Home / โรแมนติก / ตราบสิ้นแสงดาว / EP 5/1 เพราะวิสกี้ที่หน้าบาร์

Share

EP 5/1 เพราะวิสกี้ที่หน้าบาร์

last update Last Updated: 2026-01-30 10:58:56

[5]

เพราะวิสกี้ที่หน้าบาร์

กลางดึกคืนเดียวกัน

เสียงเพลงสากลในผับยังดังคลอเคล้าบรรยากาศ เหล่านักท่องราตรีมากหน้าหลายตากำลังดื่มกินกันอย่างสนุกสนาน ในผับหรูที่ราคาวิสกี้แก้วหนึ่งหลายร้อยบาท เวหานั่งดื่มอยู่สักพักแล้ว วิสกี้แก้วแล้วแก้วเล่าถูกลำเลียงลงคอเขาอย่างต้องการดับเรื่องราวทุกข์ใจ ถ้าพี่ไหมเป็นอะไรขึ้นมา เขาจะทำอย่างไรดี แค่คิดว่าจะไม่ได้เห็นหล่อนอีก เขาก็เจ็บปวดเสียแล้ว มันคงใจหาย เหมือนว่า...ชีวิตขาดอะไรไป 

แต่ว่า...ไม่สิ เขาจะไม่คิดอย่างนี้ พี่ไหมต้องรอด ที่เขาต้องทำก็แค่เปลี่ยนตัวนักแสดง

ในวงการละครเมืองไทย การเปลี่ยนตัวนักแสดงกลางคันพบเห็นไม่บ่อยนัก แต่ว่าถ้ามันไม่มีทางเลือก เขาก็คงต้องเปลี่ยนตัวจริงๆ

กึก!

“เฮ้อ...หยุดคิดเรื่องพวกนี้ไม่ได้เลยเรา” บ่นกับตัวเองในตอนที่วางแก้ววิสกี้ลงบนเคาน์เตอร์บาร์ สมองหนักอึ้ง ร่างกายเหมือนถูกถ่วงไว้ด้วยรถหนักสักสิบตัน แล้วจู่ๆ ภาพจูบอันดูดดื่มกับกฤติกาก็แวบเข้ามาในหัว เขาโกรธตัวเองที่ดันนึกถึงหล่อนในเวลานี้ 

“ขอแบบแรงๆ ได้ไหม” ร้องขอวิสกี้แก้วใหม่จากบาร์เทนเดอร์ หนุ่มน้อยผู้ช่ำชองรีบผสมเหล้าให้เขา 

“แบบพิเศษครับพี่ รับรองว่าจิบแล้วโล่งเลยครับ” 

บาร์เทนเดอร์หนุ่มการันตีเหล้าสูตรพิเศษของตัวเอง ก่อนจะเสิร์ฟเหล้าแก้วสวยที่มีไฟสีน้ำเงินลามเลียอยู่เบื้องบนให้ลูกค้า

เวหารับมาดื่ม หวานกว่าวิสกี้เพียวๆ ไม่น่าจะแรงเท่าไหร่ จากหนึ่งเป็นสอง จากสองเป็นสาม พอจบแก้วที่สาม เสื้อตัวนอกที่สวมอยู่ก็ต้องถอดทิ้ง มันร้อนขึ้นมาดื้อๆ เหมือนตาจะลายนิดๆ ด้วย

“ดื่มอย่างเดียวจริงๆ หรือพี่ นานๆ มาที ไม่จัดสักหน่อยเหรอ” 

บาร์เทนเดอร์ที่รับงานพิเศษหาสาวให้เสี่ย เอ่ยกับเวหาอย่างรู้งาน เวหาหายหน้าหายตาไปสักพักแล้ว ก่อนจะกลับมาในวันนี้ ลูกค้า VIP กระเป๋าหนัก เขาต้องบริการให้ถึงอกถึงใจ

คนถูกถามส่ายหน้า เขาไม่ได้อยู่ในอารมณ์นั้นหรอก เขากลุ้มอยู่นะ 

“อีกแก้วไหมพี่” บาร์เทนเดอร์ถาม 

เวหาเริ่มพ่นลมร้อนๆ ออกจากปาก แลหาพัดลมหรือแอร์สักตัวที่จะช่วยให้เขาเย็นขึ้น

“ทำไมฉันร้อนล่ะ” เขาถาม บาร์เทนเดอร์หนุ่มยิ้มกริ่ม

“ก็เหล้าสูตรพิเศษของผมเอง เถอะน่าพี่ จะได้สบายตัว รับรองมีแต่แจ่มๆ” คะยั้นคะยอด้วยอยากให้ลูกค้าหนุ่มซื้อบริการพิเศษที่เขาแอบเป็นนายหน้า อีกฝ่ายส่ายหัวให้อย่างระอา

“หาน้ำร้อนหรือชาร้อนมาให้ฉันเดี๋ยวนี้เลย” 

เขาสั่ง รู้แล้วว่าตัวเองรุ่มร้อนด้วยเรื่องอันใด

“โธ่พี่...อย่าฝืนเลยน่า ไปสนุกอย่างที่พี่เคยสนุกเถอะ จะได้หายกลุ้ม นะพี่นะ” คนที่หน้าบาร์ยังคุยด้วยราวหวังดี 

เวหาถอนหายใจเฮือกๆ ไม่ได้อยากมีสัมพันธ์กับใครในคืนนี้ แต่ร่างกายนี่สิ ถูกสิ่งเร้ากระตุ้นจนตื่นตัวไปหมด “มันแรงมาก นายรู้ใช่ไหม” บอกพลางหายใจเร็วแรง ในเหล้าต้องผสมไวอากร้าแน่ๆ

อีกฝ่ายยิ้มหวาน “แรงแล้วก็สนุกมาก ถ้าไม่ใช่พี่ ผมไม่ชงให้หรอก”

เวหาส่ายหัวถี่ๆ เขาควรจะได้เมาแล้วกลับไปหลับที่บ้าน

“แล้วเมื่อไหร่มันจะหยุด” เขาถาม บาร์เทนเดอร์หนุ่มเลิกคิ้วอย่างเกรงๆ

“ก็ซัก...สองยกสามยกครับ”

ป้าบ!!

เสียงมือใหญ่ตบลงที่หน้าบาร์ เจ้าบ้านี่เอาเครื่องดื่มบ้าๆ นั่นมาให้เขากินโดยไม่บอกก่อนได้ยังไง

“ขอโทษคร้าบพี่” 

อีกฝ่ายทำหน้าจ๋อย เวหาก็ได้แต่ถอนหายใจ ความร้อนในกายเหมือนว่าจะเพิ่มขึ้นทุกขณะ แล้วในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหว

“ขอเกรดดีๆ สะอาดๆ เร็วๆ เลย” สั่งแล้วควักเงินออกมาในจำนวนที่มากกว่าค่าเหล้าที่กินเข้าไป คนรับคำสั่งก็รับแบบกล้าๆ เกรงๆ แต่เห็นเงินแล้วใจมันเต้นแรงมากกว่า

“ครับพี่ ผมจะจัดให้เดี๋ยวนี้เลยครับ” 

เวหาสลัดหัวถี่ๆ อย่างต้องการตั้งสติให้มั่น ก่อนจะปลีกตัวไปเข้าห้องน้ำ หวังว่าเมื่อกลับมา เด็กไซด์ไลน์ที่ร้องขอจะมารอละนะ เขาอยากทำอะไรๆ ให้มันเสร็จๆ จะได้กลับบ้านนอนเสียที

เวหาปลีกตัวไปเข้าห้องน้ำไม่ถึงนาที สุภาพสตรีในชุดเดรสสั้นสีม่วงอ่อน สวมหมวกและแว่นสีชาพรางดวงตา สวมแมสก์ปิดปากพรางใบหน้า ก็มายืนอยู่ตรงบาร์ที่เวหาเพิ่งจากไป 

บาร์เดอร์หนุ่มคนเดิม รับแขกด้วยรอยยิ้ม กะว่าจะรับออเดอร์นี้ให้เรียบร้อย แล้วค่อยแวบไปโทรหาเด็กให้เวหา

“สวัสดีครับคุณผู้หญิง รับอะไรดีครับ” 

“ขออะไรก็ได้ที่แรงๆ แบบกินแล้วโล่งเลย มีไหม”

บาร์เทนเดอร์หนุ่มยกนิ้วโป้งมาให้ ก่อนจะเริ่มเทวิสกี้ยี่ห้อดังให้ลูกค้าสาว ตอนที่เปิดแมสก์ปิดปากออก ท่ามกลางแสงไฟหลากสี เขายังสะกิดใจกับริมฝีปากและใบหน้าท่อนล่างของเจ้าหล่อน

“เรียบร้อยครับ” เขาส่งวิสกี้แก้วแรกให้ลูกค้า เจ้าหล่อนรับไปสาดลงคอรวดเดียวจนเกลี้ยง

“อ๊า! แรงชะมัด!” ร้องออกมาเมื่อเหล้าแก้วแรกเข้าปาก เธอเซนิดๆ เหล้าแรงจริงๆ ปกติเธอไม่ค่อยชอบดื่มหรอก ก็ไม่ได้อยากเมามากมาย แค่อยากลืมเรื่องราววันนี้เท่านั้น อยากลืมว่าเวหาทำอะไรกับเธอในห้องน้ำบ้าง อยากลืมเรื่องที่ร้องใส่หน้าไหมขวัญ อยากลืมว่า...ตอนนี้ไหมขวัญอยู่โรงพยาบาล เธอแค่อยากหาอะไรแรงๆ มาบรรเทาหัวใจที่เหน็บหนาวอ้างว้าง ให้มันอุ่นขึ้นมาบ้างก็เท่านั้น

“นี่อะไร” เธอชี้ใส่แก้วเปล่าที่วางอยู่หน้าบาร์ มันวางเรียงกันสามสี่แก้ว บาร์เทนเดอร์หนุ่มรีบยกแก้วลงไป

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ตราบสิ้นแสงดาว    ตอนพิเศษ 1/5

    - ooooooo - หลังมื้อค่ำครอบครัววัฒนนท์นั่งล้อมวงอยู่ที่ห้องโถงใหญ่ ปู่รงค์ดูข่าวช่วงสองทุ่ม ตังเมทำการบ้านในขณะที่สองแฝดเป็นตัวป่วน แต่พี่ชายยังยิ้มแป้น รักน้องห่วงน้อง ไม่ตีไม่ว่า น้องทำอะไรก็ดีไปหมด ก็คนไม่เคยมีน้องนี่นา“พี่ตาง หนูฟ้าช่วยพี่ตางเขียนกอไก่นะคะ”“โอ...อย่าๆ ไม่เอา นี่การบ้านพี่”“ก็หนูฟ้าอยากเขียน”“ของตัวเองล่ะ”“ปายแย่ง” ว่าแล้วชี้ให้ดูสมุดวาดเขียนที่ตอนนี้มีแต่สีน้ำเงินเข้มข้นระบายอยู่บนนั้น“โอ้...ปลายไม่เอา เอาสมุดตัวเองมาวาด ไม่แย่งของฟ้าสิ”“ป่าวแย่งฟ้า..ฟ้าให้”หนูฟ้าส่ายหน้ารัวๆ พี่ตังเลยต้องฉีกกระดาษสมุดให้หนูฟ้าแล้วจับสองแฝดนั่งดีๆ โดยที่ตัวเองนั่งคั่นกลาง ปลายยังแอบเอื้อมมือมาดึงกระดาษของฟ้ายิกๆ“อย่าแกล้งกันนะ ใครแกล้งไม่ซื้อขนมให้กินด้วย”เด็กน้อยทั้งสองรีบหันมานั่งดีๆ และสนใจแต่เฉพาะกระดาษที่อยู่ตรงหน้าตัวเองเท่านั้นเวหามองลูกๆ หลานๆ แล้วยิ้มชื่นใจ ในขณะที่กฤติกาเอาแต่ทำเสียงฮึดฮัดขัดใจอยู่ข้างๆ เขาแอบวาดแขนไปข้างหลังหล่อน ใช้มือร้อนๆ แอบลูบไล้สีข้างอวบๆ ของภรรยา “พี่เวย์....เอามือออกไป กุ๊กยุ่งอยู่” เธอกระซิบ มือทั้งสองยังอยู่ที่หน้าจอโทรศัพท์“อะไ

  • ตราบสิ้นแสงดาว    ตอนพิเศษ 1/4

    เสียงตังเมเรียกน้องอยู่หน้าประตู ลูกบอลลูกใหม่ช่างเข้ากันเหลือเกินกับสนามหญ้าเขียวๆ เธอมองออกไปตรงนั้น มองนิ่งนาน แลเห็นพ่อสามีกำลังเอามือไขว้หลัง เดินไปเดินมาบนหญ้านุ่มๆ ที่สนาม ท่านยังคงเฝ้ามองหลานๆ ไม่ห่างสายตา...ดีจัง ครอบครัวของเธอไม่ได้มีแค่เธอกับพ่อเหมือนที่เคยเป็นแล้วนะ วันนี้เธอมีครอบครัวที่อบอุ่นแล้วจริงๆ “พ่อ...หนูรักพ่อนะคะ ไม่ว่าเรื่องอะไร หนูไม่เคยโกรธพ่อเลย สำหรับคนอื่นหนูไม่รู้ แต่สำหรับหนู พ่อคนนี้แสนดีที่หนึ่ง ไม่ต้องห่วงนะคะ หนูจะมีความสุข จะใช้ชีวิตให้ดีอย่างที่พ่อเลี้ยงหนูมา” บอกกล่าวกับรูปถ่ายของบิดา ก่อนจะเลื่อนสายตามายังรูปที่อยู่ข้างกัน “ไม่ต้องห่วงนะคะ หนูจะเลี้ยงเด็กๆ ให้ดี ไปอยู่ในดินแดนแสนสงบให้สบายนะคะ...แม่”คำพูดแผ่วเบาแต่เจ้าตัวได้ยินอย่างชัดเจน เวหาเดินเข้ามาหาภรรยา วางมือบนบ่าแล้วยิ้มอ่อนโยนมาให้“เอาไว้จัดของเสร็จ ตกแต่งทุกอย่างจนเรียบร้อย เราค่อยทำบุญบ้านกันนะ จะได้เริ่มต้นใหม่กับที่นี่อีกครั้ง เราจะอยู่ที่นี่ ที่นี่จะเป็นบ้านของเรา ตลอดไป”“ตลอดไป...ชอบคำนี้จัง อยู่ด้วยกันนานๆ นะคะ”“แน่นอนที่รัก” บอกเมียแล้วไม่ลืมดึงมากอดมาหอม อยู่ใกล้เมียแล้วอ

  • ตราบสิ้นแสงดาว    ตอนพิเศษ 1/3

    เสียงทุ้มนุ่มนั้นฟังดูคุ้นๆ แต่สมองบอกว่าอย่าไปใส่ใจ เธอเริ่มประหม่าหนักขึ้นเมื่อรู้ว่าหมอที่จะมาตรวจ เป็นผู้ชาย“เสร็จแล้วค่ะ” “ถอดบราด้วยครับ” ครูสาวกะพริบตาถี่ๆ หมอมีตาทิพย์หรือไง เธอรีบถอดบราแล้ววางไว้ นั่งอยู่บนเตียง มือสองข้างโอบอุ้มพุ่มทรวงครืด...เสียงผ้าม่านถูกเลื่อนออก แล้ววินาทีที่ดวงตาสองคู่สานสบ ความตื่นตกใจก็ตามมา“กรี๊.... อื้อ...”หมอหนุ่มรีบปิดปากเล็กๆ นั่นให้ไว เขาเปล่านะ เขาไม่ได้ทำอะไรจริงๆ“ชู่ว์...ไม่เอาน่า ไม่กรี๊ดนะ คุณจะกรี๊ดทำไม ผมไม่ได้ทำอะไรซะหน่อย”“อื้อ...อื้อ...” หญิงสาวส่งเสียงอู้อี้เมื่อถูกปิดปากแน่น มือข้างหนึ่งรีบควานหาเสื้อมาปิดหน้าอกหน้าใจ ชานนท์ปล่อยมือจากปากของครูเอย หญิงสาวทอดมองเขาตาขวางขุ่น แขนเล็กเรียวกอดหน้าอกแนบแน่น หล่อนเอาเสื้อมาปิดหน้าอกไว้ ปิดทำไม เห็นหมดแล้ว“อย่ามองหน้าอกฉันนะ”“ไม่มองจะตรวจได้ยังไง”“ก็...” เหมือนจะถูกต้อนให้จนมุมชานนท์นึกขัน หล่อนคงไม่คิดไม่ฝันว่าจะเจอเขาละสิ สวรรค์นี่ก็นะ ชอบเล่นตลกเสียจริง ส่งหล่อนมาให้เขาตรวจ แล้วเขาน่ะ...จะเป็นหมอที่ดีได้ยังไง“เร็วๆ คุณ ผมรีบนะ มีคนไข้รออยู่อีกเยอะเลย”“...ให้พยาบาลตรวจแท

  • ตราบสิ้นแสงดาว    ตอนพิเศษ 1/2

    “ฟ้าทำความสะอาด พี่ตังเปิดยูทูปให้ดู ยาสีฟันทำความสะอาดได้”เวหาเม้มปากแล้วถอนหายใจ ดีเท่าไหร่ที่เจ้าฟ้าไม่เอาแปรงสีฟันตัวเองมาถูอ่างเล่น และดีเท่าไหร่ที่เจ้าปลายไม่บีบโฟมล้างหน้าเข้าปาก“เอาละนะเด็กๆ ถ้าใครดื้อละก็พ่อจะทำซุปข้าวโพดให้กิน โอเคนะ”ดูเหมือนว่าคำขู่นั้นจะทำให้เด็กแฝดยอมศิโรราบ ก็บิดาที่เคารพชอบบังคับให้กินผัก ผัดผัก ซุปผัด ยี้....“ดีมาก เป็นเด็กดี แก้ผ้าแล้วอาบน้ำทีละคน พ่อเปิดน้ำอุ่นให้แล้ว เร็วๆ เลย” แล้วการต้อนเด็กแฝดอาบน้ำก็เกิดขึ้นตอนใกล้หกโมงเช้า ความป่วนของเจ้าสองแฝดทำเอาปวดหัว แต่ความน่ารักน่าเอ็นดูก็มีมาก เขายินดีให้เจ้าสองแสบแสนซนไปอย่างนี้ ขอเพียงให้ครอบครัวอยู่พร้อมหน้าเท่านั้นก็พอ- ooooooo - สองชั่วโมงให้หลังเตียงที่ยุบยวบทำให้คนที่กำลังหลับขยับตัวตื่น กฤติกาปรือตาขึ้นมอง แลเห็นสามีกำลังคลานขึ้นเตียงมา“อือ...เด็กๆ ละคะ”“ส่งขึ้นรถแล้ว คุณพ่อขับรถไปส่งเอง”“ดีจัง คุณพ่อน่ารักที่สุดเลย”“ห้ามไม่ฟังน่ะสิ ความสุขของแกก็ให้ทำไป เหนื่อยเมื่อไหร่คงเรียกเราเองนั่นแหละ” ว่าแล้วขยับไปเบียดร่างของภรรยา กอดร่างนุ่มๆ ของหล่อนไว้แล้วไซ้ซอกคอแรงๆ“ไม่เอา พี่เวย์ กุ๊ก

  • ตราบสิ้นแสงดาว    ตอนพิเศษ 1/1

    - ooooooo - ตอนพิเศษ- ooooooo - งานแต่งเล็กๆ แต่อบอุ่นยังตราตรึงในหัวใจของหมอหนุ่มและครูสาว ทั้งสองนอนไม่หลับ เลยเดินออกจากบ้านพักมาเดินตากลมเล่น หัวใจเปล่าเปลี่ยวของคนทั้งสอง ยังไม่จูนมาเจอกันสักครา แม้ว่าบางเวลาคุณหมอคล้ายจะทอดสะพานอยู่บ้าง แต่ครูสาวนั้นทึ่มเกินกว่าจะเข้าใจ“ลมแรงนะคุณ เสื้อแขนยาวก็ไม่เอามา” หมอว่าแล้วถอดเสื้อคลุมของตัวเองให้ครูสาว อย่างที่สุภาพบุรุษพึงทำ แต่ครูสาวส่ายหน้ารัวๆ ส่งเสื้อคืนให้เขา“ไม่เอา ฉันร้อน เดินตากลมเล่นเย็นดี”คุณหมอกะพริบตาช้าๆ ท้าแรงลม โอเค...ไม่เอาเสื้อก็ไม่เอา “คุณเป็นยังไงบ้าง ที่โรง’บาลไม่มีพยาบาลสาวๆ มาจีบบ้างเหรอ”“มี แต่ไม่ชอบ สวยๆ ก็มี แต่คุณคิดสิ อยู่ที่ทำงานก็เห็นแต่พยาบาล กลับมาบ้านยังจะให้เห็นพยาบาลอีกเหรอ ถ้าเห็น...คนอื่นที่ไม่ใช่พยาบาลก็คงดี” อย่างเช่น คุณครู เป็นต้น ประโยคนั้นหมอหนุ่มก็ได้แต่เอ่ยในใจ ครูเอยไม่ใช่คนสวยมากมาย แต่หล่อนเป็นพวกเรียบเรื่อย มองได้เรื่อยๆ ติดเชยไปสักหน่อย แต่เขาว่ามันท้าทายดี บางทีก็นึกทะลึ่งตึงตัง อยากรู้ว่าใต้เสื้อผ้ารัดกุมของหล่อนนั้น...มันจะเป็นอย่างไรอา...สงสัยจะเมาเบียร์แฮะเรา คิดอะไรบ้าๆ“น

  • ตราบสิ้นแสงดาว    EP 30/4 เมียพี่

    วันเวลาที่ผ่านมา แม้มีทะเบียนสมรสแต่เขาไม่เคยรู้สึกเป็นเจ้าของ ผิดกับเวลานี้ ตอนที่ได้สวมแหวนให้กฤติกา ตอนที่หล่อนมองมาด้วยสายตาแห่งความรัก นั่นต่างหากที่ทำให้เขารู้สึกถึงความเป็นเจ้าของ เจ้าของความรักอย่างไรเล่า“จะไม่จูบเจ้าสาวหรือคะพี่!” ครูเอยร้องเชียร์ ชานนท์เปิดเพลงหวานอีกคราหนึ่ง ความหวานละมุนโอบล้อมรอบด้าน สร้างบรรยากาศแห่งความสุขแสนหวาน เขาเฝ้ามองคนที่กำลังจุมพิตเจ้าสาว คิดว่าจะมีสักครั้งไหมที่ได้ทำเช่นนั้น กับใครสักคนที่รักเขาบ้าง ความมั่นคงของเวหาถูกพิสูจน์ด้วยกาลเวลา จนแม้แต่ครูเอยยังต้องพ่ายแพ้ ความโสดยังปักหลักอยู่ที่เขากับคุณครู จนต้องมานั่งอิจฉาบ่าวสาวอย่างนี้เวหาโน้มหน้าไปหากฤติกา บรรจงจูบเบาๆ แต่ความหวานช่างล้ำลึกหนักหน่วง ริมฝีปากที่แตะต้องสัมผัส ราวกับไม่อยากผละจาก“พ่อคะ...จุ๊บๆ ฟ้าด้วย จุ๊บ!”“ปายด้วยค้าบ! จ๊วบๆ แม่ค้าบจ๊วบๆ”เจ้าสองแฝดร้องขอให้พ่อกับแม่จุ๊บพวกเขาบ้าง เรียกเสียงฮาครืนให้กับทุกคนที่เฝ้ามองอยู่ กฤติกากับเวหาอุ้มลูกชายลูกสาว เดินฝ่าทรายเม็ดเล็กๆ ไม่กี่ก้าวไปนั่งยังโต๊ะที่ตั้งอยู่ ก่อนที่งานฉลองเล็กๆ จะเริ่มต้นขึ้นในตอนนั้น กฤติกาไม่เคยมีความสุขอ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status