تسجيل الدخولمشاركة
อันตรายย่างกราย 2
تاريخ النشر:
2026-03-06 10:36:54
أحدث فصل
ตื๊อรักแม่ทัพสาว การโจมตีระลอกสอง 4
"ขอบพระทัยเพคะ" นางใช้แขนเสื้อบังแก้มแดงของตนเอง ในใจพลางคิดว่าจะใช้ประโยชน์อย่างไรกับรอยแดงเช่นนี้ดี?เมื่อหวงโฮ่วโบกแขนขึ้นเล็กน้อย นางก็จำใจต้องหมุนตัวจากมาร่างเล็กอรชรจากต่างแดนเดินพ้นโค้งไม้ หายลับสายตาไป หวงโฮ่วก็ตรัสออกมา "นางจิ้งจอก คิดจะยืมดาบฆ่าคนรึ? ฝันไปเถอะ"ในช่วงบ่ายของวันนั้น ซื่อเซี่ยยี่นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง ร่างท่อนบนเปลือยให้เห็นรอยแผลยาวประมาณศอกหนึ่งที่กระหวัดผ่านด้านหลังมาเกือบถึงราวนม แผลนั้นมีรอยเย็บสีดำน่ากลัว รอบๆแผลยังคงแดงเรื่อ แลดูน่าสยดสยองไม่น้อย"แผลดี ไม่มีการอักเสบ แต่ยังต้องระวังอย่าให้โดนน้ำและห้ามออกกำลังมาก ไม่อย่างนั้นอาจปริฉีกขึ้นมาอีกได้" เฟิงหวงบอกขณะดูฮุ่ยหลินโรยผงยาสมานแผลสีขาวลงไปตามรอยนั้น"แล้วอีกกี่วันจะหายล่ะเจ้าคะ?" นางเอ่ยถามเรียบๆ"ถ้าไม่ซน ไม่บ้า ไม่ใจร้อน ข้ารับรองว่าไม่เกินอาทิตย์นี้ก็หาย"ซื่อเซี่ยยี่หายใจแรง ตอนออกไปปฏิบัติงาน จะให้ฆ่าฟันรบรากับใครนางไม่เคยหวั่น จะเบื่อก็ตอนรักษาตัวนี่แหละ"ขอบคุณมากขอรับท่านหมอ" ฉีจู้เฉิงรีบเอาเสื้อคลุมไหล่บางเพื่อปกปิดอกอวบของภรรยาหลังฮุ่ยหลินใส่ยาให้จนเสร็จ หน้าอกของภรรยาเขาไม่ใช่ให้ของที่
ตื๊อรักแม่ทัพสาว การโจมตีระลอกสอง 3
ในอุทยานหลวงของวังหลังมีพรรณไม้นานาชนิด ไม่เพียงแต่ร่มรื่น แต่ยังงดงามปานสรวงสวรรค์ ห้อมล้อมด้วยภูเขาจำลอง มีน้ำตกธารใหญ่ไหลตกลงสู่บึงน้ำเบื้องล่างบริเวณสะพานหินที่ทอดยาวจากริมทะเลสาบฝั่งตะวันตกไปยังตะวันออก สองร่างอรชรสูงศักดิ์แห่งวังหลังกำลังเดินด้วยท่วงที่สบายๆพร้อมผู้ติดตามของทั้งสองอีกจำนวนหนึ่ง"น้องเหม่ยชิงมาอยู่ในวังหลังแห่งนี้เริ่มคุ้นชินขึ้นมาบ้างแล้วหรือยัง?" สุรเสียงนุ่มนวลมีเมตตาของหวงโฮ่วดังขึ้น พลางปรายตามองใบหน้าน่ารักที่เดินเยื้องไปข้างหลังพระนางเล็กน้อยอย่างสำรวมเจียมตน"เริ่มคุ้นชินบ้างแล้วเพคะ จะมีก็แต่พระราชวังและตำหนักในของที่นี่ช่างโอ่อ่าตระการตานัก ทั้งยังกว้างใหญ่เหลือเกิน หม่อมฉันเลยเดินหลงทางอยู่เรื่อยเพคะ" เหม่ยชิงเอ่ยตอบเสียงหวาน "น่าละอายยิ่งนักเพคะ""แรกๆ ก็เช่นนี้แหละ ไม่นานก็คุ้นชิน" อีกฝ่ายแย้มสรวลน้อยๆ "เมื่อเช้านี้ฝ่าบาทเรียกข้าเข้าเฝ้า เห็นว่าเจ้าปรนนิบัติฝ่าบาทได้เป็นที่น่าพอพระทัยของพระองค์นัก จึงมีดำรัสกับข้าว่าจะเลื่อนตำแหน่งเจ้า""ข้าคงต้องขอแสดงความยินดีกับน้องด้วย""ขอบพระทัยหวงโฮ่วเพคะ" เหม่ยชิงย่อกายคารวะน้อยๆด้วยรอยยิ้มสดใสดั่งดวงตะวัน
ตื๊อรักแม่ทัพสาว การโจมตีระลอกสอง 2
"...คิดว่าเป็นคนของฉู่หลานเทียนนั่นล่ะ" ฉีจู้เฉิงเอ่ยเรียบๆ "แล้วน้องจิ้งเหอต้องการให้เราช่วยอะไรหรือเปล่า?""ต้องให้สืบให้ว่าเป็นผู้ใดลงมือ เพราะเขาเองก็สงสัยว่าจะเป็นฉู่หลานเทียนเช่นกัน" นางตอบเสียงเครียด ข่าวนี้ทำเอาพาลกินข้าวไม่อร่อยไปเสียฉิบหยางหมี่เฟิงเม้มริมฝีปากแน่น เอ่ยอย่างละล้าละลัง "เอ่อ เมื่อวานนี้ เสี่ยวเสอส่งข่าวมาว่าฉู่หลานเทียนอยู่ที่ซีหนิงเช่นกัน"ได้ฟังซื่อเซี่ยยี่ก็หวนนึกถึงเรื่องที่ฉีจู้เฉิงเล่าให้นางฟังเมื่อคืน "หรือว่าบุรุษที่มาหาเจ้าเมื่อคืนคือเสี่ยวเสอ?""...เจ้าค่ะ""..." แม้จะรู้สึกไม่พอใจ แต่ว่าเขาที่เจ้าคนชั่วนั้นแจ้งมาก็มีประโยชน์ เช่นนั้นนางจะไม่ถือโทษหยางหมี่เฟิงก็แล้วกัน "จู้เฉิง ให้คนเก็บข้าวของ พวกเราจะไปหาเสี่ยวเหอ""ไปไม่ได้" เฟิงหวงที่กำลังพุ้ยข้าวเหลือบสายตามองนางอย่างเอาจริงเอาจัง "กล้าก้าวออกจากนี้แม้แต่ก้าวเดียวอย่าหาว่าข้าไม่เตือน!""น้องชายข้ามีภัย จะให้ข้านั่งรออยู่เฉยๆหรืออย่างไร!?" นางหันไปตวาดใส่ "ถ้าท่านไม่คิดช่วยก็อย่าสอดปากขัดคอ!""เจ้ามีรองแม่ทัพตั้งสองคน ไม่รู้จักวิธีใช้คนหรืออย่างไร?!" เฟิงหวงวางถ้วยข้าว หันหน้ามาถลึงตามองนางอย่าง
ตื๊อรักแม่ทัพสาว การโจมตีระลอกสอง 1
รุ่งเช้ามาเยือนจวนโหวด้วยความชื่นมื่น ทุกคนล้อมวงกินข้าวกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา ทั้งซื่อเซี่ยยี่ ฉีจู้เฉิง หยางหมี่เฟิง หลิวลู่เฉิน และหลิงเอ๋อร์ที่ในที่สุดก็ยอมนั่งร่วมโต๊ะกินข้าวในฐานะฟูเหรินของท่านรองแม่ทัพหลิวหลิวลู่เฉิน"หมอเฟิงหวงล่ะ?" ซื่อเซี่ยยี่ถามฮุ่ยหลินที่ตักข้าวให้ทุกคน"อาจารย์บอกว่าเดี๋ยวจะตามมาขอรับ ท่านขอผสมยาก่อน ให้กินกันได้เลย"ซื่อเซี่ยยี่พยักหน้ารับรู้ บรรยากาศเช่นนี้นางชอบนัก"ฮุ่ยหลิน พอดูได้หรือเปล่า ว่าแผลข้าดีขึ้นพอจะออกไปข้างนอกได้หรือยัง?" ซื่อเซี่ยยี่ถาม นางไม่อยากรอให้หมอขี้บ่นมาวินิจฉัยหรอกฮุ่ยหลินทำหน้าลำบากใจ "ข้าไม่กล้าหรอกขอรับ เดี๋ยวอาจารย์ตีข้าตายเลย""เฮ้อ เจ้าออกจะเป็นเด็กมีความสามารถ จะไปกลัวอะไรล่ะ ถ้าเขาจะตี ก็ให้มาหาข้านี่ ข้าจะคุ้มครองเจ้าเอง" นางแกล้งถอนใจพลางเอ่ย"พี่เซี่ย" ฮุ่ยหลินโอดครวญ"เซี่ยเอ๋อร์ เจ้าอย่าทำฮุ่ยหลินลำบากใจเลย" ฉีจู้เฉิงบอก"ก็ข้าใจร้อนนี่" นางหันไปอ้อนสามี"เอาน่า ทำตามท่านหมอบอกหน่อย""ถ้าเกิดศัตรูบุกมาถึงถิ่นข้าจะป้องกันตัวยังไงล่ะ ร่างกายข้าอ่อนแอแบบนี้" หญิงสาวทำปากยื่นใส่ แล้วส่งถ้วยเปล่าให้ฮุ่ยหลินเติมข้าว"เ
ตื๊อรักแม่ทัพสาว อสรพิษบุกจวนโหว 4
หน้าอกคุ้นตา เรือนกายคุ้นเคย ไม่มีส่วนใดของนางที่ไม่เคยผ่านมือเขา หากทว่าไม่ว่าเมื่อใดก็ยังแลดูเย้ายวนไม่น้อยลงสัมผัสนุ่มนวลสลับรุนแรงทำนางร้อนเร่าจนแทบละลาย ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขายัดเยียดให้ในคืนนี้ยิ่งตีความสัมพันธ์แสนหวานที่นอนนิ่งอยู่ในก้นบึ้งให้ขุ่นเข้ม ความปรารถนาบิดม้วนมวนในช่องท้องจนเจ็บร้าวทั้งร่างแบบนี้นางจะลืมเขาได้อย่างไร จะลืมความรักและเรื่องราวทุกอย่างที่เคยมีร่วมกันได้อย่างไร"คลายจุด อึก ให้ข้า..." นางอ้อนวอนเสียงต่ำ ความต้องการที่ขดเขม็งเจียนระเบิดในไม่ช้า ทุกรอยสัมผัสของเขาที่คืบคลานฝากไว้ มีแต่ความโหยหาคำนึงและรักหวานซึ้งที่เขายกเหนือเศียรมอบให้นาง"คลายจุดรึ? ได้..." เสี่ยวเสอยิ้ม พลางจับนางพลิกกายคร่อมบนตัวเขา จากนั้นจึงคลายจุดให้หยางหมี่เฟิงส่งสายตาทั้งแค้นเคืองมองเขา เจ้าคนเจ้าเล่ห์ผู้นี้ยอมคลายจุดให้เพื่อให้นางเป็นฝ่ายปรนเปรอเขา!นางไม่ทันทักท้วง ฝ่ามือร้อนกรุ่นความปรารถนาจับที่สะโพกมนกดลงแนบร่างเขาพร้อมกับที่เขาแอ่นกายขึ้น มือบางยันอกเขา ความอึดอัดรุ่มร้อนที่อยู่ภายในร่างทำเอานางสุขสมและคลั่งแค้น "เจ้ามัน...สารเลว"เขาหัวเราะจากลำคอที่กำลังครางสะท้าน แม้นางจ
ตื๊อรักแม่ทัพสาว อสรพิษบุกจวนโหว 3
"เข้าใจแล้ว" เสียงนางอู้อี้จากนั้นนางก็เงียบไปนาน...นานจนเมื่อเขาก้มลงมองก็พบว่านางผล็อยหลับไปแล้ว...เขาหัวเราะน้อยๆ ประคองกอดนางไว้แนบอกเช่นนั้นจันทราสีนวลลอยอยู่เหนือฟ้าเมืองฉางอัน แม้แต่เมฆหมอกก็ยังลอยอ้อยอิ่งไม่กล้าเฉียดกรายบดบังแสงจวนโหวคืนนี้ยังคงสงบเงียบด้วยเจ้านายสั่งไว้เฉียบขาดว่าห้ามมิให้ผู้ใดส่งเสียงดังรบกวนการรักษาตัวของซื่อเซี่ยยี่ ทุกความเคลื่อนไหวในจวนจึงเงียบเชียบนัก ข้าน้อยไพร่เดินไปมาไม่กล้าแม้แต่จะพูดคุยซุบซิบแต่ท่ามความสงบเงียบไร้สรรพเสียงสำเนียงใดรบกวน เงาร่างของบุรุษผู้หนึ่งก็ปรากฏตัวเหนือหลังคาจวนโหวอย่างเงียบเชียบ ลัดเลาะเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและเงียบกริบประหนึ่งอสรพิษที่ไล่ล่าเหยื่อผู้โชคร้ายแม้แต่เหล่าเวรยามที่รัดกุมยอดเยี่ยม ยังไม่อาจทันสังเกตเห็นเขา เพียงพริบตาเงานั้นก็ผลุบหายไปในห้องนอนแขกห้องหนึ่งม่านโปร่งที่กั้นระหว่างภายนอกกับเตียงนอนสะบัดวูบคราหนึ่ง พร้อมร่างสูงที่เดินเข้าไปในห้องอย่างใจเย็น ราวกับว่าเดินมาพบคนรู้จัก หาได้เป็นผู้ร้ายบุกรุกจวนโหวไม่"นึกจะมาก็มา ถ้าโหวเหย๋กับท่านแม่ทัพมาเจอจะตอบอย่างไร?" เสียงของหยางหมี่เฟิงดังมาจากบนเตียงคล้ายจะ
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ร่วมอภิรมย์ 2
"ปกติสตรีต้องดื่มแล้วเมาจนลำบากยอดบุรุษพากลับบ้านมิใช่รึ? เหตุใดข้ากลับต้องทำหน้าที่บุรุษแทนกันล่ะ?!" นางบ่นอุบขณะพยุงเขากลับจวนแม่ทัพ"นั่นสิ..." จู่ๆเขาก็สร่างเมาเมื่อถึงประตูจวนแม่ทัพ เขายืนตัวตรงแล้วช้อนตัวซื่อเซี่ยยี่ไว้ในอ้อมแขน "ขอบคุณที่เตือนข้า""เจ้า...!""จากนี้ไปเป็นหน้าที่ของ...บุรุษ""
آخر تحديث : 2026-03-17ตื๊อรักแม่ทัพสาว พบปะ 1
ซื่อเซี่ยยี่ครุ่นคิดอยู่ครึ่งค่อนวัน ไม่อาจหาคำตอบให้ตนเองได้ว่า คนพิลึกผู้นี้เหตุใดต้องการแต่งงานกับนางเพียงนี้ฟังจากที่เขาพูด หรือนางกับเขาจะเคยมีบุญคุณความแค้นต่อกัน?อีกประการหนึ่ง เขามีบรรดาศักดิ์ถึงชั้นเลี่ยโหว ซึ่งสูงกว่านางไม่กี่ขั้น เหตุใดนางจึงไม่เคยพบเห็นเขามาก่อน? ยิ่งคิดก็ยิ่งหาคำตอบให
آخر تحديث : 2026-03-17ตื๊อรักแม่ทัพสาว ทัณฑ์ทรมาน 1
ซื่อเซี่ยยี่รู้สึกตัวเมื่อมีกลิ่นหอมของวัตถุบางอย่างมาอังที่จมูก ดวงตากลมเบิกกว้าง ทว่ามองเห็นเพียงความมืดนี่ไม่ใช่ยามค่ำคืน แต่นางถูกปิดตาเอาไว้ เมื่อลองขยับมือเล็กน้อย ก็พบว่าทั้งแขนและขาก็ถูกมัดเอาไว้…//ท่านหมอ อาการแม่นางท่านนี้เป็นอย่างไรบ้าง?//เสียงชายหนุ่มที่ไม่คุ้นเคยดังขึ้นสติที่ยังคงอ
آخر تحديث : 2026-04-05ตื๊อรักแม่ทัพสาว มีภัย 3
"ใช่แล้ว ภักดี" นางว่า "ความลับที่พูดคุยกันในหอสุ่ยเซียนจะไม่มีวันแย้มพรายไปถึงผู้ใดโดยเด็ดขาด นั่นเป็นข้อที่หนึ่ง"ซื่อเซี่ยยี่มองอีกฝ่ายนิ่งจนอู๋เม่ยเหนียงประหลาดใจ "เป็นอะไรล่ะ เสี่ยวเมา ดื่มชาอีกหน่อยสิ"ซื่อเซี่ยยี่ชักสงสัยที่ถูกคะยั้นคะยอจนเกินเหตุ สัญชาตญาณระวังภัยเริ่มทำงาน จึงหันไปหยิบขนมม
آخر تحديث : 2026-04-05
قد تعجبك أيضًا
ทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน128.2K وجهات النظرอนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน62.3K وجهات النظرยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
กานเฟย850.7K وجهات النظرพระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC
กระดิ่งจันทร์442.8K وجهات النظرฉือตานผิง นางร้ายเกิดใหม่เป็นแม่ม่ายลูกติดพราวเสน่ห์ในยุค 70
จินอวี้หมิ่น (อรวรา)37 وجهات النظرท่านหญิงเช่นข้าขอเลิกรักคนใจร้าย
คุณหนูหยางเอิน2.7K وجهات النظرทะลุมิติไปดูแลสามีพิการพร้อมระบบป้องกันระดับสูง
ภัสสพิชชา1.9K وجهات النظرพลิกชะตานางคณิกาข้ามภพ
sanvittayam48 وجهات النظر
