MasukShare
บทที่ 83
Bab terbaru
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 452
ครอบครัวของเราพากันเข้าไปพักในห้องนั่งเล่นของวิลล่าที่มีระบบถ่ายเทอากาศแบบเปิดโล่ง ดีไซน์ภายในของตัวอาคารสวยจนสบายตา และยิ่งขับบรรยากาศความหรูหราออกมาอย่างชัดเจน"แม่ขอไปนอนพักในห้องเลยนะ บัญญัติ แม่จะนอนชดเชยให้ยาวถึงเที่ยงไปเลย" แม่บอกลา พลางเดินโซเซไปด้วยความเหนื่อยล้า"ห้องใหญ่ของแม่อยู่ชั้นล่างทางขวามือนั่นครับ เดี๋ยวให้คนรับใช้ช่วยยกของแม่เข้าไปให้ตอนนี้เลย""ฉันก็ขอไปอาบน้ำอุ่นก่อนดีกว่า ตัวเหนียวมากเลย เหงื่อผสมฝุ่นถนนเต็มไปหมด" อัญชัญเสริม พลางลากกระเป๋าใบเล็กของเธอเดินออกไป "ไปกันเถอะ ดารา เรานอนห้องเดียวกันที่ชั้นสองดีกว่า จะได้กว้างๆ""ไปค่ะ พี่อัญชัญ! ดาราอยากแช่อ่างน้ำอุ่นนานๆ!"ผมปล่อยให้ทุกคนแยกย้ายไปยังห้องของตัวเอง เพื่อทำความสะอาดร่างกายกันให้เต็มที่"คุณอยากไปดูห้องของเราตอนนี้ไหม ลลิตา?" ผมถามพลางหันไปมองหญิงสาวข้างตัวแต่ยังไม่ทันที่ผมจะก้าวไปทางโถงห้องพัก เธอก็ขยับตัวไปก่อนแล้ว ลลิตาดึงฝ่ามือของผมโดยไม่พูดอะไรมากเพื่อให้เดินตามเธอไป เธอพาผมเดินผ่านห้องนั่งเล่นไปยังบริเวณระเบียงไม้ของตัวอาคารเรายืนเคียงข้างกันตรงริมราวระเบียงไม้สักที่แข็งแรงมาก ทิวทัศน์ตร
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 451
เครื่องบินลงจอดอย่างนุ่มนวลมากบนรันเวย์ลาดยางของเกาะส่วนตัวแห่งนี้ในช่วงใกล้เช้า"พวกเราถึงเกาะแล้ว!" ดาราร้องอย่างดีใจ พลางเอาจมูกแนบกระจกหน้าต่างเครื่องยนต์ของเครื่องบินค่อยๆ ดับสนิท เมื่อลำเครื่องหยุดลงในพื้นที่จอดพิเศษ ผมรีบปลดเข็มขัดนิรภัย แล้วลุกขึ้นยืนยืดกล้ามเนื้อที่แข็งตึงไม่น้อย"เอาล่ะ ทุกคนเตรียมตัวลงได้แล้ว ของติดตัวอย่าให้ลืมไว้ในห้องโดยสารนะ" ผมสั่งพลางเดินนำไปทางประตูทางออก"ฉันแทบจะรอไม่ไหวแล้ว อยากไปนอนแผ่บนเตียงนุ่มๆ ในวิลล่าจังเลย" อัญชัญบ่นพลางลากกระเป๋าใบเล็กของตัวเองพวกเราทั้งห้าคนมารวมตัวกันที่หน้าประตูหลักของเครื่องบิน ระหว่างรอเจ้าหน้าที่ภาคพื้น แอร์โฮสเตสคนคนหนึ่งเตรียมยืนอยู่ใกล้แผงควบคุมประตูเพื่อเปิดทางออกให้พวกเราประตูไฮดรอลิกของเครื่องบินเปิดออกอัตโนมัติไปด้านนอก รับลมทะเลเขตร้อนที่สดชื่นมาก สายลมทะเลพัดปะทะใบหน้าของพวกเราทันที ทำให้รู้สึกโล่งอย่างบอกไม่ถูกชายรูปร่างกำยำในชุดเครื่องแบบสีดำทั้งตัว ยืนเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบอยู่ตรงปลายรันเวย์"บัญญัติ พวกเขาเป็นใครน่ะ? ทำไมถึงถือปืนยาวกันแบบนั้น?" ลลิตากระซิบด้วยความกลัว พลางบีบแขนผมแน่น"ใช่
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 450
อัญชัญกับดาราสุดท้ายก็มานั่งที่แถวเก้าอี้ด้านหลังพวกเรา แม่เลือกนั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามทางเดิน เพื่อจะได้พักผ่อนได้ทันที"ขอโทษนะคะ คุณบัญญัติ เรากำลังจะเริ่มวอร์มเครื่องยนต์แล้วค่ะ" พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินในชุดเครื่องแบบเรียบร้อยเดินเข้ามาทักพวกเรา "กรุณาคาดเข็มขัดนิรภัยด้วยนะคะ""ครับ คุณ ช่วยเตรียมเครื่องดื่มอุ่นๆ ให้ครอบครัวผมหลังจากนี้ด้วยนะครับ" ผมเอ่ยขอ"ได้ค่ะ คุณบัญญัติ แล้วคุณผู้หญิงกับคุณหนูทั้งหลายต้องการรับเครื่องดื่มอะไรคะ?" พนักงานต้อนรับถามอย่างสุภาพ"ของฉันขอน้ำส้มก็แล้วกันค่ะ พี่" อัญชัญรีบตอบ"ฉันขอชาคาโมมายล์อุ่นๆ ก็พอค่ะ จะได้หลับสบายขึ้นหน่อย" ลลิตาขอพร้อมยิ้มอย่างเป็นมิตร"ดาราอยากได้นมช็อกโกแลตเย็นค่ะ พี่!""ได้ค่ะ กรุณารอสักครู่นะคะ คุณบัญญัติ คุณหนูทั้งสาม"พนักงานต้อนรับพยักหน้า แล้วเดินจากไปทางโซนครัวของเครื่องบินทันที ไม่นานหลังจากนั้น แรงสั่นเบาๆ ก็เริ่มรู้สึกได้ทั่วทั้งลำตัวห้องโดยสาร เครื่องยนต์ของเครื่องบินส่งเสียงเมื่อกัปตันเริ่มกระบวนการวอร์มเครื่อง"ตอนเริ่มติดเครื่องเสียงพอสมควรเลยนะ" ลลิตาพึมพำพลางดึงเสื้อแจ็กเก็ตถักของเธอให้กระชับขึ้
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 449
ผมเดินตรงไปยังห้องควบคุมความปลอดภัยที่อยู่ใกล้โรงจอดรถทันทีห้องเล็กๆ นี้เต็มไปด้วยแถวจอมอนิเตอร์และแผงปุ่มที่ส่องสว่าง ผมนั่งลงหน้าเครื่องคอมพิวเตอร์หลัก เพื่อตรวจสอบสถานะความปลอดภัยรอบอาคารทั้งหมดอย่างละเอียดผมตรวจดูให้แน่ใจว่าระบบรักษาความปลอดภัยอัตโนมัติทั้งหมดของบ้านหลบภัยถูกเปิดใช้งานในระดับสูงสุดแล้ว เซ็นเซอร์ตรวจจับความเคลื่อนไหว กล้องอินฟราเรด และสัญญาณเตือนแบบเงียบ ทุกอย่างขึ้นสถานะไฟเขียวเรียบร้อย ถ้ามีผู้บุกรุกพยายามเข้ามา บ้านหลังนี้จะล็อกตัวเองจากด้านในโดยอัตโนมัติด้วยชั้นเหล็กกล้าประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา ผมก็กลับไปที่ห้องรับแขกพร้อมกระเป๋าเป้ของตัวเอง ลลิตา อัญชัญ ดารา และแม่ก็มารวมตัวกันแล้ว โดยแต่ละคนมีกระเป๋าถือของตัวเองวางอยู่บนพื้น"เอาของสำคัญมาครบแล้วใช่ไหม? ไม่มีอะไรตกหล่นเลยนะ?" ผมถามพลางมองทุกคนทีละคน"ครบหมดแล้ว บัญญัติ เสื้อผ้าสบายๆ กับยาก็ใส่กระเป๋าแล้ว" ลลิตาตอบยืนยันความพร้อมของเธอ"ฉันก็พร้อมแล้ว รีบไปกันเถอะ ฉันอึดอัดกับห้องใต้ดินนี่จะแย่อยู่แล้ว" อัญชัญบ่นอย่างใจร้อน"ไปกันตอนนี้เลย เดินตามผมมาข้างหลัง แล้วตอนลงไปให้เกาะกลุ่มกันไว้"พวกเราเดินอ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 448
ผมได้แต่อึ้งไปเมื่อได้ยินคำเรียกแสนรักของเธอเมื่อกี้ ลลิตาไม่ลังเลเลยที่จะเรียกผมแบบนั้น เพื่อแสดงให้เห็นว่าเธอรักผมจริงๆ อะดรีนาลีนที่กระตุ้นหัวใจผมมาตลอดหลายวันที่ผ่านมาค่อยๆ เริ่มสงบลงความเหนื่อยล้าและความตึงเครียดในที่สุดก็ได้รับการชดเชยจนคุ้มค่า แม้ผมจะรู้ว่านี่เป็นเพียงการคลี่คลายความขัดแย้งเบื้องต้นเท่านั้น เพราะผมยังไม่ได้เผชิญหน้ากับไพโรจน์โดยตรง"ผมสัญญาแล้วไงว่าจะกลับมาอย่างปลอดภัย ลลิตา?" ผมตอบกลับ พลางกอดเธอกลับอย่างอ่อนโยน"ใช่ แต่ฉันก็ยังตื่นตระหนกมากอยู่ดีที่ต้องรอนายอยู่ที่นี่"ผมค่อยๆ คลายอ้อมกอดอันอบอุ่นนั้นออกจากตัว มือทั้งสองข้างของผมประคองใบหน้าสวยของเธอไว้ จากนั้นผมก็จูบหน้าผากของลลิตาอยู่นานพอสมควร หญิงสาวหลับตาลงและยิ้มหวานมากขณะมองผมจากทางห้องกินข้าวของครอบครัว มีเสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามา อัญชัญกับดาราเดินเข้ามาหาพวกเราสองคนกลางห้องอย่างรวดเร็ว ผู้หญิงทั้งสองคนเข้ามากอดแขนผมจากด้านซ้ายและขวาพร้อมกัน"นายทำให้พวกเราหัวใจจะวายตลอดจริงๆ นะ บัญญัติ" อัญชัญบ่น พลางซบศีรษะลงบนไหล่ซ้ายของผม"ขอโทษนะที่ทำให้พวกคุณเป็นห่วงตลอด ตอนนี้ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วล่ะ" ผม
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 447
"สรุปว่าเขาจะปลอดภัย แล้วกลับมาเดินได้อีกใช่ไหมครับ หมอ?"แพทย์ผู้เชี่ยวชาญคนนั้นให้คำยืนยันทางการแพทย์ด้วยวาจาเกี่ยวกับการหายดีอย่างสมบูรณ์ของบาดแผลทางร่างกายทั้งหมดของพี่กฤษณ์"ผมรับประกันได้ว่าเขาจะหายเป็นปกติทั้งหมด โดยไม่มีความพิการทางร่างกายใดๆ ภายในไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า ไม่มีเลือดออกในสมอง หรือความเสียหายของอวัยวะภายในที่ร้ายแรงเลยครับ""งั้นก็แค่แผลภายนอกใช่ไหมครับ หมอ?""มีแค่กระดูกซี่โครงซ้ายร้าวเล็กน้อยสองซี่ และแผลฉีกขาดภายนอกบางส่วนที่พวกเราเย็บเรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้เช้าเขาก็ย้ายไปห้องพักผู้ป่วยวีไอพีระดับสูงที่คุณจองไว้ได้แล้วครับ"ผมถอนหายใจโล่งอกเมื่อได้รับคำยืนยันเรื่องอาการของหัวหน้ารักษาความปลอดภัยของผม ภาระหนักราวกับก้อนคอนกรีตที่กดทับอกผมมาตลอดก่อนหน้านี้ เหมือนสลายหายไปในอากาศจนไม่เหลือ"ค่อยยังชั่วหน่อย ฝากดูแลเขาให้ดีที่สุดด้วยนะครับ หมอปิยะ แล้วก็ช่วยให้แน่ใจด้วยว่าไม่มีคนนอกหรือพวกนักข่าวเข้าไปในห้องเขาได้""นั่นเป็นขั้นตอนมาตรฐานของเราสำหรับผู้ป่วยห้องวีไอพีระดับสูงอยู่แล้วครับ คุณบัญญัติ จะมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยภายในเฝ้าอยู่หน้าประตูตลอดยี่สิบส
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 6
"ขะ-ขาว เนียน หุ่นก็เพรียว! แล้วก็ หลังนี่โคตรสวยเลย ให้ตายสิ นี่มันนางฟ้าหรือไงวะ? แต่นางฟ้าทำไมตัวเล็กจังเลยล่ะ?"คุณหนูดาราก้มตัวเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางบนเก้าอี้ตัวเล็กที่บุผ้ากำมะหยี่ มือของเธอกำลังทาโลชั่นลงบนน่องเรียวที่ทั้งยาวทั้งเนียน"โอ้โห แม่เจ้าโว้ย… นี่ตาฉันฝาดหรือมีนางฟ้ามาอาบน
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 5
เอี๊ยดดดดดด!รถหยุดกะทันหัน ห่างจากตัวรถบัสบ้าคันนั้นแค่ไม่กี่เซนติเมตร แรงสั่นสะเทือนค่อนข้างแรงจากการเบรกฉุกเฉินร่างของคุณหนูกัญญาพุ่งไปข้างหน้าเพราะเธอคาดเข็มขัดนิรภัยไม่ถูกต้อง ยังดีที่ถุงลมนิรภัยไม่ทำงานแต่เพราะความตกใจกลัวจนแทบขาดใจเมื่อเห็นกันชนรถบัสอยู่ตรงหน้า คุณหนูกัญญาจึงคว้าอะไรสักอ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 4
ตอนที่ผมยื่นแก้วน้ำอุ่นให้เธอที่หน้าประตูห้องคนรับใช้ นิ้วเรียวยาวของเธอก็ตั้งใจแตะมือผมค้างไว้นานเป็นพิเศษชุดนอนผ้าไหมสีชมพูอ่อนบางเฉียบของเธอโปร่งให้เห็นภายใต้แสงไฟทางเดินสลัว เผยให้เห็นสัดส่วนร่างกายสาวน้อยที่แน่นกระชับรัดรูปคุณหนูดารามองฉันผม ก่อนจะเขย่งปลายเท้าเล็กน้อย โน้มหน้าเข้ามาใกล้หูฉ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 3
คุณหนูคนเล็กดาราที่เขาว่ากันว่าเอาแต่ใจนั้น ตอนนี้ขาของเธอเกี่ยวรัดขาผมแน่นเป็นปม แถมหน้าอกทั้งสองข้างก็กดแนบเข้ากับท้องน้อยของผมเต็มๆทุกครั้งที่เธอสะอื้นเบาๆ เพราะความกลัว ตัวเธอก็สั่น ทำให้เกิดแรงเสียดสีตรงส่วนนั้นของผมอย่างรุนแรง"พี่บัญญัติ อย่าปล่อยดารานะคะ ดารากลัวมืด ดาราไม่อยากปล่อยพี่ ฮื
Anda juga akan menyukai
สามีเก่าฉันไม่ใช่คนธรรมดา
เด็กเสิร์ฟไวน์95.2K Dibacaแค้นรักแพทย์อัจฉริยะ
คันธรส สุภาสนันท์148.9K Dibacaเลนส์รักในเงาไฟนีออน
Luna of The Sea751 Dibacaเสน่หานางมารหน้าใส
จันทร์ส่องแสง5.6K Dibacaหมื่นความแค้นไม่แม้นจดจำ
จันทร์ส่องแสง3.0K Dibacaกลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ
ลอร์ด ลีฟ385.0K Dibacaเทพบุปผาปรารถนาจะเป็นภรรยาท่านจอมมาร
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า2.3K Dibacaเจ็ดพี่สาวจอมทะลึ่งของผมทั้งสวยทั้งฮอต
สาวน้อยจับปลา263.9K Dibaca
