MasukShare
เทศกาลโคมไฟ 1
Tanggal publikasi:
2026-10-31 09:55:03
Bab terbaru
ตื๊อรักแม่ทัพสาว เทศกาลโคมไฟ 8
"พี่หลิง!!"ทั้งสามช่วยกันทุบประตูร้องเรียก ทว่านางไม่กลับมาแล้ว"เหมยฮวา เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?" เมื่อเห็นว่าไม่มีประโยชน์ที่จะเรียกให้กลับมา นางจะดูอาการเหมยฮวาที่มีท่าทีทรมาน"ร้อน ข้าร้อนจังเลย แถมปวดไปทั้งตัวด้วย"หลิวลู่เฉินหน้าซีด พวกนางไร้วรยุทธ์ยาจึงออกฤทธิ์ได้ไว หากปล่อยไว้ก็จะเป็นดังที่หลิงเอ๋อร์บอกไว้...ลมปราณแตกซ่านถึงแก่ความตายเขารีบพุ่งตัวไปคว้าโถกำยานบนโต๊ะ เหวี่ยงมันลงอ่างอาบน้ำ แม้จะรู้ว่าสายไป แต่ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย"ฮึก...พี่ลู่เฉิน...ช่วยข้าที ข้าทนจะไม่ไหวอยู่แล้ว..."น้ำตาของเหมยฮวาหลั่งรินอย่างไม่รู้จะจัดการกับสถานการณ์นี้อย่างไรตอนนี้นางได้เพียงบิดขาท่อนล่างไปมา ส่วนนั้นปวดหนึบ แขนเกาะเหลียนฮวาที่เหงื่อแตกพลั่กไม่ต่างกันไว้แน่นเขาเห็นแบบนั้นก็ให้นึกสงสารนัก...หรือว่าเขาจะยอมเสียสละตัวเองเพื่อให้นางหายทรมาน? อา...ดูพวกนางตอนนี้สิ เสื้อผ้าที่ใส่ลวกๆก็ปิดร่างอย่างหมิ่นเหม่ระหว่างตัดสินใจอยู่นั้น เหมยฮวาก็คว้ามือเหลียนฮวามาจับหน้าอกตนเอง คลึงเคล้นหนักหน่วงจนร้องครางเสียงหอบผ้าผ่อนยิ่งโดนแรงเคลื่อนไหว หลุดร่วงไปกองที่พื้นจนหมดเหมยฮวากดร่างน้องสาวลงนอนแล้วก้มลงจู
ตื๊อรักแม่ทัพสาว เทศกาลโคมไฟ 7
"ไม่นะหลิงหลิง! ไม่ใช่!" เขารีบบอกปัดพัลวัน "ข้าน่ะเคยอยู่แต่แถวชายฝั่งตะวันออก แถวนั้นสตรีต่างเผ่านอกด่านล้วนหน้าตาคล้ายคลึงชาวฮั่นเรา แต่ข้าได้ยินว่าชนเผ่านอกด่านทางตะวันตกจะมีรูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาผิวพรรณล้วนแตกต่าง ข้าเพียงอยากไปยลของแปลกเท่านั้น""เช่นนั้นท่านก็ไปยลของแปลกของท่านเถอะ ข้าจะกลับโรงเตี๊ยมเจ้าค่ะ" หลิงเอ๋อร์ปัดมือใหญ่ของหลิวลู่เฉินออกอย่างนุ่มนวล แล้วสะบัดหน้าเดินกลับไปยังโรงเตี๊ยมหลิวลู่เฉินร้อนรน ถึงอย่างไรหลิงหลิงก็ต้องสำคัญกว่าอยู่แล้ว! เขารีบสาวเท้าตามไปเกาะติดนางทันทีหลิงเอ๋อร์เดินนำเขาไปยังห้องที่ได้จัดเตรียมไว้ โดยมีหลิวลู่เฉินเดินตามต้อยๆด้วยหมายมาดว่าจะเชยชมสตรีผู้เป็นที่รักให้หนำใจ แต่นางกลับหยุดเท้าที่โถงทางเดิน ผินดวงหน้าแดงระเรื่อมาถามเขาเล็กน้อย"อาเฉิน...ท่านเคยคิดจะมีสัมพันธ์กันแบบบุรุษหนึ่งสตรีสอง บ้างหรือไม่?""หา? ไม่ ข้าไม่เคยคิดเรื่องแบบนั้นมาก่อนเลย?" หลิวลู่เฉินทำหน้าเลิ่กลั่ก เรื่องบนเตียงมีแค่ชายหญิงก็พอนี่นา มีคนเพิ่มมาอีกคนก็มีแต่นั่งว่างดูอยู่เฉยๆกันพอดี"แต่ข้าสนใจ" มือเล็กพันกันไปมาอยู่ไม่สุข "ข้าเห็นในหนังสือที่ท่านหมอเฟิงหวงนำมาให้ท
ตื๊อรักแม่ทัพสาว เทศกาลโคมไฟ 6
เสี่ยวเอ้อรีบค้อมศีรษะประหลกๆ "แม่นางรอสักครู่ ข้าน้อยจะรีบไปรีบมาขอรับ"เมื่อเห็นเสี่ยวเอ้อรับคำสั่งพวกนางอย่างรู้งาน ก็อดดีใจมิได้ จากนั้นจึงช่วยกันเตรียมข้าวของและเสื้อผ้าเพื่อเตรียมอาบน้ำแล้วเข้านอนไม่นานห้องอาบน้ำก็พร้อมสรรพ สองดุรณีน้อยรีบซอยฝีเท้าเข้าไปในห้องอาบน้ำ แม้ห้องอาบน้ำนี้จะไม่ใหญ่เท่าห้องของนายท่านที่จวนโหว แต่นับว่าหรูหราสำหรับพวกนางมาก อ่างใหญ่เบื้องหน้านั้นใหญ่พอจะใส่พวกนางทั้งสองคนลงไปอาบพร้อมๆกัน สองอนงค์นางค่อยๆถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้นอย่างสบายอารมณ์ พลางมองน้ำในอ่างที่มีควันกรุ่นพร้อมกลีบดอกไม้โรยจนเต็ม จมูกพลางสูดกลิ่นกำยานที่จุดไว้ในห้อง เหลียนฮวาจูงมือพี่สาวคนหัวปีลงเล่นน้ำทันที โอกาสงามเช่นนี้ไม่รีบใช้ ตายไปสิบชาติยังไม่รู้จะมีวาสนาเช่นนี้อีกหรือไม่ สองมือขาวเนียนผลัดกันวักน้ำใส่ร่างของอีกฝ่ายอย่างสนุกสนาน ก่อนที่จะหยิบผ้ามาถูหลังให้กันละกันอย่างมีความสุข"อืม..." เหลียนฮวาครางเบาๆ "ทำไมรู้สึกว่าในห้องมันร้อนขึ้นจังเลย"เหมยฮวาเอามือลูบผิวกายตนเอง "น้ำนี่ก็ไม่ได้ร้อนมาก คล้ายกับว่ามันร้อนจากข้างในอย่างนั้นแหละ""ข้าก็ร้อนเหมือนกัน" เหลียนฮวายกมือจับแก้มอีกฝ่
ตื๊อรักแม่ทัพสาว เทศกาลโคมไฟ 5
ได้ผล...นางหันมายิ้มหวานใส่เขา ก่อนจะขมวดคิ้วฉับ เปลี่ยนอารมณ์ทันควัน"ไม่!" นางยังอยากใช้เวลาวันหยุดที่เหลือเที่ยวให้หนำใจ มิใช่มาถูกปิศาจราคะจับขังในห้องนอน!"เช่นนั้นไปชมกวีแข่งโคลงกลอนไหม?" เขาเสนอเสียงอ่อน"ได้ ถ้าของรางวัลน่าสนใจ ข้าจะให้เจ้าลงแข่งด้วย"ฉีจู้เฉิงเตรียมจะอ้าปากบอกว่าเขาอยากได้รางวัลจากนางมากกว่า แต่พอเห็นสายตายังไม่หายพิโรธของนางก็ได้แต่หุบปาก กลืนคำพูดกลับลงท้องไป "ขอรับ ตามแต่ฟูเหรินจะบัญชา"นางสะบัดหน้าพรืดทั้งที่ใจอ่อนไปนานแล้ว สายตาพลันมองเห็นสองสาวใช้พี่น้องของจวนโหวออกมาเดินอยู่ท่ามกลางผู้คน ในมือมีโคมไฟอันเล็กๆคนละกัน ต่างคนหัวเราะยิ้มแย้มอย่างมีความสุข"นั่นเหลียนฮวา เหมยฮวานี่" นางชี้บอกเขา "เจ้าอนุญาตให้พวกนางออกมาเดินเที่ยวรึ?"ฉีจู้เฉิงพยักหน้า "หลิงเอ๋อร์มาขอ แต่ถึงไม่ขอ ข้าเองก็ตั้งใจจะอนุญาตอยู่แล้ว""ดีแล้วล่ะ พวกนางทำงานรับใช้พวกเรามามาก สมควรที่จะได้พักผ่อนบ้าง" ซื่อเซี่ยยี่ยิ้มเมื่อเห็นรอยยิ้มสดใสของเด็กสาวทั้งสอง"ข้าเองก็อนุญาตหลิงเอ๋อร์ไปเหมือนกัน พรุ่งนี้ก็ให้นางได้หยุดสักวันด้วย"เขาพยักหน้า "ไปเถอะ อย่าไปรบกวนเด็กเขาเลย"ฉีจู้เฉิงเห็นด้ว
ตื๊อรักแม่ทัพสาว เทศกาลโคมไฟ 4
"หมายถึง ซิงซิง เยว่เยว่ หยาง น่ะรึ?" ฉีจู้เฉิงเอ่ยถาม"ใช่สิ เจ้ารู้หรือไม่ว่าพวกนางชอบเนื้อย่างร้านนี้มากเลยนะ"ซื่อเซี่ยยี่ทำหน้าจริงจัง "ข้าเอาไปให้ทีไร พวกนางจะวิ่งมาพันแข้งพันขาแย่งกันทุกทีเลย""แล้วรู้หรือไม่ ว่าตั้งแต่เจ้าเลี้ยงพวกนาง ก็เอาแต่ติดเจ้าแจ แถมตัวยังอ้วนกลมเพราะเนื้อย่างของเจ้า ข้าว่าจะหาพ่อพันธุ์มาให้พวกนางตกลูก แบบนี้จะมีหนุ่มไหนมาแล?" ฉีจู้เฉิงว่ายิ้มๆซื่อเซี่ยยี่พลันเบิกตากลมโต "แย่แล้ว เช่นนั้นต้องเปลี่ยนเป็นเนื้อย่างธรรมดาไม่ติดมันแล้วสิเนี่ย เผื่อข้าจะได้มีลูกหมาน้อยๆไว้เล่นบ้าง""เอาแบบมีติดมันน้อยๆก็ได้ ค่อยๆปรับไป ขืนไปหักดิบ พวกมันคงงอนเจ้าแน่" ชายหนุ่มว่านางพยักหน้าอย่างเห็นด้วยสาวๆที่นางกับเขากำลังพูดถึงคือเจ้าหมาป่าเพศเมียที่ฉีจู้เฉิงเลี้ยงไว้หลังจวน พวกมันดุมากจนมีแค่ฉีจู้เฉิง ซื่อเซี่ยยี่และพ่อบ้านที่สามารถเข้าใกล้มันได้ เขาเล่าว่าได้มันมาตอนที่กลับมาจากเส้นทางสายไหมตั้งแต่ตอนยังเป็นลูกสุนัข คราแรกก็เลี้ยงโดยไม่คิดอะไร นึกแค่ว่าคงเป็นลูกสุนัขธรรมดา แต่ผ่านไปไม่กี่ปี ร่างกายของพวกมันกลับสูงใหญ่ ขนนุ่มฟูเป็นมันขลับ ซ้ำสัญชาตญาณสัตว์ป่ายังแสดงออกมาอ
ตื๊อรักแม่ทัพสาว เทศกาลโคมไฟ 3
"แต่ข้าไม่ไว้ใจ" ฉีจู้เฉิงสวนกลับมาเรียบๆ เพราะเขาดูสีหน้าท่าทางของหยางหมี่เฟิงแล้ว...นางทำไม่ได้...นางฆ่าเสี่ยวเสอไม่ได้แน่นอน! "คนวิกลจริตมักไม่ยอมรับว่าตนเองวิกลจริต"หยางหมี่เฟิงหายใจแรงจนอกกระเพื่อมขึ้นลง "หากโหวเหย๋ประสงค์จะลงมือเองข้าก็ไม่ห้ามและไม่ขัดขวาง ความแค้นของท่านสามารถสะสางกับเขาได้ตามสบายเจ้าค่ะ""ข้าลงมือ เจ้าคนบัดซบนั้นตาย...มันยังสบายไป...เมื่อเทียบกับสิ่งที่ข้า เซี่ยเอ๋อร์ และหน่วยลับต้องเผชิญ" เขาเอ่ยเรียบๆ พลางโบกพัดเบาๆทำสีหน้าครุ่นคิด "ข้าจะให้มันอยู่ก็ไม่สงบ ตายก็มิได้ ต้องอยู่อย่างตายทั้งเป็นไปตลอดชีวิต"หยางหมี่เฟิงชาวาบไปทั้งร่าง กิตติศัพท์ด้านความอำมหิตของบุรุษผู้นี้นางกระจ่างใจและได้เห็นด้วยตามาแล้วในคืนที่แม่ทัพของนางหนีเตลิดไปในลั่วหยาง ถ้าเกิดปล่อยให้อีกฝ่ายลงมือเอง เสี่ยวเสอต้องตายอย่างแน่นอน...หรือนางจะบอกความจริงกับโหวเหย๋ดี....ท่าทางของหยางหมี่เฟิงตอนนี้อยู่ในสายตาของฉีจู้เฉิงตลอดเวลา ว่านางกำลังหาทางออกอย่างสุดใจ"เจ้าเป็นคนที่ภักดีกับเซี่ยเอ๋อร์ตลอดมา เฟิงเอ๋อร์..." เขาเอ่ยด้วยท่าทีที่อ่อนลง"..." "ข้าคิดว่า เจ้าต้องมีเหตุผลบางอย่างแน่ๆเลยใช่ห
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ร่วมอภิรมย์ 2
"ปกติสตรีต้องดื่มแล้วเมาจนลำบากยอดบุรุษพากลับบ้านมิใช่รึ? เหตุใดข้ากลับต้องทำหน้าที่บุรุษแทนกันล่ะ?!" นางบ่นอุบขณะพยุงเขากลับจวนแม่ทัพ"นั่นสิ..." จู่ๆเขาก็สร่างเมาเมื่อถึงประตูจวนแม่ทัพ เขายืนตัวตรงแล้วช้อนตัวซื่อเซี่ยยี่ไว้ในอ้อมแขน "ขอบคุณที่เตือนข้า""เจ้า...!""จากนี้ไปเป็นหน้าที่ของ...บุรุษ""
Terakhir Diperbarui : 2026-03-17ตื๊อรักแม่ทัพสาว พบปะ 1
ซื่อเซี่ยยี่ครุ่นคิดอยู่ครึ่งค่อนวัน ไม่อาจหาคำตอบให้ตนเองได้ว่า คนพิลึกผู้นี้เหตุใดต้องการแต่งงานกับนางเพียงนี้ฟังจากที่เขาพูด หรือนางกับเขาจะเคยมีบุญคุณความแค้นต่อกัน?อีกประการหนึ่ง เขามีบรรดาศักดิ์ถึงชั้นเลี่ยโหว ซึ่งสูงกว่านางไม่กี่ขั้น เหตุใดนางจึงไม่เคยพบเห็นเขามาก่อน? ยิ่งคิดก็ยิ่งหาคำตอบให
Terakhir Diperbarui : 2026-03-17ตื๊อรักแม่ทัพสาว ทัณฑ์ทรมาน 1
ซื่อเซี่ยยี่รู้สึกตัวเมื่อมีกลิ่นหอมของวัตถุบางอย่างมาอังที่จมูก ดวงตากลมเบิกกว้าง ทว่ามองเห็นเพียงความมืดนี่ไม่ใช่ยามค่ำคืน แต่นางถูกปิดตาเอาไว้ เมื่อลองขยับมือเล็กน้อย ก็พบว่าทั้งแขนและขาก็ถูกมัดเอาไว้…//ท่านหมอ อาการแม่นางท่านนี้เป็นอย่างไรบ้าง?//เสียงชายหนุ่มที่ไม่คุ้นเคยดังขึ้นสติที่ยังคงอ
Terakhir Diperbarui : 2026-04-05ตื๊อรักแม่ทัพสาว มีภัย 3
"ใช่แล้ว ภักดี" นางว่า "ความลับที่พูดคุยกันในหอสุ่ยเซียนจะไม่มีวันแย้มพรายไปถึงผู้ใดโดยเด็ดขาด นั่นเป็นข้อที่หนึ่ง"ซื่อเซี่ยยี่มองอีกฝ่ายนิ่งจนอู๋เม่ยเหนียงประหลาดใจ "เป็นอะไรล่ะ เสี่ยวเมา ดื่มชาอีกหน่อยสิ"ซื่อเซี่ยยี่ชักสงสัยที่ถูกคะยั้นคะยอจนเกินเหตุ สัญชาตญาณระวังภัยเริ่มทำงาน จึงหันไปหยิบขนมม
Terakhir Diperbarui : 2026-04-05
Anda juga akan menyukai
หวนคืนอีกคราสตรีร้ายขอกลับใจ
Tuk Kung48.8K Dibacaยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
กานเฟย854.5K Dibacaอนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน64.2K Dibacaทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา25.5K Dibacaโปรดอย่ารักข้าเพียงเพราะนางสนม
นามปากกาหมึกบ้านสวน109 Dibacaวาสนายัยเด็กอ้วนเกิดใหม่ในยุค 80
หลี่จินผิง681 Dibacaเกิดใหม่ชาตินี้ข้าเป็นสตรีของอ๋องตัวร้าย
หนามชมพู1.5K Dibacaหมอหญิงบัลลังก์เลือด
สุราวสันต์5.8K Dibaca
