ทวงคืนของรักของมาเฟีย

“ช่วยด้วยยย อื้อ...” เสียงหวานครางดังไปทั่วทั้งห้องนอนกว้าง สะดุ้งยามที่เขาสัมผัสร่างกายราวกับโดนของร้อนเล่นงาน ใบหน้าสวยตามไรผมมีเหงื่อซึมออกมา

บนร่างบางมีชายหนุ่มร่างกายสูงใหญ่ขึ้นคร่อม ใบหน้าของเขาวุ่นวายอยู่กับเต้าคู่งามของเธอไม่ห่าง สองมือบีบเคล้นสลับกันไปมา

ก่อนที่ปากอุ่นชื้นจะค่อยๆ สัมผัสเม็ดบัวสีหวาน จนหญิงสาวใต้ร่างสะดุ้ง ความดิบเถื่อนในร่างกายปะทุออกมาจนเขาควบคุมอารมณ์ไม่ได้

“ลูกน้องฉันจ้างเธอเท่าไหร่ ถูกใจฉันมาก อืมมม”

“อื้อ อ๊ะ เจ็บบบ” เธอขยุ้มผมเขาแน่นยามที่เขารุกล้ำเข้ามา ความเจ็บแปลบทำให้เธอน้ำตาคลอเบ้า แต่เพราะความต้องการที่ถาโถมเข้ามา ทำให้เธอยอมเขา

“ฉันถูกใจเธอมากๆ แต่ขอแตกในฉันจะจ่ายให้อีก 3 เท่า” เขาหัวเราะอย่างชอบใจชอบความสดใหม่อย่างที่ไม่เคยมาก่อน โดยลืมไปว่าหญิงสาวยังไม่เคยผ่านมือชายไหนมาก่อน

“มะ ไม่ใช่ อื้ออ” เสียงหวานกลืนหายไปในลำคอเมื่อเขาบดจูบลงมาอย่างเร่าร้อน ลิ้นร้อนซอกแซกเข้ามาในปาก ก่อนจะดูดลิ้นของเธอจนแทบหายใจไม่ทัน

“คะ คุณหนูเจ็บ”

“เรียกชื่อฉันเตชินทร์ อ่าส์” เขาถูกใจคนใต้ร่างมาก ถึงแม่สติจะไม่เต็มร้อยเพราะถูกยาปลุกเซ็กส์ แต่เขาจำรสชาติ และเสียงครางหวานๆ ได้ขึ้นใจ

เขาขยับเอวอย่างรวดเร็ว ร่างกายของเธอเคลื่อนไหวไปตามจังหวะของเขา ความรู้สึกเร่าร้อนทำให้เธอครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน เขากระแทกเข้าไปลึกสุดจนเธอรู้สึกถึงความเข้มข้นของอารมณ์

เขาจูบริมฝีปากของเธออีกครั้งอย่างเร่าร้อนและรุนแรง ลิ้นของเขาไล้ไปตามริมฝีปากของเธอ ขณะที่มือของเขาลูบคลำไปตามแผ่นหลังของเธอ ราวกับต้องการจดจำทุกส่วนของเธอในคืนที่ร้อนแรงนี้

“ฉันชอบจูบของเธอที่สุด” เขาไม่ใช่คนอ่อนต่อโลกยามมีอะไรกับผู้หญิงสิ่งที่หวงแหนที่สุดคือริมฝีปาก แต่กับเธอคนนี้เขากลับชอบมันยิ่งนัก

“คะ คุณหนูไม่ไหวแล้ว อื้อ” เธอจิกเล็กที่แผ่นหลังของเขาจนเกิดรอย เกร็งตัวยามที่ใกล้จะสุขสม

สายตาของเขาจ้องมองเธออย่างหลงใหล เขากอดเธอแน่น มือของเขาลูบไล้ไปทั่วร่างของเธอ ริมฝีปากของเขาจูบเธออย่างลึกซึ้ง ลิ้นของเขาแทรกเข้าไปในปากของเธอ เสียงครางเบาๆ หลุดออกมาจากลำคอของเธอ

“อืมม…ดีเหลือเกิน…”

เขาสอดใส่เข้าไปในตัวเธอ ความรู้สึกเสียวซ่านแล่นไปทั่วร่างกาย เธอครางเสียงหวาน

“อา…ไม่ไหวแล้ว…อ๊า…”

“หนูสะ...เสียว”

“ฉันขอแตกในนะ”

จังหวะการเคลื่อนไหวของเขาเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งทั้งสองพากันไปถึงฝั่งฝัน

        คืนนั้นหญิงสาวไม่รู้ตัวเลยว่าหลับไปตั้งแต่เมื่อไร เพราะเขาไม่ยอมปล่อยให้เธอได้พักผ่อนเลยแม้แต่น้อย จนกระทั่งในรอบสุดท้ายร่างบางก็หมดแรงและสลบไป ก่อนจะค่อยๆ รู้สึกตัวขึ้นมาอีกครั้งในช่วงเกือบรุ่งสาง

        มือหนาคีบบุหรี่ขึ้นมาสูบช้าๆ ควันสีขาวลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ ขณะที่สายตาคมกริบจ้องมองลูกน้องที่กำลังคุกเข่าอยู่ตรงหน้าอย่างเย็นชา บรรยากาศในห้องเงียบกริบจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจของทุกคน

“ผมไม่ทราบจริงๆ ครับว่าผู้หญิงที่อยู่บนเตียงกับคุณเตชินทร์เป็นใคร เมื่อคืนนางแบบสาวที่นัดไว้เกิดป่วยกะทันหัน” ลูกน้องพูดเสียงสั่น ทำงานพลาดครั้งนี้หมายถึงชีวิต

ปัง!

เขาใช้เท้าถีบโต๊ะตรงหน้าเบาๆ แต่แรงกระแทกกลับดังสนั่นจนทุกคนสะดุ้ง แววตาคมวาวโรจน์ด้วยความไม่พอใจ

“หากมีนักฆ่าหลุดเข้ามา ป่านนี้กูคงไปเฝ้านรกแล้ว” คำพูดเย็นเฉียบทำให้คนที่คุกเข่าอยู่หน้าซีดเผือด

“ผมขอโทษครับที่หละหลวม ปล่อยให้คนแปลกหน้าเข้ามาได้”

ชายหนุ่มสูบควันบุหรี่ลึกๆ ก่อนจะพ่นออกมาช้าๆ ดวงตาคมหรี่ลงราวกับกำลังครุ่นคิดบางอย่าง เขายังต้องการผู้หญิงคนนั้น

“กูจะให้โอกาสมึงครั้งสุดท้ายไปตามล่าหาผู้หญิงคนนั้นมาให้เจอ ต้องมีชีวิตเท่านั้น!” เสียงทุ้มเอ่ยชัดทีละคำ

รุ่งเช้าตอนที่เขาตื่นขึ้นมา หญิงสาวคนนั้นก็หายไปแล้ว บนเตียงกว้างเหลือเพียงร่องรอยคราบเลือดจางๆ และสร้อยคอเส้นเล็กที่ถูกทิ้งไว้ราวกับเป็นหลักฐานเพียงอย่างเดียว

“ผมจะตามหาเธอให้เจอครับ” ลูกน้องรีบก้มศีรษะรับคำ

ชายหนุ่มดีดขี้บุหรี่ลงในที่เขี่ย ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

“แล้วก็อีกอย่างมีโอกาสที่จะมีเด็กติดท้องไป”

คำพูดนั้นทำให้ลูกน้องชะงักไปชั่วขณะ เพราะเรื่องนี้สำคัญกับเจ้านายมาก หากเกิดผู้หญิงเหล่านั้นท้องเรื่องวุ่นวายต้องตามมาแน่

“เอ่อ ผมจะออกไปตามหาเดี๋ยวนี้ครับ”

“ถ้าเจอเอามาแต่ผู้หญิง ส่วนเด็กกูไม่ต้องการ”

คำสั่งสั้นๆ ทำให้ทุกคนในห้องมองหน้ากันโดยไม่กล้าพูดอะไรต่อ ก่อนจะรีบก้มศีรษะรับคำสั่งอย่างพร้อมเพรียง