LOGINShare
6อย่าพยายามมีตัวตน
Last Updated:
2025-12-25 20:15:35Chapter 6
เช้าวันต่อมา ฉันนอนอยู่บนเตียง ผ้าห่มผืนใหญ่ก็ถูกดึงอย่างแรงจนฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมา พี่พันแสงหน้าบึ้งอยู่ปลายเตียงจ้องฉันอย่างไม่พอใจ ฉันเหลือบไปมองที่นาฬิกาตอนนี้ตีห้าแล้ว ฉันเพิ่งจะนอนได้ไม่ถึงชั่วโมงเลย ฉันก็ถูกเขากระชากผ้าห่มออกจากร่าง “ลุก แล้วออกไปจากห้องพี่เดี๋ยวนี้!” น้ำเสียงของเขาดังห้วน ใบหน้าบูดบึ้งไม่สบอารมณ์ที่สุด ฉันลุกขึ้นนั่งพร้อมกับเบ้หน้า เมื่อรู้สึกเจ็บตรงใจกลางความสาว มันเจ็บมาก ทั้งเจ็บทั้งแสบ ท้องน้อยก็จุกไปหมด “รีบไปอย่าอิดออด อยากได้พี่อยากเป็นคุณนายจนตัวสั่น ถึงได้ขึ้นมาหาแบบนี้” “…” ฉันหน้าเหวอ ตกใจไม่คิดว่าเขาจะพูดกับฉันแบบนี้ เมื่อคืนเขาเป็นคนโทรเรียกฉันขึ้นมาเอง ฉันไม่ได้อยากขึ้นมาเลย “เมื่อคืนพี่ให้ชบาเอาน้ำให้ ชบาเลย…” ฉันพูดไม่ทันจบพี่พันแสงก็โพล่งขึ้น “พี่เมาก็จริง แต่คงไม่ทำอะไรสิ้นคิดแบบนั้นหรอก ถ้าพี่ทำจริง ก็แสดงว่าพี่ทำผิดพลาด ออกไปจากห้องพี่ แล้วเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ อย่าเปิดปากบอกเรื่องนี้กับใคร มีหน้าที่ทำอะไรก็ทำไป แต่อย่าพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูด อย่าพยายามแสดงตัวตนขึ้นมา” ฉันหน้าชาอีกระลอก นี่ฉันกลายเป็นคนผิด กลายเป็นคนร่านที่ขึ้นมาหาเขาเอง ไม่คิดเลยว่าพี่พันแสงคนน่ารักแสนดี จะกลายเป็นแบบนี้ ฉันไม่เข้าใจเลยว่าอะไรทำให้เขาเปลี่ยนจากคนที่เอ็นดูฉัน กลายเป็นคนซังน้ำหน้า “ค่ะ ไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ ชบาจะไม่เปิดปากบอกเรื่องนี้กับใคร!” ฉันเสียงสั่น ไม่คิดว่าเขาจะเป็นผู้ชายใจร้ายได้ขนาดนี้ “ส่วนเรื่องหมั้น พี่จะไม่มีวันหมั้นกับเธอชบา” “หมั้นอะไร ชบาไม่รู้เรื่อง” ฉันงง ไม่เข้าใจ “เหอะ อย่ามาพูดว่าเธอไม่รู้เรื่อง คุณย่าจะให้พี่หมั้นกับเธอ ต่อให้เธอพยายามออดอ้อนคุณย่ามากแค่ไหน พี่จะบอกเธอให้รู้เอาไว้ พี่จะไม่ยอมหมั้น” “ชบาก็จะไม่หมั้นเหมือนกัน!” ฉันรู้เหตุผลที่เขาไม่ชอบฉันแล้ว ถ้าเขาจะเข้าใจผิดฉันก็จนใจ ฉันจะไม่อธิบายให้คนที่ไม่พยายามเชื่อฉันเข้าใจหรอก “หวังว่าจะทำอย่างที่พูด!” “ค่ะ” ฉันเดินไปหยิบชุดนอนของตัวเองมาสวมใส่ ค่อย ๆ เดินออกไปจากห้อง แม้จะเจ็บตรงนั้นแทบขาดใจ ฉันก็ต้องออกไปให้พ้นจากความน่าอับอายตรงนี้ คนใช้คนอื่น ๆ เริ่มทำงานกันแล้ว ไฟในครัวก็เปิดแล้ว ฉันจึงรีบเดินเลี่ยงไปทางประตูด้านหน้า เพื่อหลบสายตาคนที่จะมอง ตอนนี้ฉันเดินอย่างคนเสียศูนย์ ถ้ามีคนมาเห็น เขาต้องมองฉันเป็นตัวประหลาดแน่ ฉันเดินตรงไปที่เรือนเล็กแล้วล้มตัวนอน วันนี้ฉันคงทำงานไม่ไหว อย่าว่าแต่ทำงานเลย กว่าจะเดินมาถึงเรือนเล็กฉันก็แทบตาย เดินไม่ไหว เจ็บร้าวไปทั้งตัว ฉันนอนคิดอะไรไปเรื่อยก่อนจะผล็อยหลับไป มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนประตูถูกทุบรัว ๆ ฉันตะเกียกตะกายลุกขึ้นไปเปิดประตูก็เจอดวงดารายืนอยู่หน้าประตู “ป้ารำไพให้ฉันมาตาม ชบาเป็นอะไรหรือเปล่า ปกติเห็นลุกแต่เช้า วันนี้แกไม่เห็นเลยให้มาตาม” “ชบาไม่สบายน่ะ” “แล้วมียากินหรือเปล่า?” เธอแสดงท่าทางห่วงใยฉัน “มีจ้ะ” “งั้นก็พักผ่อนเถอะ เดี๋ยวดาราช่วยป้ารำไพเอง” “จ้ะ ฝากด้วยนะดารา” “อืม” ดวงดาราพยักหน้าแล้วเดินไปที่ตึกใหญ่ ส่วนฉันเดินมาล้มตัวนอนลงบนเตียง ก่อนจะผล็อยหลับไปอย่างอ่อนเพลีย ฉันหลับ ๆ ตื่น ๆ ลำคอขมปร่าร่างกายยังคงร้อนระอุเพราะพิษไข้ “ตายแล้ว ทำไมถึงปล่อยให้ตัวเองไข้ขนาดนี้ชบาแก้ว” ฉันปรือตาขึ้นมอง ป้ารำไพเช็ดตัวให้ฉันบ่นอุบ “แล้วเนื้อตัวไปโดนอะไรมานี่ หรือว่าเพราะฝนตกเมื่อคืนเลยแพ้อากาศ เฮ้อ เอ…ตรงนี้มันรอยอะไร ช่างเถอะ ลุกมากินยาได้แล้วชบา” “ค่ะคุณป้า” ฉันลืมตาขึ้นมอง ป้ารำไพกรอกยาใส่ปากให้ฉัน พอทำเสร็จท่านก็ออกไปจากห้อง ส่วนฉันยังคงนอนซมอยู่บนเตียง ****** พันแสงเดินหาวลงมาจากบนบ้าน กว่าจะตื่นเล่นเอาเที่ยงพออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ก็มาประจวบเหมาะกับคนใช้ตั้งโต๊ะอาหารเที่ยงพอดี เขาเดินไปนั่งที่เก้าอี้โต๊ะอาหาร คุณปู่คุณย่ากับแม่ของเขานั่งอยู่แล้ว ส่วนพี่ชายพี่สาวและพ่อคงออกไปทำงานแล้ว “กว่าจะตื่นนะหลานชาย ย่านึกว่าจะนอนให้ถึงตอนเย็น” อลิซเหน็บหลานชาย พิมพ์รดาถึงกับส่ายหน้าเบา ๆ แล้วอมยิ้ม “แหม่ เมื่อคืนผมดื่มหนักไปหน่อย กว่าจะได้นอนก็เกือบเช้า” “แต่เห็นเอกบอกย่าว่า เมื่อคืนหลานมาเที่ยงคืน แล้วหลานทำอะไรอยู่จนเกือบเช้า” อลิซมองหลานชายอย่างรอคำตอบ “ผมดื่มต่อ” ชายหนุ่มเฉไฉ แม้คำตอบที่ตอบคุณย่าไป จะเป็นการพูดปดก็ตาม “โหย หลานปู่นี่มันคอห่านจริง ๆ ไปดื่มข้างนอกไม่พอ เมาเหมือนหมาจนไอ้เอกลากขึ้นห้อง ยังนั่งดื่มต่อได้อีก ไม่คอห่านทำไม่ได้นะ” โนอาห์หัวเราะในลำคอเบา ๆ “หูยปู่ครับ แค่คอทองแดงก็พอแล้ว อย่าให้ถึงคอห่านเลย คิดแล้วขมคอเลย” ชายหนุ่มกลั้วหัวเราะ เมื่อคืนเมาหนัก จำอะไรแทบไม่ได้ ขับรถกลับมาได้ยังไงเขายังงง เฮ้อ ถ้าขับรถไปชนชาวบ้านเพราะเมาคงแย่ “ฮ่า ๆ” “ตักข้าวสักทีสิ หิวจะตายอยู่แล้ว” ชายหนุ่มสั่ง ดวงดาราเลยรีบเสนอหน้าตักข้าวให้ พันแสงขมวดคิ้ว ปกติเป็นชบาแก้วทำ วันนี้ทำไมถึงเป็นดวงดาราได้ “อ้าว หกแล้ว ตามองอะไรอยู่เหรอดวงดารา” เขาเอ็ดเมื่อหญิงสาวเอาแต่มองหน้าเขา ไม่ได้สนใจตักข้าวเท่าที่ควร ทำให้ข้าวหกเลอะเทอะ “ขอโทษค่ะ” “ตักให้มันดี ๆ สิดารา” พิมพ์รดาเอ่ย เด็กสาวรีบพยักหน้ารับคำ บรรจงตักข้าวใส่จานให้ แล้วเก็บข้าวที่หกเลอะเทอะออก “ชบาเป็นคนเรียบร้อยมากเลยนะ ถ้าไม่ป่วย วันนี้ดาราคงไม่ได้ทำ ดาราคงไม่ชินมือน่ะ นาน ๆ ได้มาทำหน้าที่ที่ไม่เคยทำ หลานก็อย่าถือสาเลย” โนอาห์เอ่ย “ผมก็ไม่อะไรนะครับปู่ ผมแค่ไม่ชอบคนทำอะไรไม่ตั้งใจ แล้วชบาแก้วป่วย ป่วยเป็นอะไร?” “เป็นห่วงเหรอหลานชาย” คนเป็นย่ายิ้ม มองหลานชายอย่างเอ็นดู “เปล่าสักหน่อย ผมก็แค่ถามไปงั้นแหละ” ว่าจบก็ตักอาหารเข้าปาก ดวงดาราเม้มปากไม่พอใจทันที อะไร ๆ ก็ชบาแก้ว เธอทำอะไรก็ไม่ดีเลย ไม่ดีก็ไม่พอ ไม่ได้อยู่ในสายตาอีก คิดแล้วโมโห หลังจากรับประทานอาหารเสร็จเรียบร้อย พันแสงก็มานั่งลงที่ระเบียงห้อง เขามองไปที่เรือนเล็ก บ้านหลังนั้นปิดเงียบ เขาถอนหายใจแล้วเทเหล้าใส่แก้ว กระดกเข้าปากรวดเดียว ติ้ง! เสียงข้อความดังขึ้น เขาจึงหยิบขึ้นมาดู (ทับทิม : ทิมรู้มาว่าวันเกิดพี่ตะวันคือมะรืน พี่ตะวันชอบอะไรเหรอพันแสง ทิมจะไปเลือกซื้อของขวัญ) “แม่งเอ้ย!” พันแสงโยนโทรศัพท์ลงบนโต๊ะแรง ๆ อย่างหงุดหงิด แล้วยกแก้วเหล้ากระดกรวดเดียว +++++++ ฝันดีค่ะ❤️
Latest chapter
ตรวนร้าย(สามี)ไร้รัก 32 จบบริบูรณ์
32“เข้าบ้านกันดีกว่าค่ะพี่พันแสง ชบามีเรื่องจะพูดด้วยเหมือนกัน” ชบาแก้วดึงแขนพันแสงให้เดินตามจนกระทั่งไปถึงกลางบ้าน บ้านที่เคยผุพังตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว“ชอบไหมชบา?” บิดาของเธอเอ่ยถาม ชบาแก้วยิ้มมองไปรอบ ๆ บ้านถูกรีโนเวทเอาไว้อย่างสวยงาม ข้าง ๆ ที่เคยเป็นป่ากระถิน ก็ถูกตัดออกแล้วเทปูนปูกระเบื้อง ติดไฟส่องสว่างไปทั่วบริเวณ มันต่างจากเดิมราวฟ้ากับเหว ไม่ต้องกลัวว่าบ้านจะพังลงมาทับ ตอนหลับก็ไม่ต้องเป็นกังวล”“ชอบค่ะ บ้านสวยมากเลยค่ะ”“บ้านหลังนี้สวยได้ เพราะเงินคุณพันแสงด้วยส่วนหนึ่ง คราวก่อนลูกมาอยู่ บ้านผุพัง ไหนจะมีคนมาแอบมองอีก เขาก็เลยให้เงินพ่อมาทำ ส่วนพ่อทำรั้วทำหลังบ้านให้”“แอบเอาเงินให้พ่อตอนไหน ทำไมชบาไม่รู้เลย”“ก็ตอนพ่อชบาเอาต้นไม้ไปลงให้ พี่ไปพูดคุยด้วยก็เลยได้รู้ว่าพ่อชบาจะไปรับเหมาแถวบ้าน บ้านยังไม่ดีเลยจะไปซ่อมแซมให้ชบา พี่ก็เลยให้เงินท่านไปทำ แต่…” พันแสงยิ้มก่อนจะทำหน้าตกใจ “ชะ ชบากลัดเข็มกลัด มะ…หมายความว่ายังไง?”“ก็หมายความว่า ลูกของเรายังอยู่ไงคะ?” ชบาแก้วฉีกยิ้ม “ชบาก็เพิ่งรู้เหมือนกัน คุณอลิซเพิ่งส่งข้อความมาบอก” ชบาแล้วรีบเปิดโทรศัพท์ให้พันแสงดู“โอ๊ยคุณย่า พ
ตรวนร้าย(สามี)ไร้รัก 31
31ชบาแก้วนั่งรถมาเรื่อย ๆ แวะดูนั่นดูนี่ บิดาของเธอจอดรถพาซื้อของอยู่หลายครั้ง ซื้อทุเรียนอยู่หลายหน เธออยากกินพ่อก็หามาให้กิน “อร่อยไหมลูก?”“ก็น่าจะอร่อย แต่ชบากินอะไรไม่ค่อยลงค่ะ”“อย่าคิดมากเลย เดี๋ยวทุกอย่างก็คลี่คลายไปในทางที่ดี คิดมากไปก็มีผลต่อสุขภาพนะ ปล่อยปลงบ้างก็ดี”“ชบาจะพยายามนะคะ”“แล้วหนูตั้งชื่อยัยอาจหนูไว้หรือยัง?”“ชื่อยัยหนูอะไรกันคะ พ่อก็รู้ว่าชบาแท้งลูก” ชบาแก้วเสียงเครือ“พ่อไม่รู้นะ ไม่มีใครบอกพ่อว่าหนูแท้ง คุณ ๆ บอกพ่อว่าหนูตกบันไดไปรักษาตัวที่โรงพยาบาล ตอนที่หนูหลับพ่อก็เห็นหมอมาตรวจท้องหนูอยู่นะ”“อะ…อะไรกันคะ?” ชบาแก้วทำหน้าตกใจ มือเล็กประสานกันที่หน้าท้อง จริงสินะ บางครั้งหล่อนก็รู้สึกว่าลูกยังอยู่ แต่ก็คิดว่าตัวเองคิดไปเอง ท้องสี่เดือนท้องแรกลูกดิ้นจะไม่ค่อยรู้สึก หรือหล่อนจะยังไม่แท้งเพราะความเสียใจหล่อนจึงละเลยไม่ได้สนใจร่างกาย คิดว่าตัวเองสูญเสีย ร้องไห้ฟูมฟายอยู่หลายวันติ๊ง! ข้อความโทรศัพท์ของเธอดัง ชบาแก้วหยิบโทรศัพท์ของเธอมากดดู ก็เห็นข้อความที่อลิซส่งมา ท่านพิมพ์มาบอกกับเธอว่า ตอนหมอบอกว่าเธอแท้งลูกหมอบอกผิดเพราะคนไข้มารักษาตัวพร้อมกับเธอสองค
ตรวนร้าย(สามี)ไร้รัก 30
30“ไม่ไปไม่ได้เหรอชบา?” ชบาแก้วหันไปมองเจ้าของเสียง พันแสงเดินตรงมาหาเธอแล้วคว้าข้อมือเดินตรงไปที่ข้างบ้าน“พี่พันแสง”“ไม่ไปไม่ได้เหรอชบา?” พันแสงเอ่ยถามอีกครั้ง แววตาของเขาเจือปนไปด้วยความเศร้า การสูญเสียลูกมันต่างกรีดลึกลงในหัวใจของทั้งสอง เขาเสียใจ ชบาแก้วเองก็เสียใจ ที่ไม่สามารถดูแลลูกจนคลอดออกมาลืมตาดูโลกได้“ชบาอยากกลับค่ะ” เธอยิ้มเศร้า แต่น้ำตาเอ่อคลอเต็มสองตา “ชบาทำใจมองตรงบันไดไม่ได้ ชบา ฮึก ชบาอยากกลับไปอยู่บ้าน”“ชบาไปอยู่คอนโดพี่ก็ได้ ชบาอยู่ต่อได้ไหม ไม่กลับบ้านได้ไหม?” พันแสงกุมมือเธอเอาไว้ เขาอยากจะรั้งเธอเอาไว้ ไม่อยากให้เธอออกไปจากชีวิตเขา “ตอนนี้เราไม่มีพันธะต่อกันแล้วค่ะพี่พันแสง ลูกเราไม่อยู่แล้ว เราต่างมีชีวิตของตัวเอง พี่เองก็ควรใช้ชีวิตของตัวเอง” ชบาแก้วเสียงสั่น พยายามข่มน้ำเสียงให้นิ่ง ตอนนี้ไม่มีพันธะต่อกันแล้ว ไม่มีลูกถ่วงกันเอาไว้แล้ว เขาก็ควรได้เดินหน้าต่อใช้ชีวิตของตัวเอง “ชีวิตพี่อยากมีชบานะ”“เราไม่ได้รักกันค่ะพี่พันแสง พี่ต้องเดินต่อไป ชบาก็จะเดินหน้าต่อไปเหมือนกัน” ชบาแก้วใช้มือปาดน้ำตา ยิ้มเจื่อน ๆ เธอรักเขามาก รักมาตั้งแต่ไหนแต่ไร แต่พันแสงไม่ได
ตรวนร้าย(สามี)ไร้รัก 29
29“พันแสง” พิมพ์รดาวิ่งเข้าไปหาลูกชายที่กำลังนั่งกุมขมับของตัวเองอย่างกลัดกลุ้ม“ครับ” เมื่อลูกชายเงยหน้าขึ้นมอง ก็ทำให้ได้เห็นว่าเขากำลังตาแดงเหมือนกำลังจะร้องไห้“ไม่เป็นไรนะพันแสง ชบากับลูกต้องปลอดภัย” คนเป็นย่านั่งลงเก้าอี้ข้าง ๆ แล้วจับมือหลานชายมาบีบเบา ๆ เพื่อให้กำลังใจ“ผมกลัว ผมกลัวชบากับลูกจะ…” ชายหนุ่มเสียงเครือ คนเป็นย่าก็เลยรั้งมากอด “ถ้าผมลงมาพร้อมเธอคงไม่เกิดเรื่อง ผมผิดเองครับคุณย่า ผมผิดเอง”“ไม่เป็นไรนะหลาน ชบากับลูกต้องปลอดภัย” อลิซปลอบใจหลานชาย นางเองก็ไม่ได้เข้มแข็งอะไรเลย นางกลัวชบากับลูกเป็นอะไรไป ใจแสนเจ็บแค้นเหลือเกิน ที่ดวงดาราทำแบบนี้“ผมกลัวครับย่า ผมกลัว”“อย่าเพิ่งกังวลไปเลยนะหลานชาย” โนอาห์ว่าแล้วตบบ่าหลานชายเบา ๆ พิมพ์รดาได้แต่มองลูกชายอย่างสงสารพันแสงยังมือขึ้นลูบหน้า ต่อให้มีคำปลอบโยนมากมาย ก็ไม่สามารถเบาบางความเจ็บความทุกข์ระทมในหัวใจของเขาได้ ผ่านไปหลายชั่วโมงประตูบานหนาก็ถูกเปิดออก พันแสงลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงไปหาหมอ“ชบาเป็นยังไงบ้างครับ?”“คนไข้ปลอดภัยแล้วนะครับ” คำพูดของหมอเรียกรอยยิ้มของชายหนุ่มได้เป็นอย่างดี เขาดีใจโล่งอก เหมือนยกภูเขาออกจาก
ตรวนร้าย(สามี)ไร้รัก 28
28“ยะ…อย่านะ” ชบาแก้วหน้าซีดเผือดดึงเสื้อดวงดาราเอาไว้แน่น เธอกลัวตกลงไป ตอนนี้ไม่ใช่ห่วงตัวเอง แต่เธอเป็นห่วงลูกในท้อง“แกกำลังกลัวอยู่ใช่ไหม?” ดวงดาราแค่นหัวเราะอย่างสะใจ หล่อนหาจังหวะทำเรื่องนี้มาตลอดหลายวัน แต่ไม่มีโอกาสได้ทำเลย วันนี้แหละหล่อนจะปาดเลือดแค้น ทำให้ชบาแก้วต้องกระอักเลือด เจ็บปวดให้กับความสูญเสีย “ฉันชอบจังเวลาที่ได้เห็นแกทำหน้ากลัวแบบนี้”“อย่านะดารา อย่าทำอะไรชบากับลูกเลยนะ อย่าทำเลยนะ”“ฉันเคยบอกแล้วใช่ไหม? ว่าต่อให้เธออยากแย่ง ฉันก็จะไม่มีทางยอม ฉันไม่มีทางยอมให้เธอมาแย่งเขาไปจากฉัน ฉันไม่มีวันยอมให้แกเอาเขาไป”“ชบาไม่ได้ต้องการแย่งพี่พันแสงเลยนะ”“แต่ก็ไม่เคยปฏิเสธเขาเลย แกอยากเป็นเมียเขาจนตัวซีดตัวสั่นมาตลอด”“ไม่ใช่แบบนั้นเลยดารา”“ทำไมจะไม่ใช่” ดวงดารากำผมชบาแก้วจนหน้าหงาย “แกคิดว่าฉันโง่นักเหรอนังชบา แกคิดว่าฉันไม่รู้ทันคนอย่างเธอเหรอ?”“ดารา ชบาเจ็บนะ ปล่อยชบาเถอะ” ชบาแก้วเบ้หน้า เมื่อถุกกำผมแรง ๆ จะต่อสู้ก็กลัวตกลงไป ได้แต่หาหนทางถ่วงเวลาเอาไว้ เผื่อพันแสงออกมาเจอเธอกับดวงดาราตอนนี้“เจ็บตายไปเลยนังร่าน ฉันเกลียดที่แกทำหน้าตาใสซื่อ เกลียดที่แกทำท่าทางอ่อน
ตรวนร้าย(สามี)ไร้รัก 27
27ชบาแก้วทำตามความต้องการของคุณอลิซ ท่านคงอยากให้หล่อนมาอยู่บนตึกใหญ่ จะได้มีพันแสงดูแล แม้จะไม่ได้อยากมาอยู่ หล่อนก็ปฏิเสธไม่ได้มันเป็นความหวังดี เธอจะได้อยู่ใกล้ ๆ สายตา พันแสงจะได้ดูแลเธอกับลูกได้ ชบาแก้วยอมทำตาม เมื่อเห็นว่าสิ่งที่ท่านพูดเต็มไปด้วยความหวังดี“อ้าวดารามาพอดีเลย ไปช่วยขนของชบาแก้วมาที่ตึกใหญ่ด้วยนะคะ” “ทำไมต้องขนขึ้นมาคะ?”“ก็ชบาแก้วท้องลูกหลานชายฉัน ชบาแก้วเป็นเมียเป็นแม่ของลูกหลานชายฉัน ก็ต้องมาอยู่ตึกใหญ่สิ”“แต่ดาราก็เป็นเมียคุณพันแสงเหมือนกัน” คำพูดของดวงดาราทำเอาชบาแก้วหัวใจเต้นถี่รัว เธอเคยเห็นพันแสงกับดวงดาราบนเตียงมาแล้ว สิ่งที่เธอเห็นกับสิ่งที่พันแสงบอกมันย้อนแย้งกัน เธอไม่กล้าเชื่อเขาเลยว่าสิ่งที่พูดเป็นความจริง เมื่อเธอเห็นกับตาว่าดวงดารากับพ่อของลูกนอนอยู่ด้วยกัน“ธ…เธอว่ายังไงนะ?”“ดารากับคุณพันแสงเคยนอนด้วยกัน ดาราก็เป็นเมียเหมือนกัน ทำไมดาราถึงไม่ได้มาอยู่บนตึกใหญ่?”“จริงเหรอพันแสง หลานเคยทำแบบนั้นจริง ๆ เหรอ?”“จริงสิคะ ชบาแก้วเองก็เคยเห็นดารากับคุณพันนอนด้วยกัน”“จริงเหรอชบาแก้ว น้องชายฉันทำแบบนั้นจริงๆ เหรอ?” ตะวันถามเสียงเข้ม “ค่ะ” หญิงสาวพย
You may also like
พิศวาสมาเฟียเถื่อน NC+++
ซากิระ6.1K viewsเจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]
ชะนีติดมันส์5.1K viewsเสพติดรักมาเฟีย
มดตัวจี๊ด6.5K viewsเมียชั่วคราว
ชะนีติดมันส์8.6K viewsระยะนี้อันตราย
ฅนบนดอย615 viewsปรปักษ์คลั่งรัก
ซากิระ222 viewsบริหารรักคนเลว
สตอเบอรี่สีชมพู3.2K viewsทัณฑ์สวาททาสมาเฟีย 18+
กรภัทร์ / ญาดาพัชร์1.6K views
