Compartilhar

ตราบาปมลทิน
ตราบาปมลทิน
Autor: r.mustang

บทนำ

Autor: r.mustang
last update Data de publicação: 2026-07-10 21:00:50

บทนำ

                “เขาไม่มาหรือคะ” ร่างเล็กร้องถามปากคอสั่น ความเจ็บปวดมีมากขึ้นทุกขณะจนทำให้ใบหน้าเบ้ แต่ความเจ็บปวดทางกายมันยังไม่เท่าความเจ็บปวดทางใจที่ได้รับมาตลอดหลายปีที่ทำให้หัวใจดวงน้อยเต็มไปด้วยแผลเหวอะหวะ

                คนถูกถามลำบากใจเหลือเกินกับคำถามนี้ เพราะรู้ดีว่าคำตอบมันจะกระทบจิตใจหญิงสาวใกล้คลอดมากเพียงใด ก่อนจะพยักหน้าตอบรับขณะที่กำลังทำหน้าที่เป็นสารถีขับพากีรกาน คุณนายของไร่ ไปโรงพยาบาล

                คำตอบที่ได้รับจากลุงบุญทำให้น้ำตาแห่งความเสียใจคล้ายจะไหลทะลักออกมา แต่หญิงสาวก็พยายามกลั้นมันไว้ เนื่องจากไม่อยากให้ลุงวัยกลางคนทุกข์ใจไปด้วย           

                  โดยที่หญิงสาวไม่รู้เลยว่าในตอนนี้มันแสดงออกมาทางสีหน้าและแววตาอย่างชัดเจน นัยน์ตาคู่เล็กโศกเศร้าและอมทุกข์

                “หนูกั้งไม่ต้องกลัว ลุงจะอยู่ข้าง ๆ หนูกั้งเอง”

                กีรกานได้แต่ฝืนยิ้มออกมา แม้หัวใจจะเจ็บร้าวราน ก่อนจะตัดพ้อถึงผู้เป็นบิดาของลูกสาวฝาแฝดในท้อง ซึ่งตอนนี้มีสัญญาณเตือนแล้วว่าลูกสาวของเธออยากจะออกมาดูโลกกว้างเต็มที

                ตอนเธอตั้งครรภ์ ชายหนุ่มก็แทบจะไม่เคยมาดูแล มีส่งลูกน้องมาคอยสอบถามข่าวคราวบ้างในบางครั้ง  เธอแทบจะไม่ได้เห็นหน้าเขา แล้วในตอนนี้ที่ลูกกำลังจะคลอด เขายังเลือกที่จะไม่มาอีกหรือ         

                จะใจดำเกินไปแล้ว การกระทำของภามไม่ต่างจากพิษร้ายที่ค่อย ๆ กัดกินหัวใจ              

                ไม่รักเธอ เธอไม่ว่า เนื่องจากมันก็สมควรกับสิ่งที่มารดาของเธอได้ทำไว้กับเขา แต่สำหรับลูกน้อยที่ไม่ได้ผิดอะไรด้วย เขาจะช่วยเมตตาสักนิดไม่ได้เลยหรือ ความเจ็บปวดมันทิ่มแทงหัวใจดวงน้อยมากขึ้นไปทุกที

                มันเจ็บปวดเกินกว่าจะบรรยายออกมาได้…

                ลุงบุญชำเลืองมองคนด้านหลังเป็นระยะด้วยความเป็นห่วง แปดเดือนที่ผ่านมาตนก็คิดว่ามันหนักมากแล้ว เพราะผู้เป็นสามีมาหานับครั้งได้ เรียกว่าแทบจะไม่ได้เห็นหน้ากันเลยอาจจะถูกมากกว่า แต่ทั้งหมดก็คงสู้ความเจ็บปวดที่หญิงสาวได้รับในวันนี้ไม่ได้เลย ลุงบุญพยายามเร่งความเร็วของรถ เพราะใบหน้าของกีรกานย่ำแย่ลงไปทุกขณะ

“ทนอีกหน่อยนะหนูกั้ง ใกล้จะถึงโรงพยาบาลแล้ว”

                ใช่ มันใกล้จะถึงแล้วจริง ๆ เหลืออีกเพียงไม่กี่กิโลเมตรเท่านั้น ทว่ามันก็เกิดเหตุการณ์บางอย่างขึ้น และมาพร้อมกับเสียงกรีดร้องลั่นอย่างตกใจของกีรกาน

“กรี๊ดดดดดด…"

โครม!     

                รถยนต์คันหนึ่งขับฝ่าไฟแดงแล้วพุ่งชนเข้ามาอย่างแรง คนขับไม่ได้ชะลอความเร็วเลยสักนิดเพราะมีแผนการร้ายซึ่งลุงบุญสลบไปทันที

                คุณแม่ใกล้คลอดก็ไม่ต่างกัน หญิงสาวสลบไปทั้งคราบน้ำตา แต่ก่อนจะหมดสติ มือของเจ้าหล่อนยังคงโอบกอดท้องนูนราวกับต้องการจะปกป้องลูกในท้อง

                 แม้จะรู้ว่ามันไม่สามารถปกป้องเด็กน้อยทั้งสองจากแรงกระแทกได้เลย…เธอภาวนาทั้งน้ำตาว่าหากสวรรค์จะใจร้ายคิดพรากลมหายใจของใคร…ขอให้เป็นเธอเพียงผู้เดียว...ขอให้ลูกน้อยได้มีโอกาสเติบโตยลโลกกว้าง

                ด้านกู้ภัยที่มาถึงแล้วก็เร่งช่วยเหลือคนเจ็บออกจากรถอย่างรีบเร่ง...ก่อนจะพาตัวทั้งคู่ส่งโรงพยาบาล แต่อาการของคนที่น่าเป็นห่วงที่สุดคือกีรกาน คุณหมอต้องรีบผ่าตัดทำคลอดอย่างเร่งด่วน เนื่องจากห่วงความปลอดภัยของเด็กทารกในครรภ์...

            ...แต่สุดท้ายก็ยื้อได้เพียงสามชีวิตเท่านั้น... 

Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App

Último capítulo

  • ตราบาปมลทิน   บทพิเศษ

    ความสุขอีกอย่างหนึ่งของเขานอกจากจะได้นอนกอดภรรยาแล้ว ก็คือการนอนกอดลูกสาวตัวน้อย เจ็ดคืนที่ผ่านมาเขามีความสุขมาก และคงไม่มีวันลืมคืนแรกที่ได้นอนกอดทั้งลูกและเมียตลอดทั้งคืนโดยไม่ต้องระวังอะไรอีกแล้ว ด้านกีรกานก็ยิ้มรับคำของเขาก่อนจะเข้าไปสวมกอดและแนบใบหน้ากับอกแกร่ง หล่อนดีใจที่เขาให้โอกาสเธอได้รักและทำหน้าที่ภรรยาของเขา ด้านภามก็ตอบรับด้วยการกดจมูกลงที่ศีรษะทุย ก่อนจะบอกรักให้กีรกานได้ยิ้มและมีความสุข ซึ่งภามสัญญาว่าเขาจะบอกรักเธอทุกวันไม่มีวันขาด รวมถึงจะกอดกีรกานไว้แน่น ๆ แบบนี้ไปตลอดกาลบทพิเศษ ผ่านมาแล้วร่วมสามเดือนจา

  • ตราบาปมลทิน   บทที่ 14 ความจริงที่ทำให้เสียน้ำตา 06

    “ใช่ครับ” “ขอบคุณนะคะ ที่ทำให้กั้งขนาดนี้ กั้งรักคุณกับลูก” “ฉันก็รักกั้งกับลูกนะ และอีกเรื่องที่ฉันอยากจะขอโทษ ขอโทษที่ปกป้องลูกอีกคนของเราเอาไว้ไม่ได้” แล้วคนตัวโตก็ปลดปล่อยเสียงร้องไห้ต่อหน้าภรรยาออกมาอย่างไม่อาย แถมยังกอดเอวคอดไว้ เขายอมรับว่าระมัดระวังเรื่องนี้แล้ว แต่สุดท้ายมันก็ยังไม่ดีพอ หัวอกของผู้เป็นพ่อทุกข์ระทม เขาเสียน้ำตาแต่ก็แสดงออกให้ใครรู้ไม่ได้ และแม้อยากจะดึงกีรกานมาปลุกปลอบให้คลายความเศร้าก็ทำไม่ได้ เพราะรู้ว่าคนของคุณยายจับตาดูกีรกานอยู่ที่โรงพยาบาล กีรกานเองก็สะอื้น แต่ก็พยายามเรียกน้ำตาให้กลับคืน เพราะไม่อยากจะทำให้สามีรู้สึกแย่และโทษตัวเอง เนื่องจากเขาไม่ใช่คนผิด แต่เขาคือคน

  • ตราบาปมลทิน   บทที่ 14 ความจริงที่ทำให้เสียน้ำตา 05

    “ผมจะจัดการศพของคุณยายเองครับ ไม่ต้องห่วง” เขาบอกเสียงเข้มก่อนจะพยักหน้าให้ลูกน้องสองคนพาคนที่เขารักทั้งคู่ไปโรงพยาบาล ภามทิ้งตัวลงต่อหน้าศพของเขมจิราและปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา เขาคงเป็นหลานที่แย่มากที่สุดและท่านคงจะเกลียดเขามาก แต่หากเขาไม่เลือกทำแบบนี้ก็เท่ากับจะปล่อยให้ท่านสร้างบาปไปเรื่อย ๆ และคงทนไม่ได้ที่จะปล่อยให้ท่านพรากลมหายใจของคนที่รักไป เพียงแค่อัยย์ญาดา ตอนนั้นเขาก็เจ็บหนักแล้ว และรู้ว่าคนที่เจ็บหนักกว่าเขานั้นคงไม่พ้นกีรกาน ก่อนภามจะก้มลงกราบที่เท้าท่าน และกล่าวขออโหสิกรรมน้ำเสียงสั่นเทา “ผมรักคุณย

  • ตราบาปมลทิน   บทที่ 14 ความจริงที่ทำให้เสียน้ำตา 04

    ซึ่งขณะเดียวกันชายทั้งสามคนที่ถูกจ้างมาด้วยเงินก้อนโตก็ตากันล่อกแล่ก เพราะความกลัวและวิตก เนื่องจากรักชีวิตมากกว่าเงินทองอยู่แล้ว ไม่คิดที่จะเอาชีวิตมาเสี่ยง ทั้งสามมองหาทางรอดพ้นจากตำรวจและกำลังคิดจะถอย “ใช่ครับ ผมรักกั้ง แต่เหตุผลที่ผมเลือกทำแบบนี้ก็เพราะคุณยายไม่หยุด คุณยายยังคิดแค้น ถึงสั่งให้ฆ่ากั้งกับลูกอีก” ใจมันเจ็บปวด และเสียงของชายหนุ่มก็สั่นเครือ ในคอรู้สึกมีรสปร่า ดวงตาเกิดการวูบไหว “แล้วแกตบตาฉันมาตลอดเลยใช่ไหมว่าเกลียดนังกั้ง แต่ที่จริงแกรักมันและต้องการปกป้องมัน” หล่อนเริ่มกระจ่างในสิ่งที่สงสัยแล้ว เพราะมันไม่มีทางเป็นอย่างอื่นไปได้ “ใช่ครับ ผมตบตาคุณยายว่าเกลียดกั้งเพื่อให้กั้งปลอดภัย เพราะยิ่งผมแสดงว่ารักกั้ง คุณย่าก็ยิ่งจะแค้นกั้ง แล้วตอนนี้ผมจับสุรชัชได้แล้ว และมันก็ยอมสารภาพทั้งหมดแล้วว่าคุณยายสั่งให้ไปฆ่าใครบ้าง ตอนนี้ผมก็ส่งมันให้ตำรวจแล้ว” แบบนี้สินะ เธอถึงติดต่อสุรชัช มือปืนของเธอไม่ได้ “แกคิดจะจับฉันเข้าคุกหรือ แกมันเนรคุณ” ดวงตาของท่านวาววับราวกับปีศาจ “ผมเลือกไม่

  • ตราบาปมลทิน   บทที่ 14 ความจริงที่ทำให้เสียน้ำตา 03

    แล้วก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิด เพราะเธอรู้ว่าเขมจิรารักลูกสาวมากเพียงใด คงจะหาคำมาเปรียบเปรยไม่ได้ เรื่องนี้ไม่มีใครอยากจะให้เกิดขึ้น “ฉันไม่รับ” คนโกรธจนคลั่งตะคอกเสียงบอกและแววตาก็ยังเปล่งประกายว่ามีเปลวไฟลูกใหญ่เต้นระริกอยู่ในนั้น “กั้งขอโทษแทนแม่มลด้วยค่ะ” กีรกานก้มลงไปกราบที่พื้นพร้อมกับสะอื้นอย่างเสียใจ เธอรู้ว่าสิ่งที่มารดาทำให้มันทำให้ใครต่อใครหลายคนต้องเป็นทุกข์และเสียน้ำตา โดนเฉพาะกัลยกร ซึ่งท่านดีกับเธอมาตลอด เธอจึงละอายแก่ใจยิ่งนัก “ฉันไม่รับ วันนี้แกสองคนต้องตาย อ้อ แต่ฉันจะบอกอะไรไว้ให้แกรู้ก่อนตายนะนังกั้ง แม่แกตายเพราะฝีมือฉัน” แล้วก็เห็นรอยยิ้มแห่งความสะใจแต่งแต้มอยู่บนใบหน้าของคนพูด ก่อนท่านจะหัวเราะลั่นคล้ายคนคลั่ง&nb

  • ตราบาปมลทิน   บทที่ 14 ความจริงที่ทำให้เสียน้ำตา 02

    แม้จะรู้สึกปวดหัวจนต้องยกมือขึ้นมากุม แต่อัครัฐก็ยังฝืนคุยกับน้องชาย เพราะใจกำลังเป็นห่วงและรู้สึกผิดที่ไม่สามารถปกป้องผู้มีพระคุณได้ “ผมไม่รู้ แต่กลัวว่าจะใช้เป็นวิธีล่อกั้งให้ออกมา” ไม่คิดว่าจะเป็นคนอื่น นอกจากยายของเขา ก็เพราะย่าของเขาไม่ได้มีศัตรูที่ไหน แต่ก็คิดเหตุผลที่ท่านจับตัวของย่าของเขาไปไม่ได้นอกจากเหตุผลนี้ ท่านคงทำตามที่พูดแล้วว่าจะไม่ยอมปล่อยกีรกานและจะรังควานคนที่กีรกานรัก หญิงสาวก็ทั้งรักและเคารพขวัญเกล้า “แกรีบไปดูกั้ง ฉันใจคอไม่ดี นี่มันเกือบจะห้าชั่วโมงแล้วที่ฉันสลบไป”

Mais capítulos
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status