงคอ สายตาของเขาแทบพลัดตกลงไปในลักยิ้มมีเสน่ห์บนสองข้างแก้มของเธอ
“เพชร-พลอย” เธอพูดอีกครั้ง
“เป๊ด-นอย” พูดจบก็ลองพูดใหม่อีกที แต่ยิ่งพูดก็ยิ่งไปกันใหญ่ “เป็ด-น้อย”
“โอเคค่ะ เป็ดน้อยน่ารักดี ฉันชอบ” เพชรพลอยเห็นว่าไม่มีประโยชน์ที่จะให้เขาเรียกเธอให้ถูกต้อง เพราะอย่างไรก็เจอกันแค่ไม่กี่ชั่วโมง แล้วมาเจอกันอีกทีในอีกสองวันข้างหน้าที่เธอต้องไปรับเขาจากโรงแรมมาส่งที่ท่าเรือนี้
เอเดรียนเดินตามสาวร่างระหงปราดเปรียวในชุดฟอร์มของบริษัทที่พ่อเพิ่งโอนหุ้นให้เขา แม้จะดูบอบบาง แต่เขาเห็นแล้วว่าส่วนเว้าส่วนโค้งของเธอดึงดูดสายตาขนาดไหน ไอ้เพื่อนรักบอกเขาว่าถ้าอยากได้อะไร สาวน้อยคนนี้หาให้เขาได้ทุกอย่างถ้าเงินถึง แล้วถ้าสิ่งที่เขาอยากได้เป็นเธอล่ะ เธอจะต้องการสักเท่าไร...
แน่นอน คำถามนี้เขาถามเพื่อนไปทางไลน์ตั้งแต่เห็นรูปเธอ
“ไอ้เหี้ยเอเดรียน” เพื่อนเขาเปลี่ยนจากส่งไลน์ เป็นโทร.กลับมาด่าทันที
“ไม่สุภาพเลยเพื่อน” เอเดรียนทั้งฟังและพูดภาษาไทยได้ เพราะเขามีตาเป็นคนไทย และมีเพื่อนเป็นคนไทยหลายคน
“เด็กกูขายการบริการ ไม่ได้ขายบริการ มึงแยกแยะบ้างนะ”
“ก็มึงบอกให้กูทิปน้องหนักๆ น้องอยากได้เงิน กูก็นึกว่า...”
“ไม่ใช่อย่างที่มึงคิด เพชรเขาคงมีปัญหาทางบ้าน หาเงินตัวเป็นเกลียว ชอบรับนักท่องเที่ยวทางเรือเพราะแก่ ใจดี ทิปเยอะกว่าพวกที่มาทางเครื่องบิน”
“เขาก็ต้องเข้าใจว่ากูแก่สิ”
“ใช่ แต่ที่เขาไม่รู้คือแขกคนนี้ใจทรามบาปหนาด้วย กูบอกไว้ก่อน เคี้ยวยาก กูไม่อยากให้บริษัทมีเรื่องด่างพร้อย เลยเลือกเพชรมานี่แหละ ถ้าเป็นคนอื่นต้องเสร็จมึงแน่ไอ้จิ้งจอก”
“กูขอใช้สิทธิ์ผู้ถือหุ้นอันน้อยนิด กินไก่วัดของมึงสองคืนได้ไหม”
“เหี้ย เอาแต่ใจไม่เปลี่ยน”
“มังกรลูกรักของกูหรอกที่เอาแต่ใจ แค่เห็นก็เชิดหัวคำรามแล้ว สวยฉิบ”
“จะไม่สวยได้ยังไง แม่เคยเป็นนางงามสงกรานต์ทางเหนือ พ่อเคยเป็นพระเอก”
“ขอบใจนะเพื่อนที่ทำให้ทริปนี้มีความหมาย” เขาตัดบทแล้ววางสายไปทันที ทิ้งให้อีกฝ่ายได้แต่ด่าตามหลัง
เธอเดินนำเขามาจนถึงรถเบนซ์ที่มีโลโก้บริษัทแปะอยู่ที่กระจกหน้ารถ เปิดประตูด้านหลัง ผายมือให้เขา ขณะที่คนขับรถเดินมารับกระเป๋าเดินทางไปไว้ท้ายรถ
เขาผายมือให้เธอเข้าไปก่อน
“ขออภัยค่ะ ฉันต้องทำตามระเบียบ เชิญค่ะ”
เขานึกขัดใจนิดหน่อย ไม่คิดว่าเธอจะตรงเป็นไม้บรรทัดขนาดนี้ เมื่อเขาเข้าไปนั่งด้านหลังแล้วเธอก็ขึ้นไปนั่งที่เบาะด้านหน้าคู่กับคนขับ
เพชรพลอยหันมาชวนเขาคุยตามมารยาท แต่เขาก็เสียมารยาทโดยการดึงเธอไว้กับบทสนทนาตลอดทาง ตั้งแต่แหลมฉบังมาถึงโรงแรมหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยา เธอก็คอแทบเคล็ด ตาแทบเหล่ แต่ถ้าแลกกับทิปที่เธอคาดหวังไว้มันอาจจะคุ้มก็ได้
เมื่อรถมาจอดที่โรงแรม เพชรพลอยก็จัดการเดินเรื่องเอกสารให้เขาที่เคาน์เตอร์โรงแรม
“คุณเอเดรียนคะ เรียบร้อยแล้วค่ะ เดี๋ยวพนักงานจะพาคุณขึ้นไปที่ห้องนะคะ พี่วัฒน์ติดธุระด่วนที่ภูเก็ต จะมาหาคุณที่นี่ตอนค่ำๆ”
เขายกนาฬิกาขึ้นดู “ฮะ อะไรนะ อีกตั้งสี่ห้าชั่วโมงกว่าจะค่ำ แล้วไม่รู้ว่าค่ำของไอ้วัฒน์มันคือกี่โมงกี่ยาม”
“ถ้าอย่างนั้นฉันพาคุณไปกินข้าวที่ภัตตาคารด้านนั้นก่อนดีกว่าไหมคะ นี่ก็เที่ยงแล้ว” เพชรพลอยผายมือไปด้านข้าง
“เฮ้อ ผมไม่ได้มาเปลี่ยนที่กินที่นอนสักหน่อย ถ้าแบบนั้นอยู่บนเรือไม่สบายกว่าเหรอ” เอเดรียนงอแงให้เธอเอาใจ
“คุณเอเดรียนต้องการอะไรคะ เผื่อว่ามีอะไรที่ฉันพอจะช่วยคุณได้” เพชรพลอยอาสาตามมารยาท
“เรือจอดเทียบท่าแค่สองวัน ผมต้องการใช้เวลาทุกนาทีที่นี่ให้คุ้มค่า ผมรู้ว่าที่ประเทศไทยมีอะไรที่น่าตื่นตาตื่นใจให้เที่ยวเยอะ คุณพาผมไปได้ไหม”
“แต่กฎของบริษัทเรา ห้ามไกด์ทรานเฟอร์ไปไหนมาไหนกับนักท่องเที่ยวนะคะ”
“วันนี้หมดหน้าที่นั้นแล้วไม่ใช่เหรอ คุณก็ถอดเครื่องแบบออกสิ” เขามองไปที่เสื้อของเธอ
“แล้วฉันจะใส่อะไรล่ะคะ” เพชรพลอยพยายามเอาใจเย็นๆ ที่เขาพูดมาก็ถูก เธอเป็นแค่ฟรีแลนซ์ รับผิดชอบ ‘รับเข้า’ และ ‘ส่งออก’ นักท่องเที่ยว ตอนนี้แค่ถอดชุดฟอร์มบริษัทออก เธอก็เป็นแค่นางสาวเพชรพลอย รัตนสุดา ที่วิ่งรอกรับงานไกด์ทรานเฟอร์จากอีกหลายบริษัท หรือสาวเพชร แม่ค้าออนไลน์ ที่ต้องถ่อสังขารไปเอาเครื่องสำอางที่สำเพ็งบ้าง เสื้อประตูน้ำบ้างมาขายบนโซเชียล
“คุณขึ้นไปบนห้องกับผม เดี๋ยวผมจะเนรมิตทุกอย่างให้คุณเอง”
“ฉันรู้ค่ะว่าคุณมีเงิน เงินเนรมิตทุกอย่างให้คุณได้ ยกหูสั่งเสื้อผ้าแบรนด์ดังให้มาส่งถึงห้องได้ แล้วผู้หญิงที่คุณเชื้อเชิญขนาดนี้ก็ต้องเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก”
“ผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกมีคนเดียว และคุณคือคนคนนั้น ผมจะทำให้คุณดื่มด่ำกับความสุขในทุกวินาทีของค่ำคืนนี้” เขายิ้มให้กับความหัวไวของเธอ
“ขอบคุณนะคะ ไม่ต้องถึงคืนนี้ฉันก็มีความสุขแล้วค่ะ คุณทำให้ฉันยิ้มได้กับมุกตื้นๆ แบบนี้ เอาเป็นว่าอีกหนึ่งชั่วโมงเรามาเจอกันที่ล็อบบี้นะคะ ว่าแต่คุณอยากไปที่ไหนเป็นพิเศษไหมคะ”
“ที่ที่คนอย่างผมไม่เคยสัมผัส”
“ฉันจะพาคุณไปสัมผัสกับชีวิตอีกรูปแบบที่ผู้ชายไฮโซแบบคุณไม่เคยรู้จัก รับรองว่าคุณจะต้องหลงมนตร์เสน่ห์ของกรุงเทพฯ แน่ๆ”
ไม่ไกลจากโรงแรมนี้เป็นศูนย์การค้า เพชรพลอยคำนวณแล้วว่าเธอสามารถกลับมาทันเวลาแน่นอน เธอกำลังเดินออกไป แต่ก็ถูกเขาดึงข้อศอกไว้
“เป็ดน้อย แล้วถ้าผมเกิดหลงมนตร์เสน่ห์ของคุณล่ะ”
เสียงกระซิบที่ข้างหูทำให้เธอรู้สึกวูบวาบ เธอหันมามองเขา
“ก็ดีสิคะ ฉันจะได้ไถเงินจากคุณเยอะๆ เวลาของคุณมีค่า เวลาของฉันก็มีราคาเหมือนกัน”
“เอ พูดแบบนี้ นอกจากรีดเงินแล้วจะรีดอย่างอื่นด้วยหรือเปล่าครับ”
เพชรพลอยชะงัก ตวัดตาค้อนเขาครั้งหนึ่ง “ถ้าคุณไม่ใช่ผู้มีพระคุณของพี่วัฒน์ ฉันคงทิ้งคุณไว้ที่นี่แล้วรีบกลับไปจัดของเตรียมขายออนไลน์ หรือไม่ก็ด่าคุณออกเสียงไปแล้ว”
“ฮ่าๆๆๆ โอเคครับ เดี๋ยวเจอกัน”
“ฉันจะทำหน้าที่ไกด์นอกเวลาให้คุณอย่างดีที่สุดเลยค่ะ”
เธอแกล้งพูดเหมือนเป็นเรื่องตลก ต้องอดทนกับแขกเจ้าอารมณ์ นอกจากพี่วัฒน์จะมีบุญคุณกับเธอมากแล้ว ตอนนี้เธอยังต้องการเงินและคิดว่าตัวเองสามารถรอดพ้นจากการโดนเขาจับเขมือบได้
‘เป็ดน้อย คุณเป็นคนฉลาด ผมรู้ว่าคุณรู้ว่าผมหมายถึงอะไร’
*********
Latest chapter
ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน ชีวิตที่สมบูรณ์แบบ (อวสาน)
“แม่ขา น้องอายุเท่าไร” น้องไข่มุกไม่รู้ว่าต้องเรียกอย่างไร เคยได้ยินแต่อายุที่นับเป็นเดือนเป็นปี “ครึ่งวันค่ะ” เพชรพลอยหันไปหอมหน้าผากลูกสาวที่เงยหน้ามาถาม“โอ้โห ครึ่งวัน!” น้องไข่มุกทำตาโต “จี๊ดเดียวเอง”“ก็น้องเพิ่งคลอดนี่คะ”“มุกอยากอุ้มน้องจังแม่ขา” เด็กหญิงเริ่มโอดครวญ“มุอุ้ม” น้องดอริสอ้าแขนมาจากอีกฝั่งหนึ่ง“น้องมุกอุ้มลูกทะเลไปก่อนนะครับ ลูกคลื่นยังเล็กเกินไป” คนเป็นพ่อให้เหตุผลพลางลูบศีรษะลูกสาว“ถ้าลูกคลื่นโตกว่านี้อีกหน่อยแม่ให้อุ้มนะคะ”“มุอุ้มเย” น้องดอริสพยักหน้าหงึกๆ ยังอ้าแขนไม่ยอมหุบ อยากเล่นกับพี่สาวแล้ว“ก็ได้ แต่ว่าลูกทะเลตัวใหญ่แล้ว พี่อุ้มได้นิดเดียวนะ” น้องไข่มุกปีนลงจากเตียง วิ่งอ้อมไปอีกด้าน เอเดรียนรีบวิ่งตามไปก่อนที่น้องไข่มุกจะลากดอริสลงมาฟาดพื้นเสียก่อน“ลูกฉันกลายเป็นลูกฝรั่งหมดเลย” เพชรพลอยจับแขนเอเดรียนที่เดินกลับมาหาเธอและลูกคนเล็ก“ทุกคนตาสวยเหมือนคุณนะ ถึงจะตาสีเดียวผม แต่ดูยังไงก็เป็นคุณ”“ขอบคุณนะคะ ที่ยังเหลือไว้ให้ฉันบ้าง” เธอจับแก้มเขาดึงอย่างมันเขี้ยวเสียงเคาะประตูดังขึ้น พอดีกับที่ลูกคลื่นอิ่มนม เอเดรียนจึงรับมาอุ้มพาดบ่าอย่างระมัดระวัง และ
ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน ลูกคลื่น
“วันแรกผมรักคุณอย่างไร วันนี้ผมก็รักคุณอย่างนั้น ไม่มีเพิ่มขึ้นหรือลดลง เพราะผมรักคุณสุดหัวใจตั้งแต่วันแรกแล้ว” เขายกมือข้างหนึ่งลูบศีรษะเธออย่างแสนรัก “ไม่เวอร์เกินไปใช่ไหม ที่จะบอกว่าวันแรกที่ผมรักคุณ คือวันที่ผมเจอคุณในร้านทอง”“ไม่ค่ะ ฉันเชื่อคุณ ถึงฉันจะรักคุณแค่หกปี แต่ฉันก็รักคุณหมดหัวใจเหมือนกันนะ”“ครับ ผมก็เชื่อคุณเช่นกัน”ทั้งสองยืนดื่มด่ำกับอ้อมกอดครู่หนึ่ง จนกระทั่งลมพัดแรงขึ้นพร้อมกลิ่นฝนจางๆ“เข้าไปข้างในกันเถอะ ลมพัดกระโปรงฉันเปิด”“ถอดกระโปรงสิครับจะได้ไม่เปิด” เอเดรียนบอกวิธีแก้ปัญหา“เดี๋ยวคุณเห็นกางเกงในฉัน” เพชรพลอยขุดมุกโบราณมาพูด“คุณก็ถอดกางเกงในสิครับ ผมจะได้ไม่เห็น” เอเดรียนมั่นใจว่ามุกของเขาเชยกว่า แต่ก็เข้ากันดี“คุณก็เห็นจิมิฉันน่ะสิ”เอเดรียนรับรู้ได้ถึงแรงกระเพื่อมจากการหัวเราะของหญิงสาว“ผมทำมากกว่าแค่มองอยู่แล้ว พูดแล้วคอแห้ง ต้องใช้หลอดส่วนตัวดูด เข้าข้างในกันเถอะ” เขาไม่ปล่อยให้เธอต่อปากต่อคำอีกต่อไป จัดการช้อนตัวภรรยาคนสวยเข้าไปด้านใน เธอดีดดิ้นเป็นบ้า เหมือนวันแรกไม่มีผิดแล้วเขาก็โยนเธอลงบนเตียงอย่างวันแรกที่เขาทำกับเธอ เอเดรียนปล่อยให้ร่างบางกระเ
ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน ทำเพราะรัก
“ลับหลังแอนนาละดี๊ดี ต่อหน้าทำไมดุเอาๆ” เป็นเสียงของปรางค์ทิพย์ที่เห็นหยกแหย่แอนนาจนชินตา แต่จริงๆ แล้วนางก็เห็นว่าหยกดูแลแฟนสาวดีมาก“มันเป็นสไตล์ปะแม่ เนี่ย เอาวะ ไหนๆ หลานก็มาทั้งที คืนนี้ชวนแอนนาค้างที่นี่ช่วยแม่เลี้ยงหลานดีกว่า” ว่าแล้วก็เหนี่ยวเจ้าแก้มยุ้ยมาหอมอีกทีหนึ่ง“ลูกทะเลกินแอปเปิลไหม” น้องไข่มุกวิ่งเอาแอปเปิลที่หวานปอกและเอาเข้าเครื่องปั่นจนละเอียดมาให้น้อง“หม่ำๆ” น้องดอริสพยักหน้าอ้าปากหวอ“น้าป้อนให้ ตัวเล็กไปทำขนมขายพ่อเถอะ” หยกรับถ้วยมาจากหลานสาว “มาหอมน้าก่อนไปด้วย”หยกทำแก้มพองลมให้น้องไข่มุกหอม สาวน้อยก็ทำตามอย่างว่าง่ายก่อนจะวิ่งกลับไปช่วยแม่ทำขนมที่ถูกบรรจุไว้เป็นเมนูซิกเนเจอร์ของร้านถึงแม้ในครัวจะมีแต่ความวุ่นวาย เสียงถกเถียงกัน แต่ก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม เพชรพลอยรู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก ที่หยก อดีตน้องชายที่ติดเกมจนเรียนซ้ำชั้นกลายเป็นชายหนุ่มที่มีความรับผิดชอบ ขยันขันแข็ง รู้จักการใช้ชีวิตเพชรพลอยหันไปมองปรางค์ทิพย์ เธอเคยโกรธแม่มาก แต่ก็เข้าใจทุกอย่าง ชีวิตมันไม่ง่าย แต่การให้อภัยมันก็ไม่ยาก ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ที่ท
ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน เลี้ยงน้อง
“พู่ๆ” น้องดอริสก้มลงเป่าที่นิ้วแม่ตามพี่สาว และวิ่งหน้าตาแตกตื่นไปหาพ่อพร้อมตะโกนเรียก “ป้อ”เพชรพลอยลุกขึ้นนั่ง “ไม่เป็นไรค่ะ น้องมุกหอมแม่ แม่ก็หายแล้ว ไหนมาหอมหน่อยซิ”น้องไข่มุกรีบปฏิบัติทันที เสร็จแล้วเด็กหญิงก็ไปอุ้มน้องดอริสที่เดินมากับพ่อให้มาหอมแม่บ้าง“ลูกทะเลหอมแม่ซิ แม่จะได้หายเจ็บ”ฟอด ฟอดพอน้องดอริสหอมเสร็จแล้ว เอเดรียนก็โน้มตัวลงไปหอมบ้าง และได้ค้อนวงใหญ่จากเธอตอบกลับมา จากนั้นเขาก็ลงมือทำแผลให้ภรรยา โดยมีผู้ช่วยตัวเล็กสองคนช่วยกัน ซึ่งทำให้ขั้นตอนการทำแผลยากและยาวนานขึ้น“ฉันจะขึ้นมาพาลูกๆ ลงไปที่ค็อฟฟี่ช็อปข้างล่าง คุณจะได้ทำงาน” เพชรพลอยบอกหลังจากเขาทำแผลเสร็จเขาพาครอบครัวมาพักผ่อนก็จริง แต่ที่นี่คือที่ทำงานของเขา เอเดรียนจึงอดไม่ได้ที่จะทำงานไปด้วย แต่ก็ไม่ได้ให้ความสำคัญกับงานมากไปกว่าครอบครัว“หายงอนผมแล้วใช่ไหม วันนี้วันที่เจ็ดแล้ว” เขาโอบไหล่เธอ เมื่อน้องไข่มุกจูงน้องดอริสไปเล่นในห้องของแกแล้ว“คืนนี้แต่งตัวหล่อๆ มาง้อฉันนะ” แม้เธอจะไม่ตอบคำถาม แต่เขากลับพอใจกับคำสั่งของเธอ เธอเหลือบตามองเขาขณะดึงมือหนามาทำแผลให้บ้าง ร่างกายของเธอมีปฏิกิริยาเมื่อเห็นรอยยิ้มที
ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน ดอริส
“พ่อว่าน้องมุกเล่นเป็นเจ้าหญิงอื่นดีไหมครับ ที่ไม่ต้องให้เจ้าชายมาจุ๊บน่ะ อย่างเช่นซินเดอเรลล่า” เอเดรียนนำเสนอ เรื่องอะไรจะให้เด็กผู้ชายมาจูบแก้มนุ่มๆ ของลูกสาวเขา“งั้นแม่เป็ดน้อยก็ต้องเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายใช่ไหมคะ”“ครับ” เอเดรียนละคำว่า ‘ใจร้ายกับผัว’ ไว้ในใจ“แล้วมุกก็ต้องถูบ้าน ล้างจานใช่ไหมคะ”“ครับ อยู่แต่ในบ้านเลยครับ และเด็กดีก็ต้องหลับตั้งแต่สองทุ่ม จะได้ไม่ต้องไปทำรองเท้าหลุดในงานเลี้ยง” อีกนัยหนึ่งคือลูกหลับ เขาจะได้จัดการปราบพยศแม่ของลูก“แล้วมุกจะเจอเจ้าชายได้ยังไงล่ะคะ” เด็กหญิงประท้วง “มุ มุ” เสียงหนึ่งดังมาก่อนตัว และดังขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเด็กน้อยตัวอวบอ้วนสีขาวอมชมพูในชุดคนแคระเสื้อแดงใส่แว่นกลมๆ ที่จะหลุดมิหลุดแหล่เดินมาหาพี่สาวและพ่อ“ด๊อก” น้องไข่มุกสวมบทสโนว์ไวท์ร้องเรียกชื่อคนแคระทันควัน “เอาแอปเปิลมาให้สโนว์ไวท์เร็ว ด๊อกกินไม่ได้นะ” น้องไข่มุกแบมือขอพอใกล้จะถึงพ่อ ดอริสก็เปลี่ยนจากค่อยๆ เดินเป็นซอยเท้าถี่ยิบ โถมตัวเข้ามาในหว่างขาของเอเดรียน “แอปเพิ่ล” ดอริสชูแอปเปิลให้พ่อ พอเอเดรียนจะรับ เจ้าหนูก็ดึงกลับมาและใช้ฟันที่มีอยู่สองสามซี่กัดลงไปบนแอปเปิล เอเดรียนพิจ
ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน น้องมาแล้ว
“เหยอ ฉองขีกมีน้องเหยอ” น้องไข่มุกถามซ้ำตามประสาเด็ก“ครับ ถ้าขีดเดียวน้องยังไม่มา น้องมุกอยากให้มีกี่ขีดครับ”“ฉองๆๆๆ”เอเดรียนรวบเอวเพชรพลอยมากอด อีกแขนก็โอบน้องไข่มุกไว้ ขณะรอผลอย่างตื่นเต้น และในที่สุดก็...“ป้อก๋า อันนั้นมีฉองขีก มุมีน้องแย้ว” น้องไข่มุกมองเห็นที่เทสต์อันหนึ่งขึ้นสองขีดก่อนใคร ก่อนที่อันอื่นๆ จะค่อยๆ ปรากฏขีดที่สองตามมาติดๆ “อันนั้นก็ฉองขีก นั่นก็ฉอง มุมีน้องหลายอันเยย”“ครับ น้องมุกมีน้องแล้ว น้องนอนอยู่ในท้องของแม่แล้ว” ทั้งเอเดรียนและลูกสาวพากันลูบท้องแบนๆ ของเพชรพลอยคนเป็นพ่อน้ำตาไหลทันที “ผมว่าแล้ว คุณไม่รู้ตัวหรอกว่าสองสัปดาห์มานี้คุณเปลี่ยนไป คุณกลายเป็นเป็ดน้อยขาวีน เจ้าอารมณ์ หงุดหงิดง่าย ขี้เกียจอาบน้ำ” เอเดรียนจูบบนหน้าผากเธอ “ดูสิ เก้าโมงกว่ายังอยู่ในชุดนอนอยู่เลย”เพชรพลอยยังอึ้งอยู่ ตอนท้องน้องไข่มุกเธอมีอาการพะอืดพะอมตั้งแต่ยังไม่ไปเป็นลมที่สำเพ็ง แต่ท้องนี้เธอไม่รู้สึกถึงความผิดปกติในร่างกายเลย“ฉันท้องเหรอ” เพชรพลอยพึมพำราวกับคนละเมอ เอามือลูบท้องร่วมกับน้องไข่มุกและเอเดรียน ปากก็ยังพร่ำพูดไปเรื่อยๆ น้ำตาเริ่มซึม “ที่ฉันไม่ยอมอาบน้ำมันเป็นเพราะว
You may also like
พ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ124.1K viewsวิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์90.1K viewsดวงใจอันธพาล NC25+
ฅนบนดอย54.2K viewsบอสฮั่ว พี่ชายทั้งสิบของคุณผู้หญิงเร่งให้หย่าอีกแล้วนะ
เจียงซือซัน55.1K viewsมาเฟียเซ็กส์จัด [PWP] - (NC25+) #จบแล้ว
ณ ธารา52 viewsพันธนาการแห่งจิตวิญญาณภาค 2
22 A Venus142 viewsโซ่รักกับดักหัวใจ
ปิ่นปภัส435 viewsนักธุรกิจพ่อลูกอ่อน
คณานางค์40 views
