เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ ๒๖/๒ หากเป็นฝันก็ขอหลับไปตลอดกาล
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-11 20:03:55
บทล่าสุด
ทะลุมิติมารักษาเพื่อหย่าขาด บทที่ ๓๐/๒ ใช้ชีวิตได้คุ้มค่าแล้ว
ดวงตาของหานหนิงอันแดงก่ำ และดูเกรี้ยวกราด ขณะที่มหาเสนาบดีหานจงพูดไม่ออก ถึงแม้เขาจะปิดหูปิดตาเพราะลำเอียงรักบุตรสาวตนโตมาตลอด แต่ใช่ว่าจะไม่รู้สึกว่าตนเองนั้นทำผิดต่อหานหนิงอันและเถียนซื่อ เขาปัดความรับผิดชอบออกไปให้พ้นตัว ไม่ใส่ใจบ้านเล็กเลยสักนิด สุดท้ายหานหนิงอันก็ทนเก็บกดความน้อยใจมาเป็นระยะเวลาสิบกว่าปี หรือว่าเป็นเขาเอง... ที่ผลักดันให้บุตรสาวคนเล็กต้องเลือกเดินในเส้นทางนี้! “ข้ากับพี่อวิ๋นซีเคยมีวาสนาต่อกัน ตอนนั้นตระกูลถานเป็นเหมือนสวรรค์สำหรับเราสองแม่ลูก หากข้าได้แต่งออกไป ก็จะได้เป็นฮูหยินแม่ทัพ พวกข้าสองแม่ลูกจะได้พ้นจากเงามืดของตระกูลหานเสียที เพราะที่นี่ไม่มีผืนดินให้ข้ายืน ข้าไม่เคยมีตัวตนในสายตาของท่านพ่อเลยสักนิด! คำพูดของบุตรสาวคนเล็กเหมือนมีดที่ตอกเข้าไปในใจของมหาเสนาบดีหานจง สีหน้าของชายวัยกลางคนมองใบหน้าหานหนิงอัน แล้วเกิดความรู้สึกผิดขึ้นมา ใช่... เรื่องนี้เป็นเพราะเขาลำเอียงรักแต่หานลั่วอิง สิ่งที่หานหนิงอันพูดมานั้นไม่ผิด! แต่ตอนนี้ทุกสิ่งล้วนประจักษ์ชัดว่าหานหนิงอันเป็นผู้สั่งการฆ่าพี่สาว
ทะลุมิติมารักษาเพื่อหย่าขาด บทที่ ๓๐/๑ ใช้ชีวิตได้คุ้มค่าแล้ว
แม้นางจะเคยดูแลถานอวิ๋นซีมาแล้วหลายครั้ง แต่ไม่มีครั้งไหนเลยที่หานลั่วอิงจะรู้สึกปวดหัวและหมั่นไส้เขาขนาดนี้มาก่อน ตอนนี้บาดแผลของถานอวิ๋นซีสมานกันดีแล้ว เพียงแต่เขายังรู้สึกอ่อนแรงอยู่บ้าง หานลั่วอิงจึงวุ่นอยู่กับการปรุงยาบำรุงกำลังและเข้าครัวด้วยตัวเองเพื่อทำอาหารบำรุงร่างกายให้สามี แต่... เมื่อนางคลาดสายตาไปจากเขาไม่ถึงหนึ่งเค่อ ไฉ่หงก็ต้องวิ่งเข้ามาหาด้วยสีหน้าร้อนรน “คุณหนูเจ้าคะ! ท่านแม่ทัพเจ็บแผลอีกแล้วเจ้าค่ะ” หานลั่วอิงจึงบอกให้ไฉ่หงและสาวใช้อีกคนคอยดูหม้อยาและน้ำแกงที่ตั้งอยู่บนเตา ส่วนตัวเองรีบเดินไปที่เรือนหลัก ในใจเริ่มรู้สึกหงุดหงิด เพราะวันนี้นางถูกเรียกตัวเป็นครั้งที่เจ็ดแล้ว! เมื่อไปถึงก็เห็นถานอวิ๋นซีกำลังนอนคว่ำหน้าอยู่บนหมอน หลังจากเห็นนางเดินเข้ามา เขาก็ยิ้มกว้าง แล้วค่อย ๆ ลดรอยยิ้มลงมา เหลือเพียงการยิ้มประจบเอาใจ ถานอวิ๋นซียื่นมือออกมาให้นางจับเอาไว้ “ลั่วอิง...ข้าเจ็บแผล ช่วยดูหน่อยได้หรือไม่” แม้จะรู้ว่าอาการเจ็บแผลของถานอวิ๋นซีมีมารยาซ่อนอยู่หกส่วนจากสิบส่วน แต่นางก็รู้ว่าแผลที่เ
ทะลุมิติมารักษาเพื่อหย่าขาด บทที่ ๒๙/๒ พบกันอีกครั้ง
“ท่านหมอหลี่” “หานลั่วอิง!” บนท้องทุ่งหญ้าที่กว้างขวางสุดสายตา ร่างของหญิงสาวสองคนยืนประจันหน้ากัน หลี่อันอันมองใบหน้าเจ้าของร่างตัวจริง ซึ่งดวงวิญญาณของนางมาอาศัยอยู่ได้เกือบหนึ่งปีแล้ว ตอนแรกที่พบกันในความฝันนั้น แววตาของหานลั่วอิงมีแต่ความทุกข์ และดูเศร้าสร้อยเป็นอย่างมาก แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว... ร่างของหานลั่วอิงดูเหมือนมีประกายสีขาวนวลแผ่ออกมา ใบหน้างดงามประดับด้วยรอยยิ้ม ดวงตาดูมีความอ่อนโยน “ข้าจะมาลาท่าน ทั้งยังอยากขอบคุณที่ท่านหมอหลี่ เพราะท่านใช้ร่างนี้เพื่อช่วยเหลือผู้คน มันทำให้ข้าได้รับผลของความดีไปด้วย” หานลั่วอิงจับมือของหลี่อันอันเอาไว้ “ท่านหมอหลี่ขอบคุณท่านมาก ท่านช่วยกอบกู้ชื่อเสียงขอข้า ทั้งยังดูแลท่านพ่อและถานอวิ๋นซีเป็นอย่างดี” “คุณหนูหาน...ข้า” หลี่อันอันพูดไม่ออก เพราะตอนนี้หัวใจของนางมีถานอวิ๋นซีเช่นกัน จึงรู้สึกผิดกับหานลั่วอิงไม่น้อย และเหมือนอีกฝ่ายจะรู้ความคิดของนาง “ท่านหมอหลี่ ข้าปล่อยวางความแค้นที่มีต่อทุกคนได้แล้ว และเข้าใจแล้วว่าถานอวิ๋นซีไม่ได้รักในตัวข้าเลยสักนิด เป็นข้าที่วิ่ง
ทะลุมิติมารักษาเพื่อหย่าขาด บทที่ ๒๙/๑ พบกันอีกครั้ง
ไฉ่หงที่รอดชีวิตเพราะการช่วยเหลือเพราะทหารของถานอวิ๋นซี รีบวิ่งเข้ามาในป่าและตะโกนเสียงดังลั่น น้ำตาไหลสาวใช้ไหลพรั่งพรูออกมาไม่หยุด “คุณหนู! คุณหนูเจ้าคะ” เมื่อเห็นสภาพของหานลั่วอิงที่เสื้อผ้าฉีกขาด ไฉ่หงก็เอาเสื้อคลุมกันลมของตน คลุมร่างของเจ้านายเอาไว้ เพื่อบดบังสายตาของบุรุษที่อยู่แถวนี้ หานลั่วอิงรู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นไฉ่หงปลอดภัย ตอนนี้นางตั้งสติได้แล้ว จึงขอให้องครักษ์ของถานอวิ๋นซีช่วยสกัดจุด เพื่อไม่ให้พิษแพร่กระจายไปมากกว่านี้ ทหารคนหนึ่งรีบเข้ามาช่วยสกัดจุดให้ทันที หลังจากนั้นหานลั่วอิงก็ใช้เศษผ้าที่ตกอยู่ พันมือของตนเองแล้วดึงมีดเล่มเล็กเท่าปลายนิ้วก้อยออกมาจากแผ่นหลังของถานอวิ๋นซี ร่างของชายหนุ่มกระตุกเล็กน้อย เมื่อปลายมีดถูกดึงออก เลือดสีแดงคล้ำไหลออกมาจากบาดแผลไม่หยุด หานลั่วอิงรีบฉีกชายกระโปรงออก แล้วพันแผลเอาไว้ชั่วคราวเพื่อให้เลือดหยุดไหล ตอนนั้นเองที่ถานอวิ๋นซีจับมือของคนรักเอาไว้แน่น “ลั่ว...ลั่วอิง” “อวิ๋นซี! อดทนไว้ข้าจะรักษาท่านเอง” แม้พิษบริเวณบาดแผลจะถูกสกัดจุด เพื่อไม่ให้มันแพร่กระจายไปเร็
ทะลุมิติมารักษาเพื่อหย่าขาด บทที่ ๒๘/๒ ก่อนจะมีความสุข
แม้หานลั่วอิงจะห่วงไฉ่หงมากเพียงใด สุดท้ายก็กลั้นใจวิ่งเข้าไปในป่าข้างทาง สองเท้าย่ำไปบนใบไม้แห้ง สองมือปัดป่ายกิ่งไม้ไปให้พ้นทางและวิ่งออกไปสุดแรง ทิ้งความวุ่นวายเอาไว้เบื้องหลัง ในใจภาวนาขอให้มีคนผ่านมาช่วยไฉ่หงและข้ารับใช้ตระกูลหานทุกคนที่ตั้งใจปกป้องนางด้วย สวบ! สวบ! สวบ! เสียงที่ดังตามมานั้นไม่ได้ทำให้หานลั่วอิงหยุดฝีเท้า เพราะรู้ว่าชายชุดดำกำลังตามมาอย่างแน่นอน ในใจนึกถึงหน้าของถานอวิ๋นซีขึ้นมาทันทีหากนางอยู่กับเขา...เรื่องพวกนี้ต้องไม่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน! “โอ๊ย! ปล่อยข้านะ” ศีรษะของหานลั่วอิงถูกกระชากดึงไปทางเบื้องหลัง จนร่างเซถลาล้มลงกับพื้น “ปล่อยข้า! ปล่อย” ร่างบางนอนลงกับพื้น เมื่อพยายามจะลุกขึ้นกลับถูกกดเอาไว้ จนดิ้นไปไหนไม่ได้ ตอนนั้นเองที่ชายชุดดำใช้มือตบหน้าของหานลั่วอิงอย่างแรง เมื่อเห็นว่านางยังไม่ยอมจำนน เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! ใบหน้าเนียนบวมแดงขึ้นทันที ความปวดร้าวแผ่กระจายไปทั่วใบหน้าและศีรษะ “อ่อก!” ลำคอขาวเนียนถูกบีบไว้แน่นด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกมือนั้นชายชุดดำกระชากเสื้อคลุมออกเป็นสิ่งแรก และตามด้
ทะลุมิติมารักษาเพื่อหย่าขาด บทที่ ๒๘/๑ ก่อนจะมีความสุข
หลังจากกลับมาจากชายแดนทิศอุดร หานลั่วอิงก็ยังไม่ได้กลับไปที่จวนของตระกูลถานทันที เพราะถานอวิ๋นซียังต้องอยู่ในวังหลวงเพื่อถวายรายงานให้ฮ่องเต้รับทราบ และดูแลงานด้านอื่น ๆ เขาจึงนัดหมายกับหานลั่วอิงว่า เมื่อกลับมาจากวังหลวงจะมารับนางกลับจวนตระกูลถานด้วยกัน เมื่อมหาเสนาบดีหานจงรู้ว่าบุตรสาวคนโตจะกลับเรือนตระกูลถาน โดยมีถานอวิ๋นซีมารับด้วยตนเอง ก็ปลื้มใจและหมดกังวลเรื่องความสัมพันธ์ของทั้งสองคน เขาจึงใช้เวลาในช่วงนี้ไปดูแลพื้นที่ชายแดนตะวันตก ซึ่งทางราชสำนักกำลังวางแผนเรื่องการป้องกันภัยแล้ง และปล่อยให้หานลั่วอิงอยู่พักผ่อนที่เรือนด้านหลัง โดยไม่เข้าไปรบกวนบุตรสาว เช้านั้นขณะที่ไฉ่หงกำลังช่วยเก็บของใช้ส่วนตัวของเจ้านายกับสาวใช้คนอื่น เพราะวันรุ่งขึ้นนี้ถานอวิ๋นซีจะมารับภรรยากลับเรือนตระกูลถาน หานลั่วอิงซึ่งนั่งอ่านหนังสืออยู่ ก็ได้ยินพวกสาวใช้พูดกันว่าตอนนี้ผู้คนนิยมไปสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่วัดกั่วซัน ซึ่งตั้งอยู่บนเขาลูกหนึ่งนอกเมือง ร่ำลือกันว่าหากขอพรสิ่งใดก็ล้วนสัมฤทธิ์ผล หานลั่วลิงนึกถึงพระคัมภีร์ซึ่งตนเคยคัดเอาไว้ ก็นึกอยากนำไปถวายที่วัดกั่วซัน
บางทีคุณอาจจะชอบ
สามี ท่านหย่ากับข้าเถอะ
กะปอมพ่นไฟ19.7K viewsเสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่125.7K viewsยอดหญิงแกร่งของเฟิงอ๋อง
หูเทียนเสี่ยว329.7K viewsท่านพ่อ...ข้าคือบุตรสาวของท่าน
SnailW20.9K viewsทะลุมิติมาเป็นนักกายภาพบำบัดของท่านแม่ทัพ
โหย่วหยวนเชียนหลี่1.0K viewsนายหญิงแห่งยุค 80
จินเหมยเทียน1.6K viewsข้าเป็นฮูหยินของท่านมิได้หรือ
ฝ้ายสีคราม176 viewsหอประโลมรัก
Chocolate lily 2.6K views
