7. “เธอเป็นคนของผมครับ”

ห้องอาหารส่วนตัวโรงแรมณพาท

“ปกติเห็นคุณกันต์มากับคุณนาวินแค่สองคน วันนี้กลับพาสาวสวยมาด้วย ทำผมแปลกใจเลยนะครับ” คุณพิเชษฐ์ลูกค้ารายใหญ่ที่วันนี้นัดมาคุยเรื่องสัญญาฉบับใหม่บอก ก่อนจะหัวเราะเอิ๊กอ๊าก เพราะรู้ๆ กันอยู่ จู่ๆ ก็พาผู้หญิงหน้าตาดีคนหนึ่งมาด้วย ก็คงไม่พ้นเรื่องเป็นกิ๊กเป็นกั๊กกัน และดูท่าคงจะข้าวใหม่ปลามันซะด้วยสิถึงได้พามาด้วยแบบนี้

พิเชษฐ์มองที่หน้าอกของเลขาสาวคนใหม่ก็เลียปากแผล็บ.... น่ากินอยู่เหมือนกันนะเนี่ย

“ครับ นาวินงานเยอะ เลยต้องหาคนมาช่วย” ชนกันต์ตอบ

คนฟังพยักหน้า

“เลขาคนใหม่แน่เหรอครับ” คุณพิเชษฐ์เอียงคอมากระซิบถาม พลางยิ้มกรุ้มกริ่ม  “ถ้าเป็นแค่เลขาจริงๆ ผมขอทำความรู้จักหน่อยได้ไหม?”

ชนกันต์มองคนถามด้วยสายตาที่ไม่ค่อยพอใจ หน้าตาของคนคนนี้ช่างดูหื่นกามอยู่แล้ว ไม่คิด ว่านิสัยก็จะหื่นกามไม่แพ้กัน

“เธอเป็นคนของผมครับ” เขาบอกด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่ก็แฝงความไม่พอใจอยู่บ้างเล็กน้อย

ได้ยินรองประธานหนุ่มแห่ง PNSP บอกแบบนั้นเขาก็พยักหน้า เข้าใจความหมาย แต่หากเขาต้องการ ก็ต้องได้...

“งั้นเราคุยเรื่องงานกันดีกว่านะครับ” นาวินกลัวลูกค้าจะไม่พอใจในท่าทีของเจ้านายตน จึงแทรกขึ้น พร้อมกับยื่นสัญญาออกมาวางตรงหน้าคุณพิเชษฐ์ ก่อนจะพูดต่อ

“นี่เป็นสัญญาที่เราแก้ไขตามที่ตกลงกันครั้งก่อนครับ”

“อะไรกัน เอะอะก็คุยเรื่องงาน เรายังคุยเล่นกันยังไม่จบเลย” คุณพิเชษฐ์บอกพลันเอนหลังอิงเก้าอี้ ก่อนจะยกแขนข้างหนึ่งพาดมุมพนักพิง

“มีอะไรยังต้องคุยอีกเหรอครับ?” ชนกันต์เริ่มรู้สึกถึงพฤติกรรมแปลกๆ ของลูกค้าเจ้านี้ เขาชักเริ่มจะรู้สึกหงุดหงิด เหมือนคุณพิเชษฐ์คนนี้กำลังจะหาเรื่องเขาอย่างไรอย่างนั้น แต่ก็ยังเก็บอารมณ์ ไม่แสดงออกมา

“เอาแบบนี้ดีกว่า บอกตรงๆ ผมถูกใจเลขาคนใหม่ของคุณ คุณก็คงนอนกับเธอมาหลายครั้งแล้ว ถือซะว่าสงเคราะห์ผมหน่อย ให้เธอมานอนกับผมคืนหนึ่ง แลกกับการเซ็นสัญญาในวันนี้ ดีไหม?”

ชนกันต์ขบฟันกรามแน่นจนเส้นเลือดปูด ตอนนี้เขาโมโหไอ้คุณพิเชษฐ์ ที่พูดประโยคเน่าๆ เหล่านั้นออกมาจากปาก แต่เพราะลูกค้ารายนี้เป็นลูกค้าที่มียอดสั่งซื้อไม่น้อยเลยในปีที่ผ่านมา ทำให้เขาต้องคอยข่มอารมณ์ไว้ …ก็รู้ว่าไอ้คุณพิเชษฐ์นี่ประวัติเรื่องผู้หญิงนั้นไม่ธรรมดา แต่ไม่คิด ว่าจะกล้าหื่นกาม ขอผู้หญิงไปนอนด้วยซึ่งๆ หน้า ไม่ไว้หน้าตนเลยสักนิดแบบนี้

อันดานั้นก็ต้องข่มอารมณ์โกรธไม่ต่างกัน เธอคอยดูทีท่าของชนกันต์ ภาวนาให้เขาช่วยเหลือเธอ อย่าเห็นแก่เงินจนยอมให้คนมาทำลายศักดิ์ศรีของเธอ เพราะถ้าเขาทำแบบนั้น เธอจะถือว่าบุญคุณที่มีมาก็จบสิ้นแค่เพียงเท่านี้ และก็จะต้องกลายเป็นศัตรูกันไปเลย

"ผมว่า มันไม่เหมาะนะครับคุณพิเชษฐ์ คุณอาจจะเมามากแล้วนะครับ" นาวินพูดแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างแข็งกระด้างนิดหน่อย พยายามพูดให้มีความนุ่มนวล แต่ก็ได้แค่นั้น เขาต้องเบรกสถานการณ์ไว้ให้หยุดแค่เพียงเท่านี้ เพราะหากคุณพิเชษฐ์ไม่หยุด ก็ไม่รู้ว่าเจ้านายที่นิ่งเงียบอยู่นั้นจะฟิวส์ขาด จนระเบิดออกมาแรงแค่ไหน แม้เจ้านายตนอาจจะเป็นคนที่ดูหยาบกระด้าง นอกจากให้เงิน ก็เทคแคร์ผู้หญิงดูแลผู้หญิงไม่เป็น แต่ก็ไม่ชอบให้ใครมาดูถูกผู้หญิงต่อหน้าเขา

"อะไรมันไม่เหมาะ อะไรคือเมา ผมดื่มไปยังไม่ถึงแก้ว ใช้อะไรคิดครับคุณเลขา อีกอย่างเป็นเลขาอย่าสอด เจ้านายเขาคุยกันอยู่" พิเชษฐ์ว่าให้

"เจ้านาย ฮึ! ก็แค่ลูกจ้างเหมือนกัน แค่มีตำแหน่ง" เป็นอันดาที่ทนไม่ได้ ต้องพูดมันออกมา ลำพังเขาดูถูก พยายามจะหยามเกียรติของเธอ เธอก็สุดจะทน นี่ยังมาพูดจาไม่ดี หาเรื่องดูถูกพี่นาวินที่คอยดูแลสอนงานเธออีก ความอดทนจึงหมดลง ไม่รงไม่รอให้ชนกันต์จัดการแล้ว ....คนอะไรนิ่งอยู่ได้ นึกแล้วก็พาลโมโหชนกันต์ไปด้วยอีกคน

"เฮ้ย! พูดแบบนี้หมายความว่าไง" คุณพิเชษฐ์ลุกขึ้นยืนพร้อมกับชี้หน้าถามอย่างเดือดดาล

"เอ่อ ขอโทษครับ คุณอันดาเธอไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น คุณพิเชษฐ์อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะครับ" นาวินลุกขึ้นกล่าวขอโทษพร้อมกับโค้งคำนับอย่างนอบน้อม เขาไม่อาจทำให้บริษัทเสียลูกค้ารายนี้ได้ จึงต้องยอมก้มหัวให้ ทั้งๆ ที่ในใจนั้นอยากจะเดินไปตบกะโหลกสักห้าหกที

"มันจะไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นได้ยังไง" พิเชษฐ์ถามนาวิน ก่อนจะหันไปหาชนะกันต์

"คุณชนะกันต์ ถ้าอยากเซ็นสัญญาร่วมกันกับบริษัทของผมต่อ ผมขอสั่งให้คุณ ไล่สองคนนี้ออก หรือไม่ก็ คืนนี้ส่งผู้หญิงคนนี้มานอนกับผม แล้วผมจะให้อภัยบริษัทของคุณทุกอย่าง ถึงตอนนี้คุณจะเป็นรองประธาน แต่คุณคิดว่าผมไม่รู้เหรอ ว่าข้างในบริษัทของคุณเป็นยังไง? ถ้าคุณขาดผม คุณก็จะตกที่นั่งลำบาก" พิเชษฐ์ประกาศกร้าว มั่นใจว่าตนถือไพ่เหนือกว่า

"ที่คุณบอกว่าคุณรู้ ว่าข้างในของบริษัทผมเป็นยังไง แล้วมันเป็นยังไงเหรอครับ?" ชนกันต์เอ่ยถามขึ้น หลังจากพยายามอดทนเงียบอยู่นาน แม้น้ำเสียงจะดูเรียบนิ่ง แต่ก็แฝงรังสีความน่ากลัวอยู่

"ฮึ! คุณกับน้องชายของคุณแข่งกันเป็นประธานกันอยู่ พ่อของคุณถูกประธานใหญ่สั่งห้ามขึ้นมาสืบทอดอำนาจ เพราะทำโครงการสำคัญ เละพังไม่เป็นท่า พวกคุณพี่น้องเพื่อเอาชนะใจประธานบริษัทอย่างคุณชัยนาท ซึ่งก็คือปู่ของคุณ ต้องแข่งกันทำผลงาน หากคุณเสียลูกค้าที่สร้างยอดให้คุณมากมายอย่างบริษัทของผมไป คุณที่ก่อนหน้านี้อยู่ในใจของท่านประธานเกินห้าสิบเปอร์เซ็นต์ มันอาจจะลดเหลือแค่สี่สิบ สามสิบ หรือไม่ก็อาจจะแค่สิบ ผลสุดท้ายน้องคุณอาจเป็นคนได้ขึ้นเป็นประธานแทนก็ได้นะ คิดดูให้ดีๆ ผมเป็นห่วงคุณนะเนี่ย" พิเชษฐ์บอกก่อนจะยิ้มเย้ย คิดว่ายังไงการได้ขึ้นเป็นประธานบริษัทก็ต้องสำคัญกว่าสิ่งอื่นใดอยู่แล้ว และรองประธานหนุ่มคนนี้ก็คงไม่กล้าปฏิเสธตนอยู่แล้ว

จู่ๆ ชนกันต์ก็หัวเราะขึ้น

"คุณนี่รู้เรื่องบริษัทของผมลึกดีจังเลยนะครับ"

เห็นรองประธานหนุ่มหัวเราะออกมา นั่นยิ่งทำให้พิเชษฐ์ยิ่งมั่นใจว่าอย่างไรซะ สิ่งที่ตนขอนั่นก็ต้องได้แน่ๆ

"คุณคิดเห็นยังไง คุณอันดา อยากหารายได้พิเศษไปนอนกับเขาสักคืนไหม? บ้าน รถ งานที่ดีกว่า เขาช่วยคุณหาได้นะ" ชนกันต์หันไปถามอันดา เขาแค่ถามเพราะเผื่อเธออยากหารายได้เพิ่ม หากเธอยินดี ก็วินวินกันทุกฝ่าย อีกทั้งเขาจะได้รู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่เห็นแก่เงินก้อนโต จนยอมแลกแม้แต่ศักดิ์ศรีของตัวเองหรือไม่ ...ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาถึงได้อยากรู้จักผู้หญิงคนนี้ให้มากกว่านี้

อันดามองคนถามอย่างไม่ค่อยพอใจนัก นี่เขามองว่าหล่อนเป็นผู้หญิงยังไง ถึงได้ยอมขายตัวแลกเงิน ความดีที่เขาเคยทำให้เธอประทับใจก่อนหน้านี้เลือนหายวับไปกับตา แถมยังติดลบขึ้นมาอีกด้วย

"คุณก็ลองไปหารายได้พิเศษเองสิคะ ถึงฉันจะจน แต่ฉันก็มีศักดิ์ศรี ถ้าต้องทำงานกับคนที่ดูถูกฉัน หมิ่นเกียรติผู้หญิงแบบพวกคุณ ฉันขอลาออก! เสียแรงที่เคยคิดว่าคุณถึงจะพูดจาหยาบกระด้าง มะนาวไม่มีน้ำ แต่ก็เป็นคนดี ไม่น่าคิดแบบนั้นเลยจริงๆ!!!" เธอโพล่งออกมาด้วยความโมโห พร้อมกับลุกขึ้นยืน ใครหน้าไหนกล้ามาแตะเนื้อต้องตัวเธอแม้แต่นิดเดียว เธอเอาคืนด้วยแม่ไม้มวยไทยที่พ่อเคยพาไปเรียนมาแน่ๆ นาทีนี้เอาช้างทั้งตัวมาฉุดให้เธอหยุด เธอก็ไม่หยุดแล้ว ทำงานกับคนแบบนี้ ถึงจะรายได้ดี แต่... ไม่ทำก็ได้!!!

ชนกันต์กระตุกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะหันไปทางพิเชษฐ์ แล้วบอก

"ได้ยินไหมคุณพิเชษฐ์ เธอบอกว่าเธอมีศักดิ์ศรี เธอจะขอลาออกด้วย คุณทำคนของผมโกรธแล้วนะ รู้ไหม?"

"แล้วไงครับ โลกนี้เป็นของคนรวย คนให้ผลประโยชน์เยอะก็คือผู้ชนะ คืนนี้ต่อให้ไม่เต็มใจ ผมก็จะลากม้าพยศตัวนี้ไปปราบบนเตียงให้ได้ คุณไม่ต้องห่วง ต่อให้คืนนี้ผมจะฉุดผู้หญิงคนนี้ ก็ไม่เดือดร้อนถึงคุณแน่ คุณก็แค่เอามือปิดตา ทำไม่รู้ไม่เห็นเฉยๆ ก็พอ" พิเชษฐ์บอกเสร็จก็ลุกขึ้นยืน ตั้งใจจะไปฉุดเลขาสาวขึ้นมากระทำชำเราต่อหน้าทุกคน ...คนกันเองทั้งนั้น ยังไงเขาก็มีอำนาจมาก ณ ตอนนี้ ไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกไปหรอก

ทว่ากลับไม่เป็นอย่างนั้น ทันทีที่เขาเอื้อมแขนมาจะคว้าตัวอันดา ก็ถูกมือหนาของชนกันต์จับไว้ หมุนตัวล็อกพิเชษฐ์ไว้ แล้วผลักให้ออกห่าง ก่อนที่มืออีกข้างจะเปรี้ยงเข้ากลางใบหน้า แล้วกระทืบซ้ำอย่างไม่ปรานีณี

"ปิดตาเหรอ ปิดตาแม่มึงโน่น ไอ้สารเลว!!!!"