تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 153
أحدث فصل
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 496
เมื่อเปิดตู้เซฟใบเล็กนั้น มือของผมก็คลำเข้าไปด้านในและเจอกระเป๋าหนังเก่าๆ ใบหนึ่งที่เต็มไปด้วยฝุ่น ตัวล็อกโลหะบนกระเป๋าคลาสสิกใบนั้นขึ้นสนิมไปตามกาลเวลาแล้วทันทีที่ผมฝืนเปิดฝามันออก กลิ่นกระดาษเก่าก็พุ่งออกมากระแทกโพรงจมูกทันที สมุดบัญชีธนาคารต่างประเทศกองหนึ่งถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบมากอยู่ด้านในหัวใจของผมเต้นรัวเร็วตอนพลิกดูทีละหน้าๆ ที่เต็มไปด้วยตัวเลขมหาศาล สมุดบัญชีเหล่านั้นบันทึกเส้นทางเงินฟอกมาตั้งแต่สิบกว่าปีก่อน ซึ่งทั้งหมดไหลไปรวมอยู่กับทรัพย์สินอสังหาริมทรัพย์ปลอมๆ หลายร้อยรายการที่แท้นี่ก็คือหลักฐานของจริงที่คุณฤทธิ์ซ่อนไว้อย่างแน่นหนามาตลอด ตามคำสั่งของพ่อผู้ล่วงลับของผมที่ก้นกระเป๋า มีกระดาษสีเหลืองซีดแผ่นเล็กๆ สอดอยู่ พับครึ่งไว้ บนนั้นมีเพียงประโยคสั้นๆ ประโยคเดียว เขียนด้วยหมึกสีน้ำเงินที่เริ่มจางแล้วใช้สิ่งนี้ก็ต่อเมื่อครอบครัวของฉันถูกบีบจนจนตรอกจริงๆลายมือนั้นทำให้หน้าอกของผมอึดอัดขึ้นมาทันที แม้จากไปแล้ว พ่อผู้ล่วงลับก็ยังพยายามปกป้องพวกเราทุกคน โดยไม่เสียเวลา ผมปิดกระเป๋าใบนั้นกลับแล้วกอดแน่นไว้ใต้แจ็กเก็ต ตั้งใจเดินขึ้นบันไดไปยังล็อบบี้ให้ดูสบาย
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 495
พี่กฤษณ์ตามเข้ามาพร้อมกระเป๋าเป้ใบใหญ่ที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์เอาตัวรอด อดีตเจ้าพ่อข้างถนนคนนั้นรีบรูดม่านหน้าต่างให้สนิท เพื่อไม่ให้กิจกรรมของพวกเราถูกมองเห็นจากด้านนอกเพื่อจะตัดสัญญาณติดตามผ่านดาวเทียมของศัตรูให้ขาดสนิท เราจึงต้องใช้วิธีสุดโต่งทันที"เอามือถือของทุกคนมากองไว้บนพรมนี้เดี๋ยวนี้" พี่กฤษณ์หยิบค้อนเหล็กออกมาจากกระเป๋า"พี่จะทำอะไรกับมือถือหนูเนี่ย?! ในนั้นมีงานมหาลัยทั้งหมดเลยนะ!" อัญชัญร้องเสียงหลงอย่างกลั้นไว้ เมื่อเห็นมือถือราคาแพงของตัวเองถูกแย่งไปอย่างแรง"จีพีเอสจากเศษขยะพวกนี้ทำให้ตำแหน่งเราโดนจับได้ครับ คุณหนู!" พี่กฤษณ์ตอบ พลางวางของแบนๆ นั้นลงบนกระเบื้องเซรามิก"แต่หนูต้องใช้อินเทอร์เน็ตติดต่อมหาลัยนะ!" เด็กสาวยังพยายามปกป้องของมีค่าของตัวเอง"ชีวิตครอบครัวพวกคุณแพงกว่าเรื่องทำวิทยานิพนธ์เยอะครับ คุณหนูอัญชัญ!" พี่กฤษณ์ยกค้อนเหล็กขึ้นสูงอย่างไม่ปรานีทันที"บ้าเอ๊ย! ทุบเบาๆ หน่อยสิ!" อัญชัญหลับตาแน่น ไม่อาจทนดูภาพสยองนั้นได้เพียงพริบตาเดียว สมาร์ตโฟนทั้งหมดของครอบครัวนี้ก็แตกกระจายเป็นชิ้นๆ เศษซากอิเล็กทรอนิกส์มูลค่าหลายสิบล้านนั้นถูกกวาดจนเกลี้ยง แล้วพี่กฤ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 494
ร่างอ่อนแรงของคุณฤทธิ์ถูกเคลื่อนย้ายด้วยเปลเข็นอะลูมิเนียมเข้าไปในรถรถพยาบาลอย่างระมัดระวังมากที่สุด ไซเรนของรถแพทย์คันนั้นคำรามอู้อี้เพื่อขอทางอยู่ตลอดเวลาแม่จับขอบเปลไว้แน่น พลางสะอื้นไห้อย่างหนักไม่หยุด แม่ขึ้นไปนั่งข้างวีรบุรุษของครอบครัว พร้อมหยาดน้ำตาแห่งความเศร้าที่ไหลเปื้อนเครื่องสำอางบนใบหน้า"คุณต้องอดทนนะ! ได้โปรด อย่าทิ้งพวกเราไปนะคะ!" แม่ร้องไห้จนเสียงแทรกความวุ่นวายของทีมแพทย์ฉุกเฉิน"ใจเย็นก่อนครับ คุณผู้หญิง! พวกเรากำลังพยายามทำให้ชีพจรของเขาคงที่อยู่!" พยาบาลคนหนึ่งในชุดขาวสะอาดเอ่ยเตือนก่อนที่ประตูรถพยาบาลจะปิดสนิท คนขับรถคนนั้นก็ลืมตาขึ้นเล็กน้อยอย่างกะทันหัน ชายที่เปื้อนเลือดเต็มตัวเรียกชื่อผมด้วยเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่แทบหมดสิ้นผมรีบกระโดดขึ้นไปตรงขอบประตูรถพยาบาล แล้วยื่นหูเข้าไปใกล้ มือหยาบกร้านของผมกุมมือเย็นเฉียบที่สั่นเทาของเขาไว้แน่นของแข็งที่ทำจากโลหะชิ้นหนึ่งค่อยๆ ถูกดันออกมาจากกำมือของเขา กุญแจล็อกเกอร์ทองเหลืองถูกส่งมอบเข้ามาในฝ่ามือของผมอย่างเงียบๆ เพื่อไม่ให้สายตาของเจ้าหน้าที่คนอื่นจับภาพได้"นี่กุญแจอะไรครับ?" ผมถามพลางซ่อนของชิ้นนั้นใส่กระเป
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 493
แม่กอดร่างของลูกบุญธรรมทั้งสองคนไว้แน่น ขณะก้มหมอบหลบอยู่หลังโซฟาในห้องนั่งเล่น ตรงนั้น ลมหายใจของแม่หอบถี่เพื่อกลั้นความกลัวที่รุนแรงอย่างมหาศาล"ดารา อัญชัญ กอดแม่ไว้! อย่าปล่อยนะ!" แม่กระซิบพร้อมน้ำตาที่เริ่มไหลอาบใบหน้า"หนูกลัวมากเลย แม่! พวกมันจะฆ่าพวกเราที่นี่จริงๆ!" อัญชัญกรีดร้องอย่างเสียสติ พลางปิดหูตัวเองแน่น เพราะทนฟังเสียงปืนระเบิดไม่ไหว"ก้มหัวลง! อย่าให้กระสุนโดนตัวนะ!" อัญชัญพูดต่อ พลางดึงหัวน้องสาวอย่างแรงให้แนบกับพื้นมากขึ้น"เมื่อไหร่ตำรวจจะมาช่วยเรา?! หนูยังไม่อยากตายตอนนี้นะ พี่!" ดาราคร่ำครวญอย่างเจ็บปวดท่ามกลางเสียงสะอื้นที่เริ่มควบคุมไม่ได้"หุบปากแล้วก้มไว้! เราต้องรอดออกไปจากที่นี่ได้แน่!" อัญชัญพยายามให้กำลังใจน้องสาว แม้มือของเธอเองก็สั่นอย่างแรงราวกับโดนอาการสั่นกำเริบก็ตามความตื่นตระหนกภายในห้องนั้นยิ่งพุ่งสูงขึ้น เมื่อกระสุนนัดหนึ่งที่หลงทิศพุ่งทะลุความหนาของประตูไม้ห้องทำงานเข้ามาอย่างกะทันหัน กระสุนนั้นสะท้อนอย่างไร้ทิศทาง ก่อนสุดท้ายจะฝังเข้าที่เอวด้านขวาของคุณฤทธิ์จากแรงปะทะของตะกั่วร้อนนั้น ผ้าเสื้อเชิ้ตสีขาวของคนขับรถผู้ซื่อสัตย์ฉีกขาดทันที
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 492
การพลิกเกมล้างมลทินครั้งนี้กลายเป็นหมัดหนักที่เข้าเป้าอย่างจัง ชื่อเสียงของราชวงศ์การเมืองของมาเฟียคนนั้นพังยับเยินราบเป็นหน้ากลองเครือข่ายนักการเมืองที่สนับสนุนแคมเปญหาเสียงของไพโรจน์ในกระทรวงต่างพากันตีตัวออกห่างทีละคน พวกเขาต่างกลัวจะถูกลากเข้าไปในวังวนคดีอื้อฉาวคอร์รัปชันระดับล้านล้านรูเปียห์ด้วยกระแสในตลาดหุ้นตอบรับข่าวนี้อย่างรุนแรงมาก อำนาจต่อรองของหุ้นบริษัทครอบครัวผมพุ่งกลับขึ้นไปอย่างรวดเร็วภัยวิกฤตล้มละลายร้ายแรงนั้น ในที่สุดก็ถูกผลักถอยออกไปได้สำเร็จ การต่อสู้อันนองเลือดครั้งนี้ค่อยๆ มองเห็นแสงสว่างที่ปลายทางแล้วเรานั่งกอดกันอยู่บนท้ายเรือประมง ลมหายใจของพวกเราเริ่มกลับมาเป็นปกติ สายลมทะเลยามเย็นที่พัดผ่านให้ความรู้สึกผ่อนคลายหัวใจที่เหนื่อยล้านี้เหลือเกินศีรษะของลลิตาพิงอยู่บนแผงอกของผมอย่างสบายใจ มือของเธอโอบรอบเอวผมไว้แน่น ราวกับไม่ยอมให้ปล่อยออกจากกัน"เราผ่านมันมาได้แล้วนะ บัญญัติ" เธอกระซิบเบาๆ"ก็เพราะความกล้าของคุณด้วย ลลิตา" ผมจูบลงบนกลางกระหม่อมของเธอหญิงสาวผู้สง่างามคนนั้นเพียงยิ้มบางๆ ตอบรับการกระทำของผม แววตาของเธอฉายความสงบสุขที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 491
"พวกมันเตรียมพร้อมเต็มที่ บัญญัติ เราต้องแยกย้ายกันเดี๋ยวนี้"เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกศัตรูมองเห็นโดยตรง ผมจึงรีบเปลี่ยนเส้นทางการแทรกซึมทันที นิ้วมือของผมกำช่องเหล็กขึ้นสนิมไว้แน่นพร้อมกลั้นหายใจผมปีนบันไดตู้คอนเทนเนอร์ขึ้นไปอย่างเงียบเชียบ ลมที่พัดแรงบนที่สูงบังคับให้ผมต้องแนบตัวติดกับผิวโลหะร้อนๆตำแหน่งได้เปรียบจากความสูงนี้เปิดมุมมองที่สำคัญมากให้ผม ดวงตาของผมมองเห็นจุดที่ลลิตาถูกมัดอยู่บนเก้าอี้ได้อย่างชัดเจนโดยไม่ถูกจับได้อกของผมเต้นกระหน่ำอย่างรุนแรงเมื่อเห็นสภาพคนรักอยู่ที่ลานคอนกรีตด้านล่าง เธอถูกมือปืนชุดดำห้าคนคุมไว้อย่างแน่นหนา ตำแหน่งของพวกมันกระจายตัวอย่างอันตรายล้อมพื้นที่ยางมะตอยโล่งระหว่างตู้คอนเทนเนอร์ผมเตรียมทำแผนเสี่ยงตายด้วยกระเป๋ากีฬาที่เต็มไปด้วยเศษกระดาษหนังสือพิมพ์เก่าๆ ผมสูดหายใจยาวก่อนตัดสินใจทำเรื่องบ้าที่สุดในชีวิตร่างของผมกระโดดลงผ่านกองผ้าใบไปยังลานแข็งด้านล่าง!เสียงพื้นรองเท้าของผมกระแทกพื้นดังสะท้อนก้อง ทำลายความเงียบของท่าเรือ การปรากฏตัวอย่างเปิดเผยของผมกลางลาน ทำให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่อันตรายถึงชีวิตทันทีเสียงขึ้นลำปืนหลายสิบกระบอกดังรัวต้
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 3
คุณหนูคนเล็กดาราที่เขาว่ากันว่าเอาแต่ใจนั้น ตอนนี้ขาของเธอเกี่ยวรัดขาผมแน่นเป็นปม แถมหน้าอกทั้งสองข้างก็กดแนบเข้ากับท้องน้อยของผมเต็มๆทุกครั้งที่เธอสะอื้นเบาๆ เพราะความกลัว ตัวเธอก็สั่น ทำให้เกิดแรงเสียดสีตรงส่วนนั้นของผมอย่างรุนแรง"พี่บัญญัติ อย่าปล่อยดารานะคะ ดารากลัวมืด ดาราไม่อยากปล่อยพี่ ฮื
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 6
"ขะ-ขาว เนียน หุ่นก็เพรียว! แล้วก็ หลังนี่โคตรสวยเลย ให้ตายสิ นี่มันนางฟ้าหรือไงวะ? แต่นางฟ้าทำไมตัวเล็กจังเลยล่ะ?"คุณหนูดาราก้มตัวเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางบนเก้าอี้ตัวเล็กที่บุผ้ากำมะหยี่ มือของเธอกำลังทาโลชั่นลงบนน่องเรียวที่ทั้งยาวทั้งเนียน"โอ้โห แม่เจ้าโว้ย… นี่ตาฉันฝาดหรือมีนางฟ้ามาอาบน
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 2
หัวใจผมแทบจะกระเด็นหลุดออกมาทางลำคอด้วยความตกใจ"ชิบหายแล้ว! ทำไมต้องมาเหยียบกิ่งไม้ตอนนี้ด้วยวะเนี่ย ถ้าโดนจับได้กูโดนไล่ออกแน่ๆ ซวยแล้วไง ไอ้บัญญัติ รีบคิดหาทางออกสิวะ อย่ามัวแต่ไปจดจ่ออยู่ที่ข้างล่างนั่น!"ท่ามกลางความลนลานนั้น สมองน้อยๆ ของผมกลับทำงานได้อย่างเหลือเชื่ออ๊ะ!คิดออกแล้วแทนที
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 1
"บัญญัติ ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป แกมาคอยดูแลลูกสาวทั้งสามคนของฉัน!"ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบรับหรือแค่พยักหน้าแต่อย่างใด เสียงอันแข็งกร้าวก็ดังมาจากทางบันไดก แทรกขัดจังหวะพวกเราเสียก่อนเจ้าของเสียงคือคุณหนูลลิตา ลูกสาวคนโตของคุณนายอารยา เธอสวยหยาดเยิ้มก็จริง แต่ร้ายยิ่งกว่าแม่เสือที่หวงลูกน้อยเสียอี
قد تعجبك أيضًا
คุณสามี แห่ง ปาฏิหาริย์
หมาป่าผู้จุมพิตท้องนภา371.6K وجهات النظرJust Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)
L.sunanta2.3K وجهات النظرปฏิบัติการ ตามล่า อำนาจ ของ ฮาร์วีย์ ยอร์ก
หมาป่าผู้คลั่งรักมันฝรั่ง1.2M وجهات النظرสามีเก่าฉันไม่ใช่คนธรรมดา
เด็กเสิร์ฟไวน์95.2K وجهات النظرแพทย์เซียนเนตรทะลวงแห่งขุนเขา
บุหรี่สองมวน267.5K وجهات النظرภูพาจุติราชามังกร
สาวฉกรรจ์จอมต๊อง367.2K وجهات النظرเกลียดที่สุด หยุดที่รัก
ฮาลาปัญ2.0K وجهات النظر
