Se connecterPartager
บทที่ 98
Dernier chapitre
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 524
ข่าวการจับกุมตัวไพโรจน์โดยเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายอย่างเป็นทางการยึดพื้นที่หน้าจอโทรทัศน์ทุกช่องทั่วประเทศ สถานีโทรทัศน์เอกชนทุกช่องต่างเปิดคลิปซ้ำๆ ตอนที่ชายวัยกลางคนคนนั้นสวมชุดนักโทษสีส้มในห้องพักฟื้นวีไอพีของโรงพยาบาลเอกชน คุณฤทธิ์ค่อยๆ ลืมตาทั้งสองข้างขึ้น ชายชราเริ่มรู้สึกตัวหลังจากฤทธิ์ยาสลบเริ่มจางหายไปจากระบบประสาท เครื่องตรวจวัดคลื่นหัวใจข้างเตียงแสดงกราฟสีเขียวที่เคลื่อนไหวอย่างคงที่ น้ำเกลือและสารอาหารยังคงหยดลงมาเป็นจังหวะสม่ำเสมอผ่านสายยางเส้นเล็กเข้าสู่หลอดเลือดที่แขนของเขาแม่ชบาหลั่งน้ำตาแห่งความดีใจออกมาทันทีเมื่อเห็นพัฒนาการที่ดีขึ้น แม่ของผมก้มลงจูบหลังมือของผู้ช่วยผู้ซื่อสัตย์ที่เธอนับถือเหมือนพี่น้องแท้ๆ ในไส้ การต่อสู้อย่างทรหดของชายวัยกลางคนคนนี้ที่ยอมเอาตัวเข้ารับกระสุนฝังลึกอยู่ในใจของพวกเราทุกคน"คุณรีบหายไวๆ นะคะ พวกเราจะได้กลับไปกินข้าวด้วยกันที่บ้านพักเหมือนเดิม" แม่ชบาลูบท่อนแขนของชายคนนั้น"ผมจะพยายามฟื้นกำลังให้เร็วที่สุดเพื่อคอยดูแลครอบครัวคุณครับ คุณนาย" คุณฤทธิ์ตอบคำพูดของเจ้านายด้วยน้ำเสียงแหบพร่าการฟื้นตัวของวีรบุรุษผู้ปกป้องครอบครัวกลายเป
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 523
ลลิตาวิ่งหน้าตั้งจากทางเข้าโรงงานเข้ามาเหยียบย่ำบนพื้นยางมะตอยอย่างรวดเร็ว คนรักของผมโผเข้ามากอดร่างของผมไว้แน่นทันที โดยไม่สนว่าเสื้อเชิ้ตของผมจะชุ่มไปด้วยเหงื่อและเปรอะเปื้อนสิ่งสกปรกอีกมุมหนึ่งของลานกว้าง พี่กฤษณ์กำลังยืนพิงฝากระโปรงหน้ารถเอสยูวีสีดำอยู่อดีตนักเลงคุมท่าเรือคนนี้ยิ้มอย่างโล่งอกเมื่อได้เห็นจุดจบของการไล่ล่าอันเหน็ดเหนื่อย ชายร่างใหญ่ไม่สนใจแผลฉีกขาดที่หัวไหล่เลยสักนิด เพราะสะใจที่ได้เห็นศัตรูตัวฉกาจล้มพับลงไปค่ำคืนอันยาวนานที่สูบทั้งแรงกายและอารมณ์นี้ ในที่สุดก็สิ้นสุดลงเสียทีคุณจรัลก้าวลงมาจากรถประจำตำแหน่งคันกันกระสุนแล้วเดินตรงรี่เข้ามาหาผม"ไพโรจน์ต้องโดนตัดสินโทษประหารชีวิตแน่นอน จากความผิดอุกฉกรรจ์และข้อหาพยายามฆ่าโดยไตร่ตรองไว้ก่อน" ชายวัยกลางคนตบไหล่ขวาของผมเบาๆ"ท่านช่วยดูให้กระบวนการทางกฎหมายดำเนินไปอย่างรวดเร็วด้วยนะครับ ไอ้แก่นี่จะได้ไม่มีช่องทางหนีรอดไปได้อีก" ผมพยักหน้ารับเบาๆ เป็นเชิงเห็นพ้อง"ฉันรับประกันเลยว่ามันจะต้องใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ในห้องขังเดี่ยวที่มืดมิดที่สุด" คุณจรัลขยับแว่นตาให้เข้าที่ด้วยท่าทีเด็ดขาดวันรุ่งขึ้น ข่าวการจับกุมตั
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 522
ปฏิกิริยาตอบสนองอันเหลือเชื่อเข้าควบคุมระบบประสาทสั่งการทั่วร่างกายของผมในทันที ผมสามารถหลบปลายแหลมของคมโลหะเล่มนั้นไปได้อย่างเฉียดฉิว ห่างจากเนื้อผ้าเสื้อเชิ้ตของผมเพียงไม่กี่เซนติเมตรเท่านั้น การบิดเอี้ยวเอวหลบไปทางซ้ายอย่างรวดเร็ว ช่วยรักษาชีวิตและหัวใจของผมให้รอดพ้นจากการถูกแทงมาได้"ฝีมือฆ่าคนมีปัญญาทำได้แค่นี้เองเหรอ ไอ้มาเฟียแก่กะโหลกกะลา?" ผมเย้ยหยันมันออกไปตรงๆ"ไอ้ชาติชั่ว!" มันสบถลั่น ดูตกใจมากที่เห็นการจู่โจมปลิดชีพของตัวเองพลาดเป้าไปไกลหมัดสวนอันทรงพลังของผมพุ่งทะยานออกไปราวกับขีปนาวุธที่แหวกผ่านมวลอากาศหนาทึบ หมัดตอกกลับนี้เข้าเป้าอย่างจัง ซัดเข้าใส่กระดูกซี่โครงของศัตรูอย่างไม่ปรานีแม้แต่น้อย แรงกระแทกจากกำปั้นอันหนักหน่วงของผม ส่งผลให้เกิดเสียงกระดูกร้าวสะท้านสะเทือนดังกึกก้องน่าหวาดเสียว"หมัดมึงเจ็บใช้ได้เลยนี่ สำหรับอดีตกรรมกรชั้นต่ำอย่างมึง"ไพโรจน์ครางรอดไรฟันพลางปาดเหงื่อที่ขมับ"นั่นแค่วอร์มอัปเรียกน้ำย่อย ก่อนจะบดขยี้ไตโสโครกของแกให้แหลกต่างหาก" ผมกลับมาตั้งการ์ดมวย ขยับเท้ากระโดดสเต็ปสั้นๆ ปรับจังหวะการหายใจประสบการณ์การต่อสู้ข้างถนนของอดีตผู้กุมอำนาจใต้
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 521
เมื่อตระหนักถึงกับดักทางจิตวิทยาของศัตรู ลลิตาก็รีบคว้าแขนขวาของผมไว้แน่นทันที หญิงสาวหน้าหมวยส่ายหน้าไปมาไม่หยุด ปฏิเสธคำเรียกร้องไร้สาระของฝ่ายตรงข้ามอย่างเด็ดขาด"ผมต้องสะสางความวุ่นวายทั้งหมดนี้เดี๋ยวนี้ ลลิตา" ผมจ้องตรงไปยังประตูทางออกของโกดัง"ไพโรจน์ต้องวางมือปืนซุ่มยิงไว้ข้างนอกนั่นเพียบแน่ๆ เพื่อจะฆ่านาย" เธอบีบเสื้อเชิ้ตของผมแน่น ส่งต่อความกลัวผ่านฝ่ามือที่เย็นเฉียบดุจน้ำแข็ง"ถ้าผมมัวแต่กบดานอยู่ที่นี่ มันก็จะตามล่าชีวิตครอบครัวเราไปจนสุดหล้าฟ้าเขียว" ผมลูบผมของเธอเบาๆ พยายามคลี่คลายความตื่นตระหนกที่เข้าครอบงำคนรักจากทางประตูด้านหลังของแผนกผลิต ภาพอันน่าเวทนาก็ปรากฏขึ้นมาทำลายสมาธิของเราอย่างกะทันหัน พี่กฤษณ์เดินกะโผลกกะเผลกอย่างหนัก ลากขาขวาผ่านซากจักรเย็บผ้าเก่าผุพัง ชายร่างยักษ์กุมไหล่ขวาที่มีเลือดสดๆ หยดลงเปรอะพื้นคอนกรีตที่เต็มไปด้วยฝุ่นอย่างต่อเนื่อง"บอส เราถอยจากที่นี่กันก่อนดีกว่าครับ" หัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัยเอ่ยเตือนพลางพิงผนังอันอับทึบอย่างหมดแรง"พี่เจ็บหนักพอตัวเลยนะจากการสู้เมื่อกี้ พี่กฤษณ์" ผมหันขวับไปมองแผลฉีกขาดน่ากลัวตรงต้นแขนของเขา"เราหาทางหนี
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 520
"วิ่งให้เร็วขึ้นอีกลลิตา" ผมดึงมือเธอตรงไปยังจุดปลอดภัยพวกเราสองคนรีบย่อตัวลงแนบแผ่นหลังเข้ากับถังเหล็กที่มีกลิ่นฉุนกวนใจใบนั้น ยังไม่ทันถึงหนึ่งนาทีที่เราได้ปรับจังหวะลมหายใจ แสงไฟสูงหน้ารถก็สาดส่องทะลุสายตาเข้ามารถเอสยูวีสีดำของศัตรูคันหนึ่งตามรอยการหลบหนีนี้มาจนทันจนได้ ยานพาหนะคันหนักแล่นทะลวงซากประตูที่พังยับเยินเข้ามาจอดสนิทอยู่ตรงลานยางมะตอยหน้าโรงงานมือสังหารระดับหัวกะทิสี่คนกระโดดลงมาจากห้องโดยสารพร้อมๆ กัน ในมือถืออาวุธปืนยาวครบมือพร้อมสวมแว่นอินฟราเรดแนบติดใบหน้าพี่กฤษณ์ใช้ภาษามือส่งสัญญาณคำสั่งทางยุทธวิธีเพื่อกระจายกำลังป้องกันทันที"เดี๋ยวผมล่อสองคนไปปีกซ้ายของตึกเองครับ บอส พวกคุณสองคนค่อยๆ คลานเข้าไปในแผนกผลิตหลักนะครับ" เขารายงานแทบไร้เสียง"เอาแป๊บเหล็กแหลมนั่นไปด้วยนะพี่ ไว้ป้องกันตัว อย่ามาตายโง่ๆ ในที่ซอมซ่อแบบนี้" ผมตบไหล่กว้างของเขา"อายุขัยผมยังยืนยาวพอจะอยู่ผลาญเงินเดือนคุณอีกนานน่า บอส" เขายกยิ้มมุมปากจนเห็นฟันเรียงอดีตหัวหน้านักเลงรีบเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วลอบมุ่งหน้าไปยังปีกซ้ายของตึกเก่า ขณะเดียวกัน ผมก็ประคองลลิตาคลานเข้าไปในส่วนผลิตหลักที่ทั
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 519
"อย่าได้ประมาทแม้แต่นิดเดียวตรงทางแยกข้างหน้านั่นนะ พี่!ไพโรจน์ต้องเตรียมแผนสำรองไว้แน่ถ้าเกิดระเบิดเวรนั่นฆ่าเราในสนามกีฬาไม่สำเร็จ" ผมออกคำสั่งให้เตรียมพร้อมรับมือขั้นสูงสุดเมื่อหลุดพ้นจากการบีบอัดของตรอกแคบๆ ที่มืดมิด รถเก๋งก็พุ่งทะยานออกสู่ถนนใหญ่ได้สำเร็จ ในที่สุดพวกเราก็เข้าสู่ถนนสายหลักของเมืองหลวง ซึ่งไม่รู้ว่าทำไมถึงดูโล่งไร้รถราของชาวบ้านขนาดนี้ความเร็วสูงสุดยังคงถูกเหยียบแช่ไว้โดยไม่สนใจสัญญาณไฟหรือป้ายจราจรใดๆ รถหุ้มเกราะน้ำหนักมหาศาลคันนี้แล่นฉิว มุ่งหน้าไปยังแนวเขตแดนทางตอนใต้ของเมืองทันใดนั้นเอง ภัยคุกคามระลอกสองที่ผมหวาดหวั่นก็กลายเป็นฝันร้ายขึ้นมาจริงๆ รถเอสยูวีสีดำสนิทสองคันปรากฏตัวขึ้นมาราวกับผีหลอกตรงทางแยกของทางยกระดับรถนักฆ่าพวกนั้นตรงเข้าประกบตัวถังรถเก๋งของเราอย่างดุดันจากทั้งสองฟากฝั่งในทันที การเสียดสีระหว่างเหล็กกับเหล็กเกิดขึ้นทันควัน ประกายไฟแตกกระจายสว่างวาบท่ามกลางถนนลาดยางที่ร้อนระอุกระจกหน้าต่างฝั่งผู้โดยสารของรถศัตรูพลันเลื่อนเปิดกว้างลงมา ภาพอันน่าสะพรึงกลัวปรากฏชัดเจนต่อสายตา เผยให้เห็นปากกระบอกปืนกลมือลำกล้องสั้นที่ประกอบขึ้นมาจากตลาดมืด
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 6
"ขะ-ขาว เนียน หุ่นก็เพรียว! แล้วก็ หลังนี่โคตรสวยเลย ให้ตายสิ นี่มันนางฟ้าหรือไงวะ? แต่นางฟ้าทำไมตัวเล็กจังเลยล่ะ?"คุณหนูดาราก้มตัวเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางบนเก้าอี้ตัวเล็กที่บุผ้ากำมะหยี่ มือของเธอกำลังทาโลชั่นลงบนน่องเรียวที่ทั้งยาวทั้งเนียน"โอ้โห แม่เจ้าโว้ย… นี่ตาฉันฝาดหรือมีนางฟ้ามาอาบน
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 5
เอี๊ยดดดดดด!รถหยุดกะทันหัน ห่างจากตัวรถบัสบ้าคันนั้นแค่ไม่กี่เซนติเมตร แรงสั่นสะเทือนค่อนข้างแรงจากการเบรกฉุกเฉินร่างของคุณหนูกัญญาพุ่งไปข้างหน้าเพราะเธอคาดเข็มขัดนิรภัยไม่ถูกต้อง ยังดีที่ถุงลมนิรภัยไม่ทำงานแต่เพราะความตกใจกลัวจนแทบขาดใจเมื่อเห็นกันชนรถบัสอยู่ตรงหน้า คุณหนูกัญญาจึงคว้าอะไรสักอ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 4
ตอนที่ผมยื่นแก้วน้ำอุ่นให้เธอที่หน้าประตูห้องคนรับใช้ นิ้วเรียวยาวของเธอก็ตั้งใจแตะมือผมค้างไว้นานเป็นพิเศษชุดนอนผ้าไหมสีชมพูอ่อนบางเฉียบของเธอโปร่งให้เห็นภายใต้แสงไฟทางเดินสลัว เผยให้เห็นสัดส่วนร่างกายสาวน้อยที่แน่นกระชับรัดรูปคุณหนูดารามองฉันผม ก่อนจะเขย่งปลายเท้าเล็กน้อย โน้มหน้าเข้ามาใกล้หูฉ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 3
คุณหนูคนเล็กดาราที่เขาว่ากันว่าเอาแต่ใจนั้น ตอนนี้ขาของเธอเกี่ยวรัดขาผมแน่นเป็นปม แถมหน้าอกทั้งสองข้างก็กดแนบเข้ากับท้องน้อยของผมเต็มๆทุกครั้งที่เธอสะอื้นเบาๆ เพราะความกลัว ตัวเธอก็สั่น ทำให้เกิดแรงเสียดสีตรงส่วนนั้นของผมอย่างรุนแรง"พี่บัญญัติ อย่าปล่อยดารานะคะ ดารากลัวมืด ดาราไม่อยากปล่อยพี่ ฮื
Vous vous intéresseriez aussi à
สามีเก่าฉันไม่ใช่คนธรรมดา
เด็กเสิร์ฟไวน์95.3K Vuesทายาทอันดับหนึ่ง
ปรมาจารย์ยูผู้เล่นควัน93.1K Vuesคุณภรรยาเทพนักรบของผม
ธาราสีชาดสูบยาสูบ149.3K Vuesตระกูลข้า ใครอย่าแตะ
บัณฑิตติดบ้าน93.6K Vuesเลนส์รักในเงาไฟนีออน
Luna of The Sea825 Vuesแพทย์เซียนเนตรทะลวงแห่งขุนเขา
บุหรี่สองมวน267.7K Vuesแพทย์หญิงตระกูลหลี่ ระบบโอสถพลิกชะตา
เจ้าสำนัก406 Vuesหมอหญิงทะลุมิติ เปิดสำนักแพทย์
เจ้าสำนัก555 Vues
