MasukShare
CHAPTER 15 ใครทำร้ายแม่
Tanggal publikasi:
2026-04-22 14:12:47
Bab terbaru
ทวงคืนของรักของมาเฟีย บทส่งท้าย หวงเพราะเธอมีแค่คนเดียว
“ขอจูบอีกนิดนะ” ณัทเตชินทร์งอแงตั้งแต่เช้า แขนยังกอดเอวภรรยาไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยง่ายๆ“พอแล้วค่ะ ใกล้ถึงเวลาส่งลูกไปเรียนแล้วนะ” หญิงสาวหัวเราะเบาๆ พลางพยายามดันอกเขาออก“ก็กลางคืนเจ้าตัวเล็กงอแงตลอด แทบไม่ได้อยู่กับเมียเลย” เขาบ่นเสียงต่ำ หน้าซบลงกับไหล่เธอเหมือนเด็กขี้อ้อน“คุณอย่าดื้อสิคะ โตแล้วนะ” เธอส่ายหน้าอย่างเอ็นดู“ไม่โตตอนอยู่กับเธอ” เขาตอบทันควัน ทำเอาเธอหลุดยิ้มออกมาอีกครั้งริญชิฎาพยายามจะขยับตัวหนี แต่เขากลับถอนหายใจเบาๆ เหมือนยอมแพ้ ก่อนจะฉวยโอกาสนั้นดึงเธอกลับเข้ามาในอ้อมกอดริมฝีปากของเขาแนบลงมาอีกครั้งอย่างเอาแต่ใจ ครั้งนี้ไม่เร่งร้อน เหมือนต้องการเก็บช่วงเวลาสั้นๆ นี้ไว้ให้นานที่สุดเธอเผลอนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะค่อยๆ คลายแรงต้าน ปล่อยให้ตัวเองอยู่ในอ้อมกอดนั้น มือเล็กจับปลายเสื้อเขาไว้แน่น หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างไม่อาจห้ามปัง!เสียงเปิดประตูดังลั่น พร้อมร่างเล็กของพอร์ชที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นพ่อกอดแม่แน่น เด็กชายหยิกขาพ่อเบาๆ“ปะป๊าทำอะไรแม่อีก!” พอร์ชหน้าบึ้ง ก่อนจะรีบวิ่งมากอดแม่ไว้แน่น ราวกับกลัวว่าจะถูกแย่งไป“แค่กอดยุ่งไรด้วย” เขาเลิกคิ้วนิดๆ ก่อนตอบเ
ทวงคืนของรักของมาเฟีย CHAPTER 29 สามีดูแลดี
ห้องจัดเลี้ยงเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะของบรรดาเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันมานาน บรรยากาศคึกคักจนแทบไม่มีมุมเงียบริญชิฎานั่งอยู่ที่โต๊ะกลมกลางห้อง ชุดเรียบหรูของเธอทำให้ดูโดดเด่นอย่างเป็นธรรมชาติ ข้างๆ มีต้นไผ่นั่งอยู่เงียบๆ คอยเป็นเหมือนกำแพงกันลม“เรนนี่ ได้ข่าวว่าเธอเรียนไม่จบไม่ใช่เหรอ แล้วตอนนี้ทำอะไรอยู่ล่ะ” เพื่อนสาวคนหนึ่งเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเหมือนจะเป็นห่วง แต่แฝงความตั้งใจบางอย่าง บรรยากาศรอบโต๊ะเงียบลงเล็กน้อย“เราเลี้ยงลูกอยู่บ้าน” เธอตอบเรียบๆ ไม่หลบสายตาใคร มือของเธอเอื้อมไปแตะต้นแขนต้นไผ่เบาๆ เป็นเชิงห้ามไม่ให้เขาใจร้อน“มีลูกแล้วเหรอ จะเอาปัญญาที่ไหนเลี้ยงลูก” เพื่อนอีกคนทำตาโต คำพูดนั้นทำให้หลายคนเริ่มหันมามองกัน“ส้มโอเธอก็พูดไป บ้านของเรนนี่เคยรวยมาก่อน บางทีอาจจะได้สามีรวยๆ ก็ได้” เพื่อนอีกคนหัวเราะเบาๆ คำพูดเหมือนหยอกล้อ แต่กลับกดดันให้ต้องตอบ“สามีเธอชื่ออะไรเหรอ เผื่อแฟนของฉันรู้จัก เลโอเขาเป็นนักธุรกิจทั้งหล่อทั้งรวย”สายตาหลายคู่จับจ้องมาที่เธอพร้อมกัน ริญชิฎานิ่งไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะยกยิ้มบางๆ อย่างสุขุม เธอรู้ว่าเพื่อนๆ ต้องการคำตอบแบบไหน“เธอเห็นค
ทวงคืนของรักของมาเฟีย CHAPTER 28 ขอบคุณที่ให้เรามาเจอกัน
งานแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ท่ามกลางสวนกว้างที่ประดับด้วยดอกไม้สีขาวนวล แซมด้วยแสงไฟระยิบระยับราวกับดาวตกลงมาอยู่ใกล้แค่เอื้อม กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้ลอยคลุ้งไปทั่ว บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นและเสียงหัวเราะของแขกที่มาร่วมยินดีณัทเตชินทร์ในชุดสูทสีขาวสะอาดตา ยืนอยู่ปลายทางเดินพรมยาว ดวงตาคมมองไปข้างหน้าอย่างแน่วแน่ แต่แฝงไปด้วยความอ่อนโยนที่ไม่เคยปิดบังในอ้อมแขนของเขา มีลูกน้อยตัวเล็กที่กำลังมองไปรอบๆ อย่างไร้เดียงสา ส่วนอีกข้างเจ้าแฝดสองคนจับมือกันแน่น เดินเคียงข้างพ่ออย่างน่ารัก“ปะป๊าแม่สวยไหม” เสียงใสของพีทซ์กระซิบถาม“สวยที่สุด” เขายิ้มบางๆ ก่อนตอบเสียงดนตรีคลอเบาๆ ดังขึ้น เมื่อริญชิฎาปรากฏตัวที่ปลายทางเดินในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ ชายกระโปรงพลิ้วไหวไปตามแรงลมอ่อนๆ ใบหน้าสวยหวานเปล่งประกายด้วยรอยยิ้มที่ทั้งเขินอายและมีความสุขทั้งคู่สบตากันเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุนไปชั่วขณะ ณัทเตชินทร์ค่อยๆ เดินไปข้างหน้า พร้อมลูกๆ ที่อยู่เคียงข้าง ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความหมาย“มาช้าจังนะ” เขาเอ่ยแซวเบาๆ“ก็อยากให้คุณรอนานๆ หน่อย จะได้รู้ว่ามีค่าขนาดไหน” เธอส่งยิ้มให้เขากับลูกๆ ทั้งสามคน
ทวงคืนของรักของมาเฟีย CHAPTER 27 เจ้าตัวแสบ
ณัทเตชินทร์อุ้มเด็กทารกไว้ในอ้อมแขนอย่างเก้ๆ กังๆ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้อุ้มลูกของตัวเอง สายตาคมจ้องมองใบหน้าเล็กๆ นั้นไม่วาง ราวกับกำลังพิจารณาบางอย่างจริงจัง“คุณจะจ้องลูกอีกนานไหมคะ” ริญชิฎายิ้มขำกับท่าทีที่เขามีต่อลูก“ทำไมถึงเป็นลูกชายอีกนะ บอกให้ตรวจเพศก็ไม่ยอม” น้ำเสียงเหมือนบ่น แต่แววตากลับอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด เขาก้มมองลูกอีกครั้ง มือใหญ่ค่อยๆ ประคองร่างเล็กอย่างระมัดระวังหญิงสาวมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ครั้งนี้ชายหนุ่มจะได้เลี้ยงดูลูกด้วยตัวเอง จะได้ลิ้มรสของการพักผ่อนไม่พอมันเป็นอย่างไร“คุณตั้งชื่อลูกสิคะ”เขานิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะมองเด็กน้อยในอ้อมแขนอีกครั้ง รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้า“น้องเพิร์ธ ภัทรภาคินแล้วกัน”หญิงสาวพยักหน้าเบาๆ เห็นด้วยกับเขา อยากให้ชื่อลูกคล้องจองและเข้ากันกับชื่อของเจ้าแฝด เหมือนเป็นสายใยเล็กๆ ที่ผูกพวกเขาไว้ด้วยกันตั้งแต่แรกเกิด“ดูสิเขาเหมือนฉันเลยนะ” เขาอุ้มลูกเข้าไปใกล้หญิงสาว พร้อมรอยยิ้มบางๆ ทั้งสองสบตากันเงียบๆ ก่อนจะยิ้มออกมาพร้อมกัน รอยยิ้มนั้นเต็มไปด้วยความสุข“พอร์ชอย่าอุ้มน้อง!” พีทซ์รีบห้ามพี่ชาย“น้องตื่นแล้ว เล่นได้นี่นา” พอ
ทวงคืนของรักของมาเฟีย CHAPTER 26 รักแรกและรักสุดท้าย
“ลุงหมอแม่เป็นอะไรเหรอ” พีทซ์เงยหน้าถามเสียงใส ระหว่างที่กำลังเดินอยู่ในโรงพยาบาล“คุณแม่ไม่สบายนิดหน่อยครับ แต่เดี๋ยวก็หายนะ แต่ถ้าเจอแม่แล้ว อย่างอแงนะครับ” ธาวินก้มลงมองเด็กน้อยก่อนจะยิ้มอ่อน เขาจับมือเด็กแฝดทั้งสองไว้แน่นเด็กทั้งสองพยักหน้าแม้ดวงตายังแดงก่ำจากการร้องไห้ ธาวินพาเดินเข้าไปในโรงพยาบาล มือจูงหลานแฝดไว้ไม่ห่าง ภาพเด็กน้อยหน้าตาน่ารักสองคน ทำให้หลายคนหันมามองอย่างเอ็นดู“แม่ป่วยบ่อยจัง” พอร์ชพึมพำเบาๆ อย่างเป็นห่วง“เดี๋ยวแม่ก็หายดีครับ”ระหว่างนั้นพยาบาลสาวคนหนึ่งเดินเข้ามา พร้อมรอยยิ้มสงสัย “คุณหมอพาเด็กที่ไหนมาคะ น่ารักเชียว”“ลูกชายเพื่อนผมครับ” เขาตอบเรียบง่าย แต่สายตายังคงจับจ้องเด็กทั้งสองคนไม่ห่างเด็กแฝดทั้งสองค่อยๆ เดินเข้ามาในห้องผู้ป่วย พอเห็นพ่อกับแม่ก็พากันขมวดคิ้วพร้อมกัน“ปะป๊าเป็นไร ทำไมใส่ชุดเหมือนกัน” พอร์ชเอียงคอถามอย่างสงสัย“เสื้อคู่ไง” เขาตอบหน้าตาย“เหมือนคนใกล้ตาย” พีทซ์พูดเรียบๆทำเอาธาวินที่ยืนอยู่ด้านหลังแทบกลั้นขำไม่อยู่ ส่วนคนเป็นพ่อหน้าบึ้งทันที อยู่ดีไม่ว่าดีมาแช่งให้เขาตายเสียอย่างนั้น“มานี่ มาอยู่กับแม่” ริญชิฎาเรียกเสียงอ่อนเด็กทั้ง
ทวงคืนของรักของมาเฟีย CHAPTER 25 อย่าไปจากฉัน
ร่างของณัทเตชินทร์จมดิ่งลงสู่ทะเลน้ำเย็นจัดโอบล้อมร่างเขาไว้ทุกทิศทาง เขาว่ายน้ำไม่เป็น แต่ยังพยายามดิ้นรนสุดกำลัง“เรนนี่!” เสียงตะโกนของเขาถูกกลืนหายไปในน้ำทะเลยิ่งพยายามร่างก็ยิ่งจมลึกลงลมหายใจเริ่มขาดห้วง ภาพตรงหน้าเริ่มพร่าเลือน แต่ในวินาทีที่ทุกอย่างกำลังดับลงมือหนึ่งคว้าแขนเขาไว้แน่น ลูกน้องของเขาดึงร่างขึ้นอย่างรวดเร็ว“พาเจ้านายขึ้นฝั่ง!” ณภัทรสั่ง ก่อนจะดำน้ำลงไปอีกครั้งทันที“ปล่อยกู!” เขาดิ้นสุดแรงไม่ยอมขึ้นฝั่งเพราะยังไม่เจอหญิงสาวลูกน้องพาเขาขึ้นฝั่งอย่างทุลักทุเล เพราะเจ้านายแทบไม่ยอมให้ความร่วมมือ ดิ้นรนจะกลับลงไปในทะเลตลอดเวลาไม่นานณภัทรก็โผล่ขึ้นมาพร้อมอุ้มริญชิฎาขึ้นมา ณัทเตชินทร์แทบไม่คิด รีบพุ่งเข้าไปทันทีเขาผลักมือลูกน้องออก เพราะไม่ต้องการให้ใครแตะต้องตัวเธอ“กูทำเอง!” เขาคุกเข่าลงข้างเธอมือสั่นเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มพยายามปั๊มหัวใจ และผายปอดอย่างลนลาน“เรนนี่ เรนนี่” เสียงของเขาสั่นจนแทบขาด“แค่ก!” หญิงสาวสำลักน้ำออกมา ร่างสะดุ้งเล็กน้อยดวงตาเธอเปิดขึ้นเล็กน้อยมองเขาพร่ามัว“เรนนี่!” เขาเรียกชื่อเธอแทบจะทันที “คุณเตชินทร์” เสียงแหบพร่าราวกับจะขาดหาย ก่อนที่เธอ
ทวงคืนของรักของมาเฟีย CHAPTER 4 ไม่เคยท้อ
แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านกระจกบานใหญ่เข้ามาภายในรถ ณัทเตชินทร์นั่งเอนตัวอยู่บนเบาะหนังสุดหรู ท่าทางดูเหนื่อยล้าไม่น้อย สายตาคมทอดมองออกไปด้านนอกอย่างเหม่อลอยเมื่อคืนเขาต้องจัดการงานหลายอย่าง กว่าจะเคลียร์ทุกอย่างเสร็จก็เกือบสว่าง ชายหนุ่มยกมือขึ้นนวดขมับเบาๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมาแผ่วๆตอนนี้เขาทำได้เ
ทวงคืนของรักของมาเฟีย CHAPTER 3 ท้องไม่มีพ่อของลูก
ภายในห้องเรียนนักศึกษาต่างพากันจับจองที่นั่งของตัวเอง บางคนคุยกันเสียงดัง บางคนก้มหน้าเล่นโทรศัพท์เหมือนทุกวันที่ผ่านมา แต่ทันทีที่ประตูห้องถูกเปิดออก เสียงพูดคุยกลับค่อยๆ เงียบลงริญชิฎาเดินเข้ามาในห้องเรียนอย่างลังเลเล็กน้อย ก่อนจะรู้สึกได้ทันทีว่าทุกสายตากำลังจับจ้องมาที่เธอ สายตาเหล่านั้นไม่ได้
ทวงคืนของรักของมาเฟีย CHAPTER 2 ฝันร้าย
“มะ ไม่ ปล่อยฉัน!”หญิงสาวสะดุ้งตื่นขึ้นจากฝันร้ายอย่างกะทันหัน ลมหายใจหอบถี่ เหงื่อเย็นไหลชุ่มไปทั่วแผ่นหลัง ใบหน้าซีดเผือดขณะเธอรีบยกมือกุมหน้าอกตัวเองที่กำลังเต้นแรงราวกับจะหลุดออกมาสามวันแล้วหลังจากคืนอันเลวร้ายคืนนั้น เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นยังคงตามหลอกหลอนเธอทุกครั้งที่หลับตา จนทำให้ริญชิฎาแทบไ
ทวงคืนของรักของมาเฟีย CHAPTER 1 จุดเริ่มต้นของความมบังเอิญ
ห้องอาหารสุดหรูบนดาดฟ้าในยามเย็น อากาศพัดเย็นสบาย แสงไฟสีทองสลัวๆ สะท้อนกับท้องฟ้ายามอาทิตย์ลับขอบฟ้า บรรยากาศควรจะโรแมนติกและผ่อนคลาย แต่สำหรับริญชิฎาแล้ว กลับรู้สึกราวกับกำลังยืนอยู่ริมหน้าผา มากกว่าจะมานั่งทานอาหารดีๆ“เสี่ยครับ นี่ลูกสาวผมเรนนี่ ตอนนี้เรียนใกล้จบแล้ว” รชฏเอ่ยเสียงประจบใบหน้าฝืน
Anda juga akan menyukai
secret love ความรักที่ต้องซ่อนไว้
เรนเดียร์ B-5211.8K DibacaCRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)
อยู่ในตะเกียงแก้ว149.9K Dibacaลุ้นรักพี่ชายวิศวะสุดโหด
SOEUR10.3K Dibacaตัวร้าย สิ้นลาย CAGED
ลำเจียก83.3K DibacaBAD BROTHER กรงรัก(พี่ชาย)
Ballamira1.5K Dibacaพันธะเพื่อนร้าย
เอวาริณ ชาริณ5.0K Dibacaวิศวะเมียเด็ก (SM20+)
ช่อเอื้องสีเหลือง1.5K DibacaTOXIC ENGINEER พิษรักวิศวะเลว
B.crazy’187 Dibaca
