Partager

ถูกเพื่อนรักใส่ร้ายมาสิบปี ฉันยกสามีและลูกให้เธอ
ถูกเพื่อนรักใส่ร้ายมาสิบปี ฉันยกสามีและลูกให้เธอ
Auteur: หวังต้าฉุยจื่อ

บทที่ 1

Auteur: หวังต้าฉุยจื่อ
ฉันเพิ่งพิมพ์สัญญาเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้วนี่เอง

ก่อนหน้านั้นฉันเอาแต่นั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่นทั้งคืน

บนโต๊ะอาหาร ยังไม่มีใครแตะต้องอาหารนับสิบจานที่ฉันเตรียมไว้เลยสักนิด

เค้กรูปอุลตร้าแมนละลายจนไม่เป็นรูปเป็นร่าง

เมื่อวานเป็นวันเกิดของอันอัน ลูกชายของฉัน

สามีของฉัน หลี่หมิงหยวนเป็นคนบอกให้ฉันเตรียมตัวที่บ้าน ส่วนเขาจะไปรับอันอันมาฉลองวันเกิด

ฉันได้แต่รออยู่ที่บ้าน กระทั่งได้เห็นโพสต์รูปครอบครัวสี่คนบนไทม์ไลน์ของโซฟี

น่าตลกสิ้นดี

หลี่หมิงหยวนนึกไม่ถึงว่าฉันจะพูดเรื่องหย่า เขาขมวดคิ้วและฉีกสัญญาด้วยสีหน้าไม่พอใจนัก:

"เจียงลี่ คุณสร้างเรื่องอะไรอีก? ผมแค่ลืมบอกคุณว่าจะพาลูกชายไปหาโซฟีและคนอื่นๆ ไม่ใช่เหรอ?"

เขาพูดจบก็ลดสายตาอันแฝงด้วยความรู้สึกผิดลงมายังโต๊ะอาหาร

เขากดเสียงต่ำ:

"พอได้แล้ว เมื่อคืนผมผิดเองที่ไม่ติดต่อคุณ ต่อไปผมจะใส่ใจมากกว่านี้"

"ผมจะทำความสะอาดที่นี่ คุณไปนอนเถอะ ไว้เที่ยงพรุ่งนี้ผมจะพาคุณกับอันอันไปหาอะไรกิน"

เขามักจะตบหัวแล้วลูบหลังฉันแบบนี้ตลอด

รู้ทั้งรู้ว่าตัวเองทำผิด เขาไม่กล่าวขอโทษสักคำแต่กลับยื่นมือมาดึงฉันไว้แทน

ถ้าฉันไม่ตอบรับ เขาก็จะเล่นสงครามประสาทใส่ฉันจนฉันทนไม่ไหวและยอมโค้งขอโทษเขา

เมื่อก่อนฉันจะคำนับเขาก่อน แต่คราวนี้ ฉันเพิ่งหยิบข้อตกลงการหย่าร้างอีกฉบับมาโยนลงบนโต๊ะกาแฟ:

"ฉันพิมพ์ไว้หลายสิบชุด คุณอยากฉีกก็ฉีกให้พอใจเลยแล้วกัน"

หลี่หมิงหยวนโกรธจนเขวี้ยงชามแตก

เขาจ้องมาที่ฉันด้วยสายตาอันเหลือทนก่อนจะเอ่ย "พูดตามตรงนะ คุณอิจฉาที่อันอันชอบโซฟีมากกว่าคุณเหรอ"

"เจียงลี่ คุณอย่าลืมเชียวว่าคุณติดค้างเธออยู่!

"ผมกับอันอันคอยดูแลสองแม่ลูกนั่นก็เพื่อชดใช้กรรมแทนคุณไงล่ะ!"

ชดใช้เหรอ? ฉันมีอะไรที่ต้องชดใช้ด้วย!

ฉันและโซฟีเคยเป็นเพื่อนรักกัน ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนระหว่างที่กำลังเรียนปีสาม เธอได้นัดฉันออกมาเที่ยวด้วยกัน

เมื่อตกเย็น ระหว่างที่กำลังจะกลับบ้าน ฉันต้องเดินไปทางถนนเส้นหลัก แต่เธอกลับยืนกรานว่าจะไปทางถนนเส้นเล็ก โดยบอกว่ามีเพื่อนรอเธออยู่

พวกเราจึงแยกทางกัน

แต่ทันทีที่ฉันตื่นขึ้นมา หลี่หมิงหยวนกลับรีบมาที่บ้านของฉัน เขาคว้าคอเสื้อของฉันไว้

เขาถามฉันว่าทำไมไม่โทรหาตำรวจ ทำไมไม่ดูแลโซฟี?

ฉันยังคงสับสนงุนงง แต่ต่อมาฉันก็ได้รู้ว่าโซฟีถูกพวกอันธพาลตามทางล่วงละเมิดทางเพศ

เธอบอกว่าเธอถูกพวกมันจับเพราะกำลังช่วยล่ออันธพาลพวกนั้นไปจากฉัน

เธอกำลังโกหก

ฉันพยายามปกป้องตัวเองอย่างเต็มที่ แต่กลับไม่มีใครเชื่อฉันเลย ประกอบกับกล้องวงจรปิดที่ดันมาเสีย ทำให้ฉันกลายเป็นแพะรับบาปทันที

ตั้งแต่นั้นมาฉันก็กลายเป็นคนบาปในสายตาของทุกคน

พ่อแม่ของฉันด่าว่าฉันเป็นคนใจดำ ส่วนหลี่หมิงหยวนก็เอาแต่บอกว่าฉันเลือดเย็น

พวกเขาต่างมอบความรักที่มีต่อฉันให้กับโซฟีแทนเพื่อเป็นการชดใช้

พวกเขาถึงขั้นแย่งลูกของฉันไป พร้อมกับบอกว่าฉันมันไร้จริยธรรม ไม่ควรค่าแก่การสั่งสอนลูก

ด้วยเหตุนี้ ความสัมพันธ์ระหว่างฉันและอันอันจึงจืดจาง

ทว่าฉันก็รักเขามากและฉันก็พยายามซ่อมแซมความสัมพันธ์ระหว่างสองเราอย่างเต็มที่แล้ว

ฉันมองไปที่อันอัน และเขาก็มองมาที่ฉันเช่นกัน

แววตาของเขาแฝงไปด้วยความเย็นชาและขยะแขยงราวกับว่าฉันเป็นศัตรูของเขา:

"แม่ทำลายชีวิตของพ่อและป้าโซฟี ถ้าไม่มีแม่ ป้าโซฟีก็คงเป็นแม่ของผมแล้ว"

ร่างกายของฉันสั่นเทิ้มเล็กน้อย ฉันรู้สึกสลดใจเหลือเกิน:

"ใครบอกล่ะ?"

อันอันขมวดคิ้ว: "ไม่ใช่เหรอ?"

ฉันมองไปที่หลี่หมิงหยวน

ถึงตอนนี้ ฉันก็ยังคงคาดหวังคำอธิบายจากปากเขา

ทว่าเขากลับได้แต่หลบสายตาฉัน:

"อันอันคิดมาตลอดว่า ถ้าไม่เกิดเรื่องนั้นขึ้น คนที่ผมแต่งงานด้วยก็คงเป็นโซฟี"

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ฉันก็คงจะถามเขาว่าทำไมไม่อธิบาย?

แน่นอนว่าเขาเป็นคนรักในวัยเด็กของฉัน แน่นอนว่าฉันแนะนำให้พวกเขารู้จักกัน แน่นอนว่าฉันเป็นแฟนของเขา...

แต่ตอนนี้ฉันไม่สนใจอีกต่อไปแล้ว

ไม่ว่าอันอันจะคิดอย่างไรกับฉัน ฉันก็จะไม่เข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องกับเขาอีกต่อไป

ฉันคว้ากระเป๋าเดินทางแล้วเดินไปทางหน้าประตู:

"ฉันคิดมาดีแล้ว เจอกันที่สำนักงานกิจการพลเรือน"

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ถูกเพื่อนรักใส่ร้ายมาสิบปี ฉันยกสามีและลูกให้เธอ   บทที่ 10

    แม้ว่าโพสต์จะไม่ได้ระบุว่าบุคคลนั้นคือใคร แต่ที่น่าประหลาดใจก็คือ อดีตเพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายหลายคนได้ฝากข้อความไว้ใต้โพสต์ในไม่ช้า สิ่งสกปรกที่ซูเฟยเคยทำเหล่านั้นก็ถูกเปิดเผยไม่เพียงเท่านั้น หลี่หมิงหยวนและพ่อแม่ของฉันก็ได้รับผลกระทบทั้งหมดไม่กี่วันต่อมา โทรศัพท์มือถือของฉันก็แทบจะระเบิดในขณะนี้ ฉันมองไปที่ผู้กระทำผิดที่อยู่ตรงหน้าและพูดอย่างเสียไม่ได้ " เจ้าเด็กบ้า ใครขอให้นายเข้ามาแทรกแซง"เผยลั่วหัวเราะอย่างทะเล้นแล้วคีบเนื้อสดที่ลวกดีแล้วลงใส่ในชามของฉัน " พี่สาวอย่าโกรธเลยนะ ผมรู้ว่าพี่ไม่ใช้บาดแผลของตัวเองเพื่อทำให้คนอื่นรู้สึกผิด""แต่ผมคิดว่า ทำไมคนที่ถูกมองว่าทำผิดถึงพูดออกมาไม่ได้ล่ะ ถ้าพวกเขาไม่รู้ว่าพี่ทนทุกข์ทรมาน พวกเขาจะรู้สึกผิดเพียงเล็กน้อยเท่านั้น"" สิ่งนี้เดิมทีก็ไม่พอที่จะชดเชยความเจ็บปวดของพี่เลย และก็ไม่สามารถช่วยให้พี่ปล่อยบาดแผลเหล่านี้ไปได้อย่างแท้จริง"" ดังนั้น ผมอยากให้พวกเขาเป็นเหมือนกับที่พี่เคยเป็น ใช้ชีวิตอย่างทรมานในทุกๆวัน"" ในวันต่อไปจากนี้ ตอนที่พี่ไม่มีความสุข ลองคิดถึงพวกเขาที่ไม่มีความสุขยิ่งกว่า แล้วใจพี่จะได้รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง"

  • ถูกเพื่อนรักใส่ร้ายมาสิบปี ฉันยกสามีและลูกให้เธอ   บทที่ 9

    เมื่อซูเฟยได้ยินว่าฉันกำลังจะให้ของขวัญแก่เธอ ดวงตาทั้งคู่ของเธอก็เต็มไปด้วยความระมัดระวังฉันคิดว่าเธอก็รู้ตัวเองเหมือนกัน รู้ว่าฉันเกลียดเธอมากแค่ไหน แล้วจะมาเตรียมของขวัญให้เธอได้อย่างไรแต่ก่อนที่เธอจะปฏิเสธ ผู้ชายผมทรงสกินเฮดก็เดินออกมาจากฝูงชนที่มามุงดูเหตุการณ์เมื่อเธอเห็นบุคคลนั้น ซูเฟยก็ตกใจมาก เธอถอยหลังไปสองสามก้าวด้วยความหวาดกลัวและอดไม่ได้ที่จะตะโกนชื่ออีกฝ่าย" ติงหยู"ติงหยูพ่นควันออกมาจากปาก และดวงตาทั้งคู่ของเขาก็มองไปบนใบหน้าของซูเฟยอย่างป่าเถื่อน" อดีตแฟนสาว ไม่เจอกันนานเลย ดูเหมือนคุณจะสบายดีนะ ที่เธอบอกตอนนั้นว่าจะแต่งงานกับฉันหลังจากยึดทรัพย์สินของตระกูลเจียงไปแล้ว ยังนับมันอยู่มั้ย"พ่อแม่ของฉันดวงตาเบิกกว้างและมองซูเฟยด้วยความประหลาดใจซูเฟยส่ายหัวและอธิบายว่า " พ่อ แม่ พวกคุณอย่าไปเชื่อเขา เขา...เขาเป็นหนึ่งในพวกอันธพาลในปีนั้น"หลังจากที่เธอพูดจบเธอก็มองมาที่ฉันอย่างโกรธ ๆ " เป็นแก เป็นแกที่พาคนพวกนี้มาข่มขืนใช่ไหม"" ทำไมล่ะ ฉันมีชีวิตที่ย่ำแย่ขนาดนี้แล้ว ทำไมยังบีบบังคับฉันแบบนี้อีก"หลังจากพูดจบ เธอก็เริ่มร้องไห้ " ฮือ ฮือ ฮือ"หลี่หมิงหยวนช่ว

  • ถูกเพื่อนรักใส่ร้ายมาสิบปี ฉันยกสามีและลูกให้เธอ   บทที่ 8

    เมื่อสามเดือนที่แล้ว นักเลงคนหนึ่งที่ทำให้ซูเฟยเป็นมลทินได้รับการปล่อยตัวหลังจากรับโทษจำคุกในวันแรกที่เขาออกมา ฉันก็พบเขาครั้งหนึ่งฉันจำได้เสมอที่ซูเฟยบอกว่ามีเพื่อนรอเธออยู่ที่ถนนสายนั้นฉันคิดว่าถ้าบุคคลนี้มีอยู่จริง บางทีบุคคลนี้อาจเป็นคนเดียวที่สามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของฉันได้ฉันเคยค้นหาในแอปพลิเคชันค้นหาเพื่อนของซูเฟยแล้ว แต่ไม่พบอะไรเลยดังนั้นฉันเดาว่าเพื่อนของเธอน่าจะเป็นหนึ่งในพวกอันธพาลเหล่านี้เป็นผลให้ฉันไม่เพียงแต่รู้ตัวตนที่แท้จริงของ " เพื่อน" คนนี้เท่านั้น แต่ยังได้รู้ความจริงทั้งหมดด้วยและพรุ่งนี้ ฉันจะนำความจริงมาโจมตีซูเฟยให้สาสมและมอบพิธีหย่าร้างอย่างซาบซึ้งให้กับหลี่หมิงหยวนด้วยหลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ฉันก็ง่วงนอนและหลับไปอีกครั้งระหว่างที่ฉันหลับ ดูเหมือนฉันจะได้ยินใครบางคนถามฉันว่า " ถ้าคุณไม่ได้ใส่ใจจริงๆ แล้วทำไมต้องกินยาแก้ซึมเศร้าด้วยล่ะ"...วันรุ่งขึ้น หลังจากที่ฉันออกจากโรงพยาบาล เผยลั่วก็ยืนกรานที่จะไปส่งฉันที่สำนักกิจการพลเรือนฉันก็ไม่ได้ขัดอะไร เพราะร่างกายฉันยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่เมื่อไปถึงฉันก็บอกลาเขาแล้วเดินเข้าไปในสำน

  • ถูกเพื่อนรักใส่ร้ายมาสิบปี ฉันยกสามีและลูกให้เธอ   บทที่ 7

    ต้องบอกว่าทักษะการชื่นชมชาของเผยลั่วนั้นดีกว่าของหลี่หมิงหยวนมากฉันหยิบแอปเปิ้ลที่เขาปอกเปลือกมาให้ใหม่แล้วพูดเยาะเย้ยว่า "โอ้ คงจะเป็นผู้ป่วยโรคซึมเศร้า"หลังจากหยุดครู่หนึ่ง ฉันเน้นย้ำว่า " ภาวะซึมเศร้าอย่างรุนแรง"เผยลั่วนึกสนุก " เธอจะซึมเศร้าอย่างรุนแรงได้ยังไง เธอเป็นโรคจิตเภท แนะนำให้เธอไปโรงพยาบาลจิตเวช มีเพียงการรักษาตามอาการเท่านั้นที่สามารถช่วยให้เธอฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว"ฉันหลุดเสียง " คิก"หัวเราะออกมาหลี่หมิงหยวนมองมาที่ฉันด้วยความไม่อยากจะเชื่อเขาไม่เคยคิดเลยว่าฉันจะเลือดเย็นถึงขนาดไปร่วมมือกับคนอื่นล้อเลียนซูเฟยที่ป่วยแต่สิ่งที่ทนไม่ได้ที่สุดสำหรับเขาคือฉันดูเหมือนท่อนไม้ที่ไม่มีตัวตนเมื่อเผชิญหน้ากับเขา แต่ฉันสามารถยิ้มหวานให้ผู้ชายคนอื่นได้เปลวไฟแห่งความอิจฉาริษยาพลุ่งขึ้นในใจของเขาและเขาก็ดุฉันด้วยความโกรธ" พอได้แล้ว เจียงหลี คุณเปลี่ยนไปเป็นแบบนี้ได้ยังไง ไม่น่าแปลกใจเลยที่พ่อแม่ของคุณผิดหวังในตัวคุณมาก ไม่น่าแปลกใจเลยที่ลูกชายของเราก็ไม่ชอบคุณเช่นกัน"" คุณมันก็แค่ผู้หญิงอำมหิตที่ไม่มีหัวใจ คุณพูดถูก ผมเสียใจแล้ว เสียใจที่ไม่ตกลงที่จะหย่ากับคุณ""

  • ถูกเพื่อนรักใส่ร้ายมาสิบปี ฉันยกสามีและลูกให้เธอ   บทที่ 6

    เมื่อเห็นฉันเรียกเขาว่าอดีตสามี หลี่หมิงหยวนก็ขมวดคิ้วขึ้นมาฉันคิดว่าเขาจะเหมือนก่อนหน้านี้เสียอีก ที่ต่อว่าฉันว่าพยายามหนีและโมโหโดยไม่มีเหตุผลใครจะรู้ว่าเขาเพียงแค่ถอนหายใจ แล้วลูบผมของฉันแล้วพูดว่า " ยังโกรธผมอยู่เหรอ ที่รัก ผมยอมรับว่าผมเคยเมินคุณมาก่อน จากนี้ไปผมจะใส่ใจคุณให้มากขึ้น"" คุณหยุดโกรธได้ไหม"" ไปจากผม คุณจะสามารถไปไหนได้ล่ะ"แม้ว่าฉันไม่รู้ว่าทำไมนิสัยเขาเปลี่ยนไป แต่หลังจากได้ยินประโยคสุดท้ายนี้ จู่ๆ ฉันก็รู้สึกไม่พอใจอยู่เล็กน้อย" โลกแสนกว้างใหญ่ ทำไมฉันจะไม่มีที่ไปล่ะ"หลี่หมิงหยวนพูดว่า " คุณก็รู้ว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมหมายถึง"ฉันเบื่อเกินกว่าจะพูดดูเหมือนว่าบุคคลนี้ไม่ต้องการแบ่งทรัพย์สินกับฉัน ไม่เช่นนั้นฉันก็หาเหตุผลไม่ได้จริง ๆ ว่าทำไมเขาถึงไม่ต้องการหย่าฉันมองเห็นซูเฟยที่อยู่ข้าง ๆ จากหางตา และฉันก็หันเหเป้าหมาย" เฮ้ คุณออกไปจากห้องผู้ป่วยของฉันได้ไหม"ใบหน้าของซูเฟยเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที และเธอก็กำลังจะร้องไห้แล้วพูดอย่างระมัดระวัง " ฉันขอโทษ เสี่ยวหลี ฉันแค่อยากจะอยู่และดูแลเธอ"ขณะที่เธอพูด เธอมองไปที่หลี่หมิงหยวนอย่างคาดหวัง โดยหวังว่าเข

  • ถูกเพื่อนรักใส่ร้ายมาสิบปี ฉันยกสามีและลูกให้เธอ   บทที่ 5

    คำพูดของเผยลั่วทำฉันตกใจจนแทบจะกระโดดลงจากเตียงส่วนหลี่หมิงหยวนที่ปลายสายก็ขึ้นเสียงในทันใด: "คุณพูดอะไร คุณเป็นใคร"เผยหลัววางสายโทรศัพท์แล้วปิดโทรศัพท์เมื่อเขาเห็นว่าฉันกำลังมองอยู่ เขาก็คลี่ยิ้มบางๆ พลางเอ่ย "ผมไม่ได้ตั้งใจจะบอกว่าคุณตายแล้ว แต่ผมรู้สึกว่าสามีของคุณนี่ใจดำจริงๆ เลย""ภรรยาตัวเองประสบอุบัติเหตุจนต้องนอนโรงพยาบาล""มีตั้งกี่คนที่ติดต่อเขาไม่ได้ พอเขานึกขึ้นได้ว่าต้องโทรหาคุณกลับไม่มีคำพูดห่วงใยสักคำ""พี่สาว พูดตามตรงนะ...รสนิยมการเลือกผู้ชายของคุณค่อนข้างแย่นะ"ฉันหัวเราะอย่างจนปัญญาพลางพึมพำเบาๆ "ไม่ใช่แค่ผู้ชายหรอก แม้แต่รสนิยมการเลือกพ่อแม่กับเพื่อนสาวยังแย่อีกด้วย"แม้แต่ลูกก็ยังเกิดมาแย่"ฉันระงับความขุ่นเคืองก่อนจะถามต่อ "คุณช่วยสั่งอาหารกลางวันให้ฉันหน่อยได้ไหม"ฉันไม่ได้กินข้าวตั้งแต่เมื่อคืนจึงหิวมากเผยลั่วก็หยิบโทรศัพท์ออกมาทันทีพร้อมกับถามฉันว่าอยากกินอะไรฉันไม่ค่อยอยากอาหารนัก จึงบอกให้เขาสั่งโจ๊กให้ก็พอแต่เขากลับคัดค้าน: "ก่อนหน้านี้หมอบอกว่าคุณขาดสารอาหาร จะกินแต่โจ๊กได้ไงครับ?""ช่างเถอะ ผมสั่งให้คุณแล้วกัน และผมจะเลือกให้คุณเอง"ฉั

  • ถูกเพื่อนรักใส่ร้ายมาสิบปี ฉันยกสามีและลูกให้เธอ   บทที่ 3

    อย่างไรเสียเถียนเถียนก็ยังเป็นเด็ก ยังไม่รู้วิธีเก็บอารมณ์นักเมื่อได้ยินว่าบ้านหลังนี้จะเป็นของพวกเธอแล้ว เธอก็เอ่ยถามขึ้นอย่างตื่นเต้น: "จริงเหรอคะ?"โซฟีกดแขนของเธอลงด้วยท่าทีตื่นตระหนก: "เถียนเถียน อย่าพูดไปเรื่อย!"นี่คือบ้านของป้าเจียง"พูดจบ เธอก็หันมาที่ฉันด้วยดวงตาที่แดงก่ำแฝงแววน้อยใจ:

  • ถูกเพื่อนรักใส่ร้ายมาสิบปี ฉันยกสามีและลูกให้เธอ   บทที่ 4

    หลี่หมิงหยวนจากไปด้วยความโกรธพร้อมกับพรากคำสาปแช่งจากปากแม่ของฉันไปด้วยระหว่างที่รถแล่นผ่านไป ฉันก็สังเกตเห็นความภาคภูมิใจบนสีหน้าของโซฟีเธอคิดว่าเธอชนะแล้วเป็นอีกครั้งหนึ่งที่ฉันต้องพลัดพรากจากครอบครัว ราวกับว่าเป็นคนโดดเดี่ยวผู้น่าสงสารแต่ฉันไม่สนใจอีกต่อไปแล้วไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ สามี ห

  • ถูกเพื่อนรักใส่ร้ายมาสิบปี ฉันยกสามีและลูกให้เธอ   บทที่ 2

    หลี่หมิงหยวนนึกไม่ถึงว่าฉันจะเก็บสัมภาระไว้แล้วด้วยซ้ำ เขาจึงรีบเข้ามาหยุดฉันระหว่างนั้นก็มีเสียงล็อกประตูดังออกมาจากด้านนอกประตูครู่ต่อมา โซฟีก็จูงเถียนเถียนลูกสาวของเธอเข้าไปคาดไม่ถึงจริงๆ ว่าบ้านหลังนี้จะมีรหัสลายนิ้วมือของเธอด้วยทั้งที่ฉันคุยกับหลี่หมิงหยวนชัดเจนแล้วว่าฉันไม่ต้องการให้โซ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status