3 : คุณค่าของหัวใจ

           สามเดือนต่อมาท่ามกลางความหรูหราของร้านรวงตลอดสองฝั่งถนนเมดิสัน สวรรค์นักช้อปของบรรดาสาวๆ กระเป๋าหนัก อันนาในโค้ตสีทึมเดินผ่านฝูงชน ก้าวเข้ามาหยุดยืนยังมุมหนึ่งบนโค้งถนน จุดนั้นตรงกับวินโดว์ดิสเพลย์หน้าร้านเมลานีพอดี สินค้าเด็ดของแบรนด์นี้คือชุดราตรีและชุดวิวาห์สุดหรูสนนราคาแพงระยับ แม้แต่เดรสออกงานกลางวันที่สวมอยู่บนตัวหุ่น ตัวเลขที่ปรากฏบนป้ายยังทำเอาเธอแทบช็อก เพราะเงินจำนวนนั้น สามารถทำให้ชีวิตอันนาสุขสบายไปได้หลายเดือน

           ชุดหลังกรอบกระจกตัดเย็บอย่างประณีต แลดูสง่างาม ว่ากันว่าเสื้อร้านนี้สามารถเนรมิตผู้หญิงธรรมดาๆ ให้กลายเป็นเจ้าหญิงได้อย่างสบายๆ

และอันนาเองก็ใฝ่ฝันเหลือเกินที่จะได้สวมใส่ชุดสวยๆ พวกนั้น สักครั้ง...แต่ครั้นพอเห็นเงาตัวเองที่สะท้อนกลับมาในกระจก เธอก็ได้แต่ส่ายหน้าตัดใจ แล้วข้ามถนนจากไป...

           ไม่นานร่างบางก็มาหยุดยืนยังหน้าร้านบาร์ตบาร์ ซึ่งเป็นคาเฟ่ขายอาหารเล็กๆ สถานที่ทำงานพิเศษของเธอจนถึงช่วงเปิดเทอม ร้านนี้ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามห้องเสื้อเมลานีพอดี สภาพเก่าซอมซ่อของมัน ทำลายทัศนียภาพความหรูหราของเมดิสันอเวนิวได้อย่างร้ายกาจ

บาร์ตถือเป็นเจ้าของร้านจอมเฮี้ยบ ที่มีดีกรีความเขี้ยวเป็นอันดับหนึ่งของนิวยอร์ก โดยเฉพาะกับสาวเสิร์ฟลูกครึ่งเอเชียอย่างเธอด้วยแล้ว เขายิ่งกระเหี้ยนกระหือรืออยากหาเรื่องหักค่าแรงให้ได้ทุกเหรียญ

           “ไงจ้ะอันนา มาสายนะวันนี้” มาดามอามาเรีย สตรีวัยกลางคน ใบหน้าอ่อนกว่าวัย แต่งกายด้วยเสื้อผ้าหรูหราแลดูเป็นชนชั้นสูงทุกกระเบียดนิ้วซึ่งเป็นแขกประจำของที่นี่ และชอบการบริการของเธอเป็นพิเศษกล่าวทักทายขึ้น เมื่อเห็นหญิงสาวเดินผ่านประตูเข้ามา

เธอยิ้มให้อีกฝ่ายด้วยความนอบน้อม แต่บังเอิญมองผ่านไปเห็นสายตาดุๆ ของบาร์ตที่นั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์เก็บเงินเสียก่อน จึงต้องรีบจ้ำอ้าวเข้าไปเปลี่ยนเครื่องแบบให้เร็วที่สุด ก่อนกลับออกมาใหม่พร้อมชามินต์ตามออเดอร์ของมาดาม

           “ครั้งแรกที่ได้พบคุณจนถึงตอนนี้ ฉันยังสงสัยเหมือนเดิมว่าคุณเข้าร้านผิด” อันนาเย้า ใบหน้าอ่อนเยาว์ที่ถูกแว่นบดบังไปเกือบครึ่งของเธอเปื้อนรอยยิ้ม ซึ่งเป็นจริงตามนั้น มาดามอามาเรียมีบางอย่างที่ทำให้เธอนึกถึงผู้คนที่เพิ่งเดินผ่านมาแถวหน้าร้านเมลานี แม้แต่แบบเสื้อที่อีกฝ่ายสวมใส่ หญิงสาวแทบฟันธงได้ว่าต้องออกมาจากร้านนั้นแน่ๆ

           “ฉันดูไม่เข้ากับร้านรูหนูของบาร์ตขนาดนั้นเลยเชียวเหรอ แต่ฉันก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้มาที่นี่นะ” อีกฝ่ายมองสาวเสิร์ฟตรงหน้าด้วยสายตาเอ็นดู

ระหว่างที่อามาเรียกำลังยกชาขึ้นจิบ ส่วนอันนาก็เลื่อนจานสโคนให้เธอ  อยู่ดีๆ แขกในร้านก็เริ่มมีอาการผิดปกติ ทุกคนต่างพากันชะเง้อคอมองออกไปนอกหน้าต่าง เฝ้าดูเหตุการณ์ความชุลมุนวุ่นวายจากด้านนอกที่จู่ๆ ก็เกิดขึ้นหน้าร้านเมลานี

กองทัพนักข่าวหลายสำนัก ที่ไม่รู้มาตั้งแต่เมื่อไร อยู่ๆ ก็กรูกันเข้าไปรุมสัมภาษณ์คนดังสาวสวยที่เพิ่งก้าวลงมาจากรถ หลายคนในร้านอยากรู้ว่าเธอเป็นใคร รวมทั้งมาดามอามาเรียและอันนาด้วย ป้ามาร์ แม่ครัวของร้านที่ยืนอยู่ใกล้ๆ จึงสงเคราะห์ช่วยเปิดโทรทัศน์ที่ตอนนี้กำลังมีการถ่ายทอดสดให้

           “นักข่าวคงตามสัมภาษณ์คนดังที่มาสอยชุดเมลานีไปประดับบารมีเหมือนเคยล่ะมั้ง ช่องนี้เป็นเจ้าประจำที่ชอบทำข่าวละแวกนี้” ทันทีที่อีกฝ่ายพูดจบ นักข่าวในจอก็ยิงคำถามใส่สาวสวยผิวสีน้ำผึ้งพอดี

           “มิสคาลิฟาห์คะ การเดินทางมาเยือนนิวยอร์กของคุณครั้งนี้เป็นการบอกใบ้ให้สมาคมโลกรับรู้ว่าอัลซาริบาห์ภายใต้การนำของท่านประธานาธิบดีอีแวนส์บิดาคุณ จะดำเนินนโยบายเปิดสัมพันธ์กับนานาประเทศมากขึ้นอย่างนั้นใช่หรือไม่คะ” นักข่าวท้องถิ่นไหวพริบดีคนหนึ่งที่ชิงเข้าถึงตัวเป้าหมายก่อน รีบเปิดประเด็น ด้านทายาทสาวคนดังของประธานาธิบดีแห่งอัลซาริบาห์จึงยิ้มในหน้า อัลซาริบาห์ของเธอถือเป็นหนึ่งในประเทศสมาชิกกลุ่มผู้ผลิตน้ำมันรายใหญ่ที่สุดของโลก คนส่วนใหญ่จึงให้ความสนใจ

อันนาเฝ้ามองภาพจากจอด้วยความสนใจ ส่วนมาดามอามาเรียเพียงแต่ยกยิ้มส่ายหน้าเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นใคร

           “ความจริง ฉันมาที่นี่เพราะติดใจชุดเมลานีมากกว่าสนใจเรื่องอื่นนะคะ ส่วนนโยบายระดับประเทศที่พวกคุณถามถึง เป็นเรื่องเกินความสามารถที่ฉันจะให้คำตอบแทนคุณพ่อได้” จบคำพูดของเธอ ทำเอาพวกนักข่าวผิดหวังไปตามๆ กัน แต่คนอย่างคาลิฟาห์มีหรือจะยอมปล่อยให้ตัวเองหมดความน่าสนใจลงง่ายๆ เพราะทันทีที่เธอพูดคำต่อมาว่า “แต่...” สาวสวยเจ้าของดวงตากลมโตสีแชมเปญ และรอยยิ้มทรงเสน่ห์ ก็สามารถเรียกความสนใจจากทุกคนกลับคืนมาได้ในทันที โดยเฉพาะคราวนี้พวกนักข่าวยิ่งคาดหวังในคำตอบของเธอมากขึ้นกว่าเดิม

           คาลิฟาห์ชอบแบบนั้น ชอบเห็นทุกคนต้องทรมาน แล้วคุกเข่าร้องขอความเมตตาจากเธอ!

           เมื่อทุกอย่างเป็นไปตามประสงค์ เธอก็ยอมเปิดปากอีกครั้ง “ในความเห็นของฉัน ฉันว่าคุณพ่อคงอยากพัฒนาอัลซาริบาห์ให้มีความเป็นสากลทัดเทียมประเทศอื่น โดยเฉพาะคูฮาร์ประเทศผู้นำแห่งวงการน้ำมัน เรายิ่งอยากเจริญสัมพันธไมตรีด้วยในทุกทาง” พูดจบเธอก็โปรยยิ้มหวานเป็นการตบท้าย จนหลายคนต่างร้องอื้อหือเพราะหลงเสน่ห์เธอ และพอใจในคำตอบไปตามๆ กัน จากคำสัมภาษณ์แฝงนัยของคาลิฟาห์นั้น ก็เท่ากับเป็นการตอกย้ำข่าวลือที่ว่า อัลซาริบาห์และคูฮาร์ กำลังจะเกี่ยวดองเป็นทองแผ่นเดียวกันไม่วันใดก็วันหนึ่ง

เพราะทั้งสองต่างก็มีคลื่นลูกใหม่ที่น่าจับตามองด้วยกันทั้งคู่ ไม่ว่าจะเป็นคาลิฟาห์ หรือเจ้าชายนอกบัลลังก์ผู้กุมอำนาจทางธุรกิจกว่าห้าสิบเปอร์เซ็นต์ของประเทศไว้ในกำมืออย่าง เจ้าชายราล์ฟ ราฟาเอล อัลอัชรี

อันนามองความเพียบพร้อมของคาลิฟาห์ด้วยสายตาชื่นชม เธออยากสวยเฉลียวฉลาดเต็มเปี่ยมไปด้วยมั่นใจเหมือนอย่างผู้หญิง  คนนั้น เจ้าของดวงตาสีอำพันภายใต้กรอบแว่นจึงต้องระบายลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน ก้มลงมองยูนิฟอร์มสาวเสิร์ฟที่แสนตลกของตนเองแล้วยิ้มขื่น

           “ลูกเป็ดขี้เหร่เวลามองเห็นหงส์ขาวแล้วมีความรู้สึกแบบนี้เองสินะ” อันนาพึมพำอย่างไม่คิดจริงจังอะไรนัก มือบางเช็ดกระจกหน้าต่างร้านไปด้วย มาดามอามาเรียซึ่งนั่งอยู่ใกล้ๆ ได้ยินแล้วอดขัดใจไม่ได้

           “รูปลักษณ์ภายนอก ไม่ได้เป็นตัววัดคุณค่าของคนหรอกนะ จิตใจที่ดีงามต่างหากล่ะอันนา คือสิ่งที่เธอควรให้ความสำคัญ” อีกฝ่ายเอ่ยขึ้นลอยๆ ทั้งๆ ที่อยากมีเวลาพูดคุยกับเด็กสาวมากกว่านี้ แต่ติดที่คนขับรถของเธอไปรับของตามคำสั่งมาให้เรียบร้อยแล้ว จึงเป็นอันว่าที่มาดามอามาเรียพอจะทำได้คือเอื้อมมือไปตบไหล่ให้กำลังใจหญิงสาว ก่อนจ่ายค่าเครื่องดื่ม แล้วทิปให้หนักๆ  รู้สึกติดใจความใสซื่อบริสุทธิ์ของอีกฝ่าย และเอ็นดูอันนาที่เป็นเด็กขยันขันแข็ง มีน้ำใจ

“เธอมีค่ามากกว่าคนอื่นได้ด้วยหัวใจที่ดีงามของเธอนะอันนา” ก่อนก้าวจากไป ไม่วายผู้สูงวัยกว่ายังหันมาบอกยิ้มๆ และอันนาก็ถอนหายใจก่อนพยักหน้ารับ

ชั่วขณะหนึ่ง ความใจดีของมาดามอามาเรียทำให้เธอเกิดนึกถึงมิตรภาพที่งดงามของราล์ฟขึ้นมา ทั้งสองคนมีแววตาบางอย่างคล้ายกัน ซึ่งมันทำให้เธอรู้สึกอบอุ่น