LOGINงานสัมมนาเชิงวิชาการของสูตินรีแพทย์ทั่วประเทศ ถูกจัดขึ้นที่โรงแรมเดอแกรนด์เวียงพิงค์ จังหวัดเชียงใหม่ หนึ่งในสาขาโรงแรมของครอบครัวขวัญข้าว โรงแรมสาขานี้สร้างได้ยิ่งใหญ่อลังการ ถูกออกแบบและตกแต่งออกมาในสไตล์ล้านนาโดยพ่อเลี้ยงของเธอนั่นเอง ตัวโรงแรมตั้งอยู่ท่ามกลางสวนป่าร่มรื่น ความงดงามที่มีสไตล์แบบนี้ดึงดูดนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศให้หลั่งไหลมาพักผ่อนจนยอดจองห้องพักแทบจะเต็มตลอดทั้งปี
พิชญะ ราวิน และพริมา เดินทางมาถึงโรงแรมแห่งนี้ในตอนค่ำ หมอหนุ่มสาวจึงแยกย้ายกันเข้าห้องพักผ่อน เพื่อที่พรุ่งนี้ต้องตื่นขึ้นมาเข้าร่วมงานสัมมนาตั้งแต่เช้า
พิชญะ หมอหนุ่มรูปหล่อกำลังเร่งฝีเท้าออกจากห้องพักเพื่อตรงไปยังลิฟต์ ใกล้เวลาเปิดงานสัมมนาเข้าไปทุกที แต่เขาดันนึกขึ้นได้ว่าลืมโทรศัพท์มือถือไว้ในห้องพัก จึงต้องขึ้นมาเอาและต้องเดินอย่ารีบเร่งแบบนี้ ระหว่างเดินผ่านทางแยกของชั้น หมอหนุ่มก้มลงมองดูเวลาที่นาฬิกาข้อมือเรือนหรู เมื่อเงยหน้าขึ้นมาก็พบเข้ากับผู้หญิงคนหนึ่งที่เดินตรงออกมาจากทางแยกนั้นและเงยขึ้นมาจากการดูเวลาที่นาฬิกาข้อมือของเธอเช่นกัน
ด้วยความเร็วของจังหวะการเดินของคนทั้งคู่จึงไม่มีฝ่ายไหนเบรกได้ทัน สองร่างปะทะกันดังโครม ร่างสูงใหญ่ของหมอหนุ่มแทบไม่ไหวติง แต่ร่างบางของหญิงสาวผู้โชคร้ายคนนั้นเสียหลักกำลังจะหงายหลังล้มลง เร็วเท่าความคิดหมอหนุ่มขยับกายเอื้อมแขนแกร่งเข้าคว้าร่างเธอเข้าสู่อ้อมกอดแน่นด้วยความตกใจ หนุ่มสาวทั้งคู่เหมือนตกอยู่ในภวังค์ในอ้อมกอดของกันและกัน กลิ่นน้ำหอมผู้ชายอ่อนๆ เป็นกลิ่นที่เธอชอบทำเอาเธอหลับตาเคลิ้มฝัน เช่นกันกับหมอหนุ่ม กลิ่นน้ำหอมที่อ่อนหวานจากตัวเธอที่แนบชิดอยู่ที่อกแกร่งนั้นก็ทำให้เขาแอบสูดลมหายใจเสียเต็มปอดเหมือนกัน เพียงชั่วอึดใจทั้งคู่ก็รู้สึกตัว จึงดีดตัวออกจากกันอย่างรวดเร็วเหมือนโดนของร้อน หนุ่มสาวเอ่ยขอโทษกันเลิ่กลั่ก แต่แล้วเมื่อทั้งคู่ได้มองหน้ากันก็ต่างตกตะลึงและตกอยู่ในภวังค์อีกรอบ หนุ่มสาวใจเต้นรัวแรงจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยินเสียงนี้
หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าเขาสวยหวานซ่อนเปรี้ยว ดวงหน้ารูปไข่ตกแต่งอย่างดี ดวงตากลมโตฉายแววดื้อรั้นเอาแต่ใจ จมูกโด่งรั้นเอาเรื่อง ปากกระจับอวบอิ่มที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสดนั้นน่าจับมาบดจูบให้หนำใจ ผมยาวสีน้ำตาลทองถึงกลางหลังดัดม้วนลอนสวยที่ปลายผมยิ่งเพิ่มความน่าหลงใหล เธอดูสวยเฉี่ยวทันสมัยในชุดเดรสรัดรูปสีดำแบรนด์ดังแขนยาวเปิดไหล่โชว์ลาดไหล่ขาวนวลเนียน ขับผิวพรรณขาวสะอาดราวน้ำนมให้โดดเด่นทะลุสายตา หุ่นสะโอดสะอง อกเป็นอกที่เมื่อครู่หน้าอกแกร่งของเขาได้สัมผัสความนุ่มหยุ่นของเธอมาแล้ว และหมอคอนเฟิร์มเลยว่า นั่นน่ะของแท้แม่ให้มา เอวเป็นเอวคอดเว้าเร้าใจ สะโพกผายพองามรับกับขายาวเรียวสวย ไม่รู้ว่าเธอคนนี้เป็นคนหรือนางฟ้า เพราะงดงามน่าหลงใหลไปทุกสัดส่วน ทั้งหมดที่เป็นตัวเธอเป็นสเปคแบบที่เขาชอบทั้งสิ้น
โคตรสวย เซ็กซี่ชิบเป๋ง หมอหนุ่มคิดในใจ
ส่วนเธอนั้นก็ตกตะลึงตาค้างเพราะผู้ชายตรงหน้าคนนี้หล่อเหลาจนทำให้ใจเธอกระหน่ำรัว ร่างกายสูงใหญ่ เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแต่พอดี ไม่ใหญ่เทอะทะ จึงดูมีทั้งกล้ามเนื้อและสูงเพรียวมีเสน่ห์สุดๆหน้าตาต้องเรียกว่าก็หล่อขั้นเทพถึงจะถูก คิ้วเข้มหนาดกดำ ดวงตาคมกริบเป็นประกายมีพลังดึงดูด จมูกโด่งเป็นสันคม ปากหยักได้รูปสีสดมาก น่าจูบเป็นที่สุด คงเป็นเพราะว่าเขาผิวขาวมาก ปากถึงสีสดได้ขนาดนี้ โครงหน้ารูปไข่ที่มีหน้าผากกว้างและขากรรไกรโค้งมนได้รูปรับกับคางเหลี่ยมกำลังดียิ่งทำให้วงหน้าเขามีเสน่ห์ ทรงผมสไตล์ผู้ชายเกาหลีตัดด้านข้างสั้นข้างบนไว้ยาวกว่าเซทเป็นทรงเสยขึ้นเล็กน้อย ยิ่งทำให้เขาดูหล่อเหลาน่าค้นหา เสื้อผ้าที่เขาใส่ก็สะอาดสะอ้าน เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีอ่อนลายทางยิ่งขับให้เขาดูโดดเด่นน่าจับมาฟัด
“เอ่อ ขอโทษค่ะ พอดีรีบไปหน่อยเลยไม่ทันระวัง”
“ผมก็ต้องขอโทษด้วยเหมือนกันครับ รีบเหมือนกัน ทำคุณเกือบล้ม เจ็บไหมครับ”
ชายหนุ่มเอ่ยถามเสียงทุ้มด้วยความห่วงใย พลางมองสำรวจร่างกายเธอว่าได้รับบาดเจ็บที่ตรงไหนหรือไม่ แต่ยิ่งมองก็ยิ่งเห็นความงดงามของวัยสาวที่น่าดึงดูดใจอย่างชัดเจน จนหัวใจหนุ่มเต้นรัวราวหนุ่มน้อยเพิ่งเริ่มริรัก
“ไม่เจ็บค่ะ ขอบคุณนะคะ”
“ไม่เป็นไรครับ เราไปกันเถอะ”
ชายหนุ่มเดินไปกดเรียกลิฟต์ โดยมีหญิงสาวก้าวเดินตามไปติดๆ เมื่อทั้งคู่เข้าไปอยู่ในลิฟต์แล้ว ต่างก็แอบเหล่มองกันในเงาสะท้อนของประตูลิฟต์ หมอหนุ่มรวบรวมความกล้ากำลังจะเอ่ยปากชวนคุยเพื่อทำความรู้จัก ก็มีสายเรียกเข้าดังมาจากโทรศัพท์มือถือของเธอ เมื่อรับสายเธอก็รีบร้อนออกจากลิฟต์ไป ก่อนเธอออกจากลิฟต์ เธอหันมาสบตาและส่งยิ้มหวานมุมปากให้เขาเล็กน้อยและเขาก็ยิ้มตอบรับรอยยิ้มของเธอ
หมอหนุ่มแอบเสียดายที่ยังไม่ได้ทำความรู้จักกันเลย เธอก็มีอันให้ต้องรีบร้อนออกจากลิฟต์ไปเสียแล้ว เขาตั้งใจว่าจะต้องตามหาเธอให้เจอให้ได้ เขาสงสัยว่าเธออาจเป็นหมอจากโรงพยาบาลใด โรงพยาบาลหนึ่งที่มาร่วมสัมมนาในครั้งนี้ เพราะทั้งเธอและเขากดลิฟต์ลงมาในชั้นเดียวกัน ซึ่งชั้นนี้เป็นชั้นที่มีห้องสัมมนาขนาดใหญ่ ที่มีการจองเปิดสัมมนาแค่คณะหมอสูติฯเท่านั้น แบบนี้เขาคงได้เจอเธอข้างในห้องสัมมนาอีกเป็นแน่ ตอนนี้ก็แค่ต้องมองหาเธอให้เจอ เขาสาบานเลยว่าเขาจะไม่ปล่อยให้เธอหลุดมือไปแน่นอน
เช่นเดียวกันกับขวัญข้าว ใจจริงเธอตั้งใจจะรุกคืบเขาให้มากกว่านี้ แต่เธอดันมีภารกิจต้องไปกล่าวต้อนรับคณะหมอที่มาสัมมนาเสียนี่ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็มั่นใจว่าจะตามหาเขาได้ไม่ยากในภายหลัง เพราะเขากดลิฟต์ลงมาชั้นนี้ ซึ่งเป็นชั้นที่มีห้องสัมมนาที่มีแค่คณะหมอสูติฯเท่านั้นที่เปิดใช้ห้อง แน่นอนดูจากการแต่งกายเขาต้องเป็นหนึ่งในหมอสูติฯ ที่มาเข้าร่วมสัมมนาเป็นแน่
ก่อนเธอออกจากลิฟต์ เธอจึงทำใจกล้า หันไปสบตาและส่งยิ้มหวานมุมปากให้เขา และเขาช่างน่ารัก ยิ้มตอบรับรอยยิ้มของเธอเสียด้วย
เดี๋ยวเจอกันนะคะ คุณหมอ ครั้งนี้คุณไม่รอดเงื้อมมือขวัญข้าวคนนี้แน่ ไม่ว่ายังไงต้องเอาหมอมาทำสามีให้ได้
บนหาดทรายขาวละเอียด ร่างงามในชุดเจ้าสาวสีขาวงาช้างสายเดี่ยวผ้าลูกไม้แหวกอกลึกกระโปรงทรงเข้ารูปและบานออกตั้งแต่ช่วงต้นขายันปลายกระโปรงลากชายยาวเกือบเมตร ผมสวยถูกเกล้าต่ำระท้ายทอยประดับด้วยช่อดอกกุหลาบสีขาวช่อใหญ่ ใบหน้าตกแต่งอย่างดีด้วยสีหวานโชว์ความงามตามธรรมชาติของเจ้าสาวคนสวย มือข้างหนึ่งของเธอถือช่อดอกกุหลาบสีขาวแซมด้วยดอกไฮเดรนเยียสีฟ้าตกแต่งใบไม้สวยงาม ส่วนมืออีกข้างของเธอใช้เกี่ยวแขนผู้เป็นบิดาไว้ ทั้งคู่กำลังเดินผ่านทางที่ประดับตกแต่งด้วยเสาไม้ที่พันด้วยผ้าสีขาวและช่อดอกไม้ที่คล้ายกับช่อที่เธอถืออยู่ยาวตลอดสองข้างทางไปจนถึงหน้าซุ้มไม้ขนาดใหญ่ที่พันแต่งด้วยผ้าขาวและตกแต่งด้วยช่อดอกกุหลาบสีขาวแซมด้วยช่อดอกไฮเดรนเยียสีฟ้าและใบไม้เล็กใหญ่สวยงามตามมุมของหัวเสาเข้าธีมเดียวกันไปทั้งงาน ชายหนุ่มหล่อเหลาในชุดทักซิโด้สีดำที่ยืนรอคอยอยู่หน้าซุ้มนั้น หันมามองเธอด้วยแววตาหวานหยด ปากหยักแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มละมุน มองเธอเยื้องกรายเข้ามาใกล้จนหยุดยืนอยู่หน้าเขา “พ่อฝากน้องด้วยนะลูก”
เมื่อรับประทานอาหารเช้าเสร็จ ทุกคนก็ไปรวมตัวกันที่ห้องนั่งเล่น ต่างพูดคุยและเล่นกับหลานสาวอย่างสนุกสนาน จนเธอพาลูกลงมาฝึกคว่ำฝึกคลานในคอกพลาสติกสีสด คุณพี่หมอจอมจุ้นก็ลงมานั่งวุ่นวายกับเธอและลูกอีกแล้ว เขาอุ้มลูกของเธอไปกอดแนบอกแกร่ง มือใหญ่ลูบหลังลูกน้อยแผ่วเบาอย่างทะนุถนอมราวกับนี่คือของขวัญที่มีค่าที่สุดในชีวิต พิชญะจูบลงที่กระหม่อมน้อยๆของลูกรักเบาๆ เขาทั้งกอดทั้งหอมลูกของเธอแบบนั้นอยู่หลายครั้ง ซึ่งเธอก็แอบสังเกตเห็นเขามีน้ำตาคลอจวนเจียนจะหยดไหลอีกแล้ว ลูกสาวผู้มีมนุษยสัมพันธ์ดีเด่นของเธอก็ช่างกระไร คนแปลกหน้า แม้จะเป็นพ่อแท้ๆก็ช่างเถอะ แต่คนไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อนก็ปล่อยให้เขากอดเขาหอมอยู่นั่น แถมมือน้อยๆ แขนป้อมๆ นั่น ก็ดันไปกอดเขาตอบเสียแน่น แม้แขนสั้นๆนั้นจะไม่สามารถโอบรัดรอบร่างใหญ่ได้ แต่ก็กางแขนนั้นแนบชิดร่างเขา ซ้ำยังแนบหน้ากลมป้อมลงที่อกแกร่งของเขาอีกต่างหาก นี่แหละหนาสายสัมพันธ์พ่อลูก เลือดย่อมข้นกว่าน้ำเสมอ ไม่นานนัก แม่ตัวน้อยก็หลับปุ๋ยอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นของผู้เป็นพ่อ นี่แหละ
เมื่อเธอเดินอุ้มลูกน้อยเข้ามาถึงโต๊ะอาหารก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าแขกของพ่อแม่เธอคือใคร ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ในโต๊ะนั้น คือคนที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี ใจดวงน้อยแกว่งไกวไหววูบทันใดเมื่อสบประสานสายตากับเขา พิชญะ คนที่เธอรักหมดใจ และยังคงคิดถึงเขาทุกค่ำคืน “เข้ามาก่อนที่สิลูก พ่อจะแนะนำให้รู้จักกับพี่ๆ และคุณป้า” เธอมองไปเห็นหญิงกลางคนที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับพ่อแม่เธอ จึงไม่กล้าเสียมารยาทพาลูกเดินออกไปจากที่นี่ จึงเดินตรงเข้าไปตามที่พ่อบอก ทุกย่างก้าวที่เธออุ้มลูกเดินเข้าไปตกอยู่ในสายตาคมของเขาตลอดเวลา เขามองเธอไม่วางตา เธอสังเกตเห็นเขายิ้มอย่างยินดี ดวงตาคมกริบคู่นั้นมีน้ำตาเอ่อคลออยู่ ในแววตานั้นมีแต่คำว่ารัก คิดถึงและโหยหา ไม่รู้ว่าเธอคิดไปเองไหม แต่เขาใช้สายตาแบบนั้นมองเธอกับลูกจริงๆ พิชญะคิดว่านี่คงเป็นเซอร์ไพรส์จากพ่อของเขา เขาคิดเอาไว้แล้วว่าเธอต้องเก็บลูกของเขาไว้ ลูกที่เกิดจากความรักของเราทั้งคู่ เธอไม่มีวันทำลายเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาแน่นอน แต่ถึงแม้ว่าเธอจะทำลายลูกขอ
เผลอแป๊บเดียว ขวัญข้าวก็เลี้ยงลูกเพียงลำพังในต่างแดน จนลูกสาวตัวน้อยอายุครบหกเดือนแล้ว เธอไม่รับรู้ความเป็นไปทางเมืองไทยอีกเลยตั้งแต่วันที่เธอจากมาจนถึงวันนี้ก็ปีกว่าเข้าไปแล้ว และไม่มีใครที่เมืองไทยรู้ความเป็นไปของเธอเช่นกัน เพราะเธอไม่ยอมติดต่อใครอีกเลยแม้แต่แม่ของเธอ ไม่รู้ว่าตอนนี้ พ่อแม่ของเธอจะเป็นอย่างไรบ้าง เธอเป็นห่วงท่านทั้งสองเหลือเกิน แต่ที่ผ่านมาที่ไม่ยอมติดต่อใครไปเพราะกลัวว่าจะได้รับรู้เรื่องราวของเขา พิชญะ คนที่เธอรักสุดหัวใจและทำร้ายเธอจนป่นปี้ไม่มีชิ้นดี จริงๆ เธอไม่ได้โกรธเขาเลย เธอเข้าใจความรู้สึกและความเจ็บปวดเขาด้วยซ้ำ เธอรักเขามากจนยอมให้อภัยและนึกถึงความรู้สึกของเขาก่อนความรู้สึกเจ็บปวดของเธอเอง จนโกรธเขาไม่ลง ป่านนี้เขาคงแต่งงานสร้างครอบครัวกับหมอสาวคนนั้นแล้ว และลูกของทั้งคู่คงอายุไล่เลี่ยกับลูกสาวที่น่าสงสารของเธอแน่นอน เธอใช้ชีวิตสองคนแม่ลูกอย่างมีความสุขดี ลูกสาวตัวน้อยไม่เคยงอแงหรือกวนใจเธอเลย สงสัยลูกคงรู้ว่าแม่ของตัวเองกำลังเสียใจและต้องมาใ
“ออกไป สมใจแล้วใช่ไหม ออกไปจากตัวฉันเดี๋ยวนี้” มือน้อยพยายามผลักไสร่างหนาที่ยังคงทาบทับอยู่บนร่างกายเธอ แถมยังไม่ยอมถอดถอนตัวตนใหญ่โตที่ยังแข็งกร้าวและกระตุกน้อยๆของเขาออกไปจากตัวเธอเสียที “พรีม วินขอโทษ วินไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนี้เลย วินเข้าใจผิด คิดว่าพรีมกับไอ้เหนือมีอะไรกัน ก็วินเห็นข้อความที่พรีมส่งหาขวัญข้าวกับคลิปนั่น วินโกรธพรีมมากที่ทำแบบนั้น” “นายเป็นใคร ถึงได้มาตัดสินผิดถูก นายมีสิทธิอะไรมาโกรธและลงโทษฉันแบบนี้ ถึงฉันจะทำจริงๆ นายก็ไม่มีสิทธิ” หมอสาวสาดอารมณ์ใส่เขาพร้อมทุบตีเขาไม่ยั้ง ตะโกนก้องจนลั่นห้อง “วินรู้ว่าวินไม่มีสิทธิ์ แต่วินหึงพรีม วินไม่อยากให้พรีมไปเอากับใครทั้งนั้นนอกจากวิน วินรักพรีมมาเป็นสิบๆปี ไม่รู้บ้างเลยหรือไง” หมอหนุ่มก็สาดอารมณ์ใส่เธอเช่นกัน ความกดดันทำให้เขาต้องสารภาพความจริงที่ปิดบังเธอมานานนับสิบปี “ว่าไงนะ นี่นาย...” หมอสาวตาโตเบิกกว้าง เธอตกใจ
เขากระโจนขึ้นคร่อมทับร่างบาง จับแขนเธอทั้งสองข้างขึ้นล็อกเอาไว้เหนือศีรษะด้วยมือแกร่งเพียงมือเดียว ปากหยักได้รูปประกบบดจูบปากกระจับบอบบางอย่างรุนแรง เขาขบเม้มดูดดึงกระแทกกระทั้นจนริมฝีปากของหมอสาวแตกยับมีเลือดไหลซึม ความเจ็บปวดและตกใจทำให้หญิงสาวใต้ร่างดิ้นขลุกขลักและส่งเสียงประท้วงในลำคอ กลิ่นเลือดสดๆ ที่ไหลซึมออกมาทำให้เขาได้สติเล็กน้อยและหยุดการรุกรานเธอ “วิน นายเป็นอะไร บ้าไปแล้วหรอ ปล่อยนะ ปล่อย” “ทำไม รังเกียจฉันมากนักรึไง ทีกับไอ้เหนือนอนอ้าให้มันเอา ทีกับฉันทำสะดีดสะดิ้ง อยากมีผัวนักก็จะสงเคราะห์ให้ มีผัวเป็นตัวเป็นตนของตัวเองก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่ต้องเร่ไปนอนกับผัวชาวบ้านเพื่อหวังจับเขา บอกตรงๆ มันน่าสมเพชว่ะ” “หมายความว่าไง แกหมายถึงอะไรไอ้วิน” “ก็ไอ้คลิปที่เธอกับไอ้เหนือเอากันไง ฉันเห็นหมดแล้ว ผู้หญิงร่านๆแบบเธอ ทำได้ทุกอย่างเพื่อแย่งผัวเขาสินะ ร่านนัก อยากนัก ฉันจะเอาเธอเอง จะกระแทกให้เดินไม่ได้เลย” “วิน นายกำลังเข
“คุณฟ้าคะ รบกวนเอาแฟ้มข้อมูลงานสัมมนาของสูตินรีแพทย์ที่จะไปจัดที่เดอแกรนด์เวียงพิงค์ให้ข้าวหน่อยค่ะ” เสียงหวานดังขึ้นผ่านอินเตอร์คอมเพื่อสั่งงานเลขาคู่ใจหน้าห้อง ขวัญข้าว ลูกสาวคนสวยของ นลินี กับพิชัย ทายาทเพียงคนเดียวของโรงแรมเดอแกรนด์ที่มีสาขาอยู
ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นก่อนถูกเปิดเข้ามาโดยสาวสวยดีกรีสูตินรีแพทย์ของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง “เลิกงานรึยังคะ คุณหมอ” แพทย์หญิง พริมา หรือ หมอพรีม หมอสาวสวยระดับดาวของโรงพยาบาลเอ่ยทักหมอหนุ่มเจ้าของห้อง “เลิกแล้วครับ คุณหมอ
“ทำไมไปนานจังวะไอ้เหนือ” ราวินเอ่ยถามทันทีที่เขานั่งลงประจำที่ “อุบัติเหตุนิดหน่อย” “เห้ย เป็นอะไรวะ เกิดไรขึ้น” “ไม่เป็นไร เดินชนสาวน่ะ” “อะไรวะ ทำหน้าทำตา แกชอบเธอหรอ” “คิดว่าใช่ว
ในคลับประจำและโซนประจำ คุณหมอทั้งสามนั่งดื่มกินพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน แต่แล้วเรดาร์ของหมอสาวก็ทำงาน เมื่อสัมผัสได้ถึงรังสีสายตาของผู้หญิงกลุ่มหนึ่งที่แต่งตัวเปรี้ยวจี๊ดเข็ดฟัน พวกหล่อนมองมาทางผู้ชายของเธอและเพื่อนชายรักสนุกของเธอตาไม่กะพริบ และเหมือนสองหนุ่มข้างกายเธอจะเล่นด้วยเสียนี่ สองสาวที่สวยท







