EP 2 ฐานะอะไร

EP 2

 ฐานะอะไร

........................................

หมับ

สวบสาบ

"วันนี้ก็จะไม่ค้างกับพี่หรอโซ่ (◕‿◕❀) " เสียงหวานเอ่ยขึ้นในขณะใช้แขนเรียวทั้งสองข้างโอบกอดรอบเอวหนาของชายหนุ่มร่างสูงที่กำลังหยิบกางเกงยีนราคาแพงขึ้นมาสวมใส่

"ผมมีนัดกับเพื่อน"

"...................." ปากอมชมพูน่าจูบของลินดาคว่ำลงทันที เมื่อหนุ่มวิศวะตอบกลับเธอด้วยท่าทางเย็นชาเหมือนอย่างเคย และ ถึงแม้จะไม่พอใจ แต่ทว่าเธอกลับไม่กล้าทำตัวงี่เง่ากับคนในอ้อมแขนเลยสักนิด ซึ่งเธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเธอถึงกลายเป็นคนแบบนี้ไปได้ เธอที่ทั้งสวยเลิศ เชิด และ หยิ่งกับคนอื่นเสมอ แต่ทว่าพออยู่ต่อหน้าผู้ชายคนนี้กลับเอาแต่ทำตัวหงอราวกับหมาน้อยที่กลัวเจ้าของไม่รัก ทั้ง ๆ ที่ผู้ชายคนนี้แสนเย็นชา และ ปากร้าย ไม่เคยพูดจาอ่อนหวานเอาใจ แต่ทว่าเธอก็ยอม เธอยอมเขาอย่างที่ไม่เคยยอมให้ใครมาก่อน เธอเองก็อยากจะรู้ว่าอะไรทำให้เธอยอม และ ปรารถนาในตัวของโซ่ ชายหนุ่มที่เด็กกว่าเธอสองปีขนาดนี้

ฟึบ

มือหนาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดของวิศวะหนุ่มแกะมือบางของลินดาออกจากเอวสอบของตัวเอง ก่อนจะสวมกางเกงต่อด้วยท่าทางแสนเย็นชาโดยไม่หันมองลินดาเลยสักนิดว่ากำลังน้อยใจแค่ไหน

"คนใจร้าย" ลินดาบ่นพึมพำเสียงเบาด้วยท่าทางน้อยอกน้อยใจ ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นนั่งบนเตียงนุ่มในสภาพผมเผ้ากระเซอะกระเซิง ร่างกายเปลือยเปล่าล่อนจ้อน แต่ทว่ากลับดูเซ็กซี่เหลือเกิน ตามร่างกายขาวอมชมพูตอนนี้เต็มไปด้วยรอยดูดเม้ม และ รอยฟันของวิศวะหนุ่มจอมเย็นชาที่กำลังสวมเสื้อผ้าอยู่ ทั้ง ๆ ที่เธอเคยบอกแล้วว่าอย่าทำร่องรอยลงบนตัวเธอ แต่เขากลับไม่เคยฟังเลยสักครั้ง และ ทั้ง ๆ ที่เขามักจะกอดรัดเธอด้วยความร้อนแรงอยู่เสมอ แต่กลับทำตัวเย็นชาอยู่ตลอด นั่นทำให้เธอไม่เข้าใจเลยจริง ๆ เธอไม่เข้าใจว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ หรือ รู้สึกอะไรกับเธอกันแน่ แต่ทว่าถึงแม้อยากจะรู้แค่ไหน แต่ก็ไม่กล้าถามออกไปเพราะกลัวคำตอบของอีกฝ่าย เธอกลัวว่าเขาจะบอกว่าไม่รัก และ ไม่ต้องการเธอ ถึงแม้เธอจะไม่รู้ว่าเขาคิดยังไง แต่เธอรู้หัวใจตัวเอง ว่าเธอรักโซ่มากเหลือเกิน มากจนยอมได้ทุกอย่างเพื่อไม่ให้เสียเขาไป

"ผมไปแล้วนะ" วิศวะหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบเตรียมเดินออกจากห้อง แต่ทว่าเสียงหวานของลินดากลับขัดขึ้น

"พี่ไปด้วยไม่ได้หรอโซ่" ลินดารีบพูดแทรกขึ้นทันทีด้วยท่าทางกระตือรือร้น ก่อนที่ร่างสูงจะเดินออกจากห้องไป เธออยากจะเข้าไปอยู่ในชีวิตของผู้ชายคนนี้เหลือเกิน แต่ทว่าเขาก็เอาแต่กีดกันเธออยู่เสมอ จนเธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนนอก และ แทบไม่รู้จักเขาเลย เขาทำเหมือนความสัมพันธ์ระหว่างกันที่มีเป็นเพียงแค่คู่นอนเท่านั้น

"ไปด้วยงั้นหรอ?" วิศวะหนุ่มที่หันหลังเตรียมเดินออกเหลียวหลังมามองร่างบางบนเตียงเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงธรรมดา แต่ทว่ากลับทำเอาคนฟังปวดหนึบไปทั้งใจ

"ได้สิ.....แต่พี่จะไปกับผมในฐานะอะไรล่ะ"

"...................."

สิ้นเสียงทุ้มภายในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบงันทันที ทั้ง ๆ ที่เขาก็รู้ดีอยู่แล้วว่าลินได้ไม่สามารถตอบคำถามนี้ของเขาได้ เพราะเขาไม่เคยให้สถานะกับเธอเลยไม่ว่าจะอะไรก็ตาม

ตึก ตึก.....แกร๊ก ปึง!

ซึ่งพอชายหนุ่มไม่ได้คำตอบอะไรจากลินดาที่นิ่งไปราวกับรูปปั้น เขาก็เดินออกจากห้องไปทันที เหลือทิ้งไว้เพียงร่างบางที่ค่อย ๆ ทรุดตัวนอนลงบนเตียงนุ่มอย่างอ่อนแรง

"ฮึก.....อึก ฮึก....." แผ่นหลังเล็กสั่นไหวรุนแรง ก่อนจะค่อย ๆ ปล่อยเสียงสะอื้นออกมาเบา ๆ ตอนนี้หัวใจของหญิงสาวเหมือนกำลังจะสลายไปเสียให้ได้หลังจากได้ฟังคำพูดใจร้ายของคนที่เธอรัก แต่ทว่าเขากลับไม่ได้รักเธอ

"ฮึก ๆ ทำไมโซ่ถึงได้ใจร้ายกับพี่ขนาดนี้"

........................................

เพิ่มลงคลัง+คอมเมนต์+ไลค์

= กำลังใจ(◕‿< ❀ )