EP.14 จุดเริ่มต้น 2/2

พบรัก...

" ไงจ้ะพบรัก ไม่ได้เจอกันนานเลยนะได้ข่าวว่าเธอกับเบียร์เลิกกันแล้วหรอดีจังเลย "

คนมาใหม่ที่ถือวิสาสะนั่งลงตรงหน้าฉันโดยไม่ได้รับอนุญาตพูดขึ้น ยัยแซน!!

" แสดงว่าข่าวที่เธอได้มามันเป็นข่าวเก่าแน่ๆเลยแซน "

ฉันพูดพลางยกยิ้มไปด้วย

" อะไร "

คนตรงหน้าขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ฉันกับยัยนี่เราเคยเป็นเพื่อนรักกันตั้งแต่ยังเด็กแต่พอโตขึ้นหน่อยยัยนี่ก็กลายเป็นศัตรูหมายเลขหนึ่งของฉันตั้งแต่ที่เราเรียนอยู่มัธยม เป็นคู่แข่งกันในทุกๆเรื่องและทุกๆอย่างไม่เว้นแม้แต่เรื่องของหัวใจ แล้วฉันก็ชนะนางทุกเรื่อง

" ตอนนี้ฉันกับเบียร์เรากลับมาคบกันแล้วน่ะสิเผื่อเธอยังไม่รู้ "

ฉันพูดยิ้มๆ

" ไม่จริง คนเขาลือกันทั่วว่าเบียร์ตัดใจจากแกได้แล้ว แล้วก็ไม่มีวันกลับไปคบกับผู้หญิที่ไม่เคยเห็นค่าของเขาแน่ๆ "

คนตรงหน้าพูดด้วยสีหน้ามั่นใจ

" งั้นเธอก็คงได้ยินข่าวลือนั้นมาแบบผิดๆแล้วล่ะแซน เพราะตลอดเวลาที่ฉันกับเบียร์เราเลิกกันไปเบียร์ตามฉันตลอดเวลา "

ฉันพูดพลางยกยิ้มอย่างผู้ชนะ

" ฉันจะทำให้เบียร์เลิกกับแก ฉันจะทำให้เบียร์รู้ว่าผู้หญิงอย่างแกไม่มีทางรักเบียร์จริง แล้วเบียร์ก็ไม่ควรเสียเวลากับผู้หญิงอย่างแก "

" ถ้าคิดว่าเธอทำได้ก็ทำไปฉันไม่สนใจหรอก แล้วก็อย่าคิดว่าเบียร์เลิกกับฉันไปแล้วเขาจะรักเธอเพราะเธอไม่ใช่ฉัน "

" มั่นหน้าไปเถอะ คนอย่างแกมันจะต้องแพ้ฉันเหมือนหมาเข้าสักวัน "

" แต่ถ้าแพ้แกเรื่องเบียร์ฉันคิดว่าคงไม่ "

ฉันมองคนตรงหน้าอย่างไม่วางตาเพราะตอนนี้รู้สึกเดือดขึ้นมานิดๆ

" .......... "

" ฉันรู้นะว่าแกรักเบียร์มากแค่ไหน ได้ข่าวว่าแอบรักตั้งแต่เรียนอยู่มัธยมแล้วนิ "

ฉันพูดยิ้มๆด้วยความรู้ทัน ก็นางเคยเป็นเพื่อนรักฉันทำไมฉันจะไม่รู้

" ในเมื่อแกไม่ได้รักเบียร์แกก็ปล่อยเบียร์ไปสิ แกจะทรมานเขาอยู่ทำไม "

" เพราะฉันสนุกไงแซน สนุกมากที่เห็นคนที่อย่างแกต้องแพ้ฉัน สนุกมากที่เห็นแกเป็นบ้าทุกครั้งที่รู้ว่าเบียร์ต้องเสียใจเพราะฉัน "

ฉันพูดให้คนตรงหน้าเดือดเล่นๆด้วยความหมั่นไส้

" นี่แกเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่พบ... "

" แล้วฉันก็สนุกมากที่เห็นแกต้องแพ้ฉันทุกอย่าง แกจะได้รู้ยังไงล่ะว่าความรู้สึกของคนแพ้มันเป็นยังไง ความรู้สึกเจ็บปวดเสียใจที่เห็นคนที่ตัวเองรักไปรักคนอื่น "

" นี่แกยังไม่หายโกรธฉันเรื่องนั้นอีกหรือไง มันนานมาแล้วนะแล้วตอนนี้ไอ้ผู้ชายคนนั้นมันก็แต่งงานมีลูกไปแล้ว แล้วตอนนั้นฉันกับแกก็ยังเด็กมากด้วย "

คนตรงหน้าพูดอย่างเอาเรื่อง

" แกต่างหากที่ไม่หายโกรธฉัน แกตามเอาชนะฉันทุกอย่างแล้วแกก็ตามมาเรียน คอยตามทำอะไรหลายๆอย่างแข่งกับฉันอีก แกทำแบบนี้เพราะแกอยากให้ฉันเสียใจใช่มั้ยล่ะ "

ฉันเถียงบ้าง

" แกต้องบ้าไปแล้วแน่ๆพบ ฉันมาเรียนที่นี่เพราะมันใกล้บ้านฉันแกก็รู้ แล้วที่ฉันเรียนคณะเดียวกันกับแกเพราะบ้านฉันก็ทำธุรกิจหรือแกจะให้ฉันไปเรียนหมอเรียนพยาบาลแล้วมาบริหารงานในบริษัทนี่แกเป็นบ้าหรอ "

" .......... "

คราวนี้เป็นฉันที่ต้องเงียบไป

" ส่วนเรื่องกิจกรรมในมหาลัยก็ฉันเป็นดาวคณะมั้ยฉันก็ต้องทำกิจกรรมเยอะอยู่แล้ว ส่วนแกไม่ได้เป็นอะไรแต่ถูกเชิญให้ทำกิจกรรมบ่อยกว่าฉันจนฉันถูกมองว่าไม่มีความสามารถ ฉันก็ต้องดันตัวเองให้เด่นขึ้นเก่งขึ้นมันผิดตรงไหน ที่ฉันทำไปฉันไม่ได้อยากเอาชนะแกเลยนะ แต่ฉันแค่พูดแซะแกเพราะฉันหมั่นไส้ "

คนตรงหน้าพูดด้วยสีหน้าหงุดหงิดเชิงอธิบาย

" .......... "

" ส่วนเรื่องที่ฉันแย่งผู้ชายที่แกรักไปตั้งแต่มัธยม ฉันจะรู้มั้ยว่าแกแอบชอบเขาก็แกไม่เคยแสดงออกอะไรเลย แล้วตอนนั้นฉันก็แอบชอบเบียร์แกก็รู้ แต่พอฉันรู้ว่าเบียร์แอบชอบแกฉันก็เลยไปคบผู้ชายคนนั้นที่แกแอบชอบ เพราะหวังว่าจะให้เบียร์ไปสารภาพรักกับแก "

" .......... "

" แล้วตอนที่ฉันกับเขาเลิกกันก็เพราะฉันรู้ว่าเขาแอบชอบแกแต่เขาไม่กล้าบอก เขาก็เลยมาคบกับฉันแทนเพื่อนจะได้อยู่ใกล้แก ฉันก็เลยตัดสินใจเลิกกับเขา แต่ทุกอย่างมันก็มั่วไปหมดจนมาถึงทุกวันนี้ "

คนตรงหน้่าพูดจบก็ถอนหายใจออกมายาวๆ

" แก พูดจริงหรอแซน "

ฉันถามกลับอึ้งๆ

" แกเป็นเพื่อนฉันตั้งแต่อนุบาลนะพบฉันกับแกคบกันมากี่ปี แกคิดว่าฉันจะทำร้ายแกหรอถ้าไม่รวมกับตอนอยู่มหาลัยน่ะนะ อันนั้นหมั่นไส้แกจริงฉันยอมรับ "

" แล้วแกมาบอกฉันตอนนี้ทำไม ทำไมแกไม่อธิบายให้ฉันเข้าใจตั้งแต่แรก "

ฉันว่า

" ก็แล้วแกเคยฟังใครที่ไหน แถมตอนนี้แกก็มาทำให้ผู้ชายที่ฉันแอบชอบต้องเสียใจอีก "

คนตรงหน้าพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

" แกจะมาเอาเบียร์คืนว่างั้น "

" ใช่ "

ตอบอย่างมั่นใจ

" งั้นแกก็เอาไปเถอะ "

ฉันตอบแบบไม่ได้คิดอะไร

" ประโยคเมื่อกี้ดูแววตาแกหวั่นไหวดีเนอะ "

คนตรงหน้าพูดยิ้มๆ

" แกจะเอายังไง "

ฉันถามกลับพลางถอนหายใจยาวๆเพราะเริ่มเบื่อที่จะคุยแล้ว ในเมื่อรู้ว่าอะไรเป็นอะไรก็พอจบ

" ถ้าครั้งนี้ที่แกกับเบียร์กลับไปคบกันเพราะแกรักเบียร์จริงๆฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกนะพบ แกอยากรักก็รักไป "

" แล้วแกล่ะ "

" ตอนนี้ฉันมีเสี่ยเลี้ยงถ้าเขาจับได้ว่าฉันมีผู้ชายฉันก็ตายน่ะสิ "

คนตรงหน้าพูดติดตลก กลายเป็นว่าตอนนี้เราสองคนนั่งคุยกันไปแซะกันไป

" บ้านแกก็รวยจะมีเสี่ยเลี้ยงเพื่อ... "

" พ่อฉันกำลังจะล้มละลาย ส่วนเสี่ยคนนี้เขารู้จักพ่อฉันแล้วเขาก็สนใจฉัน แล้วฉันก็รักความสบายชอบการเอาอกเอาใจแกก็รู้ "

" แกก็เลยเสนอตัวให้เขา "

ฉันว่า

" นี่ตรงไปย่ะ ฉันแค่ทำเหมือนสนใจเขากลับแล้วเขาก็ติดกับฉันจนต้องมาช่วยใช้หนี้ที่บ้านแล้วก็เลี้ยงฉันจนถึงทุกวันนี้ไง

"

คนตรงหน้ารีบแก้ตัวแต่ฉันว่าที่ฉันพูดไปเมื่อกี้มันดูดีกว่านะ

" แล้วแกมาที่นี่ได้ไง "

ฉันถาม

" มารอเสี่ย ฉันจะบินไปต่างประเทศไปดูที่เรียนต่อน่ะเลยนัดมาที่นี่เพราะอยากส่องผู้ชายแถวนี้ เห็นแกพอดีเลยเดินมาแซะ "

" อืม "

" ว่าแต่แกรักเบียร์แล้วใช่มั้ย "

คนตรงหน้าถามพลางหรี่ตามมอง

" อืม "

" แกตอบฉันดีๆได้มั้ย "

" รักแล้ว "

" แน่ใจ "

" แน่สิ "

" เมื่อกี้แกยังบอกให้ฉันเอาเขาไปอยู่เลย "

ถามเยอะจริง ดีแล้วแหละที่เลิกคบนาง

" ก็คิดว่าจะเป็นการไถ่โทษที่เข้าใจแกผิดไง "

" งั้นไถ่โทษด้วยการรักกันนานๆได้ป่าวล่ะ "

คนตรงหน้าพูดติดตลก

" เออน่ารู้แล้ว แกจะไปไหนก็ไปวันนี้ฉันมากินข้าวกับเบียร์ "

ฉันรีบไล่พลางมองหน้าคนที่บอกว่าจะไปห้องน้ำแต่ก็ยังไม่โผล่หัวมาสักที

" ไปก็ได้ ฉันก็ไม่อยากอยู่นักหรอกเห็นภาพแล้วเจ็บใจ "

" แกจะไปต่างประเทศก็เดินทางดีๆล่ะ "

" ไว้ฉันจะโทรหาแกแล้วกันเผื่อวันไหนอยากจะทะเลาะกับแกอีก "