Share

Chapter 3

หมอสาวเผลออุทานออกมาก่อนจะรีบหมุนตัวหันหลังให้ เพราะคนเจ็บที่เพิ่งฟื้นและแผลงฤทธิ์ใส่เธอยืนเปลือยอยู่หน้าเตียง สายน้ำเกลือต่าง ๆ ถูกถอดออกไปหมดแล้ว และเขากำลังก้มลงสวมกางเกงยีนโดยไม่ได้สวมกางเกงชั้นใน 

“คุณเพิ่งจะฟื้นนะ ต้องดูอาการอีก”

อัคนินทร์กระตุกยิ้ม พอใจกับเสียงอุทานของเธอจนอยากเห็นหน้าตา

“แล้วไง”

“คุณยังออกไปไม่ได้”

สองครั้งก่อน พอได้สติ เขาก็ไม่เห็นคุณหมอที่ทำการรักษามาวนเวียนอยู่ใกล้ มันทำให้หงุดหงิดจนไม่อยากอยู่โรงพยาบาล เพราะรู้ว่าใครเป็นคนดูแลเขามาตลอด

นางฟ้าที่แสนเย็นชาคนนี้ยังไง

กายแกร่งเคลื่อนไหวรวดเร็วและเงียบกริบไปยังคนที่ยืนกอดอกหันหลังให้ หมุนตัวเธอเข้าสู่วงแขน

“คุณ!”

หน้ากากอนามัยถูกกระชากทิ้งอย่างไม่ไยดี พวงแก้มที่ซับสีระเรื่อจึงปรากฏต่อสายตา

“ดีใจจังที่เห็นเธอแก้มแดงแบบนี้”

แม้สีหน้าจะตื่นตะลึง แต่มือเล็กที่ปล่อยชุดคนไข้ร่วงลงพื้นก็ผลักอกเขาเต็มแรงโดยอัตโนมัติ ซึ่งมันเป็นการออกแรงเปล่าในความรู้สึกเขา เพราะถึงจะบาดเจ็บอยู่ แรงก็ยังมีมากกว่าเธอ

เรือนร่างระหงจึงถูกรวบกอดแน่นด้วยแขนข้างหนึ่ง อีกมือจับปลายคางมนดันให้เงยมองหน้ากัน เธอเม้มปากแน่น ดวงตาวาววับเอาเรื่อง

“ต้องแบบนี้สิ จะอายทำไม คนคุ้นเคยกันว่ามั้ย”

เขายิ้มยียวนให้ แล้วก้มลงไปประกบปากจูบปากบางสวยอย่างแนบชิด เบียดกดคลายอาการเม้มปากแน่นออก เมื่อเธอพยายามจะเบือนหน้าหนี เขาบีบปลายคางมนอย่างแรง

“อื้อ”

เล็บมนจิกลงบนเนื้อหัวไหล่แกร่งเต็มแรง ความเจ็บนิด ๆ นั้นกระตุ้นให้จูบรุกรานหนักหน่วงและบีบบังคับ ที่สุดเธอหมดแรงต้าน อัคนินทร์สอดลิ้นอุ่นชื้นเข้าไปเย้าหยอกลิ้นนุ่ม ความฉ่ำหวานที่สัมผัสได้ยิ่งกระตุ้นให้จุมพิตนั้นทวีความดูดดื่มนัวเนียจนได้รสเลือดและเสียงดื่มกินร้อนแรง

กระทั่งคุณหมอสาวหอบหายใจเสียงดังเพราะความปั่นป่วน เหมือนเธอจะตั้งสติได้ ทำท่าจะกัดลิ้นอุ่น อัคนินทร์รู้ทัน เขาถอนริมฝีปากออก ก่อนตวัดลิ้นเลียริมฝีปากได้รูป คิ้วเข้มเลิกขึ้น นัยน์ตาคมกริบ

“คุณมันเลว” เธอแค่นเสียงขุ่น

อัคนินทร์หัวเราะด้วยความพอใจที่ทำให้นางฟ้าเย็นชาร้อนระอุได้ ถึงจะเป็นไฟแห่งความโกรธก็เถอะ เขายักคิ้วใส่หน้าสวย ฉวยตวัดปลายลิ้นเลียกลีบปากนุ่มอีกครั้งก่อนจะผลักร่างหอมกรุ่นออกห่าง

“ขอบใจที่ชม ฉันรู้ตัวมานานแล้ว”

ร่างสูงหมุนตัวหันหลังให้คนที่หน้าแดงก่ำไปถึงลำคอ เขาไม่ได้หันไปมองอีก หยิบเสื้อที่พาดตรงปลายเตียงขึ้นมาสะบัดสวมพร้อมกับก้าวเท้าออกจากห้องวีวีไอพี หากเมื่อมือจับที่เปิดประตู เขาเอี้ยวหน้าไปยิ้มร้ายให้เธออีกครั้ง

“อ้อ ไม่ต้องกลัวว่าใครจะเห็นไอ้นั่นของฉันหรอกนะ ฉันทำลายกล้องวงจรปิดแล้ว เธอสบายใจได้ มีแค่เธอที่เคยได้เห็นมัน แล้วเจอกันนะครับน้องวุ้น”

เขาขยิบตาให้เธออีกครั้ง ก่อนจะพาร่างสูงก้าวออกไปจากห้อง พร้อมความครึ้มอกครึ้มใจ ต่อไปนี้เขาจะไม่ปล่อยเชิญขวัญอีก เธอถูกปล่อยให้โบยบินมานานเกินพอแล้ว ถึงเวลาที่นกน้อยจะถูกจับใส่กรงเสียที

ห้างสรรพสินค้า N Mall

“นี่พวกแก เดี๋ยวเรียนเสร็จไปกินสุกี้กันก่อนกลับบ้านดีปะ”

“เอาดิ อยากกินอยู่พอดี”

“ดีล ๆ”

“แต่ ฉันไม่ได้บอกแม่ไว้”

ขณะที่เพื่อน ๆ อีกสองคนเห็นด้วย เด็กสาวอีกคนทำเสียงกังวล

“แกก็โทรไปบอกแม่ตอนนี้เลยวุ้น กลับดึกหน่อยแต่เดี๋ยวฉันไปส่งเอง บอกแม่แกไม่ต้องห่วง” ลลิตากอดคอเพื่อนรักที่เดินอยู่ข้างกัน ขณะที่อีกสองคนเดินตามหลัง

“แกมีรถรึไงยะนังเบลล์ รีบอาสาเชียว” เกศรินกระเซ้ามาจากข้างหลัง

“นั่นสิ” เชิญขวัญที่ถูกเพื่อนกอดคอพูดยิ้ม ๆ

“ฉันไม่มีแต่พี่ธัญมีจบป๊ะ”

“จ้า ไม่ค่อยขิงแฟนเท่าไหร่เลยนะยะ ยังไงก็ไปส่งฉันด้วยน้า...” กมลพรก้าวขึ้นมาเบียดแทรกเพื่อนรักทั้งสองเข้ามากอดแขนลลิตาพลางไถแก้มกับแขนเพื่อนเป็นการอ้อน เกศรินเลยหันไปเกาะแขนเชิญขวัญแทน

“ได้เลยเพื่อนรัก พวกแกรู้ปะ โรงเรียนกวดวิชาที่ฉันพาพวกแกมาเรียนเนี่ยก็เป็นกิจการของครอบครัวพี่ธัญด้วยนะ”

คนมีแฟนอวดแฟนต่ออีก

“โห แสดงว่าแฟนแกรวยไม่หยอกเลยนะเนี่ย จำได้ว่าแกเคยเล่า บ้านพี่ธัญเปิดปั๊มน้ำมันด้วยนี่นา” เกศรินทำตาโตอย่างแกล้ง ๆ เพราะหมั่นไส้และอิจฉาเพื่อนรักนิดหน่อย

เชิญขวัญนั้นหัวเราะขำเมื่อลลิตาทำหน้าเชิดขึ้นอีก

“ใช่แล้ว มีตั้งหลายสาขาด้วยแหละ ฉันเองก็เพิ่งรู้เรื่องนี้เหมือนกัน อาทิตย์ก่อนเขาก็พาฉันไปตรวจบัญชีปั๊มที่สระบุรีด้วยนะ”

“สุดว่ะ คนอะไรหล่อ รวย เรียนเก่ง นี่ฉันจะมีวาสนามีแฟนฮอต ๆ แบบนี้บ้างไหมเนี่ย” กมลพรทำเสียงละห้อย “แล้วเพื่อนพี่ธัญมีแบบพี่ธัญเหลือมั่งเปล่า”

สาวน้อยนึกถึงแฟนเพื่อน ธัญธรกำลังมหาวิทยาลัยชั้นปีสี่ในคณะวิศวกรรมศาสตร์

“รู้สึกว่ากลุ่มพี่เขารวยทุกคน แต่มีคนหนึ่งนะ หล่อมากเลยพวกแก หล่อแบบดุ ๆ กร้าวใจเลยอะ ไว้จะหารูปให้ดู” ลลิตาหยิบสมาร์ตขึ้นมากดเปิดเพื่อหารูปหนุ่มคนที่ว่า แต่แล้วก็นึกอะไรขึ้นมาได้

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ตีตรา   Chapter 55 จบบริบูรณ์

    อัคนินทร์ครางลอดลำคอ เลื่อนหน้าขึ้นไปขยี้ปากนุ่มดุดัน หลังทำให้สองเต้าอวบเปียกชื้นและสร้างร่องรอยตีตราลงไปหลายรอย“วุ้นอยากรักพี่...”นุ่มเนื้อสาวหยาดรินน้ำหล่อลื่นอีกครั้ง หลังจากบดถูเกสรอ่อนและร่องหลืบสีหวานขึ้นลงตลอดความใหญ่ยาว กดปากร่องฉ่ำกลืนกินแก่นแกร่งกร้าวผ่าวร้อนทีละนิด พร้อมเปล่งเสียงหวานครางครวญอัคนินทร์สูดปากกับแรงตอดรัดและการบีบกระชับของเนื้ออ่อน มือหนาเหวี่ยงไปเท้าที่นอนด้านหลัง รั้งรอด้วยความตื่นเร้าไปทั่วสรรพางค์“อ๊า”ส่งเสียงออกมาพร้อมกันเมื่อกายนุ่มกลืนกินแก่นรักจนสุดสิ้นความใหญ่ยาวทุกการเคลื่อนขยับ ครูดคลึง การกระทบกระแทกในส่วนลึก ก่อเกิดแรงบีบกระชับรัดตอดสร้างความเสียดกระสัน สองมือเล็กวางบนแผงอกกว้าง ขยับร่างร่อนส่ายเร็วรี่ถี่ระรัวอัคนินทร์ปลดเปล่งเสียงครางระคนคำราม ตาคมจดจ้องภาพแห่งความเย้ายวน หน้าสวยแดงก่ำ ผมยุ่งสยาย ตาหวานฉ่ำหยาดเยิ้ม ริมฝีปากถูกเม้มกัดไว้ พุ่มทรวงกระเพื่อมไหวอวดปลายยอดสีชมพูน่ากินยิ่งมองลำคอก็แห้งผาก ยื่นมือไปคว้าเอวบาง ดึงร่างนุ่มเข้าหา พร้อมทิ้งตัวลงนอนหงาย ปากร้อนครอบครองเต้าสวย ฟาดมือกับบั้นท้ายงอนไปหนึ่งที ก่อนจะจับเอวบางให้ขยับรูดเร้

  • ตีตรา   Chapter 54

    อารมณ์ถูกกระตุ้นขึ้นทบทวี ร่างนุ่มเบียดเข้าแนบชิด กลืนกินปากอุ่นร้อนแรง เท้าเรียวเขย่งสุดปลายเท้า เมื่อความร้อนขุมหนึ่งแผ่ไปทั่วร่างกาย สร้างความรวดร้าวตรงปลายยอดอกและกึ่งกลางกายสาวเนื้อตัวสั่นเทา ลมหายใจถี่กระชั้นของคนรักเรียกรอยยิ้มเอ็นดู เขาบดขยี้ปากนุ่มหนักหน่วงดุดัน เคลื่อนมือแกร่งไปทั่วแผ่นหลังบาง หยุดขยุ้มเฟ้นสะโพกเต็มตึง“พะ...พี่หิน”“ครับ...”กายแกร่งตื่นเร้ากับความเร่าร้อนของสาวคนรัก“วะ วุ้นรู้สึกแปลก ๆ” ลมหายใจกระเส่าหอบ “จะ เจ็บตรงนี้กับ...” มือบางเลื่อนมากุมอก โดยกอบกุมที่เต้าทรวงอวบอัคนินทร์เลื่อนมือขึ้นมาปัดมือเล็กออก บีบเคล้า บดคลึงที่ปลายถันสาว เสียงหวานร้องคราง อาการของเธอทำให้หยุดชะงัก“มันรู้สึกวูบวาบไปหมดเลย...”ร่างนุ่มเบาบางความทุรนทุรายนั้นด้วยการเสียดสีร่างกายกับกายแกร่ง เหงื่อผุดซึมทั่วกรอบหน้า ปากสวยกัดเม้มแน่น ตาฉ่ำปรือ...ประสบการณ์บอกชายหนุ่มว่า เชิญขวัญโดนดีเข้าแล้ว จะเป็นฝีมือใครไม่ได้ นอกจาก...“แม่งเอ๊ย!”อัคนินทร์รวบร่างนุ่มขึ้นอุ้มลงไปยังชั้นเคบิล ล้วงโทรศัพท์มากดต่อสายหาผู้ต้องสงสัย“ออกฤทธิ์แล้วสิ”ยังไม่ทันกรอกเสียงไป ปลายสายส่งเสียงเย็นชากลั

  • ตีตรา   Chapter 53

    เชิญขวัญกลั้นยิ้มไม่ไหว ยิ้มกว้างจนตายิบหยี คนมองยื่นมือมาลูบผมนุ่มด้วยความเอ็นดู“แล้วที่คุณเตพูดหมายถึงอะไรกันแน่ พี่ไม่เคยยุ่งกับผู้หญิงเลยจริงเหรอ”ข่าวคราวเกี่ยวกับเขาที่เธอได้ยินมา ล้วนแต่เกี่ยวข้องกับสาว ๆ ทั้งนั้น จนมันทำให้เธอพยายามตัดใจ“ไม่เคย”“ทั้งที่เซ็กซ์จัดขนาดนั้นน่ะนะ”คนถูกว่ายักคิ้วให้“แล้วเวลา...”“พี่มีมือ” ชายหนุ่มตอบอย่างเข้าใจความคิดและคำพูดที่คนรักเอ่ยไม่จบ ยิ้มเจ้าเล่ห์ “มีตัวช่วยด้วย”อัคนินทร์เปิดที่เก็บของในรถ หยิบบางอย่างที่ทำให้หญิงสาวเสียอาการออกมา“โรคจิตเกินไปแล้ว เอาคืนมาเลย” กางเกงชั้นในตัวจ้อยตัวนั้น เขายังเก็บไว้ได้ยังไงชายหนุ่มขยับมือหนี เก็บสิ่งนั้นยัดกระเป๋ากางเกง“ที่พี่เป็นแบบนั้นก็เพราะใครล่ะ ตั้งแต่มีวุ้น พี่ไม่มีอารมณ์อยากทำกับผู้หญิงอื่นเลย ไอ้เราก็ออกจะครองตัวรอเมีย เมียเรารึคบผู้ชายคนนั้นคนนี้ ก็เลยต้องควงสาวบ้าง เดี๋ยวเสียเปรียบ”“พี่รู้ใช่มั้ยว่าวุ้นไม่เคยยุ่งกับใคร” คราวนี้เสียงหวานเครียดขึ้นเล็กน้อยอัคนินทร์ลูบแก้มนุ่มเบา ๆ“พี่รู้ ไม่งั้นไอ้พวกนั้นมันได้เป็นปุ๋ยต้นไม้ไปแล้ว”“โหดจัง”“น้อยไปด้วยซ้ำ ใครมันกล้ามายุ่งกับเด็กพี่ พี

  • ตีตรา   Chapter 52

    จากนั้นท่านก็เรียกคนสนิทเอารถออก พาหลานชายหัวแก้วหัวแหวนออกไปด้วย เพราะรู้อยู่แล้วว่าบ้านว่าที่สะใภ้คนล่าสุดอยู่ที่ไหน ท่านยังรู้อีกว่า อัคนินทร์ทำอะไรไว้บ้างเรื่องของเชิญขวัญในเมื่อมีผู้หญิงที่ลูกชายรักหัวปักหัวปำขนาดนี้ ท่านก็ต้องสนับสนุนอยู่แล้ว เมื่อเห็นแววว่าจะมีหลานชายหญิงเพิ่มอีกหลายคน เจ้าสัวโตมรจึงกระตือรือร้นเป็นพิเศษ“เฮ้อ...พี่หินทำอะไรดูหน้าพี่วุ้นด้วย อายจนหน้าแดงไปหมดแล้ว ผู้ชายบ้านนี้นี่หาความโรแมนติกได้บ้างไหมเนี่ย”“ก่อนจะว่าพวกพี่ ดูคนข้างกายเธอก่อนดีไหมทิชา” ตุลาปรายตาไปทางน้องเขย ที่เป็นทั้งเพื่อน คู่ค้าและคู่กัดกันมาหลายปีราเมศแค่ยักไหล่ ทำหน้าไม่ยี่หระ และโชว์หวานด้วยการหอมแก้มเมียรัก ทำให้หนุ่ม ๆ คนอื่นต่างพากันทำหน้าเหม็นเบื่อไปตาม ๆ กัน แต่ก็โอบกอดคนข้างกายตนเองไม่ยอมห่างอัคนินทร์โอบไหล่เล็กไว้ไม่ยอมปล่อย ทั้งลูบผมนุ่มเล่นไปด้วย ท่าทางรักใคร่แบบนั้นทำให้เชิญขวัญใจพองโต“มึงมีเมียก็ดีแล้วไอ้หิน กูจะได้ไม่ต้องรำคาญตาเวลาเห็นมึงควงสาวไปทั่ว แล้วปล่อยพวกนั้นทิ้งกลางอากาศทุกที” เตโชเอ่ยขึ้นช่วงหนึ่ง“คือไรวะ” ตุลานิ่วหน้าคนอื่น ๆ หันมาสนใจ โดยเฉพาะเชิญขวัญ เธอ

  • ตีตรา   Chapter 51

    เชิญขวัญกลับบ้านมาหาแม่ในวันหยุด ส่วนเขาที่ไม่อยากห่างเธอจึงใช้วิธีเดิม ๆ เข้าไปนอนกอดเนื้อตัวนุ่ม ๆ สูดกลิ่นหอม ๆ ที่กอดแนบนอนมาทุกวัน เนื่องจากผนังบ้านเธอไม่ค่อยเซฟเท่าไหร่ เขาจึงไม่ได้ทำเรื่องซุกซนอะไร แค่กอดเธอแล้วหลับไปด้วยกัน โชคดีที่กิ่งมะม่วงหลังบ้านแสนเป็นใจ มันโตกว่าเมื่อก่อนมาก ทำให้เขาขึ้นไปหาเธอได้ง่ายขึ้น และปีนลงในตอนเช้ามืดง่ายดายทว่าตีนแมวที่ย่องเงียบยิ่งกว่าเงียบอย่างเขากลับถูกจับได้เมื่อตอนปีนลงจากห้องนอนคนรัก แล้วพบว่า แม่ของเชิญขวัญยืนกอดอกอยู่ด้านหลัง เขารู้สึกเหมือนเด็กน้อยทำผิดแล้วถูกคุณครูจอมเฮี้ยบจับได้ ยังดีที่ท่านไม่มีไม้เรียวถืออยู่ด้วย“เมื่อก่อนว่าดื้อแล้ว ตอนนี้ก็ยังดื้ออยู่อีกเหรอเรา”แค่คำพูดไม่กี่คำ ทำให้อัคนินทร์รู้ทันทีว่า นี่คงไม่ใช่ครั้งแรกที่แม่เธอเห็นเขาแน่“ขอโทษครับ คุณ...แม่”“กล้าเรียกว่าแม่แต่ไม่ให้ความเคารพกันสักนิด”เมื่อท่านออกเดินเข้าไปในบ้าน อัคนินทร์รีบก้าวตาม ด้วยเกรงว่าอีกฝ่ายจะขึ้นไปเอาเรื่องคนที่กำลังหลับสนิท“อย่าว่าวุ้นเลยนะครับ เป็นความผิดของผมเอง”จริญญาปั้นหน้าขึงขัง ครั้งแรกที่เห็นเด็กหนุ่มปีนลงมาจากห้องนอนลูกสาว แม่คนไหนจ

  • ตีตรา   Chapter 50

    “ห้ามหายหัวไปเด็ดขาด”เสียงเบาหวิวไร้ความน่ากลัวนั้นทำให้อัคนินทร์ยิ้ม หัวใจแกร่งกระด้างถูกโอบคลุมด้วยสายใยอุ่น ๆ“รักพี่แล้วสิ”“ไม่บอก กลับมาเมื่อไหร่วุ้นถึงจะบอก”“พี่จะรีบกลับมา” เขาคว้าลำคอเล็กดึงหน้างามเข้ามาจูบ “อย่างครบสามสิบสองแน่นอน”ตลอดช่วงเวลาของการรอคอยนั้น นอกจากปาลินที่กินไม่ได้นอนไม่หลับแล้ว เชิญขวัญที่ได้รับหน้าที่คอยดูแลเพื่อนสาวรุ่นน้อง เธอเองก็หลับไม่ลง เฝ้าภาวนาให้อัคนินทร์กลับมาอย่างปลอดภัยช่วงเวลาที่เหมือนนานเป็นชาติก็จบลง เมื่อตุลากลับมาพร้อมกับลูกชาย สร้างความดีใจให้กับปาลินจนน้ำตาไหลนองหน้าเชิญขวัญเองก็เหมือนยกภูเขาออกจากอก เมื่ออัคนินทร์ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วนหลังออกจากห้องพักวีวีไอพี เธอโผเข้ากอดเขา ร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างไม่อายใคร ไม่ว่าจะเป็นเตโชหรือลูกน้องของพวกเขา หมดมาดคุณหมอสาวผู้เคร่งขรึมเย็นชา“มึงทำให้น้องสะใภ้กูกลายเป็นคนขี้แยตั้งแต่เมื่อไหร่”เตโชเย้าด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ตามสไตล์เขาอย่างอดไม่ได้ นั่นเพราะตลอดหลายปีที่เขาเห็นเชิญขวัญมา งานหนักแค่ไหน เธอก็ก้มหน้าสู้ไม่ปริปากบ่นว่าเหนื่อยล้าสักคำ“ไม่ต้องมาแซวน่า ไสหัวมึงไปเลย”“นี่โรง’บาลกู”“เออ ก

  • ตีตรา   Chapter 23

    หน้างามแดงซ่านมากกว่าเดิม ตาเบิกโต ปากอ้าหวอ“ทำเป็นไม่เคยไปได้ ไม่ใช่ว่าแอบคิดถึงมันอยู่เหรอคนดี”“หยาบคายที่สุด”เชิญขวัญสะบัดมือหนีเต็มแรง หน้าตายิ้ม ๆ สีหน้าสนุกสนานไม่สะทกสะท้านทำให้เธออับอายและขุ่นเคืองจนแทบน้ำตาร่วง“มายุ่งกันอีกทำไม มีผู้หญิงเยอะแยะไม่ใช่เหรอ ไปยุ่งกับพวกนั้นสิ ปล่อยฉันเลยน

  • ตีตรา   Chapter 22

    เชิญขวัญทุบตีบ่าและอกกว้างไม่ยั้งไม่นับ ทว่าอีกฝ่ายก็หาได้ใส่ใจ กระชากรถออกแรงจนเธอหน้าคะมำ หน้ากระแทกปลายคางแข็ง จมูกเจ็บจี๊ดขึ้นมา“ดื้อนัก เป็นไงล่ะ”อัคนินทร์ล็อกตัวสาวน้อยด้วยการเลื่อนมือขึ้นมากดหลังศีรษะเล็กให้ซุกเข้าหาบ่ากว้าง กดมือดันไว้อย่างนั้น เธอดิ้นอึกอัก หยิกและตีอย่างไรเขาก็ไม่สนใจ จ

  • ตีตรา   Chapter 21

    “ใช่แค่วันก่อนที่ไหน ตอนเราไปเที่ยวผับก็เห็นเขาจูบกับนางแบบคนหนึ่งด้วยนะ” เพื่อนคนหนึ่งของคเชนทร์เสริมเชิญขวัญเจ็บปวดที่หัวใจ คล้ายถูกกรีดด้วยมีดแหลมคม ตอนที่เธอจะดึงเพื่อนออกจากตรงนั้นก็ได้ยินเสียงเกศรินดังขึ้นเบา ๆ“ในเมื่อเฮียไม่ได้คบกับวุ้นแล้ว เฮียก็คบกับรินได้นี่คะ”“เชี่ย” กมลพรหลุดเสียง ตะ

  • ตีตรา   Chapter 20

    อัคนินทร์เอ่ยขึ้นด้วยสุ้มเสียงถือดี ทำให้ลลิตาเดือดจัดขึ้นมาอีก“ไอ้เลว ถ้ารู้ว่าจะชั่วแบบนี้ ฉันไม่ยอมให้มายุ่งกับเพื่อนฉันหรอก” ลลิตาสะบัดตัวหลุดจากแฟนหนุ่ม “ต่อไปอย่ามายุ่งกับวุ้นอีกเป็นอันขาด”อัคนินทร์หัวเราะในลำคอ ตาคมเรืองรองด้วยประกายขบขัน “จะเอาอะไรมาห้ามพี่ล่ะ”“ไอ้!” สาวน้อยทำท่าจะโผเข้า

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status