ログイン共有
4 โลกคู่ขนาน 1
公開日:
2026-09-12 18:23:49"อา ... เจ็บๆๆๆ!!! ... นี่มันเกิดอะไรขึ้นวะ ... อ๊ะ!! เลือด!! ... แล้วเลือดนี้มาจากไหนกันล่ะเนี่ย? ... หัวฉันไปโดนอะไรมา กะอีแค่ไฟดับ ทำไมเจ็บหัวอย่างงี้วะ!"
เว่ยซินเหลียน รู้สึกเจ็บบริเวณศีรษะ เมื่อเขาเอามือไปแตะบริเวณที่รู้สึกเจ็บ กลับพบว่ามีเลือดออกมา แต่ก็ไม่มาก
"แล้วนี่มันชุดอะไรกัน ... ฉันไม่ได้ใส่ชุดนี้นี่นา?" เว่ยซินเหลียนก้มลงมองเห็นสภาพของตัวเองที่ใส่ชุดแปลกๆ มันเหมือนชุดที่เขาเคยเจอเวลานักแสดงใส่ในซีรีส์พีเรียดจีนโบราณออกแนวยุทธภพ ศิษย์ในสำนักต่างๆ เขาใส่กัน อะไรประมาณนี้นี่ละ
"ละ ละ ... แล้วนี่มันที่ไหนกันละเนี่ย!!!" หลังจากสำรวจชุดที่ตัวเองสวมใส่เสร็จ เว่ยซินเหลียนก็มองไปยังพื้นที่โดยรอบตัวเขา ที่ยังคงมืดมิด แต่ยังพอมีแสงจากดวงจันทร์ที่ลอดมาทางหน้าต่างไม้ เพื่อให้เขาเห็นว่าพื้นที่ที่เขาอยู่ตอนนี้มันคือ …
"ห้องครัว!! ละละละ แล้วเรามาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน!!?" สภาพของห้องครัวเป็นแบบในซีรีส์พีเรียดย้อนยุคที่เขาเคยดูไม่มีผิด
แต่ก่อนที่เขาจะคิดว่าเพราะอะไรทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้ อยู่ๆ เสียงผู้ชายคนหนึ่งก็ดังขึ้น
"ติ๊งตอง .... สวัสดีท่านผู้มีอุปการคุณ"
เสียงเหมือนเวลาห้างสรรพสินค้าประกาศหาคนหายยังไงยังงั้น เพียงแต่ว่าครั้งนี้มันไม่ใช่เสียผู้หญิง
"นั้นใคร? คุณเป็นใคร?" เว่ยซินเหลียนถามเสียงที่ดังเข้ามาในโสตประสาทของเขาทันที
"ท่านถามเราเหรอ ... แล้วเราจะตอบท่านว่าอย่างไรดีละ?" เสียงนั้นตอบกลับเขาแบบกวนๆ
"ก็ตอบมา ... ว่านายเป็นใคร? ... แล้วนายอยู่ตรงไหน? ทำไมฉันถึงได้ยินแต่เสียงของนาย" เว่ยซินเหลียนเริ่มรู้สึกไม่พอใจ และกลัวด้วย แต่ก็ทำใจดีสู้เสือตอบกลับเสียงที่พูดคุยอยู่กับเขา
"ถ้าอย่างงั้น ท่านเรียกเราว่า ระบบก็แล้วกัน" เสียงนั้นตอบกลับมา มันเป็นคำตอบที่เว่ยซินเหลียนยิ่งสับสนไปกันใหญ่
"ระบบเนี่ยนะ! ฉันหมายถึงชื่อของนายนะ สรุปนายชื่ออะไร!?"
"ท่านเรียกเราว่าระบบนั้นละถูกแล้ว ทุกคนก็เรียกเราว่าระบบ ชื่อของเราคือ ระบบ และเราเป็นเพียงระบบปฏิบัติการหนึ่งของเครือข่ายนิยายออนไลน์"
"นายเป็นระบบ ละ ... แล้วไอ้ระบบปฏิบัติการเครือข่ายนิยายออนไลน์ ... มะ มันหมายความว่ายังไง?"
"ท่านไม่ต้องตกใจ เดี๋ยวเราจะอธิบายให้ท่านเข้าใจ" นายระบบเริ่มชี้แจ้ง
"ขณะนี้ท่านได้รับรางวัลพิเศษจากการอ่านนิยายออนไลน์ เรื่องตัวป่วนแห่งสำนักฟ้าดิน ท่านถือเป็นคนแรกที่อ่านนิยายเรื่องนี้จบในภาคแรก ดังนั้นเราจึงมีความยินดีนำท่านมาสนุกกับการผจญภัย ภายในดินแดนโลกคู่ขนานแห่งนี้ ... เพื่อให้ท่านได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของวรรณกรรมอันยอดเยี่ยมชิ้นนี้ของเรา ตัวละครที่ท่านได้เลือกนั้น คือ เว่ยซินเหลียน ศิษย์ชั้นนอกของสำนักฟ้าดิน .... " นายระบบหยุดส่งเสียงครู่หนึ่ง
"ว่าไงนะ นายว่า ... ตอนนี้ฉันเข้ามาในโลกคู่ขนานของนิยายที่ฉันอ่านจบเมื่อกี้นี้เนี้ยนะ" เว่ยซินเหลียนโวยขึ้นมาทันที
"ท่านไม่ต้องดีใจขาดนั้น เรามีความยินดีในการมาของท่านในครั้งนี้ ท่านจะได้รับความเพลิดเพลินและสนุกไปกับภารกิจต่างๆ อย่างแน่นอน และนี้คือรางวัลของท่าน" นายระบบส่งเสียงในแบบที่ตรงข้ามกับความรู้สึกของเว่ยซินเหลียน
"ดีใจห่าไรวะ! ใครมันจะดีใจ! นายฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง ละ ละ แล้วรางวัลแบบนี้ใครมันจะอยากได้กันละ เข้ามาในนิยายที่ตัวเองอ่าน แล้วไอ้ที่นายบอกว่าฉันเลือก ... ถามจริงฉันเลือกตอนไหน? ... แถมยังให้มาเป็นแค่ตัวประกอบที่ต้องตายเนี้ยนะ! .. รางวัลห่าเหวอะไรกัน!! … นายฟังฉันให้ดีๆ นะ ฉันไม่ยินดี และไม่ต้องการรางวัล ฉันต้องการกลับบ้าน นายรีบๆ ส่งฉันกลับไปเลย!"
"ขอโทษท่านผู้มีอุปการคุณ ทางเรานำท่านเข้ามาได้ แต่ท่านจะออกจากที่นี่ได้นั้น ท่านต้องทำภารกิจให้สำเร็จตามที่ระบบได้จัดการไว้ให้ท่าน ... และอีกอย่างผมคือ ระบบปฏิบัติการเครือข่ายนิยายออนไลน์ ไม่ใช่มนุษย์" นายระบบส่งเสียงบอกเว่ยซินเหลียน
"ใช่ๆๆ นายนะไม่ใช้มนุษย์" เว่ยซินเหลียนรู้สึกไม่สบอารมณ์กับการกวนของนายระบบ มันเป็นคำถามที่กวนโอ๊ยเป็นที่สุด! หากไอ้เจ้าระบบอยู่ตรงหน้า เขาจะตื้บมันเข้าสักป๊าบ!! ฐานกวนบาทา
แต่จู่ๆ เขาก็รับรู้ได้ว่านายระบบกำลังบอกกับเขาว่า "... ฮะ! นะ นาย ว่าไงนะ ... มะ มะ ไม่สามารถส่งฉันกลับไปได้ แปลว่าฉันต้องเล่นเกมบ้าๆ นี้ไปกับพวกนายเนี่ยนะ!"
"บิงโก ... ท่านตอบถูกแล้ว ท่านผู้มีอุปการคุณจะต้องร่วมเล่นเกมและทำภารกิจตามที่ได้รับมอบหมายให้ผ่านตามที่ระบบกำหนดเท่านั้น ท่านถึงจะสามารถออกจากโลกคู่ขนานแห่งนี้ได้" นายระบบบอกถึงสิ่งที่เว่ยซินเหลียนต้องทำหากอยากจะออกไปจากที่นี่ พร้อมเสียงที่ดูออกจะดีใจที่เขาตอบถูก
"อา ... ขณะนี้ … ระบบประมวลผลข้อมูลตัวละครของท่านเสร็จเรียบร้อยแล้ว เดียวทางเราจะจัดส่งข้อมูลเข้าไปยังท่าน และเริ่มภารกิจแรกในตอนแรกเลย ... "
最新チャプター
ตัวประกอบที่นายตัวร้ายต้องการ (Villain's Supporting Actor) 129 ไม่พบกันนาน (จบ)
“นายจะถามกลับทำไม ปล่อยได้แล้ว!” ผมที่เห็นรอยยิ้มกวนทีนแล้วของขึ้นพยายามเอาตัวเองออกจากอ้อมกอด “แล้วคุณจะถามอะไรผมล่ะ?” เขายังคงกวนผม และไม่ยอมปล่อย “ฉันถามว่านายเป็นใคร!” ผมที่ยังคงต้องการคำตอบ “อยากรู้ว่าผมเป็นใคร ... อือ... แค่สิ่งที่ผมให้ไปยังไม่ชัดเจนพอ ... อือ?” รอยยิ้มแทนคำตอบ เขาจับข้อมือของผมที่ถือกำไลผิงอันไว้แน่น จ้องหน้าผม “ถ้าอย่างงั้นก็ ...” สิ้นประโยคนี้ เข้าเล่นจู่โจมผมทันที ทำเอาผมตั้งตัวไม่ทัน ริมฝีปากของเขาประกบริมฝีปากผม ร่างกายของเขาสูงใหญ่กว่าผม แรงก็มากกว่า ผมตัวสูงก็จริงแต่ตัวบาง การกอดของเขาจึงเหมือนรวบผมไว้ได้ทั้งตัว ผมพยายามขัดขืนการจูบที่ไม่ทันตั้งตัว แต่ ... กลิ่นกายของเขามัน!!! ผมไม่ได้ลิ้มรสจูบมานานแค่ไหนกันเนี่ย แค่โดนผู้ชายที่เหมือนกับเขาคนนั้นแทบจะทุกอย่างจู่โจมแค่นี้ ก็ทำเอาผมตกอยู่ในเงื้อมมือของเขาเสียแล้ว คนที่เพิ่งปรากฏตรงหน้าผมไม่ถึง 10 นาทีแค่นี้ เล่นเอาผมอ่อนระทวยไปไม่เป็น รสจูบที่แสนวาบหวามส่งมอบให้ผมจนปากผมบวม และเริ่มหายใจถี่ เขาจึงยอมถอนจูบนั้นออก ผมมองหน้าคนที่เพิ่มจูบผมไปหมาดๆ เขาจ้องมองผมกลับด้วย
ตัวประกอบที่นายตัวร้ายต้องการ (Villain's Supporting Actor) 128 ไม่พบกันนาน
มุมหนึ่ง ด้านข้างหลังสุดของลานกิจกรรม ชายรูปร่างสูง สวมหมวกแก๊ป สวมเสื้อแขนยาวผ้าร่มคลุมโทนสีดำ “คุณ ... ยังคงเหมือนเดิมเลย” ชายคนดังกล่าวยกมือข้างหนึ่งขึ้นเพื่อกระชับปีหมวกด้านหน้า รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้า ระหว่างข้อมือที่แขนเสื้อลู่ลง ทำให้เห็นกำไลลูกปัดสีนิลแกะสลักเตาหลอมโอสถลายมังกรทอง ล้อมหินสีนิล “อ้าว ... คุณเรย์ ไปยืนอยู่ตรงนั้นทำไมครับ มาครับ ทางนี้ ...” เสียงของเฟิงอี้หลุน เรียกชายที่สวมเสื้อแขนยาวผ้าร่มคลุมโทนสีดำเข้าไปหา “ก่อนที่เราจะสนุกจนลืมเวลา พวกเราคงรู้แล้วว่า บริษัทเราได้ร่วมลงทุนผลิตชิปความจำสำหรับเกมออนไลน์ที่กำลังดังในขณะนี้ ดินแดนสวรรค์ พันธะวิญญาณ หรือ เฮเวนส์ โดเมน สปิริต โบนด์ (Heaven's Domain: Spirit Bond) ที่เป็นผลงานของบริษัทเอเธอเรียล เกต สตูดิโอ (Ethereal Gate Studios) ผมขอแนะนำคนสำคัญของานในวันนี้คุณ เฉินหมิงหลง ประธานบริษัทและผู้ร่วมก่อนตั้งบริษัท คุณ โจวลู่ และ คุณ กู่เจียเฉิน ทั้งสามคนเป็นเพื่อนร่วมรุ่นที่ร่วมก่อตั้งบริษัทเกมออนไลน์” เฟิงอี้หลุนแนะนำสามหนุ่มสุดหล่อที่มาร่วมงานในวันนี้ให้พนักงานบริษัทของเขาได้ทราบ ทำเอาสาวๆ ใจเต้น หน้า
ตัวประกอบที่นายตัวร้ายต้องการ (Villain's Supporting Actor) 127 คะนึงหา 3
ศาลาไม้หลังเล็ก ข้างทุ่งสวรรค์ โรงเตี๊ยมหมิงเหลียน เสียงของการทำกิจกรรมของแขกที่เข้ามาพักภายในโรงแรมของผมได้ทำผมตื่นจากการนอนหลับยามบ่ายของวัน “อือ ...” เสียงบิดขี้เกียจของผม “ฝันถึงนายอีกแล้ว” น้ำตาของผมไหลออกมาเอง เมื่อฝันถึงเขาคนนั้น “นายคิดถึงเขาคนนั้นอีกแล้วสินะ” เสียงที่คุ้นหูดังขึ้น “พี่อี้หลุนเองเหรอ?” เจ้านายเก่าผมเอง “นั่งก่อนครับ” “อือ ครับยังคงคิดถึงอยู่จริงๆ นั่นล่ะ” ผมยอมรับ ไม่รู้จะปฏิเสธยังไงดีนี่นา... “ทีมงานมากันครบแล้วหรือครับ?” ผมเปลี่ยนเรื่องคุย “นายอยากไปพบน้องๆ สักหน่อยไหมล่ะ” “ได้สิครับ” ผมและเจ้านายที่กำลังเดินไปยังลานกิจกรรมที่ไม่ได้ไกลจากศาลาไม้หลังเล็กมากนัก ที่จริงตลอดระยะเวลาปีครึ่งมานี้ เจ้านายตามตื๊อผมไม่หยุด ผมจึงจำใจบอกไปว่าผมไม่สามารถรักใครได้อีกแล้ว เพราะผมมีคนที่ผมรักไปแล้ว ส่วนเขาคนนั้นเป็นใครผมไม่ได้บอก เจ้านายรู้เพียงว่าผมไปเจอเขาไม่ได้เพราะเขาอยู่ไกลมาก รักที่ห่างไกลย่อมเป็นอุปสรรค “ถึงแม้โลกนี้จะมีเครื่องมือสื่อสารที่สามารถพูดคุยกันได้ในทุกๆ ที่ โลกนี้มียานพาหนะที่สามารถเดินทางไปยังสถานที่ใดก็ได้
ตัวประกอบที่นายตัวร้ายต้องการ (Villain's Supporting Actor) 126 คะนึงหา 2
ในขณะเดียวกัน ระหว่างเว่ยซินเหลียนและเฉินหมิง “อือ ... ข้ารู้ ข้ารู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับเจ้า อาหมิง” เว่ยซินเหลียนตอบรับพร้อมยิ้ม “และข้าก็รับมันได้ทุกอย่างที่เป็นเจ้า ... ข้ารักเจ้าอย่างที่ไม่เคยรู้สึกกับใครมาก่อน” คำสารภาพออกมาจากปากผู้ชายทั้งแท่งอย่างเขา “ท่านรู้ว่าข้าเป็นใคร ทำอะไรอย่างนั้นหรือ!?” เฉินหมิงเหมือนจะดีใจจากคำสารภาพของอีกฝ่าย แต่ก็อดที่จะรู้สึกใจหวิวและสงสัยประโยคเหล่านี้ไม่ได้ (นี่เกิดอะไรขึ้น ท่านพี่ทำไมถึงพูดคำเหล่านี้ออกมา!?) “รับนี้ ให้มันเป็นตัวแทนข้า ช่วยปกป้องเจ้าแทนข้า” ผิงอัน ลอยออกจากแขนของเว่ยซินเหลียนเข้าหาแขนของเฉินหมิง “นี่ท่าน! ...” เฉินหมิงมองกำไลผิงอัน สลับกับมองเว่ยซินเหลียน “ท่านกำลังทำอะไร ... เกิดอะไรขึ้น” เว่ยซินเหลียนยิ้ม ใกล้ถึงเวลาของเขาแล้ว แต่เขาไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้มากกว่านี้ ถึงอยากจะบอกเล่าทุกสิ่งอย่างให้คนตรงหน้าฟัง ก็ไม่สามารถเอ่ยออกมาได้ เพราะระบบเริ่มขัดขวางเขาแล้วนะสิ เขาจึงได้แต่พูดอ้อมๆ และตอนนี้ระบบก็เริ่มนับค่าพลังงานจากตัวเขาแล้ว เมื่อค่าพลังงานของเขาลดลงเหลือศูนย์ เขาก็จะจากโลกนี้ไป “อาหมิง
ตัวประกอบที่นายตัวร้ายต้องการ (Villain's Supporting Actor) 125 คะนึงหา
ปีครึ่งผ่านมา เกสต์เฮาส์ซูฟูมู่ ที่มีคำต่อท้ายเพิ่มเติมว่า โรงเตี๊ยมหมิงเหลียน ชื่อนี้ผมอยากเก็บไว้เป็นความทรงจำถึงใครบางคนที่ผมไม่สามารถพบเขาได้แล้วในชาตินี้ เกสต์เฮาส์ซูฟูมู่ และโรงเตี๊ยมหมิงเหลียน ใกล้จะได้ฤกดิ์เปิดตัว ฉลองการขยายกิจการ ทั้งลดทั้งแจก ทำให้ผม ป๊า ม๊า และพนักงานของเราง่วนจนมือเป็นระวิง แค่เปิดตัววันแรก ก็มีบริษัทขอจัดกิจกรรมจนที่พักเต็มหมด บวกกับฤดูนี้เป็นฤดูของการท่องเที่ยวด้วย ยิ่งทำให้เมืองบ้านเกิดผมคึกคักพอดู กิจการเกสต์เฮาส์ช่วงที่ต่อเติม ทางผมไม่ได้ปิดกิจการแต่อย่างไร ยังคงเปิดปกติ แต่ก่อนที่จะฉลองการขยายกิจการหลังปรับปรุงมาเป็นเวลาปีครึ่ง ผมก็ปิดปรับปรุงตกแต่งให้พร้อมในวันเปิดตัวโปรเจคใหม่ แต่ปิดเพียงแค่เดือนเดียวเท่านั้น และพรุ่งนี้ก็จะเป็นวันฉลองการขยายกิจการและเปิดตัวโรงเตี๊ยมหมิงเหลียนแล้ว แขกเจ้าแรกที่จะมาพักก็เป็นใครไปไม่ได้ ก็เจ้านายเก่าผมนะสิ คุณเฟิงอี้หลุนเล่นสนับสนุนอย่างนี้ผมรักตายเลย!!! แถมยังแนะนำบริษัทอื่นเข้าพักด้วย เห็นบอกว่าเป็นบริษัทที่เพิ่งร่วมลงทุนกันนะ อี้หลุนบอกว่าอยากแนะนำให้ผมรู้จักด้วย ตอนนี้ผม
ตัวประกอบที่นายตัวร้ายต้องการ (Villain's Supporting Actor) 124 ทำตามความฝัน
เกสต์เฮาส์ หลังเล็กๆ ที่มีป้ายทางเข้าที่ถูกเขียนชื่อว่า ซูฟูมู่[3] ทางเข้าเกสต์เฮาส์กว่าจะถึงตัวบ้านลึกพอสมควร เกือบกิโลหนึ่งได้ สองข้างทางมีการปลูกต้นท้อที่กำลังเริ่มชูช่อเตรียมผลิบาน มองเลยออกไปจะเห็นทุ่งหญ้าสลับกับทุ่งดอกไม้หลากสี บรรยากาศดูอบอุ่น ร่มรื่น “ซินเอ๋อร์ ถึงแล้วลูก” เสียงม๊าผมปลุกผมทางด้านหลัง ขณะที่รถกำลังแล่นเข้าสู่เขตบ้าน ใช่แล้วบ้านผม คือ เกสต์เฮาส์นั้นเอง “อือ ... ครับม๊า” ผมขยี้ตาตื่น มองสองข้างทางที่เต็มไปด้วยต้นท้อที่กำลังเตรียมผลิบาน ผมลดกระจกลง ยื่นมือออกไปสัมผัสกับอากาศด้านนอกที่กำลังเย็นสบาย กลิ่นสายลม แสงแดด ดอกไม้ลอยเข้ามาแตะจมูก ผมสูดลมหายใจเข้าปอดให้ลึกๆ คิดถึงบรรยากาศก่อนที่ผมจำเดินทางไปทำงานที่ไทเป 10 ปีแล้วสินะ 10 ปีเต็มที่ผมจากบ้านไปนานขนาดนี้ ถึงแม้จะกลับมาเยี่ยมได้ปีละครั้ง แต่ก็อยู่ได้ไม่นาน หากดูระยะทางจากบ้านผมไปยังเมืองที่ผมทำงาน ระยะทางไม่ถึง 200 กิโลเมตรด้วยซ้ำ การขนส่งที่สะดวกในยุคนี้ผมสามารถกลับบ้านได้ทุกอาทิตย์ แต่ผมก็ไม่สามารถทำมันได้ เพราะใครล่ะ! ผมเหลือบมองคนที่กำลังขับรถพาผมกลับบ้าน ใช่แล้ว หัวหน้านั้นล่ะท
あなたも気に入るかもしれません
ปิ๊งรักคุณนักออกแบบ
Coffee Lemonade / Gemini Leo3.5K ビューสี่หนิงเหออนุภรรยาท้ายเรือน
จิ่วเทียนอี้อี4.8K ビューทรยศรักนายมาเฟีย
อินทิตา2.0K ビューไอ้เตี้ยสยบมาเฟีย(Mpreg)
Melmee4.5K ビューรวมเรื่องสั้นนิยายวาย
นรกสร้าง542 ビューMy Ghost ผีในห้องนั้นของผม
Black Rose in the forest427 ビューพรหมลิขิตรักข้ามห้วงกาลเวลา
ซือเหลียนฮวา308 ビューวิศวะมีเกียร์ อยากได้เมียเป็นหมอ
พิมพ์ใจ238 ビュー
