เข้าสู่ระบบตอนพิเศษ 34ปีต่อมา@ โรงเรียนเอกชนxxx“ที่รักนั่งรออยู่ในรถนี่แหละค่ะ เดี๋ยวหนูลงไปรับลูกเอง” ลันตาหันมาพูดกับพายุที่นั่งอยู่ฝั่งคนขับ“ได้ไงวันนี้พี่อุตส่าห์เลิกประชุมไว เพื่อมารับลูกเลยนะ พี่ไม่ยอมนั่งอยู่ในรถแน่นอน” คนตัวโตบอกกับภรรยาสาวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ วันนี้ชายหนุ่มตั้งใจมารับลูกสาววัยห้าขวบที่โรงเรียนเพราะนานแล้วที่เขาไม่ได้มารับ ช่วงนี้พายุเร่งทำงานที่ค้างให้เสร็จหลังจากนั้นจะได้พาครอบครัวไปเที่ยว ตามที่สัญญาไว้กับลูกสาว“โอเคค่ะ แต่ว่าที่รักห้ามทำนิสัยไม่ดีแบบวันนั้นเด็ดขาดนะคะ” ลันตาหันมาต่อว่าสามี เหตุเกิดจากเมื่อสองอาทิตย์ที่แล้ว พายุกับเธอมารับลูกสาวที่โรงเรียนแล้วชายหนุ่มดันเห็นลูกสาวตัวน้อยนั่งอยู่กับเด็กชายอีกคน คนเป็นพ่อก็เลยเกิดอาการหวงรีบเดินเข้าไปหาทันที แล้วดุเด็กชายคนนั้นไป ทำให้หลังจากนั้นลันตาเลยไม่ให้สามีมารับลูกอีกเลย“ถ้าไม่มีใครมายุ่งกับพารัม พี่ก็ไม่มีทางทำแบบนั้นหรอก”“ให้มันจริงเถอะค่ะ” คนตัวเล็กทำเสียงดุสามีอีกครั้ง ก่อนทั้งสองจะลงไปจากรถเดินเข้าไปข้างในโรงเรียน วันนี้มีกิจกรรม ทางโรงเรียนเลยต้องให้ผู้ปกครองเข้าไปรับที่ห้องเรียนได้เลย ลันตากับพายุเดินไ
ตอนพิเศษ21 เดือนต่อมาอุแว้! อุแว้! อุแว้!.....เสียงร้องของเด็กแรกเกิดที่ร้องในเวลานี้เป็นประจำ ทำให้คนเป็นแม่ที่นอนอยู่ต้องขยับตัวเพื่อตื่นไปกล่อมให้หลับอีกครั้ง“หนูนอนเถอะเดี๋ยวพี่จัดการเอง” พายุลืมตาตื่นมาพร้อมกับหันไปบอกกับภรรยาสาวที่กำลังงัวเงียด้วยความง่วง“ไม่เป็นไรค่ะ หนูไหว” ลันตาดันตัวขึ้นมาแต่ถูกพายุห้ามไว้ก่อน“นอนครับ เดี๋ยวพี่ทำเองหนูเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว”“แต่ยัยหนูจะงอแงนะคะ”“ไม่เป็นไรพี่จัดการได้ หนูนอนเถอะ” พายุดันตัวภรรยาให้นอนลงไป ดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มให้ จูบลงเบา ๆ ที่ผมสลวยของเธอ ลันตายิ้มแล้วค่อย ๆ หลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้ามาทั้งวัน ส่วนพายุก็รีบลุกขึ้นเดินไปหาลูกสาวตัวน้อยที่นอนร้องอยู่ในเปลสำหรับเด็กที่เขาสั่งทำเป็นพิเศษสำหรับลูกสาวตัวน้อยโดยเฉพาะ พายุอุ้มลูกน้อยขึ้นมาอยู่ในอก“ไม่ร้องนะคะ คนเก่งของป๊า” คุณพ่อมือใหม่อุ้มกล่อมลูกน้อยเดินไปที่ตู้เย็นแล้วหยิบเอานมที่ภรรยาเตรียมไว้ให้ออกมาอุ่น ระหว่างที่รอเวลาอยู่นั้น คุณพ่อมือใหม่ก็พยายามเดินไปมาเพื่อกล่อมไม่ให้ลูกน้อยหยุดร้อง“รออีกหน่อยนะครับ ป๊ากำลังอุ่นนมให้หนูอยู่นะคะ” แขนแกร่งทั้งสองข้างโอบประคองลูกน้อยไว้
ตอนพิเศษ 1พรีมมาxพาริชคืนงานแต่งจบลงไป จะมีเพียงสองร่างเปลือยเปล่าที่อยู่บนเตียงหรูขนาดคิงไซซ์ สองร่างสอดประสานเป็นหนึ่งเดียว เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไปทั่วห้องนอนคอนโดหรูปึก! ปึก! ปึก!“อ๊าส์..เสียวหัวฉิบหาย หนูอยากเป็นเจ้าสาวของแด๊ดเหรอคะ ถึงได้รับดอกไม่ช่อนั้น” เสียงเข้มเอ่ยถามและครางด้วยความชอบใจ เมื่อก้มลงมองแก่นกายของตัวเอง ที่กำลังเข้าไปภายในตัวของคนใต้ร่าง“มะ..ไม่ค่ะ อ๊ะ อ๊ะ...แด๊ดเบา ๆ หน่อยได้ไหมคะ หนูจุก” พรีมมาที่นอนคว่ำหน้าอยู่ เอ่ยด้วยน้ำเสียงติดขัดเพราะตอนนี้พาริชเอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจคนตัวเล็กที่นอนรับแรงกระแทกเลยแม้แต่น้อย พาริชไม่ได้ฟังคำขอร้องจากพรีมมาเลยแม้แต่น้อย เขากลับจับสะโพกอวบของเธอยกขึ้นและตอกอัดท่อนเอ็นเข้าไปในตัวเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนสุดท้ายสะโพกสอบเกร็งกระตุกปลดปล่อยน้ำรักใส่เครื่องป้องกันทุกหยาดหยด ส่วนคนที่นอนอยู่ใต้ร่างหนาไม่ต่างกัน พรีมมากกระตุกเสียงครางเสร็จสมไม่ต่างจากคนตัวโต“อื้มส์/อ๊าส์” พาริชถอดแก่นกายออกจากรู้รักก่อนจะดึงถุงยางที่เต็มไปด้วยน้ำเชื้อทิ้งลงข้างเตียง พาริชนอนลงข้าง ๆ คนตัวเล็กที่ยังอยู่ในท่านอนคว่ำ เธอหันมามองเขาแล้วทำหน้าบึ้งใส่
ตอนที่49 ตรวนเสน่หาลันตาหนึ่งอาทิตย์ผ่านไป08.00 น.ลันตานั่งอยู่ที่โซฟากลางห้อง หญิงสาวนั่งมองรูปพี่สาวกับหลานสาว นัยน์ตาสวยแดงก่ำ แต่กลับมีรอยยิ้มแห่งความสุขเผยออกมา“เป็นไงบ้างคะ อยู่ตรงนั้นสบายดีไหมคะ ดีใจด้วยนะคะได้อยู่กับหลานกับคุณพ่อ ตายังอิจฉาพี่เลย” คนตัวเล็กปาดน้ำตาที่ไหลลงข้างแก้มตึก! ตึก! ตึก!เสียงเท้าของคนตัวโตที่กำลังเดินลงมาจากชั้นสอง พายุเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของภรรยาสาว ชายหนุ่มทำหน้าตกใจเพราะคนตัวเล็กกำลังนั่งร้องไห้“หนูเป็นอะไร ร้องไห้ทำไมคะ” พายุนั่งย่อง ๆ อยู่ตรงหน้าของคนตัวเล็ก ยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาให้เธอด้วยความเป็นห่วง“ไม่ได้เป็นไรค่ะ”“ไม่ได้เป็นไรได้ยังไง ก็เห็นอยู่ว่าหนูร้องไห้” พายุทำเสียงดุคนตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้า“หนูไม่ได้เป็นอะไรจริง ๆ ค่ะ” ลันตาตอบคนตัวโต กลับไปเหมือนเดิม“พี่ไม่เชื่อหรือว่าหนูโกรธอะไรพี่หรือเปล่า พี่ทำอะไรให้หนูไม่พอใจ” พายุรีบโทษตัวเองทันทีเพราะเขากลัวว่าจะไปทำอะไรให้คนตัวเล็กไม่พอใจ“ตาแค่คิดถึงพี่โรสกับพาขวัญแล้วก็คุณพ่อค่ะ น้ำตามันก็เลยไหลออกมา” พายุที่ได้ยินคำตอบถึงกับลุกขึ้นแล้วนั่งลงข้าง ๆ คนตัวเล็ก แขนแกร่งดึงเธอเข้ามากอดปลอบ
ตอนที่48 เป็นเธอคนเดียวมาตลอดภายในห้องทำงานที่มีแต่ความเงียบ ทำให้เจ้าของห้องที่นั่งอยู่ต้องรีบอธิบายเรื่องทั้งหมดที่เขาเป็นคนพูดทิ้งไว้“ที่รักหันมาคุยกับพี่ก่อนสิครับ” พายุบอกกับภรรยาสาวที่เอาแต่นั่งหันหน้าหนีเขา“ก็พูดมาสิค่ะ รอฟังอยู่” เสียงเรียบนิ่งตอบกลับทั้งที่ยังหันหน้าไปทางอื่น“ก็หันมาก่อนสิคนดี พี่อยากคุยไปด้วยมองหน้าหนูไปด้วย หนูจะได้เห็นแววตาจริงจังของพี่ไง นะครับที่รัก” พายุทำเสียงอ้อนคนตัวเล็กอีกครั้ง ลันตาถอนหายใจแล้วหันมาตามที่คนตัวโตขอร้อง“พูดมาค่ะ รอฟังอยู่อยากรู้เหมือนกันว่าสายตาคู่ไหนที่ทำให้สามีของตา ไม่คิดจะมองผู้หญิงคนอื่น” ท่าทางและคำพูดของคนตัวเล็กทำให้พายุถึงกับยิ้ม“ยิ้มอะไรคะ ตลกมากเหรอไง” ลันตายกมือขึ้นมากอดอกจ้องเขม็งไปที่สามีอย่างคาดโทษ“โอเค ๆ พี่ยอมแล้ว พี่จะเล่าทุกอย่างให้หนูฟังหมด” พายุเอื้อมมือไปกุมมือคนตัวเล็กไว้ สายตาคมเข้มจ้องมองเธอ“เราเคยเจอกันเมื่อเจ็ดปีที่แล้ว วันนั้นเป็นวันที่พี่ไปไหว้อัฐิของโรสและได้เจอกับหนู” ลันตาพยายามนึกถึงเหตุการณ์ในวันนั้น ความจริงเธอจำวันนั้นไม่ได้ด้วยซ้ำเพราะเธอกำลังอยู่ในความโศกเศร้า“เราสองคนสบตากันหนูจำไม่ได้เ
ตอนที่47 กันและกันสองเดือนต่อมา07.00 น.สายตาคมจ้องมองคนตัวเล็กที่หลับอยู่ในอ้อมแขนของตัวเอง มือใหญ่ลูบเบา ๆ ที่แก้มใสของเธอแล้วยิ้ม ริมฝีปากหนาจูบลงที่หน้าผากมน“ขี้เซาจังเลยนะ” พายุเอ่ยชิดริมฝีปากสวย ก่อนจะจูบเบา ๆ อย่านุ่มนวลเพราะกลัวว่าเมียสุดที่รักจะตื่น“อื้อส์” ร่างบางขยับเล็กน้อยเมื่อรู้สึกถูกรบกวน พายุผละจูบออกมาช้า ๆ มือหนาเลื่อนลงไปตบที่สะโพกสวย เขาทำเหมือนกำลังกล่อมเด็กที่จะตื่นให้หลับลงอีกครั้ง แล้วมันก็ได้ผลเมื่อคนตัวเล็กหลับไปอีกครั้ง ช่วงนี้ดูเหมือนว่าลันตาจะเพลียง่ายและหลับบ่อยกว่าปกติ อาจจะเป็นภาวะของคนท้อง รวมถึงอารมณ์ที่ดูจะหงุดหงิดง่ายด้วย พายุเลยต้องตามใจเธอมากเป็นพิเศษ พายุเมื่อเห็นคนตัวเล็กหลับไปอีกครั้ง ร่างแกร่งค่อย ๆ ดันตัวเองออกมาเขาต้องทำทุกอย่างให้เบาที่สุด เสร็จแล้วดึงผ้ามาห่มให้เธอ ร่างแกร่งลงจากเตียงเดินตรงไปที่ห้องน้ำจัดการธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อย ก็ลงไปเตรียมมื้อเช้าให้ภรรยาสุดที่รักเหมือนกับทุก ๆ วันที่เขาทำก่อนออกไปทำงานครืดดด....เสียงโทรศัพท์หรูที่วางอยู่ข้าง ๆ ดังขึ้น สายตาคมเหลือบมองเล็กน้อยก่อนจะหยิบขึ้นมารับสาย“ว่าไงครับแม่”(แม่ให้ป้าเพ
ตอนที่46 พี่รักหนู (NC+)ร่างแกร่งขยับลงไปข้างล่าง ริมฝีปากหนาจูบปลายเท้าของคนตัวเล็กเบา ๆ อย่างไม่รู้สึกรังเกียจ ลันตาที่เห็นก็ตกใจไม่น้อย “ทะ..ทำอะไรคะ มันสกปรก” ลันตาบอกกับคนตัวโตที่กำลังจูบปลายเท้าของเธอ “ไม่มีอะไรสกปรกสำหรับพี่ถ้าเป็นเธอ” พายุเอ่ยชิดปลายเท้าของคนตัวเล็กแล้วจูบลงไปอีกครั้ง ริ
ตอนที่45 กลับมาอีกครั้งด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปเช้าวันต่อมาลันตาเฝ้าเช็ดตัวให้คนป่วยตลอดเวลา จนพายุดีขึ้นเรื่อย ๆ ตลอดทั้งคืนหญิงสาวหลับ ๆ ตื่น ๆ เพราะเป็นห่วงคนตัวโต เธอเผลอหลับเกือบเช้าของอีกวัน“อื้อ...” พายุขยับตัวเล็กน้อย ลืมตาขึ้นมาด้วยความงัวเงีย สายตาคมเผลอเหลือบไปเห็นผ้าเช็ดตัวที่วางอย
ตอนที่42 เฝ้าดูแลไม่ห่างเช้าวันต่อมา06.00 น.รถคันหรูของพายุจอดอยู่ตรงข้ามบ้านของพรีมมา เขานั่งมองคนตัวเล็กที่กำลังยืนขายขนมอยู่และเหมือนเดิมเขาสั่งให้ลูกน้องไปซื้อขนมของเธอด้านของลันตา“เออ..ผมเอาอันนี้แล้วก็อันนี้อย่างละสิบชิ้นครับ” ลันตาที่ยืนอยู่เงยหน้าขึ้นมามองเล็กน้อยแล้วถอนหายใจ“ฉันขอไม่
ตอนที่41 สายเกินไปพายุจ้องมองคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ตรงหน้า สายตาคมเผลอเลื่อนลงไปมองหน้าท้องนูนของเธอ ลันตาหลุบมองตามแล้วรีบเอามือทั้งสองข้างมากุมหน้าท้องของตัวเองไว้ทันที หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นส่ำเพราะเธอไม่คิดว่าได้เจอกับเขาเร็วขนาดนี้“คุยกันก่อนได้ไหม” เสียงนุ่มลึกเอ่ยด้วยสีหน้าอ่อนโยน นัยน์ตาคมจ







