บทที่ 7 ระยะห่าง

"สวัสดีทุกแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน และยินดีต้อนรับเข้าสู่งานประมูลเพชร ที่หรูหรา และยิ่งใหญ่ที่สุดในประเทศ จากบริษัทไดม่อนพาเลซค่ะ"

เสียงปรบมือเกรียวกราวดังไปทั่วห้องโถงใหญ่ที่มีแขกดหรื่อมากหน้าหลายตานั่งเรียงรายกันเป็นตับ เพื่อประมูลเพชรที่หรูหราและถูกออกแบบมาพิเศษ เป็นชิ้นที่ไม่มีขายหน้าร้าน และมีเพียงชิ้นเดียวเท่านั้น ซึ่งแลกมากับราคาที่แพงหูฉี่จนแทบไม่ต้องบรรยาย

แถวหน้าเป็นพิเชษ และมีเจนนี่กับเจย์เดนนั่งขนาบข้าง เก้าอี้ด้านหลังก็เป็นเจนิวาที่นั่งอยู่มุมสุด เดมที่นั่งคั่นกลาง และน้ำตาลที่นั่งขนาบอีกด้านของเดมอีกที ส่วนนาธานนั้นแยกคัวไปนั่งกับเพื่อนที่ด้านหลัง

"เอาล่ะค่ะ เรามาเริ่มชิ้นแรกกันดีกว่า ชิ้นแรก เป็นงานแจกันฝังเพชร และอัญมณีสีทองอร่าม วาดลวดลายแจกันด้วยนักวาดชื่อดังจากอเมริกา...."

ของชิ้นแรกถูกเข็นออกมาจนผู้คนต่างฮือฮากับความสวยงาม ที่ส่องประกายเตะตา จนต้องยกป้ายประมูลกันถ้วนหน้า ของชิ้นแล้วชิ้นเล่าถูกประมูลไปเรื่อยๆ ซึ่งยังไม่มีชิ้นไหนที่ถูกตาเจนิวาเลยสักชิ้น

"ลำดับต่อไป เป็นชุดเครื่องเพชร เหมาะสำหรับท่านผู้หญิงสุดสวยทั้งหลายค่ะ เริ่มกันที่ชิ้นแรก อัญมณีสีแดงสด สลับกับเพชรแท้ สีขาวระบิบระยับ....."

นัยน์ตาคมเฉี่ยวเบิกกว้าง น้ำตาลมองชุดเครื่องเพชรสีแดงนิลที่เตะตาเธอตั้งแต่แรกเห็น มือเล็กรีบกอดลำแขนหนาของคู่หมั้นไว้แน่น

"พี่เดม น้ำตาลชอบชุดนี้จังเลยค่ะ"

นัยน์ตาคมพิจารณาสร้อยบนเวที ก่อนจะพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มบางๆ หางตาก็เหลือบมองใบหน้าสวยเรียบนิ่งของคนข้างกายอีกด้าน หากเป็นเมื่อห้าปีก่อน เธอคงจะยิ้มกว้าง แววตาระยิบระยับกับของสวยงามชิ้นตรงหน้า

"เด็กๆ ชอบชิ้นไหนบอกปู่นะลูก ปู่จะซื้อให้"

"จริงหรอคะคุณปู่"

"ขอบคุณครับคุณปู่"

ผู้เป็นแม่ที่ได้ยินรีบโน้มตัวไปด้านหน้าทันที แบบนี้เห็นที่จะเป็นการล่วงเกินผู้ใหญ่เปล่าๆ อีกทั้งยังไม่ได้สนิทชิดเชื้อถึงขนาดจะซื้อของแพงๆ ให้กันอีกด้วย

"คุณท่านคะ หนูว่าอย่าดีกว่าค่ะ เด็กๆ ยังเด็กอยู่เลย ได้ของเกินตัวไปเห็นจะลำบากคุณท่านเปล่าๆ"

"ไม่เป็นไร ฉันเต็มใจ"

หญิงสาวโน้มกลับมานั่งเก้าอี้ ก่อนจะถอนหายใจ คุณพิเชษชายวัยใหญ่ใจดีคนนี้เห็นจะเอ็นดูลูกๆ เธอมากกว่าตาแท้ๆ อีก 

"เริ่มประมูลค่ะ"

"10 ล้าน!"

เสียงประมูลครื้นเครงดังขึ้นเรื่อยๆ จนน้ำตาลยกยิ้ม เพราะเธอรู้อยู่แก่ใจ ว่าคนที่จะได้ครอบครองสร้อยเส้นงามนี้คงเป็นใครไปไม่ได้ นอกจากตัวของเธอเอง ยังไม่ทันขาดคำ มือหนายกขึ้นพร้อมกับป้ายสีดำ สื่อถึงแขกวีวีไอพีที่นั่งด้านหน้า ที่เต็มไปด้วยชื่อเสียง และเงินทอง

"100 ล้าน"

เสียงฮือฮาดังขึ้นทันที เมื่อคุณชายคนเดียวของตระกูลพัฒชรเดโชออกหน้าประมูลชุดสร้อยเพชรเส้นหรูให้คู่หมั้นสาวด้วยเม็ดเงินมหาศาล ในการประมูลครั้งแรก

"3 2 1 ยินดีกับคุณเดมด้วยค่ะ!"

เสียงปรบมือระรัวขึ้นภายในงาน พร้อมกับเจ้าของชุดสร้อยหรูคนใหม่ ที่ยืนขึ้นเต็มความสูง เดินออกไปด้านหน้าพร้อมกับคู่หมั้นสาวแสนด้วยที่ยิ้มจนแก้มจะฉีกถึงหูอยู่รอมร่อ โดยมีสายตาเรียบเฉยของเจนิวานั่งมองนิ่ง

"ขอบคุณค่ะพี่เดม"

มือหนาจับสร้อย สวมลงบนลำคอระหง สีแดงตุดกับผิวขาวอย่างพอดิบพอดี จนน้ำตาลดูโดดเด่นขึ้นทันตา 

"แหมะ สวยทั้งสร้อย สวยทั้งคน แถมยังเหมาะกันอย่างกับอะไรดี ทั้งสร้อย แล้วก็ทั้งคนเลยค่ะ"

ทั้งสองกลับมานั่งลง โดยน้ำตาลวาดยิ้มกว้างอย่างพอใจ ตาก็เหลือบมองผ่สนเดมไปยังพี่สาวต่างแม่ ที่นั่งทำเป็นไม่สนใจเธออยู่ แต่ในใจคงจะร้อนเป็นไฟ อิจฉาตาร้อนล่ะสิไม่ว่า

"พี่เดมคะ เดี๋ยวน้ำตาลไปหาเพื่อนนะคะ เดี๋ยวมาค่ะ"

เมื่อใบหน้าคมพยักรับอนุญาต หญิงสาวก็รีบเดินออกไปด้วยรอยยิ้มกว้างทันที

เดมหันมามองคนข้างกายเล็กน้อย ไม่รู้ทำไมการทำหน้าที่เป็นคู่หมั้นที่ดีถึงมำให้เขารู้สึกอึดอัดได้ขนาดนี้ ทั้งที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาความรู้สึกที่ต้องคอยเอาอกเอาใจ หรือแสดงตัวออกนอกหน้ากับน้ำตาลนั้นทำให้เขาเฉยเมย ไร้ความรู้สึกเหมือนการแสดงบทบาทบทนึงเท่านั้น แต่วันนี้กลับอึดอัดมาก จนความรู้สึกแตกต่างออกไป หรือเป็นเพราะมีสายตาของคนข้างกายคอยจับจ้อง เดมถึงรู้สึกเเปลกแบบนี้

"อยากได้อะไร บอกพี่นะ"

ใบหน้าสวยหันมามองสบนัยน์ตาคู่คมของชายข้างกายด้วยคิ้วขมวดเล็กน้อย กับประโยคใจป๋าของคู่หมั้นน้องสาวต่างแม่ ใครได้ยินเข้าคงคิดว่าเธออยากจะตีท้ายครัวน้องสาวอย่างน้ำตาลแน่

"คนที่ไม่ได้สนิทกัน แต่จะซื้อของราคาแพงให้กัน ชาวบ้านเค้าจะนินทาได้นะคะ ว่าเราทำตัวไม่เหมาะสม ฉันไม่อยากมีปัญหากับคู่หมั้นคนสวยของคุณค่ะ"

คำพูด และน้ำเสียงที่ขีดเส้นระยะห่าง มันทำให้เดมต้องถอนหายใจเบาๆ ทำไมเขาและเธอถึงต้องเป็นแบบนี้ นั่นคือคำถามในหัวของเขา

"มัมมี๊"

"ว่าไงจ้ะเจย์เดน"

เธอโน้มตัวหันไปสนใจลูกชายตัวน้อยที่เอี้ยวตัวมาหา โดยมีน้องสาวอย่างเจนนี่หันตามมาติดๆ

"เส้นนี้เหมาะกับมัมมี๊มากๆ เลยครับ"

นัยน์ตาสวยหันมองเครื่องเพชรชุดเล็กๆ หากแต่ประกายแวววาวและขนาดเส้นที่กระทัดรัด แต่กลับเรียบหรู เตะตาเธอเกินกว่าจะบรรยายจริงๆ

"10 ล้าน" 

เสียงการเปิดประมูลเริ่มต้นขึ้นทันทีจากหญิงมีอายุทางด้านหลัง

"15 ล้าน"

หญิงสาวทางด้านข้างยกขึ้น

"20 ล้าน"

ชายด้านหลังยกขึ้นอีกครั้ง เสียงประมูลนั้นคึกคักมากจนน่าแปลกใจ ราคาประมูลเริ่มไล่ขึ้นสูงเรื่อยๆ และในที่สุด มือเล็กก็ชูป้ายสีดำขึ้น

"50 ล้านค่ะ" เจนิวาพูดเสียงเรียบ

"70 ล้าน" หญิงมีอายุยังคงไต่ราคาขึ้นไป

"80 ล้านค่ะ"

"90 ล้าน" 

ทั้งสองคนสร้างความครื้นเครงให้ภายในห้องได้อย่างน่าอัศจรรย์ จนเสียงฮือฮาของแขกเหรื่อดังขึ้นเป็นวงกว้าง

"100 ล้านค่ะ"

ริมฝีปากเล็กพูดเสียงเรียบ สร้างความฮือฮาภายในงานได้อีกครั้ง กับการมาของเศรฐินีหน้าใหม่สาวสวยเม็ดเงินหนา ที่กำลังจะเอาชนะผู้หญิงด้านหลังไปได้ หากแต่ยังไม่ทันที่จะได้ดีใจ มือหนาของคนด้านข้างก็ยกป้ายสีดำขึ้น

"150 ล้านครับ"