4 : อาณาจักรในฝัน

แต่หญิงสาวก็มีเวลารำลึกถึงเรื่องนั้นได้ไม่นาน หลังเหตุการณ์ภายในร้านสงบลง บาร์ตจอมหน้าเลือดก็ตวาดใส่หูเธออีก

           “มัวแต่ยืนเหม่ออยู่นั่นล่ะเอลล่า[1] ยังไงนั่นก็ไม่ใช่นางฟ้าใจดีที่จะชุบตัวเธอให้กลายเป็นซินเดอเรลลาขึ้นมาได้หรอก รีบกลับเข้าไปช่วยงานมาร์ที่หลังร้านเลยไป เห็นมั้ยว่าสาวเสิร์ฟคนอื่นไม่มีใครขี้เกียจหาเรื่องอู้งานคุยกับลูกค้าเหมือนอย่างเธอสักคน” ขณะตำหนิก็กวาดสายตาดูถูกมองตามหลังหญิงสาวไปตลอดทาง บรรยากาศเช่นนั้นจึงยิ่งทำให้อันนารู้สึกเหนื่อย...

           “ปีสุดท้ายแล้วไม่ใช่เหรอเอลล่า อดทนหน่อยแล้วกันนะ” มาร์ตบบ่าปลอบใจก่อนยื่นชามสกปรกให้เธอนำไปล้าง หญิงสาวเองก็ได้แต่ยิ้มรับอย่างฝืดฝืน แว่นกรอบกระของเธอดูพร่ามัวไปหมดเมื่อมองไม่เห็นอนาคตของตัวเอง

           ค่าแรงที่นี่ แม้เก็บหอมรอมริบแล้วจะเพียงพอเป็นค่าเทอมพอดี แต่ค่าเช่าห้องก็ยังขาดไปอีกกว่าครึ่ง สมแล้วที่คนพวกนี้จะเห็นเธอเป็นได้แค่สาวใช้เอลล่าที่ไม่มีวันได้ลืมตาอ้าปากขึ้นมาวางท่วงท่างดงามอย่างใคร

คิดอย่างปลงๆ แล้วอันนาก็กลั้นใจทำงานในหน้าที่ตัวเองต่อ กว่าจะถึงเวลาเลิกงานเข็มนาฬิกาก็ก้าวย่างเข้าสู่วันใหม่ สิ่งเดียวที่ได้จากวันนี้ ก็เหมือนกับทุกวันตลอดระยะเวลากว่าสามเดือนที่เธอกลับมาจมปลักอยู่ที่นี่ นั่นคือความอ่อนล้า สิ้นหวัง พร้อมทั้งหมดศรัทธาต่อค่าความเป็นคนของตัวเอง...อีกทั้งเรื่องเรียน ก็ยังไม่รู้ว่าจะมีทุนรอนส่งเสียตนเองไปได้ถึงเมื่อไร ทั้งๆ ที่ปีนี้เป็นปีสุดท้าย

              เคร้ง! เสียงกระป๋องโคล่าที่ว่างเปล่ากลิ้งไปตามพื้นถนนเฉอะแฉะภายในซอยเปลี่ยวย่านควีนส์ เป็นเหตุให้ฝูงนกพิราบสีเทาที่กำลังจิกกินเศษขนมปังบนพื้นแตกฮือพากันบินหนีไป อันนาเดินเข้าซอยมาด้วยหัวใจห่อเหี่ยว ก่อนกระชับเป้บนบ่าพร้อมกับปีนขึ้นไปตามโครงเหล็กของบันไดหนีไฟอย่างคล่องแคล่ว ห้องเช่าที่เธออยู่เป็นตึกก่ออิฐสีน้ำตาลเก่าแก่ แม้ค่าเช่าจะถูกแต่หญิงสาวก็มักจะค้างค่าเช่าเจ้าของห้องอยู่เสมอๆ

           “ไง หมดสภาพมาเชียวนะอันนา” โจนส์ เพื่อนซี้ผิวสีที่อุตส่าห์หอบสมุดเลกเชอร์วิชากฎหมายมารอเธอที่ห้องนานแล้วเพราะมีกุญแจสำรองอีกดอก กล่าวทักทายผู้มาใหม่โดยที่สายตาไม่ยอมละไปจากภาพคอนเสิร์ตของนักร้องบอยแบนด์สุดโปรดในจอสี่เหลี่ยม

           “ขอบใจมากนะโจนส์ คืนนี้ค้างด้วยกันมั้ย” หญิงสาวปลดเป้ออกจากบ่า ก่อนถอดเสื้อโค้ตออก แล้วก้มตัวลงคลายปมเชือกผูกรองเท้า จากนั้นก็ทิ้งตัวลงนอนแผ่หราบนโซฟาตัวโปรด หากขาดเพื่อนดีๆ อย่างโจนส์ หลายอย่างในชีวิตเธอคงยุ่งเหยิง และย่ำแย่กว่านี้มาก

           “ก็ดีเหมือนกัน ไหนๆ พรุ่งนี้ก็วันหยุดแล้วนี่ เราจะได้ไปหาอะไรทำแก้เซ็งกัน” คนพูดยังคงจ้องเขม็งไปยังภาพเคลื่อนไหวของนักร้องหนุ่มเจ้าสำอาง แต่อันนาเหนื่อยเกินกว่าจะนึกถึงภาพความสนุกสนานของวันพรุ่งนี้ได้

ดวงตากลมโตปิดเปลือกตาลงช้าๆ กะจะพักสายตาชั่วครู่ แต่แล้วอยู่ๆ แม่เพื่อนสนิทก็โพล่งขึ้นมาอย่างหัวเสีย เสียงสบถด้วยความขัดใจนั้นทำให้อันนาต้องตัดใจลุกขึ้นมาดูว่ามีเรื่องอะไร

           “อะไรโจนส์ เป็นอะไร” อันนาเขย่าแขนอีกฝ่าย แต่พอได้ฟังคำตอบ เธอก็กลอกตามองบน

           “ก็ทีวีนี่น่ะสิ อยู่ดีๆ สถานีก็ดันตัดภาพข่าวแทรกเข้ากลางรายการ เสียอารมณ์ชะมัด” โจนส์แทบอยากปาหมอนทิ้ง อันนาเลยเลื่อนสายตาไปยังหน้าจอสี่เหลี่ยม แต่ทันทีที่เธอฟังพาดหัวข่าวจบ แทนที่จะหัวเสียไปกับเพื่อน อันนากลับรีบเอื้อมมือไปหยิบรีโมทมาเร่งเสียงแทน

              “ทั้งโลกกำลังจับตามองไปยัง ‘มหานครคูฮาร์’ อาณาจักรมั่งคั่งท่ามกลางผืนทรายสีกุหลาบ สถานที่ที่บรรดาเซเลบคนดังจากทั่วทุกมุมโลก กำลังเตรียมตัวตบเท้าเข้าร่วมงาน” จากนั้นโทรทัศน์ก็เผยให้ทั้งสองได้เห็นถึงความงดงามแปลกตาของผืนทรายสีชมพูที่ถูกฉาบทาไว้ด้วยลำแสงสีทองของดวงอาทิตย์ในยามรุ่งอรุณ อันนาจับจ้องเนินทรายรูปพระจันทร์เสี้ยวที่มองเผินๆ คล้ายระลอกคลื่นในทะเลด้วยตาที่ไม่กะพริบ ในใจระลึกได้ถึงตำนานดวงจันทร์ที่เคยได้ยินมาจากราล์ฟ ชายหนุ่มในความทรงจำที่ป่านนี้เธอก็ยังคงคิดถึง

           ‘นี่เอง เนินจันทร์เสี้ยว ที่เกิดจากเทพธิดากุหลาบบนดวงจันทร์สยายผม’ หญิงสาวยิ้มอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง ขณะเดียวกันก็ต้องอ้าปากค้าง เมื่อได้เห็นความงามของโอเอซิสอาเคเซียห์อันลือลั่น ทิวแถวต้นปาล์มสูงชะลูดทอดตัวยาวไปไกลจรดเนินเขา ท่ามกลางท้องทุ่งหญ้าที่กำลังสะบัดยอดพลิ้วไหว ถัดไปไม่ไกลมีธารน้ำสีมรกตซึ่งถูกขนาบไว้ด้วยโตรกผาหิน รวมทั้งดงดอกกุหลาบป่าหลากสีสันที่พากันแบ่งบานต้อนรับแสงแรกแห่งอรุณ

“กลางทะเลทรายมีทุ่งหญ้า ธารน้ำสีมรกต และดอกกุหลาบป่าเกิดขึ้นแบบนี้ได้ด้วยเหรอโจนส์” อันนาถามเสียงเบาหวิว และดูเหมือนว่าอีกฝ่ายก็กำลังเคลิ้มไปกับความงามเหล่านั้นด้วยเหมือนกัน

           “เขาว่ากันว่าที่โอเอซิสกลางทะเลทราย อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น ในเมื่อที่นั่นมีทั้งน้ำ และความอุดมสมบูรณ์ ฉันเคยได้ยินบรรณารักษ์ห้องสมุดคุยกันว่า ทะเลทรายทั่วโลกไม่ว่าจะเป็นโมเฮฟ(Sonora-Mojave Desert ^[2]) หรือซาฮารา สวยไม่ถึงครึ่งของทะเลทรายในเขตโอเอซิสอาเคเซียห์ที่คูฮาร์เลย เม็ดทรายที่นั่นมีสีกุหลาบ ส่องประกายแวววาวราวกับอัญมณี  แถมยังเป็นต้นกำเนิดธารน้ำสายใหญ่ที่ไหลออกมาจากปล่องหินใต้ดินอีก ที่นั่นน้ำไม่มีวันแห้ง เหตุนี้จึงถูกขนานนามให้ว่าเป็นดินแดนแห่งสรวงสวรรค์ในตำนาน”

           ฟังคำตอบแล้วเจ้าของดวงตาคู่งามในกรอบแว่นก็ได้แต่ยิ้มกริ่ม จากนั้นทั้งคู่ก็ถูกดึงดูดให้กลับมาสู่การรายงานข่าวต่อ

“เจ้าชายนอกบัลลังก์ ราล์ฟ ราฟาเอล อัลอัชรี อภิมหาเศรษฐีรูปหล่อขวัญใจสาวๆ ทั่วโลก ได้สร้างอาณาจักรธุรกิจแห่งใหม่ขึ้นที่นี่ โอเอซิสที่ซุกซ่อนทรัพยากรล้ำค่า ทั้งน้ำมันดิบและเหมืองเพชรน้ำงามเอาไว้ ซึ่งในขณะที่กล้องกำลังจับภาพอยู่นี้ก็คือ กลุ่มแท่นขุดเจาะน้ำมันขนาดใหญ่พร้อมด้วยท่อส่งสายตรงมุ่งหน้าสู่ท่าเรืออัลเดย์จัฟฟา ศูนย์กลางตลาดค้าน้ำมันระดับโลกแห่งใหม่ ตบท้ายด้วยไฮไลท์ของงานที่ราฟาเอลพาเลซ คฤหาสน์สุดหรูมูลค่ากว่าหมื่นล้านเหรียญ ที่จะใช้รองรับบรรดาแขกวีไอพีจากทั่วทุกมุมโลก ซึ่งได้รับเชิญให้มาร่วมงานฉลองเปิดอาณาจักรแห่งใหม่ของเขาที่กำลังจะจัดขึ้นในเร็ววันนี้” สิ้นสุดเสียงผู้ประกาศ ภาพจากกล้องมุมสูงก็เผยให้ผู้ชมได้เห็นถึงความยิ่งใหญ่อลังการของพระราชวังสไตล์มัวริสผสานความเป็นไบเซนไทน์แบบร่วมสมัยที่แวดล้อมไปด้วยสิ่งก่อสร้างน้อยใหญ่โดยรอบอีกครั้ง 

           “ใครได้เป็นหวานใจอีตานี่คงยิ่งกว่าซินเดอเรลลากลับชาติมาเกิดเสียอีก” โจนส์พูดทั้งๆ ที่นัยน์ตายังไม่ยอมละไปจากภาพข่าวจวบจนวินาทีสุดท้าย โดยเฉพาะภาพสนามแข่งฟอร์มูล่าวันซึ่งถือเป็นส่วนหนึ่งของที่นั่นยังทำเอาเจ้าตัวประหลาดใจไม่หาย

           “อยากจะยลโฉมจริงๆ ว่าหน้าตาเป็นยังไง บอกตามตรงนะ บรรดาเจ้าชายอาหรับที่เขาว่าหล่อกัน เอาเข้าจริงฉันเห็นหน้าบานปากหนาหนวดเฟิ้มแทบทุกคน เสียดายจัง รอยเตอร์สน่าจะถ่ายหน้าราล์ฟให้เห็นชัดๆ ซักแว้บก็ยังดี” โจนส์บ่นต่อ โดยไม่สังเกตเลยว่าอันนาปลีกตัวเดินเข้าห้องส่วนตัวไปเงียบๆ

           ‘ชื่อราล์ฟและคูฮาร์ ทำให้หัวใจดวงน้อยของเธอเต้นแรงอีกครั้ง’

เมื่อได้เข้ามาอยู่ตามลำพัง สิ่งของเพียงชิ้นเดียวที่ทำให้หญิงสาวมีกำลังใจต่อสู้กับเรื่องแย่ๆ บนโลกใบนี้ก็ถูกหยิบออกมาจากกล่องเล็กๆ ข้างหัวเตียง

              เจ้าเรนเดียร์ตัวน้อยของราล์ฟ! แม้จะผ่านมาสามเดือนแล้ว แต่มันยังคงอยู่ในสภาพดีเมื่อเธอหล่อไว้ในแท่งเรซินใสทอประกายสีรุ้ง กวางน้อยตัวนี้ยังคงน่ารักน่าเอ็นดูสำหรับเธอไม่เปลี่ยน

           “ราล์ฟ วันนี้ฉันได้ยินชื่อดินแดนที่คุณเคยพูดถึงสองครั้งแล้วนะ จากคาลิฟาห์ให้สัมภาษณ์ และจากรายการข่าวที่เพิ่งจบไปเมื่อครู่     แต่นั่นไม่สำคัญ ฉัน...แค่อยากรู้ว่าเมื่อไรที่เราจะได้พบกันซะที” อันนาถามเสียงแผ่ว พร้อมกับกอดของสำคัญชิ้นนั้นไว้แนบอก

 ‘ไม่ว่าอย่างไร เธอก็จะรอจนกว่าวันนั้นจะมาถึง’ ส่วนลึกในหัวใจบอกกับตัวเอง

[1] Ella ชื่อนางเอกในเทพนิยายซินเดอเรลลา  ฉบับ ชาร์ล แปโรต์ นักเขียนวรรณกรรมเทพนิยายชาวฝรั่งเศส ในที่นี่ใช้เป็นคำเสียดสีเรียกแทนชื่อนางเอก

[2] โซโนรา-โมฮาวี (Sonora-Mojave Desert) ทะเลทรายในประเทศสหรัฐอเมริกาคาบเกี่ยวกับประเทศเม็กซิโก