Masukบนหาดทรายขาวละเอียด ร่างงามในชุดเจ้าสาวสีขาวงาช้างสายเดี่ยวผ้าลูกไม้แหวกอกลึกกระโปรงทรงเข้ารูปและบานออกตั้งแต่ช่วงต้นขายันปลายกระโปรงลากชายยาวเกือบเมตร ผมสวยถูกเกล้าต่ำระท้ายทอยประดับด้วยช่อดอกกุหลาบสีขาวช่อใหญ่ ใบหน้าตกแต่งอย่างดีด้วยสีหวานโชว์ความงามตามธรรมชาติของเจ้าสาวคนสวย มือข้างหนึ่งของเธอถือช่อดอกกุหลาบสีขาวแซมด้วยดอกไฮเดรนเยียสีฟ้าตกแต่งใบไม้สวยงาม ส่วนมืออีกข้างของเธอใช้เกี่ยวแขนผู้เป็นบิดาไว้ ทั้งคู่กำลังเดินผ่านทางที่ประดับตกแต่งด้วยเสาไม้ที่พันด้วยผ้าสีขาวและช่อดอกไม้ที่คล้ายกับช่อที่เธอถืออยู่ยาวตลอดสองข้างทางไปจนถึงหน้าซุ้มไม้ขนาดใหญ่ที่พันแต่งด้วยผ้าขาวและตกแต่งด้วยช่อดอกกุหลาบสีขาวแซมด้วยช่อดอกไฮเดรนเยียสีฟ้าและใบไม้เล็กใหญ่สวยงามตามมุมของหัวเสาเข้าธีมเดียวกันไปทั้งงาน ชายหนุ่มหล่อเหลาในชุดทักซิโด้สีดำที่ยืนรอคอยอยู่หน้าซุ้มนั้น หันมามองเธอด้วยแววตาหวานหยด ปากหยักแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มละมุน มองเธอเยื้องกรายเข้ามาใกล้จนหยุดยืนอยู่หน้าเขา “พ่อฝากน้องด้วยนะลูก”
เมื่อรับประทานอาหารเช้าเสร็จ ทุกคนก็ไปรวมตัวกันที่ห้องนั่งเล่น ต่างพูดคุยและเล่นกับหลานสาวอย่างสนุกสนาน จนเธอพาลูกลงมาฝึกคว่ำฝึกคลานในคอกพลาสติกสีสด คุณพี่หมอจอมจุ้นก็ลงมานั่งวุ่นวายกับเธอและลูกอีกแล้ว เขาอุ้มลูกของเธอไปกอดแนบอกแกร่ง มือใหญ่ลูบหลังลูกน้อยแผ่วเบาอย่างทะนุถนอมราวกับนี่คือของขวัญที่มีค่าที่สุดในชีวิต พิชญะจูบลงที่กระหม่อมน้อยๆของลูกรักเบาๆ เขาทั้งกอดทั้งหอมลูกของเธอแบบนั้นอยู่หลายครั้ง ซึ่งเธอก็แอบสังเกตเห็นเขามีน้ำตาคลอจวนเจียนจะหยดไหลอีกแล้ว ลูกสาวผู้มีมนุษยสัมพันธ์ดีเด่นของเธอก็ช่างกระไร คนแปลกหน้า แม้จะเป็นพ่อแท้ๆก็ช่างเถอะ แต่คนไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อนก็ปล่อยให้เขากอดเขาหอมอยู่นั่น แถมมือน้อยๆ แขนป้อมๆ นั่น ก็ดันไปกอดเขาตอบเสียแน่น แม้แขนสั้นๆนั้นจะไม่สามารถโอบรัดรอบร่างใหญ่ได้ แต่ก็กางแขนนั้นแนบชิดร่างเขา ซ้ำยังแนบหน้ากลมป้อมลงที่อกแกร่งของเขาอีกต่างหาก นี่แหละหนาสายสัมพันธ์พ่อลูก เลือดย่อมข้นกว่าน้ำเสมอ ไม่นานนัก แม่ตัวน้อยก็หลับปุ๋ยอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นของผู้เป็นพ่อ นี่แหละ
เมื่อเธอเดินอุ้มลูกน้อยเข้ามาถึงโต๊ะอาหารก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าแขกของพ่อแม่เธอคือใคร ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ในโต๊ะนั้น คือคนที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี ใจดวงน้อยแกว่งไกวไหววูบทันใดเมื่อสบประสานสายตากับเขา พิชญะ คนที่เธอรักหมดใจ และยังคงคิดถึงเขาทุกค่ำคืน “เข้ามาก่อนที่สิลูก พ่อจะแนะนำให้รู้จักกับพี่ๆ และคุณป้า” เธอมองไปเห็นหญิงกลางคนที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับพ่อแม่เธอ จึงไม่กล้าเสียมารยาทพาลูกเดินออกไปจากที่นี่ จึงเดินตรงเข้าไปตามที่พ่อบอก ทุกย่างก้าวที่เธออุ้มลูกเดินเข้าไปตกอยู่ในสายตาคมของเขาตลอดเวลา เขามองเธอไม่วางตา เธอสังเกตเห็นเขายิ้มอย่างยินดี ดวงตาคมกริบคู่นั้นมีน้ำตาเอ่อคลออยู่ ในแววตานั้นมีแต่คำว่ารัก คิดถึงและโหยหา ไม่รู้ว่าเธอคิดไปเองไหม แต่เขาใช้สายตาแบบนั้นมองเธอกับลูกจริงๆ พิชญะคิดว่านี่คงเป็นเซอร์ไพรส์จากพ่อของเขา เขาคิดเอาไว้แล้วว่าเธอต้องเก็บลูกของเขาไว้ ลูกที่เกิดจากความรักของเราทั้งคู่ เธอไม่มีวันทำลายเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาแน่นอน แต่ถึงแม้ว่าเธอจะทำลายลูกขอ
เผลอแป๊บเดียว ขวัญข้าวก็เลี้ยงลูกเพียงลำพังในต่างแดน จนลูกสาวตัวน้อยอายุครบหกเดือนแล้ว เธอไม่รับรู้ความเป็นไปทางเมืองไทยอีกเลยตั้งแต่วันที่เธอจากมาจนถึงวันนี้ก็ปีกว่าเข้าไปแล้ว และไม่มีใครที่เมืองไทยรู้ความเป็นไปของเธอเช่นกัน เพราะเธอไม่ยอมติดต่อใครอีกเลยแม้แต่แม่ของเธอ ไม่รู้ว่าตอนนี้ พ่อแม่ของเธอจะเป็นอย่างไรบ้าง เธอเป็นห่วงท่านทั้งสองเหลือเกิน แต่ที่ผ่านมาที่ไม่ยอมติดต่อใครไปเพราะกลัวว่าจะได้รับรู้เรื่องราวของเขา พิชญะ คนที่เธอรักสุดหัวใจและทำร้ายเธอจนป่นปี้ไม่มีชิ้นดี จริงๆ เธอไม่ได้โกรธเขาเลย เธอเข้าใจความรู้สึกและความเจ็บปวดเขาด้วยซ้ำ เธอรักเขามากจนยอมให้อภัยและนึกถึงความรู้สึกของเขาก่อนความรู้สึกเจ็บปวดของเธอเอง จนโกรธเขาไม่ลง ป่านนี้เขาคงแต่งงานสร้างครอบครัวกับหมอสาวคนนั้นแล้ว และลูกของทั้งคู่คงอายุไล่เลี่ยกับลูกสาวที่น่าสงสารของเธอแน่นอน เธอใช้ชีวิตสองคนแม่ลูกอย่างมีความสุขดี ลูกสาวตัวน้อยไม่เคยงอแงหรือกวนใจเธอเลย สงสัยลูกคงรู้ว่าแม่ของตัวเองกำลังเสียใจและต้องมาใ
“ออกไป สมใจแล้วใช่ไหม ออกไปจากตัวฉันเดี๋ยวนี้” มือน้อยพยายามผลักไสร่างหนาที่ยังคงทาบทับอยู่บนร่างกายเธอ แถมยังไม่ยอมถอดถอนตัวตนใหญ่โตที่ยังแข็งกร้าวและกระตุกน้อยๆของเขาออกไปจากตัวเธอเสียที “พรีม วินขอโทษ วินไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนี้เลย วินเข้าใจผิด คิดว่าพรีมกับไอ้เหนือมีอะไรกัน ก็วินเห็นข้อความที่พรีมส่งหาขวัญข้าวกับคลิปนั่น วินโกรธพรีมมากที่ทำแบบนั้น” “นายเป็นใคร ถึงได้มาตัดสินผิดถูก นายมีสิทธิอะไรมาโกรธและลงโทษฉันแบบนี้ ถึงฉันจะทำจริงๆ นายก็ไม่มีสิทธิ” หมอสาวสาดอารมณ์ใส่เขาพร้อมทุบตีเขาไม่ยั้ง ตะโกนก้องจนลั่นห้อง “วินรู้ว่าวินไม่มีสิทธิ์ แต่วินหึงพรีม วินไม่อยากให้พรีมไปเอากับใครทั้งนั้นนอกจากวิน วินรักพรีมมาเป็นสิบๆปี ไม่รู้บ้างเลยหรือไง” หมอหนุ่มก็สาดอารมณ์ใส่เธอเช่นกัน ความกดดันทำให้เขาต้องสารภาพความจริงที่ปิดบังเธอมานานนับสิบปี “ว่าไงนะ นี่นาย...” หมอสาวตาโตเบิกกว้าง เธอตกใจ
เขากระโจนขึ้นคร่อมทับร่างบาง จับแขนเธอทั้งสองข้างขึ้นล็อกเอาไว้เหนือศีรษะด้วยมือแกร่งเพียงมือเดียว ปากหยักได้รูปประกบบดจูบปากกระจับบอบบางอย่างรุนแรง เขาขบเม้มดูดดึงกระแทกกระทั้นจนริมฝีปากของหมอสาวแตกยับมีเลือดไหลซึม ความเจ็บปวดและตกใจทำให้หญิงสาวใต้ร่างดิ้นขลุกขลักและส่งเสียงประท้วงในลำคอ กลิ่นเลือดสดๆ ที่ไหลซึมออกมาทำให้เขาได้สติเล็กน้อยและหยุดการรุกรานเธอ “วิน นายเป็นอะไร บ้าไปแล้วหรอ ปล่อยนะ ปล่อย” “ทำไม รังเกียจฉันมากนักรึไง ทีกับไอ้เหนือนอนอ้าให้มันเอา ทีกับฉันทำสะดีดสะดิ้ง อยากมีผัวนักก็จะสงเคราะห์ให้ มีผัวเป็นตัวเป็นตนของตัวเองก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่ต้องเร่ไปนอนกับผัวชาวบ้านเพื่อหวังจับเขา บอกตรงๆ มันน่าสมเพชว่ะ” “หมายความว่าไง แกหมายถึงอะไรไอ้วิน” “ก็ไอ้คลิปที่เธอกับไอ้เหนือเอากันไง ฉันเห็นหมดแล้ว ผู้หญิงร่านๆแบบเธอ ทำได้ทุกอย่างเพื่อแย่งผัวเขาสินะ ร่านนัก อยากนัก ฉันจะเอาเธอเอง จะกระแทกให้เดินไม่ได้เลย” “วิน นายกำลังเข
การสัมมนาวันที่สองจบลงไปโดยที่ทั้งวันนี้ขวัญข้าวไม่เข้ามาตอแยเขาเลย ใจหนึ่งของเขาก็รู้สึกโล่ง ดีแล้วที่ไม่ต้องมาข้องแวะกับลูกของผู้หญิงเลวๆคนนั้นอีก แต่อีกใจหนึ่งก็รู้สึกหวิวๆ ในหัวใจเหมือนกัน สัมผัสนุ่มนิ่มหอมหวานของริมฝีปากเธอเมื่อวานนี้ยังชัดเจน มันรบกวนสมาธิเขาทั้งวันจนต้
แต่เรื่องราวมันไม่ง่ายแบบนั้น เมื่อขวัญข้าวล็อกเป้าหมายไว้ที่ตัวเขาแล้ว เย็นนั้นเขาจึงได้รับการ์ดเชิญให้ไปร่วมรับประทานอาหารกับเธอ เขาจึงตอบรับไปกับพนักงานที่นำการ์ดมาให้ ว่าเขาจะไปและขอพาเพื่อนไปด้วยสองคน“ดีใจนะคะ ที่คุณรับคำเชิญ”ขวัญข้าวเอ่ยต้อนรับเขาและเพื่อน“ครับ”“สวัสดีค่ะ ฉันขวัญข้าว หรือ
“ทำไมไปนานจังวะไอ้เหนือ” ราวินเอ่ยถามทันทีที่เขานั่งลงประจำที่ “อุบัติเหตุนิดหน่อย” “เห้ย เป็นอะไรวะ เกิดไรขึ้น” “ไม่เป็นไร เดินชนสาวน่ะ” “อะไรวะ ทำหน้าทำตา แกชอบเธอหรอ” “คิดว่าใช่ว
งานสัมมนาเชิงวิชาการของสูตินรีแพทย์ทั่วประเทศ ถูกจัดขึ้นที่โรงแรมเดอแกรนด์เวียงพิงค์ จังหวัดเชียงใหม่ หนึ่งในสาขาโรงแรมของครอบครัวขวัญข้าว โรงแรมสาขานี้สร้างได้ยิ่งใหญ่อลังการ ถูกออกแบบและตกแต่งออกมาในสไตล์ล้านนาโดยพ่อเลี้ยงของเธอนั่นเอง ตัวโรงแรมตั้งอยู่ท่ามกลางสวนป่าร่มรื่น ความงดงามที่มีสไตล์แบบ







