เข้าสู่ระบบตอนที่ 78 กลับคืนสู่ครอบครัว2
มือหนาของท่านประธานาธิบดีหยวน
ตอนที่ 78 กลับคืนสู่ครอบครัว3 การรับประทานอาหารมื้อนี้เต็มไปด้วยความสุข นายพลหยางจางเหว่ยมองภรรยาของตนเองที่ตอนนี้ยิ้มแย้มแจ่มใสมากกว่าที่เคย เขาเองก็พลอยมีความสุขไปด้วย มือหนาขยับตักอาหารใส่จานให้หญิงสาว ทั้งจานผักจานเนื้อล้วนครบถ้วน “จะบำรุงกันไปถึงไหนคะ” หลี่เลี่ยงหลิงเอ่ยแซวสามีที่มัวแต่ตักให้เธอ ตัวเองยังไม่แตะเลยแม้แต่นิดเดียว “ก็จนกว่าฉันจะตักไม่ไหว” นายพลหยางสบตาหญิงสาว เป็นเชิงบอกว่าเขาหมายความอย่างที่พูดจริงๆ เขาจะคอยดูแลหญิงสาวจนกว่าลมหายใจสุดท้ายจะหมดลง “ฮะ...แฮ่ม!!!” นายท่านหวงเซิ่งหงกระแอมเตือนหลานเขย ที่ชักเอาใหญ่ขึ้นทุกวัน ดวงตาฝ้าฟางเหลือบมองนายพลหยาง แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะหน้าหนาหน้าทน “คุณพ่อคะ&rdq
ตอนที่ 78 กลับคืนสู่ครอบครัว2มือหนาของท่านประธานาธิบดีหยวนหยุดชะงักเมื่อกำลังจะแตะตัวภรรยารัก แต่หลี่เลี่ยงหลิงส่ายหน้าบอกให้ท่านรอก่อน “คุณป้าเป่าหนิงกระทบกระเทือนทางจิตใจมานานหลายปี ต้องให้เวลาท่านหน่อยนะคะ” หลี่เลี่ยงหลิงเกรงว่า หากจู่ๆเข้าไปโดนตัวท่านจะเตลิดและกลัวจนไม่กล้าเข้าใกล้อีก อาจจะต้องค่อยๆเข้าหาทีละนิด สร้างความเคยชินกันใหม่ “หวั่นหนิงขอโทษนะคะคุณอาฟู่หรงที่ดูแลน้องไม่ดี ฮือ ฮือ ฮือ” เหลียงหวั่นหลิงร้องไห้โฮออกมา เมื่อมองครอบครัวคุณอาที่หน้าเสียไป หลังจากเห็นอาการของน้องสาว “ไม่เลยหวั่นหนิง หนูทำดีที่สุดแล้ว อาไม่โทษหนูเรื่องนี้เลย ไม่มีใครโทษหนูเลย” อาจารย์เหลียงฟู่หรงหันไปพูดกับหลานสาวที่พร่ำโทษตัวเองที่ทำให้เรื่องร้ายนี้เกิดขึ้น เพราะรู้จักกับเฉินจงกุ้ยจึงทำให้น้องสาวมาประสบเคราะห์กรรมนี้&n
ตอนที่ 78 กลับคืนสู่ครอบครัว1 คฤหาสน์ตระกูลหวงเปิดรับแขกเหรื่อจากหลายตระกูลไม่ว่าเป็นตระกูลหยาง ตระกูลหยวน ตระกูลเหลียง รวมถึงเลขาหวังชุนเทียนที่ตบเท้าเข้ามาร่วมรับประทานมื้อเย็น หลังจากผ่านเรื่องราวเลวร้ายมาตลอดทั้งวัน หลายคนยังมีอาการบาดเจ็บเล็กน้อย แต่ก็มาร่วมงานเลี้ยงที่จัดอย่างเร่งด่วนในวันนี้ ท่ามกลางความสงสัยของแต่ละตระกูล โดยเฉพาะตระกูลเหลียง อาจารย์เหลียงฟู่หรงมองไปรอบๆงานเลี้ยงที่จัดขึ้นอย่างเรียบง่าย แต่ทว่ากลับดูอบอุ่นกว่างานเลี้ยงในวงสังคม ทุกคนต่างมีความสุขยิ้มแย้มกันถ้วนหน้า โดยเฉพาะผู้นำตระกูลหวงที่ทักทายแขกด้วยรอยยิ้มกว้างตลอดเวลา “ข่าวที่ผู้นำตระกูลหวงได้ลูกสาวกลับมาก็คงจะจริงสินะ” เหลียงเซินพูดกับน้องชายของท่าน ที่นั่งจิบชามองดูผู้คนต่างวัยในงานที่ต่างจับกลุ่มพูดคุยกันอย่างออกรส&nbs
ตอนที่ 77 คนที่ไม่ควรมีชีวิตอยู่แล้ว3ทั้งสามได้อาบน้ำที่สบายที่สุดในรอบปี เพราะในห้องลับแห่งนั้นแม้จะมีห้องน้ำมิดชิดสะอาดสะอ้าน แต่ก็ไม่ได้มีทุกอย่างครบครันเหมือนที่บ้าน ดังนั้นพวกท่านเพียงอาบเพื่อไม่ให้ร่างกายสกปรกเท่านั้น ไม่ได้มีกระจิตกระใจจะบำรุงอะไรให้มากมาย “คุณป้าหวั่นหนิงคะ เรื่องของเฉินจงกุ้ย...เขาเสียชีวิตแล้วนะคะ ตอนนี้เหลือเพียงเฉินเต๋อหมิงเท่านั้นที่ถูกจับกุมอยู่ที่กองทัพ” หลี่เลี่ยงหลิงตัดสินใจบอกเรื่องตระกูลเฉินแก่สตรีที่ควรจะรับรู้เรื่องนี้ที่สุด ในฐานะภรรยาของเฉินจงกุ้ย แม้มันอาจจะเป็นอดีตไปแล้วก็ตาม “ตายเสียก็ดีแล้ว ส่วนลูกชายของมันก็ช่างเถอะ ถึงอย่างไรก็ไม่ใช่เลือดในอกของป้าอยู่แล้ว” เหลียงหวั่นหนิงนัยน์ตาวาวโรจน์ เมื่อได้ยินชื่ออดีตสามีที่แสนชั่วช้า ท่านไม่คิดเลยว่าตัวเองจะเลือกคู่ชีวิตที่ผิดเช่นนี้ แต่เมื่อรู้ก็สายไปเสียแล้ว “เฉินเต๋อหมิง...” หญิงสาวตกใจกับสิ่งที่รับรู้ นี่มันซับซ้อนซ่อนเงื่อนเหลือเกิน “ไอ้เฉินจงกุ้ยมันอุ้มเด็กคนหนึ่งมาให้ป้า ตอนนั้นมันอ้อนวอนขอร้องให้ป้ารับเด็กคนนั้นเป็นลูก และเลี้ยงดูให้เหมือนลูกของตัวเอ
ตอนที่ 77 คนที่ไม่ควรมีชีวิตอยู่แล้ว2“เจียถิงเป็นเด็กดีมาตั้งแต่ไหนแต่ไร เขาจะต้องมีชีวิตกลับมาอย่างดีแน่นอน” หวงอี้จือที่เพิ่งทราบเรื่องหลานสาวเมื่อไม่นานมานี้ ด้วยท่านปลีกตัวไปนานแสนนานเมื่อพี่ชายติดต่อไป ท่านก็นำกำลังคนออกมาช่วยทันที เพราะพี่ชายของท่านคนนี้ไม่เคยร้องขออะไรมาก่อนในชีวิต “แต่พี่ก็อดหวั่นใจไม่ได้อยู่ดี” หวงเซิ่งหงบอกกับน้องชายเสีงสั่นเครือ “พี่น่าจะติดต่อไปเร็วกว่านี้ อย่างน้อยก็จะได้ช่วยกันตามหาเจียถิงให้เจอโดยเร็ว” หงอี้จืออดน้อยใจไม่ได้ที่พี่ชายไม่นึกถึงท่านเลย สำนักหวงฉวนมีเส้นสายมากมาย จะหาหลานสาวสักคนหนึ่งก็ไม่ได้หนักหนาอะไร ไหนจะทายาทหญิงที่เก่งกาจสามารถอย่างหลี่เลี่ยงหลิง หากเจอได้เร็วกว่านี้ต้องเป็นเพชรเม็ดงามที่เจิดจรัสที่สุดของตระกูลหวง “ตอนนั้นสำนักหงฉวนก็มีเรื่องมากมายพอแล้ว พี่จะกล้าเอาเรื่องไปเพิ่มให้ได้ยังไงกัน” หวงเซิ่งหงที่ตอนนั้นเห็นสำนักหงฉวนกำลังเกี่ยวพันกับกบฏก็ยื่นมือเข้าช่วยเท่าที่จะทำได้ แม้มีปัญหาเรื่องบุตรสาวอยู่ก็ตาม “เฮ้อ...พี่ก็ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนจริงๆ” หงอี้จือส่ายหัวกับความขี้เกรงอกเกรงใจของพ
ตอนที่ 77 คนที่ไม่ควรมีชีวิตอยู่แล้ว1 ตรอกที่ตั้งรังของพวกกบฏถูกกวาดล้างจนสิ้น ทหารหลายกองร้อยเข้าทำลายแหล่งกบดานของพวกมันจนสิ้น ทหารทั้งสามเหล่าต่างละอายใจที่ปัญหาระดับประเทศพวกเขากลับล่าช้า แม้จะเกิดจากพรรคพวกของกบฏที่แฝงอยู่ในกองทัพขัดขวางไม่ให้มีใครสามารถติดต่อกองทัพเพื่อขอกำลังพลได้ “พวกกระผมละอายใจอย่างยิ่งที่มาช่วยเหลือท่านประธานาธิบดีหยวนล่าช้าเกินไป จนทำให้เกิดความเสียหายมากมาย” จอมทัพทั้งสามเหล่าต่างเข้ามาที่ทำเนียบอย่างพร้อมเพรียงกันเพื่อยอมรับผิดที่เกิดขึ้นภายใต้การดูแลของพวกเขา “เราเข้าใจดีว่ามันเกิดอะไรขึ้น แม้เหล่าทหารจะมาล่าช้าแต่ก็ดีกว่าไม่มา แต่ถึงอย่างไรก็ขอบใจทางจอมทัพหยางตงฮวนที่สามารถจัดการหัวหน้ากบฏลงได้” ท่านประธานาธิบดีหยวนเจ๋อหมิงไม่ได้ถือโทษเหล่าทหาร หากไม่มีกบฏแฝงตัวอยู่คอยขัดขวาง พวกเขาก็คงเคลื่อนทัพมานานแล้ว “เป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้วครับ” จอมทัพหยางตงฮวนที่วันนี้ออกจากหยางจงเป็นวันแรกหลังจากเกิดอุบัติเหตุคราวนั้น “ลำบากทางตระกูลหยางแล้วจริงๆ และยินดีด้วยที่ท่านสุขภาพแข็งแรงดีแล้ว” ท่านประธานาธิบดีหยวนเจ๋อ







