Share

ตอนที่ 5 ข้าไม่หย่าเจ้าค่ะ

last update publish date: 2026-06-03 22:17:52

ตอนที่ 5 ข้าไม่หย่าเจ้าค่ะ

แต่นางได้กลับมาเพียงสายตาที่เย็นชาและใบหน้าบึ้งตึง

อะไรกันความรู้สึกของเขาและแววตาเปลี่ยนไปไม่เหมือนในความทรงจำสักนิด แล้วอย่างนี้ฉันจะมีชีวิตที่สงบสุขได้มั้ยนะ ...

    อาหารมาวางอยู่บนโต๊ะกลิ่นหอมคละคลุ้งไปทั่วห้องโถง ดวงตาของเจียงซีเป็นประกายแวววาว หากเป็นเมื่อก่อนเธอได้กินเพียงของกินง่าย ๆ ประหยัดเวลาและค่าใช้จ่าย แต่ของที่วางอยู่ตรงหน้ามากมายจนแทบเลือกไม่ถูกว่าจะกินอะไร ชีวิตครั้งนี้ช่างสุขสบายจริง ๆ อย่างนี้เธอยิ่งไม่หวนคิดถึงชีวิตเมื่อครั้งก่อนแม้แต่น้อย ไม่ต้องทำงานไม่ต้องอดออมและประหยัดอีกต่อไป

       ระหว่างกินอาหารเธอคีบอาหารให้ลูกชายอย่างใส่ใจอีกทั้งยังคีบให้ทุกคน นางอวี่เฉินมีความสุขกับข้าววันนี้เป็นมื้อที่อร่อยที่สุด ตั้งแต่แต่งสะใภ้เข้าเรือน นางเป็นสตรีหม้ายเลี้ยงดูบุตรมาเพียงลำพังตั้งแต่เทียนเซิงอายุเพียง 12 ปี เมื่อบุตรชายเอ่ยปากว่าจะแต่งงานกับสตรีใดนางก็ยอมรับและรักสตรีที่บุตรชายรักด้วยเช่นกัน ช่วงแรก ๆ นางเองก็คิดกังวลมากเหลือเกินที่ลูกสะใภ้ผู้นี้ไม่ได้มีใจให้บุตรชายตนเองแม้แต่น้อย และไม่เข้าใจว่าทำเทียนเซิงถึงเลือกนาง สตรีมีมากมายในใต้หล้า นางไม่มีส่วนดีใดเลยนอกจากใบหน้าของนางเท่านั้น

     แต่กระนั่นนางก็คิดว่าสักวันอวิ๋นหลิงจะเปลี่ยนไปและแล้ววันนี้ก็มาถึง นางจึงมีความสุขมากกว่าทุกวันต่อจากนี้ครอบครัวตระกูลหวังคงมีแต่ความสุข

      หลังมื้ออาหารนางอวี่เฉินนำยาต้มมาให้นางดื่มและสั่งให้นางไปพักผ่อนต่อ ทว่านางกลับนอนไม่หลับเพราะตอนที่เป็นเจียงซีนางก็นอนมาหลายวันแล้ว จึงค่อย ๆ เดินเล่นที่ลานบ้าน ในยุคนี้คงเป็นยุคข้าวยากหมากแพง เรือนใดมีข้าวสารกินนับว่าเป็นคนร่ำรวยไม่น้อย 

“ฟู่ ..บรรยากาศที่นี่ดีจังเลย ไม่มีเสียงรถยนต์เคลื่อนผ่าน ไม่มีเสียงวุ่นวายอะไรนอกจากเสียงผู้คนพูดคุยกัน ขอบคุณสวรรค์จริง ๆ ที่ส่งฉันมาที่นี่” 

มับ!!

“อวิ๋นหลิงเจ้าคิดจะทำอะไร อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ความคิดของเจ้า มีแผนการอันใดรีบบอกข้ามาเดี๋ยวนี้” มือหนามาคว้าข้อมือของนางเอาไว้ให้หันมาทางตน ดวงตาของนางเบิกโพลงตกใจ จู่ ๆ ก็โผล่มาไม่ให้ซุ่มให้เสียง 

“ตกใจหมดเลย ท่านพี่เทียนเซิงมีเรื่องอันใดหรือเจ้าคะ แล้วเหตุใดต้องกล่าวหาว่าข้ามีแผนการอันใดด้วยเล่า”

“ฮึ..อวิ๋นหลิงตอนนี้ไม่มีผู้ใดแล้วเจ้าเลิกเสแสร้งเสียที สตรีเหี้ยมโหดเช่นเจ้าจะเปลี่ยนไปเพียงชั่วข้ามคืนได้อย่างไร เจ้าอย่าใช้ความจริงใจและความรักของท่านแม่ข้าทำเป็นเรื่องล้อเล่น” นางคิ้วขมวดเจ้าหากันอีกครั้ง กระชากแขนออกจากมือของเขา กอดอกแน่นก่อนจะเบ้ปากตอบกลับเขาเสียงดัง

“แล้วทำไมคนเราจะเปลี่ยนไปไม่ได้ล่ะ ข้าบอกแล้วอย่างไรว่าข้านะรู้สำนึกแล้ว สิ่งที่เคยทำผิดพลาดไปก็ให้มันผ่านพ้นไปไม่ได้หรือ ? เดิมทีท่านพี่ก็ใจดีและรักข้ามากเหตุใดครั้งนี้ท่านพี่ถึงจับผิดข้าเช่นนี้ไม่ชอบหรือเจ้าคะ ภรรยาของท่านผู้นี้จะกลายเป็นภรรยาที่ดีและรักท่าน” ร่างใหญ่ชะงักเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำว่ารักจากปากของนาง ยิ่งทำให้เขามั่นใจว่าสตรีนางนี้ร้ายไม่เปลี่ยน ใช่อยู่ว่าเมื่อก่อนเขารักนาง แต่ดูเหมือนว่าความรักของเขาไม่ได้เปลี่ยนใจนางได้เลย เขาแตกสลายในวันที่นางเลือกที่จะตายมากกว่าใช้ชีวิตอยู่กับเขาวันนั้นแล้ว เขาจึงเลือกที่จะกลับมารักตนเองไม่สนใจนางอีกแต่เขาก็ทิ้งนางไม่ลงตัดสินใจกระโดดลงไปในแม่น้ำช่วยชีวิตนางขึ้นมา อย่างไรตอนนี้นางก็ยังเป็นสะใภ้ตะกูลหวัง หากเขาเดินหนีชาวบ้านคงมองเขาเป็นคนไม่ดีเป็นแน่  เขายื่นมือไปจับคางของนางแน่นบีบเข้าหากันจนปากของนางยู่ยี้เบี้ยวไม่เป็นทรง

“หยุดเอ่ยวาจาไม่น่าฟัง ข้ารังเกียจคำนี้จากปากของเจ้า เมื่อไหร่ที่เจ้าหายดีข้าจะหย่าให้เจ้าและมอบเงินจำนวนหนึ่งให้เจ้าไปใช้ ต่อจากนี้ชีวิตของเจ้าจะเป็นจะตายข้าไม่สนใจ และห้ามไม่ให้เจ้ามายุ่งวุ่นวายกับอี้เฟิงของข้าอีก อย่ามาแสดงตนเป็นมารดาที่แสนดีทั้ง ๆ ที่เจ้าไม่เคยทำมันสักครั้ง ข้าสะอิดสะเอียน” 

อื้อ..เจ็บชะมัดนี่มันอะไรกันอีกละ หนีจากสามีเลวทรามต่ำช้าต้องมาเจอสามีที่จ้องจะทำร้ายร่างกายและดุร้ายแบบนี้เหรอ ? 

“ข้าเจ็บนะ ….ข้าทำทุกอย่างไม่ได้เสแสร้งไม่เคยคิดดูถูกความจริงใจความรักของท่านแม่สักนิด อีกอย่างข้าอยากดูแลเพื่อชดใช้เวลาที่ผ่านมา ข้าไม่หย่าเจ้าค่ะ ข้าไม่หย่า”

นางตอบกลับเสียงดัง เขาเคยรักนางมากไม่เชื่อเด็ดขาด ว่าจู่ ๆ เขาจะหมดรักและรังเกียจนาง นางจึงอ้าแขนทั้งสองข้างโอบกอดเอวของเขาแน่น เทียนเซิงตกใจใบหน้าซีดเซียวปล่อยมือออกจากใบหน้าของนาง ใบหูเริ่มแดงระเรื่อคิดไม่ถึงว่านางจะทำเช่นนั้น สาวใช้เดินผ่านไปมาต่างพากันจ้องมองอย่างไม่เชื่อสายตา 

“จะ..เจ้าทำอะไรปล่อยข้านะ”

“ทำอะไรล่ะ ก็เราสองคนเป็นสามีภรรยากัน ภรรยากอดสามีแปลกหรือเจ้าคะ ข้าบอกแล้วไงว่าข้าต้องการชดใช้เวลาที่ผ่านมา อย่างไรข้าก็ไม่หย่าเจ้าค่ะ ” เทียนเซิงทำตัวไม่ถูกรีบดึงแขนของนางออกจากกายและเดินหนีทันที 

“เจ้าจะทำอะไรก็เรื่องของเจ้า” นางยิ้มร่ามองตามเขาไป

“ชีวิตต่อจากนี้คือบททดสอบสินะ เอาล่ะอย่างแรกคือการเอาอกเอาใจอี้เฟิง เด็กน้อยน่าเอ็นดูว่าแล้วเข้าไปในครัวสักหน่อย”  นางเดินไปที่ห้องครัวของตระกูลหวัง ที่นี่มีเครื่องเทศมากมายและยังมีเครื่องปรุงแป้งสาลี แม้กระทั่งน้ำตาลทรายที่หายากในยุคนี้ ช่างเป็นเรื่องที่ดีจริง ๆ 

“ท่านมาทำอะไรที่นี่หรือเจ้าคะ” หญิงสูงวัยผู้หนึ่งเข้ามาถามนางด้วยความสงสัย ตั้งแต่มาอยู่ที่เรือนนี้นางไม่เคยย่างกรายเข้ามาเลย มีเพียงส่งสาวใช้มาต่อว่าตำหนิเรื่องอาหารที่ไม่ถูกปาก วันนี้นางลงมาที่นี่ด้วยตนเองสาวใช้เล็ก ๆ รีบไปตามท่านแม่บ้านโม่ชิงมารับหน้าแทนเพราะนางเป็นคนเก่าแก่อยู่ในตระกูลหวังมานาน แม้แต่ฮูหยินยังต้องหวั่นเกรงและเคารพให้เกียรตินาง 

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ   ตอนที่ 34 ตามง้อภรรยา

    ตอนที่ 34 ตามง้อภรรยาเทียนเซิงเริ่มมองเห็นแสงสว่างเมื่อได้ยินคำพูดออกมาจากสตรีตัวน้อย หากมองดี ๆ นางน่าจะมีอายุมากกว่าอี้เฟิงเพียงไม่กี่ปี“ข้าขอบใจเจ้ามาก”วันนั้นเทียนเซิงไม่ได้กินอาหารที่ร้านน้ำชาของอวิ๋นหลิงเขากลับไปที่เรือนตั้งหลัก คิดแผนการเข้าหาอวิ๋นหลิงอีกครั้ง เขาจึงสั่งให้ชิงชิงปิดร้านน้ำชาในวันนี้เขาจะพาขุนนางไปกินอาหารช่วงเย็น เลี้ยงฉลองที่ตนได้มารับตำแหน่งที่นี่ ทำให้ร้านน้ำชาที่ขายดีอยู่แล้ว กลับครึ้กครื้นมากกว่าเดิม ขุนนางท้องถิ่นได้ลิ้มรสชาติอาหารของอวิ๋นหลิง ต่างพากันเอาไปพูดต่อเป็นทอด ๆ ทำให้เหล่าฮูหยินของพวกเขาอยากลิ้มลอง อี้เฟิงมาช่วยดูแลอี้ซินให้ท่านแม่กับชิงชิงช่วยกันต้อนรับแขกเหลือ ว่างเว้นช่วงนั้นเขาก็อ่านตำราเพื่อเตรียมสอบ ขออาศัยอยู่ที่เรือนของอวิ๋นหลิง ในยามที่ลูกค้าเข้ามามาก ๆ เขาจะได้ช่วยอีกแรง อวิ๋นหลิงรู้เรื่องที่เขาสอบผ่านเสี้ยนชื่อได้ตั้งแต่อายุ ไม่ถึง10 ขวบ นางดีใจจริง ๆ จนเผลอปากหากนางอวี่เฉินยังอยู่ อี้เฟิงคงได้รับรางวัลใหญ่แน่ ๆ ทุกครั้งที่นางคิดถึงนางอวี่เฉินจะไปไหว้พระและนำของไปไหว้ที่ป้ายชื่อที่นางแกะสลักเอาไว้ไหว้เพื่อระรึกถึงนางอวี่เฉิน“เดิ

  • ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ   ตอนที่ 33 พบเจ้าจนได้

    ตอนที่ 33 พบเจ้าจนได้ฝั่งด้านอวิ๋นหลิงนางได้รับรู้ว่าอี้เฟิงมาที่นี่ได้อย่างไร เขาเดินทางมากับเทียนเซิง เทียนเซิงถูกย้ายให้มาเป็นนายอำเภอที่นี่ หัวใจของอวิ๋นหลิงสั่นไหวอีกครั้ง ยังคิดไม่ออกเช่นกันหากพบหน้าเขาอีก นางจะใจสั่นกับเขาอยู่หรือไม่ หากถามหาความโกรธและความเจ็บปวดที่เขาทำให้นางนั้น บัดนี้นางได้สะลัดทิ้งไปจนหมด นางอยากให้ชีวิตทุกวันนี้ให้มีความสุข ดีกว่าทนทุกข์อยู่กับความเจ็บปวดเสียใจครั้งนี้อีก เพราะครั้งเมื่อเป็นเจียงซี นางถูกคนรักกระทำให้เจ็บปวดมากกว่าที่เทียนเซิงทำเสียอีก“อี้เฟิงเจ้ามาที่นี่กินอาหารเย็นก่อนนะค่อยกลับ”“ไม่ขอรับ ข้าจะไม่ไปที่ใด ข้าจะอยู่ที่นี่กับท่านแม่และอี้ซิน ข้าไม่อยากกลับไปพบเจอบิดาใจร้ายเช่นท่านพ่อ” อี้เฟิงเอ่ยพลางหยอกล้ออี้ซิน“คนใจร้ายใช่ข้าจริง ๆ นะหรืออี้เฟิง หากบิดาเจ้าใจร้าย มารดาของเจ้าย่อมใจร้ายเสียมากกว่า” เสียงของเทียนเซิงดังขึ้น ชิงชิงตกใจคราแรกเขาเดินตามหลังนางมาติด ๆ ทว่าเมื่อเข้ามาใกล้นายหญิงเขารีบย่างเท้าแถมยังเดินนำหน้านางเข้าไปหานายหญิงก่อนที่นางจะบอกกล่าวเสียด้วยซ้ำ ทว่าเมื่อได้ยินคำว่าบิดาของอี้เฟิง ชิงชิงก็ยืนอยู่หน้าห้องไม่กล้

  • ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ   ตอนที่ 32 ข้าไม่ใช่บุตรของท่านหรือ

    ตอนที่ 32 ข้าไม่ใช่บุตรของท่านหรืออี้เฟิงเดินทางมาถึงไปรษณีย์ขุนอัน กวาดสายตามองไปรอบ ๆ เห็นผู้คนเดินเข้าออกมาร้านน้ำชา นั่นคงเป็นร้านน้ำชาของท่านแม่ เขาอยากจะพบท่านแม่เหลือเกิน ทว่าเมื่อมาถึงหน้าร้านสองเท้าของเขากลับไม่แม้แต่จะก้าวไปข้างหน้าได้ เขาเห็นเด็กหญิงตัวน้อยเดินเตาะแตะออกมานอกร้าน ไม่มีผู้ใหญ่เดินตามมา ใบหน้าของเด็กหญิงคล้ายท่านย่าของเขา ยามนั้นเองรถม้ากำลังมุ่งตรงมาด้านนี้เป็นเวลาเดียวกันกับเด็กหญิงกำลังวิ่งมาออกมาพอดี อี้เฟิงรีบวิ่งไปอุ้มเด็กหญิงให้พ้นจากรถม้ากลัวว่าจะได้รับบาดเจ็บและไม่มีผู้ใดได้รับบาดเจ็บ“กรี๊ด... คุณหนูเป็นอะไรหรือไม่เจ้าคะ ขอบคุณคุณชายที่ช่วยคุณหนูของข้าเองไว้ หากไม่ได้คุณชายคุณหนูต้องได้รับบาดเจ็บ นายหญิงต้องว่าข้าเป็นแน่” ชิงชิงยื่นมือไปรับอี้ซินจากอี้เฟิง ทว่ายามนั้นเองเสียงของอวิ๋นหลิงได้ดังขึ้นด้านหลังของเด็กชายก็หช“เมื่อครู่เจ้าว่าอันใดนะ อี้ซินของข้าเกือบได้รับบาดเจ็บอย่างนั้นหรือ?” อี้เฟิงสั่นเทาไปทั้งตัวเสียงที่เขาคุ้นเคยได้ดังอยู่ด้านหลังอดไม่ได้ที่จะห้ามน้ำตาเอาไว้ ชิงชิงก้มหน้าลงต่ำอุ้มอี้ซินไว้ในอ้อนแขน“เจ้าค่ะเมื่อครู่ในร้านคนเ

  • ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ   ตอนที่ 31 นายอำเภอคนใหม่

    ตอนที่ 31 นายอำเภอคนใหม่2 ปีต่อมาอวิ๋นหลิงลงหลักปักฐานอยู่ที่หมู่บ้านเจียงชุ่ย ร้านน้ำชาของนางเลื่องชื่อ นางเลือกซื้อร้านขนาดใหญ่กว่าเดิมใกล้ ๆ สถานีไปรษณีย์ของหมู่บ้านที่ใกล้ที่สุดในอำเภอนี้ มีคนงานหลายคนที่นางว่าจ้างให้มาคอยช่วยเหลืองานในร้าน ตอนนี้อี้ซินตัวน้อยได้ลืมตาออกมาดูโลกภายนอก ใบหน้าของนางคล้ายนางอวี่เฉินยิ่งนัก“นายหญิงเจ้าคะ นี่คือสมุดบัญชีของร้านน้ำชาเจ้าค่ะ มีลูกค้าหลายคนต้องการซื้อสูตรของท่านเพื่อไปเปิดอีกแคว้น”“น้ำชาของข้าไม่เหมือนที่ใด คนค้าขายเมื่อเห็นข้าขายได้ดีจึงอยากเปิดขายเหมือนกับข้า แต่ว่าหากข้าขายสูตรร้านน้ำชาของข้ายังจะขายได้ดีอีกอย่างนั้นหรือ ? ชิงชิงเจ้าอยู่กับข้าตั้งแต่เริ่มเปิดร้านย่อมรู้ดีมิใช่หรือ”“เจ้าค่ะ ข้านั่นไม่ลืมอยู่แล้วเจ้าค่ะและไม่มีทางหักหลังผู้ที่มีพระคุณกับข้าเป็นแน่ จริงสิเจ้าคะหมาล่าขายดีมากกว่าเดิม นายหญิงต้องสั่งโต๊ะกับเก้าอี้อีกทั้งหม้อเพิ่มหลายชุดแน่ ๆ เจ้าค่ะ วันนี้ได้ยินว่ามีนายอำเภอย้ายมาประจำการที่นี่ ขุนนางที่เคยมากินที่ร้านเราบอกกล่าวถึงร้านของเรา ข้าเชื่อว่านายอำเภอต้องมาชิมเป็นแน่เจ้าค่ะ” ชิงชิงเอ่ยดวงตาเป็นประกาย นางคือสต

  • ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ   ตอนที่ 30 รับโทษ

    ตอนที่ 30 รับโทษ“นั่นถุงเงินของฮูหยินของข้าก็จริง แต่นางอาจจะมอบให้สาวใช้ก็ได้นี่ขอรับ ท่านกลับไปแจ้งนายอำเภอเถอะขอรับ นางไม่มีส่วนเกี่ยงข้องกับการตายของฮูหยินตระกูลหวังหรอกขอรับ”“ใต้เท้าซ่งข้ายังไม่ได้เอ่ยเลยนะขอรับว่าข้ามาในครั้งนี้ด้วยเรื่องอันใด ท่านรู้ได้อย่างไรขอรับว่าข้ามาในครั้งนี้เพราะเรื่องการตายของฮูหยินหวังอวี่เฉิน น่าแปลกเสียจริงทั้ง ๆ ที่เรือนของท่านก็อยู่ไกลกับเรือนตระกูลหวังแถมยังอยู่คนละหมู่บ้าน ตอนนี้ท่านอย่าได้เสแสร้งอีกเลยและยอมมอบตัวนางให้ทางเราเถอะขอรับ” ซ่งจ้าวเหวินใบหน้าซีดเซียวเพราะเขาเองแท้ ๆ ที่หลุดปากเอ่ยเรื่องนี้ออกไปและไม่รอบคอบ แต่ดูเหมือนนายอำเภอจะรู้จึงวางแผนไว้ก่อนที่จะให้ทหารเข้ามาในเรือนตระกูลซ่ง สอบถามกับลู่เอ๋อร์หากนางยอมบอกจะยอมลดโทษในครั้งนี้ นางจึงบอกทางออกที่คนนอกไม่ค่อยรู้ ทหารอีกกลุ่มหนึ่งจึงไปคอยอยู่ประตูหลัง จนกระทั่งยามนี้พวกเขาได้จับกุมตัวของซูหนานอวี้และบ่าวรับใช้โดยไม่สามารถต่อสู้กับคนของทางการได้ ทั้งสองถูกโยนเข้ามาในห้องโถงของเรือนตระกูลซ่ง“ในเมื่อไม่ใช่ความผิดของซูหนานอวี้เหตุใดต้องหลบหนีและท่านใต้เท้าต้องออกหน้ารับแสร้งโกหกหลอกล

  • ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ   ตอนที่ 29 คนร้ายตัวจริง

    ตอนที่ 29 คนร้ายตัวจริงหลังเอ่ยร่ำลา แม่บ้านโม่ชิงมอบเงินให้นางใช้เดินทาง อวิ๋นหลิงแม้ถูกปล่อยตัวแต่นายอำเภอกลัวว่านางจะไม่ปลอดภัยและยังไม่แน่ชัดหากนางเป็นคนร้ายจริง ๆ ก็กลัวนางหนี จึงได้จัดหาที่อยู่อาศัยและปิดบังมิให้ผู้ใดรู้ว่ายามนี้นางอยู่ที่ใด ก่อนจะตรวจสอบตามคำพูดของแม่บ้านโม่ชิงไปที่สำนักหมอ สืบเรื่องการป่วยของนางอวี่เฉิน ไม่ได้เป็นคำกล่าวโกหกมีรายการเทียบยาและการรักษามาเนินนาน นายอำเภอจึงนำถุงเงินไปตรวจสอบว่าเป็นของตระกูลซูหรือไม่? เจอร้านปักเย็บพอดีในหมู่บ้านใกล้เคียงกับเรือนตระกูลซ่ง คือถุงเงินของซ่งหนานอวี้จริง ๆ เฝ้ามองการเคลื่อนไหว เห็นสาวใช้ของซูหนานอวี้แอบออกมากลางดึก จับกุมตัวของนางมาได้กับชายฉกรรจ์ที่ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ ในมือของนางถือเงินจำนวนมาก เป็นเงินว่าจ้างอีกครึ่งเมื่อทำงานเสร็จ นายอำเภอจับตัวไปสอบถาม ทั้งคู่ไม่รับสารภาพจนต้องถูกทำร้ายบีบครั้นให้ยอมบอกความจริง ลู่เอ๋อร์มิอาจทนความเจ็บปวดได้ จึงยอมเอ่ยปากสารภาพผิดว่าทั้งหมดเป็นแผนของซูหนานอวี้เรือนตระกูลซ่งซูหนานอวี้ร้อนรนเดินไปเดินมาในห้อง ตั้งแต่เมื่อคืนนี้นางนอนไม่หลับเป็นห่วงลู่เอ๋อร์และเกิดความกังวลใจว่าจะเก

  • ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ   ตอนที่ 13 งานเลี้ยง

    ตอนที่ 13 งานเลี้ยงคนในตระกูลหวังต่างพากันส่งเสียงกรู่ร้องด้วยความยินดี ใบหน้าของฮูหยินอวี่เฉินเต็มไปด้วยความปรี่ดา "อวิ๋นหลิงเรื่องนี้ช่างเป็นเรื่องที่ดีแก่ตระกูลเราเสียจริง เมื่อไหร่ที่เทียนเซิงกลับมาถึงเราจะจัดงานเลี้ยงฉลองและไหว้บรรพบุรุษกัน""เจ้าค่ะท่านแม่ ช่างเป็นเรื่องน่ายินดีจริง ๆ เจ้า

  • ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ   ตอนที่ 12 การสอบ

    ตอนที่ 12 การสอบ ในที่สุดก็ถึงเวลาสอบ เทียนเซิงตั้งใจอ่านหัวข้อสอบ อย่างละเอียด โชคดีที่เขาจับได้ห้องที่อยู่ส่วนกลางมิใช่ห้องที่อยู่ส่วนท้าย เพราะอยู่ติดกับห้องสุขามิเช่นนั้นเขาคงไม่มีสมาธิในการสอบเป็นแน่เขาค่อย ๆ บรรจงตอบคำถามอย่างระมัดระวังและตอบอย่างถีถ้วน ระหว่างนั่งสอบใบหน้าของอวิ๋นหลิง

  • ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ   ตอนที่ 11 ข้าจะไม่ทำให้เจ้าผิดหวัง

    ตอนที่ 11 ข้าจะไม่ทำให้เจ้าผิดหวังเทียนเซิงไม่ได้เอ่ยอันใดเพียงมองแผ่นหลังของสตรีที่ไม่เคยเข้าข้างเขาเลยเพียงสักครั้ง คราแรกเขาเห็นซ่งจ้าวเหวินตั้งแต่ไกล ๆ คิดว่านางจะหวั่นไหวหรือเสียใจที่เจอเขาอีกครั้ง ทว่าแตกต่างจากเขาคิดเอาไว้มากโข มิใช่ว่านางจะตกลงปลงใจแต่กลับต่อว่าอีกทั้งยังเชื่อมั่นในตัวเขาเ

  • ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ   ตอนที่ 10 ไปตลาด

    ตอนที่ 10 ไปตลาดอวิ๋นหลิงลูบศีรษะของอี้เฟิงเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู"เพียงเท่านี้ก็งดงามมากแล้ว ขอบใจเจ้านะอี้เฟิง""ว่าแต่เมื่อครู่ท่านแม่เอ่ยเรื่องอันใดกันอยู่หรือขอรับ" เทียนเซิงเอ่ยถามเรื่องที่เขาเดินเข้ามาได้ยินเมื่อครู่ทว่าได้ยินไม่ชัดเจนนัก "ไปที่โต๊ะอาหารก่อนเถอะแล้วข้าจะบอกเจ้าว่าข้ากับอวิ๋

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status