보관함
검색
홈 / เมือง / ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน / บทที่ 53

공유

บทที่ 53

작가: อัลลินา
หัวใจผมยังไม่ทันกลับเข้าที่เข้าทาง หลังจากโดนพฤติกรรมสุดเหวี่ยงของคุณหนูกัญญาปั่นจนเหมือนได้เต้นแอโร
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
이전 챕터 다음 챕터
잠긴 챕터

최신 챕터

  • ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน   บทที่ 240

    แม่ชบาพลิกหน้าสุดท้ายในส่วนนั้น ในนั้นมีรูปถ่ายเบลอๆ ใบหนึ่งสอดอยู่ เป็นภาพที่ถ่ายจากระยะไกล เห็นอารยาตอนสาวกำลังกินมื้อค่ำสุดโรแมนติกกับผู้ชายคนหนึ่ง ซึ่งมองหน้าไม่ชัดเพราะถูกเงาบังไว้"พ่อใช้เวลาหนึ่งเดือนเต็มในการรวบรวมหลักฐานทั้งหมดนั้น ตอนที่ท้องของน้าเข้าเดือนที่แปด และท้องของอารยาเข้าเดือนที่สอง พ่อรู้สึกว่าหลักฐานแน่นพอที่จะเผชิญหน้ากันแล้ว พ่อตั้งใจจะยกเลิกการแต่งงานนั้น แล้วส่งอารยากลับไปให้พ่อแม่ของเธอ พร้อมหลักฐานฉาวทั้งหมด""แล้วทำไมถึงไม่ได้หย่ากันล่ะครับ? แม่ขู่พ่ออีกเหรอ?""ไม่ใช่แค่ขู่ เรื่องที่เกิดขึ้นมันดราม่ากว่านั้นมาก คืนนั้น พ่อเอาหลักฐานรูปถ่ายกับคลิปเสียงทั้งหมดไปที่บ้านพ่อแม่ของอารยา ที่นั่นมีอารยาและพ่อของเธอ—ตาของพวกเธอ—ซึ่งตอนนั้นป่วยเป็นโรคหัวใจอยู่ คุณนเรศที่ทนไม่ไหวอีกต่อไป ระเบิดความโกรธทั้งหมดออกมา เขาโยนรูปถ่ายการนอกใจพวกนั้นลงบนโต๊ะตรงหน้าตาของพวกเธอ"แม่ชบาถอนหายใจยาว ราวกับเธอมองเห็นเหตุการณ์น่ากลัวนั้นย้อนกลับมาฉายอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง"พ่อพูดว่า ‘ผมยอมรับได้ที่ถูกบังคับให้แต่งงานเพราะบุญคุณ แต่ผมยอมรับไม่ได้ที่ศักดิ์ศรีของผมถูกเหยียบย่ำ ด้วยกา

  • ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน   บทที่ 239

    "ไม่ใช่ความรักเลยสักนิด อัญชัญ มันคือข้อตกลงทางธุรกิจ พ่อของนเรศปฏิเสธหัวชนฝาตั้งแต่แรก เขาบอกว่านเรศมีภรรยาอยู่แล้ว และภรรยาก็กำลังตั้งท้อง แต่อารยากับพ่อของเธอไม่สนใจ พวกเขาขู่ว่าจะจับคุณปู่ของพวกเธอเข้าคุกด้วยคดีโกงเช็คเด้ง ถ้างานแต่งงานครั้งนั้นไม่เกิดขึ้น เพื่อความกตัญญูต่อพ่อแม่ พ่อของพวกเธอเลยจำใจต้องตกลง โดยมีเงื่อนไขว่าคุณชบาต้องถูกซ่อนไว้ และถูกทำเหมือนไม่เคยมีตัวตน"ผมรู้สึกเจ็บปวดอย่างมากจากเรื่องราวนั้น ที่แท้พ่อของผมก็เป็นเหยื่อการแบล็กเมลของครอบครัวคุณนายอารยามาตั้งแต่แรกแม่ชบาพลิกหน้าหนังสือเล่มนั้นอีกครั้ง คราวนี้ไม่มีรูปถ่ายแห่งความสุข มีเพียงภาพตัดจากหนังสือพิมพ์เก่าที่ลงข่าวงานแต่งงานสุดหรูระหว่างบริษัทอรุณใหม่ จำกัดกับครอบครัวอารยา ข้างๆ ภาพตัดหนังสือพิมพ์นั้น มีรูปโพลารอยด์ใบหนึ่งที่เห็นคุณนเรศนั่งอยู่ริมเตียง ก้มหน้าหมดแรง ทั้งที่ยังสวมชุดแต่งงานอยู่"น้ายอมให้พ่อแต่งงานอีกครั้งเพื่อช่วยคุณปู่ของพวกเธอ น้ายอมเป็นเมียลับๆ ขอแค่พ่อเธอไม่ต้องติดคุก แต่ปัญหาที่แท้จริงเพิ่งเกิดขึ้นหลังงานแต่งใหญ่โตนั่นสามเดือน"แม่ชบาหยุดพักครู่หนึ่ง เพื่อจิบน้ำชาที่เย็นชืดแล้วให

  • ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน   บทที่ 238

    แม่ชบายิ้มบางๆ เมื่อเห็นภาพตรงหน้า เธอเห็นความจริงใจของผมที่พยายามทำให้สถานการณ์สงบลง และเห็นความเป็นผู้ใหญ่ของลลิตาที่พร้อมยอมรับความจริง"ขอบใจนะที่ยอมฟัง ลลิตา น้าสัญญาว่าจะเล่าทุกอย่างตามความจริง ไม่เติมแต่งและไม่ปิดบังแม้แต่นิดเดียว พวกเธอมีสิทธิ์รู้ประวัติครอบครัวที่แท้จริงของพวกเธอ"จากนั้นแม่ชบาก็ปรับท่านั่งให้ตรงขึ้น เธอวางมือไว้บนตักอย่างสง่างาม แต่ก่อนที่เธอจะเริ่มเปิดปากเล่าเรื่องราวในอดีตอันมืดมน ดวงตาของเธอก็เหลือบมองไปทางเสาต้นใหญ่ทางซ้ายของพวกเราอย่างเฉียบคมตรงนั้น พี่กฤษณ์ยังคงยืนตัวตรง กอดอก เฝ้ารักษาความปลอดภัยให้พวกเราอย่างซื่อสัตย์เหมือนรูปปั้นผู้พิทักษ์ที่ไม่มีวันเหน็ดเหนื่อยสายตาที่แม่ชบามองพี่กฤษณ์ไม่ใช่สายตาโกรธ แต่เป็นสัญญาณอ่อนๆ ที่แฝงความหมายลึกซึ้ง แววตาของเธอบอกว่าบทสนทนาต่อจากนี้จะเข้าสู่เรื่องที่เป็นส่วนตัวและละเอียดอ่อนมาก เป็นเรื่องอื้อฉาวในครอบครัวที่ไม่เหมาะให้คนนอกได้ยิน ถึงแม้คนคนนั้นจะเป็นผู้ภักดีอย่างแท้จริงอย่างพี่กฤษณ์ก็ตามพี่กฤษณ์ที่ใช้ชีวิตอยู่บนถนนมาหลายสิบปี และเข้าใจภาษากายของคนใหญ่คนโตเป็นอย่างดี จับสัญญาณนั้นได้ทันทีภายในไม่กี่วิ

  • ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน   บทที่ 237

    คำถามรัวเป็นชุดนั้นหลุดออกจากปากคุณหนูอัญชัญอย่างรวดเร็วไม่มีหยุด ทำให้ลลิตาที่ยืนอยู่ข้างๆ ดูกระวนกระวายและอึดอัดมากขึ้นเรื่อยๆลลิตาจับแขนน้องสาวไว้แน่นพอสมควร พยายามหยุดการซักไซ้ที่เธอคิดว่ามันโหดร้ายเกินกว่าจะต้องมาฟังในคืนนี้ ใบหน้าของลลิตาซีดเผือดมาก เธอเพิ่งผ่านคืนอันน่ากลัวจากการหนีในป่ามา และเธอรู้สึกว่าสภาพจิตใจของตัวเองยังไม่พร้อมจะถูกพายุความจริงซัดใส่อีกครั้ง"พอได้แล้ว อัญชัญ! หยุดบังคับให้คุณชบาเล่าเรื่องน่ากลัวพวกนั้นตอนนี้สักที เราเพิ่งมาถึง ร่างกายก็เหนื่อย ความคิดก็ยังยุ่งเหยิงไปหมด"ลลิตาสูดหายใจลึก พยายามกดความตื่นตระหนกที่เริ่มไต่ขึ้นมาถึงลำคอ"ฉันไม่พร้อม อัญชัญ ฉันไม่พร้อมจริงๆ ที่จะฟังว่าแม่ที่คลอดพวกเราออกมา แท้จริงแล้วเป็นอาชญากรหรือฆาตกรเลือดเย็น ฉันต้องการเวลา ค่อยๆ ย่อยเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นวันนี้ทีละนิด"คุณหนูอัญชัญสะบัดมือพี่สาวออกอย่างแรง เธอมองลลิตาด้วยสายตาไม่อยากเชื่อปนโมโห"พี่เป็นอะไรของพี่เนี่ย? ทำไมพี่ถึงเอาแต่หนีความจริงอยู่เรื่อย? พี่อยากมีชีวิตอยู่กับการปฏิเสธความจริงแบบคนโง่ไปตลอดหรือไง?""ไม่ได้หนีความจริง แต่ฉันกำลังดูแลสุขภาพจิตข

  • ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน   บทที่ 236

    "หนูรู้ค่ะว่าหนูไม่คู่ควรที่จะอยู่ที่นี่ หนูรู้ว่าหนูเป็นลูกของผู้หญิงใจร้ายที่ทำลายชีวิตคุณชบามาตลอด ที่ผ่านมา หนูใช้ชีวิตสุขสบาย กินของดีๆ เรียนเมืองนอก ใส่เสื้อผ้าแพงๆ ทุกอย่างล้วนใช้เงินที่ควรจะเป็นของคุณชบากับบัญญัติ หนูเป็นขโมยค่ะ แม่... หนูอายมากที่ต้องมาเจอคุณชบา"คำสารภาพบาปนั้นหลุดออกมาจากปากของลลิตาเอง ภาระความรู้สึกผิดที่เธอแบกไว้ตั้งแต่รู้ความจริงจากลุงคณิต ในที่สุดก็พรั่งพรูออกมาในคืนนี้ เธอรู้สึกว่าตัวเองเป็นเหมือนปรสิตที่มีชีวิตอยู่บนความทุกข์ของคนอื่นแม่ชบาวางถ้วยชาลงอย่างค่อยๆเธอไม่ได้ตอบทันที เธอมองไปยังศีรษะของลลิตาที่ก้มต่ำอยู่ตรงหน้าเธอ แล้วค่อยๆ โน้มตัวลง มือของเธอยื่นไปแตะไหล่ของลลิตาที่กำลังสั่นเทา"เงยหน้าขึ้นเถอะลูก อย่าคุกเข่าแบบนั้นต่อหน้ามนุษย์ด้วยกันเลย มันไม่เหมาะกับศักดิ์ศรีของหนู" แม่ชบาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแต่หนักแน่นลลิตาเงยหน้าที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาขึ้น ดวงตาแดงก่ำบวมช้ำของเธอมองแม่ชบาอย่างหวาดหวั่น"แต่หนูผิดค่ะ คุณชบา แค่หนูเกิดมาก็ผิดแล้ว...""หนูไม่เคยผิดที่เกิดมาบนโลกใบนี้ ไม่มีเด็กคนไหนเลือกได้หรอกว่าใครจะเป็นพ่อแม่ของตัวเอง หนูไม่ได

  • ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน   บทที่ 235

    "ใช่ เขาเป็นเหมือนพี่เลี้ยงของแม่ เขาให้ทุนก้อนแรกตอนแม่อยากเปิดกิจการของตัวเอง เขาบอกว่าการลงทุนกับคนซื่อสัตย์ปลอดภัยกว่าการลงทุนในหุ้น เพราะงั้นนะบัญญัติ แม่ถึงคอยบอกลูกเสมอ เราอาจจนได้ เราอาจถูกคนดูถูกได้ แต่ความซื่อสัตย์คือสิ่งที่ต่อรองไม่ได้ อารยามีทุกอย่าง แต่เธอไม่มีความซื่อสัตย์ ชีวิตเธอถึงไม่เคยสงบ ต้องถูกเงาของตัวเองไล่ตามตลอด"ผมคิดตามคำพูดของแม่อย่างลึกซึ้ง ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมคิดว่าเงินคือทุกอย่างในการต่อกรกับอารยา แต่ที่แท้รากฐานสำคัญที่สุดคือความเป็นคนต่างหาก"ผมจะจำเรื่องที่แม่เล่าไว้ตลอดเลยครับ ที่แท้การเป็นคนดีมันยากตอนแรก แต่สุดท้ายก็หวานชื่นจริงๆ ใช่ไหมครับแม่"แม่ชบายิ้มกว้าง ครั้งนี้รอยยิ้มของแม่ดูผ่อนคลายขึ้นมาก ไม่มีภาระหนักอึ้งเหมือนก่อนหน้านี้ แม่ลูบผมของผมที่แข็งนิดๆ เพราะเจลใส่ผมที่กฤษณ์ให้มา"ลูกเหมือนพ่อของลูกมากเลย เวลาตั้งใจฟังเรื่องอะไรจริงจัง ดวงตากลมโตตื่นเต้นเหมือนเด็กๆ""โธ่ แม่ก็พูดไป ว่าแต่ยังมีเรื่องอื่นอีกไหมครับแม่? ผมยังไม่ง่วงเลย ยังอยากฟังการผจญภัยของแม่ต่อ"แม่ชบาเหลือบมองนาฬิกาทองที่สวมอยู่บนข้อมือ"จริงๆ ก็ดึกมากแล้วนะ แต่ยังมีอีกเ

  • ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน   บทที่ 6

    "ขะ-ขาว เนียน หุ่นก็เพรียว! แล้วก็ หลังนี่โคตรสวยเลย ให้ตายสิ นี่มันนางฟ้าหรือไงวะ? แต่นางฟ้าทำไมตัวเล็กจังเลยล่ะ?"คุณหนูดาราก้มตัวเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางบนเก้าอี้ตัวเล็กที่บุผ้ากำมะหยี่ มือของเธอกำลังทาโลชั่นลงบนน่องเรียวที่ทั้งยาวทั้งเนียน"โอ้โห แม่เจ้าโว้ย… นี่ตาฉันฝาดหรือมีนางฟ้ามาอาบน

  • ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน   บทที่ 5

    เอี๊ยดดดดดด!รถหยุดกะทันหัน ห่างจากตัวรถบัสบ้าคันนั้นแค่ไม่กี่เซนติเมตร แรงสั่นสะเทือนค่อนข้างแรงจากการเบรกฉุกเฉินร่างของคุณหนูกัญญาพุ่งไปข้างหน้าเพราะเธอคาดเข็มขัดนิรภัยไม่ถูกต้อง ยังดีที่ถุงลมนิรภัยไม่ทำงานแต่เพราะความตกใจกลัวจนแทบขาดใจเมื่อเห็นกันชนรถบัสอยู่ตรงหน้า คุณหนูกัญญาจึงคว้าอะไรสักอ

  • ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน   บทที่ 4

    ตอนที่ผมยื่นแก้วน้ำอุ่นให้เธอที่หน้าประตูห้องคนรับใช้ นิ้วเรียวยาวของเธอก็ตั้งใจแตะมือผมค้างไว้นานเป็นพิเศษชุดนอนผ้าไหมสีชมพูอ่อนบางเฉียบของเธอโปร่งให้เห็นภายใต้แสงไฟทางเดินสลัว เผยให้เห็นสัดส่วนร่างกายสาวน้อยที่แน่นกระชับรัดรูปคุณหนูดารามองฉันผม ก่อนจะเขย่งปลายเท้าเล็กน้อย โน้มหน้าเข้ามาใกล้หูฉ

  • ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน   บทที่ 3

    คุณหนูคนเล็กดาราที่เขาว่ากันว่าเอาแต่ใจนั้น ตอนนี้ขาของเธอเกี่ยวรัดขาผมแน่นเป็นปม แถมหน้าอกทั้งสองข้างก็กดแนบเข้ากับท้องน้อยของผมเต็มๆทุกครั้งที่เธอสะอื้นเบาๆ เพราะความกลัว ตัวเธอก็สั่น ทำให้เกิดแรงเสียดสีตรงส่วนนั้นของผมอย่างรุนแรง"พี่บัญญัติ อย่าปล่อยดารานะคะ ดารากลัวมืด ดาราไม่อยากปล่อยพี่ ฮื

더보기

다른 추천

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status