Se connecterPartager
อันตรายย่างกราย 1
Date de publication:
2026-03-06 09:47:23
Dernier chapitre
ตื๊อรักแม่ทัพสาว จลาจลในฉางอัน 4
เถ้าแก่เนี้ยถึงกับดวงตาลุกวาว โหวเหย๋ผู้นี้มีน้ำใจกว้างขวางยิ่งนัก "ขอบคุณเจ้าค่ะ ขอบคุณ""ข้าเองต่างหากที่ต้องขอโทษ ทั้งๆที่เรียกท่านมาซื้อของสำหรับแต่งงานแท้ๆ" ซื่อเซี่ยยี่ยิ้มตอบเถ้าแก่เนี้ย ไม่เห็นมีเค้าความดุร้ายป่าเถื่อนอย่างที่ใครๆกล่าวหาสักนิด"ท่านแม่ทัพกับโหวเหย๋เกรงใจเกินไปแล้วเจ้าค่ะ" เถ้าแก่เนี้ยยิ้มไม่หุบ "หากท่านแม่ทัพต้องการอะไรเพิ่มก็ส่งคนไปเรียกข้าน้อยมาได้ทันทีเลยนะเจ้าคะ""ขอบคุณมาก เถ้าแก่เนี้ย" ฉีจู้เฉิงยิ้ม ก่อนมองภรรยาสาวที่ยังยิ้มไม่หุบกับของเล่นชิ้นใหม่ จนอดไม่ได้ที่จะเคาะหน้าผากมนเบาๆอย่างนึกเอ็นดูนางขมวดคิ้ว มองฉีจู้เฉิงแล้วทำท่าคำรามใส่น้อยๆเถ้าแก่เนี้ยมิได้ว่าอันใด เพียงแต่อดนึกเอ็นดูไม่ได้ นึกเพียงแต่ว่าข่าวร้ายๆของสามีภรรยาคู่นี้ควรจะได้รับคำแก้ต่างเสียทีเพื่อคุณชายตัวน้อยในครรภ์ของท่านแม่ทัพจะได้เติบโตมาอย่างมีความสุข ไร้คำครหาใดๆขณะที่เถ้าแก่เนียะกำลังให้สาวใช้ของตนเก็บของเตรียมกลับร้าน กลับมีบุรุษคนหนึ่งวิ่งหน้าตาตื่นสวนเข้ามา"รายงานท่านแม่ทัพ! เกิดเหตุการณ์ชุลมุนที่จวนใต้เท้าโจวขอรับ!"ซื่อเซี่ยยี่ลุกพรวดจากเก้าอี้จนกระเทือนถึงแผล นางหลุดคำสบถออก
ตื๊อรักแม่ทัพสาว จลาจลในฉางอัน 3
"ดี!" นางเงยหน้าจากกองตัวอย่างบัตรเชิญแต่งงานรวมไปถึงตัวอย่างเครื่องประดับต่างๆที่จะใช้สำหรับบ่าวสาว"โอ้โห ทั้งเครื่องประดับและบัตรเชิญล้วนงามยิ่ง" หลิวลู่เฉินหันหน้าไปมอง แล้วหันไปมองหลิงเอ๋อร์ในอ้อมแขน "เห็นแล้วอยากแต่งงานจัง ใช่ไหม หลิงหลิง"หลิงเอ๋อร์หน้าเจื่อนไปถนัด "เราเพิ่งจะรู้จักกันไม่นาน...""ข้ารู้ ข้าก็พูดไปเรื่อย" เขากลบเกลื่อนเมื่อเห็นท่าทีของนาง "ข้าจะรอเมื่อเจ้าพร้อม""...ขอบพระคุณเจ้าค่ะ" หลิงเอ๋อร์หลุบตาลงอย่างนึกละอายใจ"จะรีบแต่งไปไหน ให้ข้าแต่งก่อนเถอะน่า" ซื่อเซี่ยยี่ว่าพลางหยิบเครื่องประดับต่างๆมาชม พวกมันละลานตาจนนางไม่รู้จะเลือกอันไหนดี"นี่ๆ จู้เฉิง ข้าจะใส่แหวนแบบไหนดี?" ซื่อเซี่ยยี่ว่าพลางชูมือที่มีแหวนหยก พลอย และทองจนละลานตา"ตายแล้ว ท่านแม่ทัพ ทำไมเล่นอะไรเช่นนี้เจ้าคะ?" เถ้าแก่เนี้ยร้านขายเครื่องประดับดุ "รู้รึเปล่าว่าการใส่แหวนก่อนพิธีแต่งงานมันเป็นลางไม่ดีนะเจ้าคะ"ซื่อเซี่ยยี่ทำหน้าตาคล้ายมีแต่คำถามมากมายในหัว "ไม่ลองแล้วจะรู้ได้อย่างไรเล่าว่าใส่พอดีหรือไม่?""ลองได้ แต่อย่าใส่เล่นแบบนี้เจ้าค่ะ" นางว่าพลางบรรจงถอดแหวนออกจากซื่อเซี่ยยี่ "ลองสวมทีละวง
ตื๊อรักแม่ทัพสาว จลาจลในฉางอัน 2
"ตอนเป็นชายหรือ ในคฤหาสน์ของจิ้งเหอที่ฉางอันน่าจะมี เดี๋ยวตอนส่งบัตรเชิญแต่งงานไป ข้าจะแอบไปขโมยมาสักรูปสองรูปแล้วส่งไปให้ทางซีหนิงแก้เป็นภาพสตรีให้" "รบกวนท่านแม่ทัพแล้ว" ฉีจู้เฉิงประสานมือล้อเลียนนาง "ไม่รบกวนๆ" เรื่องสนุกๆเช่นนี้นางชอบนัก "ว่าแต่ทำไมจู่ๆถึงให้อาเหอไปเป็นเหยื่อในงานประมูลสาวงาม?" ซื่อเซี่ยยี่ว่า "มีข่าวอะไรเพิ่มเติมงั้นหรือ?" "ข้าอยากใช้โอกาสนี้ล่อฉู่หลานเทียนให้ปรากฏตัว" "เป็นเช่นนี้เอง" นางพยักหน้า เช่นนั้นส่งข่าวนี้ให้สายสืบสองหน้าของเราได้รู้ด้วย" ตั้งแต่ตอนที่รู้ว่าหยางหมี่เฟิงได้ตัวเสี่ยวเสอไว้ แม้นางจะอยากลากคอเขามาทรมานให้หายแค้นมากแค่ไหน แต่ในเมื่อนางยังต้องใช้งานเขาผ่านทางหยางหมี่เฟิง นางก็จำใจต้องเก็บงำความแค้นเอาไว้ก่อน แต่หากเรื่องนี้จบเมื่อไร นางจะเอาคืนให้สาสมกับสิ่งที่มันทำไว้กับนางและคนของนางอย่างแน่นอน "เช่นนั้นข้าจะเรียกหมี่เฟิงมาก็แล้วกัน" ฉีจู้เฉิงอาสา ซื่อเซี่ยยี่พยักหน้า ไม่นานหมี่เฟิงก็มา ซื่อเซี่ยยี่จึงเล่าแผนการของนางให้หยางหมี่เฟิงได้ฟัง "เราจะฉวยโอกา
ตื๊อรักแม่ทัพสาว จลาจลในฉางอัน 1
ซื่อเซี่ยยี่นั่งหลังตรง ให้ฉีจู้เฉิงบรรจงป้ายยาลงบนบาดแผลที่สมานตัวดีขึ้น รอยแผลไม่น่ากลัวเช่นแรกๆ แม้รอยเย็บแผลจะยังอยู่ แต่รอบแผลไม่มีอาการบวมช้ำหรือคั่งเลือดอีกแล้ว หากนางรักษาตัวเองดีเช่นนี้ต่อไป อีกไม่นานก็จะสามารถออกไปทำกิจกรรมอย่างอื่นได้นอกจากเดินไปเดินมา "เจ้ามือเบ๊าเบา ไม่เหมือนกับท่านหมอ" ซื่อเซี่ยยี่ยิ้มประจบ "ทาทีเหมือนจะให้หนังข้าหลุดติดมาด้วยอย่างนั้นล่ะ" ฉีจู้เฉิงระบายยิ้มตอบ ยังคงทาแผลให้นางด้วยความระมัดระวัง "ท่านหมอมิใช่สามีเจ้าถึงต้องมาประคบประหงมกลัวเจ้าจะเจ็บ" "ดีแล้วที่เขาไม่มาเป็นสามีข้า หมอขี้บ่นเช่นนั้นอยู่เป็นโสดไปจนแก่เถอะ" นางเบ้ปาก "มีสามีรูปหล่อ มือเบา ทำอาหารเก่งแบบเจ้าดีกว่าเป็นไหนๆ" "แล้วหากข้าไม่หล่อ มือไม่เบา ทำอาหารไม่เก่ง เจ้าจะรักหรือไม่?" "ก็ยังรักอยู่ดี" นางยิ้มอ้อนประจบจนฉีจู้เฉิงยิ้มขำ หญิงสาวที่ได้ชื่อว่าเทพีแห่งสงครามที่พวกนอกด่านต่างกลัวหัวหด เมื่ออยู่กับเขายังเป็นแค่แมวน้อยธรรมดา...แบบนี้จะให้เขาจากนางไปไหนได้อย่างไรเล่า "วันนี้ข้าสั่งให้ร้านทำบัตรเชิญส่งตัวอย่างมาให้ดูแล้ว คาดว่
ตื๊อรักแม่ทัพสาว สตรีปริศนา 2
"โกงอายุนับว่าร้ายแรงแล้ว ยังกินเวลาในการประทินโฉมจนเสียเวลาทำการ ข้ายอมไม่ได้" ไป๋จิ้งเหอพลิกหนังสืออ่านต่ออย่างไม่ใคร่สนใจนัก "มีอีกสองคนมิใช่รึ เจ้ารีบนำเสนอมาเถอะ ข้าจะได้ไม่เสียเวลาแนะนำงานของที่นี่ให้กับเจ้า" หมิงเสวี่ยอยากจะร้องไห้ขึ้นมาจริงๆแล้ว นางไม่คิดเลยว่าเรื่องหยุมหยิมเล็กน้อยพรรค์นี้ก็ไม่พ้นสายตาเหยี่ยวของเขา แต่จะโทษเขาก็ไม่ถูก ในเมื่อความจริงนั้นก็เห็นๆกันอยู่ว่า พวกนางล้วนมีจุดอ่อนที่ไม่สามารถรับได้จริงๆ "ข้าให้เงินเจ้าไปซื้อเครื่องประทินโฉมใหม่ แต่งหน้าให้เรียบร้อยแล้วกลับบ้านไปซะ" ชายหนุ่มยื่นตั๋วเงินใบหนึ่งให้ ค...คุณชายไป๋คนนี้จะน่ากลัวเกินไปแล้ว! ซ้ำยังทำร้ายจิตใจผู้หญิงที่ตัวเองไม่ได้ให้ความสนใจได้อย่างเลือดเย็นเพียงนี้! แม่นางหลิวใช้มือหนึ่งกุมใบหน้าซีกที่ถูกล้าง มือหนึ่งยื่นมารับตั๋วเงิน "ขอบพระคุณเจ้าค่ะ" รับเสร็จก็เดินจากไปแต่โดยดี "คนต่อไป..." จิ้งเหอปิดปากหาวเล็กน้อย หมิงเสวี่ยกลับหันไปอีกทาง นางพนมมือและเริ่มไหว้ทางนู้นทีทางนี้ทีราวกับกำลังทำพิธีกรรมบางอย่าง "หมิงเสวี่ย..."
ตื๊อรักแม่ทัพสาว สตรีปริศนา 1
หลิวลู่เฉินมาถึงคฤหาสน์หลังหนึ่งได้ทันเวลาอย่างฉิวเฉียด แต่กระนั้นเขาก็มาถึงเป็นคนสุดท้าย เขารีบเข้าไปทักทายหมิงเสวี่ยเพื่อรายงานตัวพลางเพ่งมองคู่แข่งข้างๆหนึ่งโฉมงามผู้มีไฝที่ริมฝีปากล่าง หนึ่งโฉมงามใบหน้าหมดจด คู่ควรกับความงามระดับล่มเมือง และหนึ่งสะคราญหน้าตาอ่อนเยาว์แฝงความฉลาดเฉลียวเอาไว้ แต่เขาไม่คุ้นหน้า เขามั่นใจว่าเมื่อวานนางมิได้อยู่ในการคัดเลือก แล้วนางมาได้เช่นไร? หรือจะมีการกำหนดไว้แล้วว่าจะเลือกใครเป็นสาวใช้? ไป๋จิ้งเหอยังนั่งอย่างสง่าผ่าเผยที่โต๊ะที่จัดเตรียมไว้ให้ สายตายังคงจรดจ่อกับหนังสือในมือ ไม่แม้แต่จะปรายตามองด้วยซ้ำว่าแม่นางน้อยนั้นจะพยายามบรรยายสรรพคุณของหญิงสาวที่นางคัดเลือกมาเพียงใด "ไม่เอา" เสียงเรียบเฉยดังขึ้นมาจากคุณชายไป๋ ทำเอาใบหน้าเล็กๆปิดบังความผิดหวังไว้ไม่มิดทีเดียว "ท่านจะช่วยดูสักนิดก่อนได้หรือไม่เจ้าคะ ข้ารับรองว่าคนที่ข้าเลือกมาจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังแน่" "…" เขาละสายตาจากหนังสือเล่มโปรดขึ้นมามอง "...ตอนนี้ต่อหน้าข้ามีแล้วคนหนึ่ง..." "ใครเจ้าคะ?" "...เจ้า" ว่
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ร่วมอภิรมย์ 2
"ปกติสตรีต้องดื่มแล้วเมาจนลำบากยอดบุรุษพากลับบ้านมิใช่รึ? เหตุใดข้ากลับต้องทำหน้าที่บุรุษแทนกันล่ะ?!" นางบ่นอุบขณะพยุงเขากลับจวนแม่ทัพ"นั่นสิ..." จู่ๆเขาก็สร่างเมาเมื่อถึงประตูจวนแม่ทัพ เขายืนตัวตรงแล้วช้อนตัวซื่อเซี่ยยี่ไว้ในอ้อมแขน "ขอบคุณที่เตือนข้า""เจ้า...!""จากนี้ไปเป็นหน้าที่ของ...บุรุษ""
Dernière mise à jour : 2026-03-17ตื๊อรักแม่ทัพสาว พบปะ 1
ซื่อเซี่ยยี่ครุ่นคิดอยู่ครึ่งค่อนวัน ไม่อาจหาคำตอบให้ตนเองได้ว่า คนพิลึกผู้นี้เหตุใดต้องการแต่งงานกับนางเพียงนี้ฟังจากที่เขาพูด หรือนางกับเขาจะเคยมีบุญคุณความแค้นต่อกัน?อีกประการหนึ่ง เขามีบรรดาศักดิ์ถึงชั้นเลี่ยโหว ซึ่งสูงกว่านางไม่กี่ขั้น เหตุใดนางจึงไม่เคยพบเห็นเขามาก่อน? ยิ่งคิดก็ยิ่งหาคำตอบให
Dernière mise à jour : 2026-03-17ตื๊อรักแม่ทัพสาว ทัณฑ์ทรมาน 1
ซื่อเซี่ยยี่รู้สึกตัวเมื่อมีกลิ่นหอมของวัตถุบางอย่างมาอังที่จมูก ดวงตากลมเบิกกว้าง ทว่ามองเห็นเพียงความมืดนี่ไม่ใช่ยามค่ำคืน แต่นางถูกปิดตาเอาไว้ เมื่อลองขยับมือเล็กน้อย ก็พบว่าทั้งแขนและขาก็ถูกมัดเอาไว้…//ท่านหมอ อาการแม่นางท่านนี้เป็นอย่างไรบ้าง?//เสียงชายหนุ่มที่ไม่คุ้นเคยดังขึ้นสติที่ยังคงอ
Dernière mise à jour : 2026-04-05ตื๊อรักแม่ทัพสาว มีภัย 3
"ใช่แล้ว ภักดี" นางว่า "ความลับที่พูดคุยกันในหอสุ่ยเซียนจะไม่มีวันแย้มพรายไปถึงผู้ใดโดยเด็ดขาด นั่นเป็นข้อที่หนึ่ง"ซื่อเซี่ยยี่มองอีกฝ่ายนิ่งจนอู๋เม่ยเหนียงประหลาดใจ "เป็นอะไรล่ะ เสี่ยวเมา ดื่มชาอีกหน่อยสิ"ซื่อเซี่ยยี่ชักสงสัยที่ถูกคะยั้นคะยอจนเกินเหตุ สัญชาตญาณระวังภัยเริ่มทำงาน จึงหันไปหยิบขนมม
Dernière mise à jour : 2026-04-05
Vous vous intéresseriez aussi à
ซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์
Little_Hua เสี่ยวฮวา31.2K Vuesพระชายาหมอยาพิษเทวดาสะเทือนลั่นเมืองหลวง
นางสาวซินหยู่164.4K Vuesสนมร้างรักขอทวงบัลลังก์
ม่อเยี่ยน714.9K Vuesวังวนแห่งรัก หมอหญิงพลิกชีวี
ทองประกาย170.6K Vuesเมื่อฉันทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบที่ถูกรักในยุค 80
หลี่จินผิง145 Vuesคุณหนูสี่
ประตูฟ้ายั่งยืน898 Vuesนางร้ายเช่นข้าเกิดใหม่อีกคราเพื่อทวงแค้น
อักษรามณี483 Vuesหวนคืนกี่ครา ข้าหวังเพียงชีวิตรอด
LittleLyn22 Vues
