Mag-log inShare
บทที่ 28.1 เล่ห์เหลี่ยมของอาเคล
Petsa ng paglalathala:
2026-09-02 00:59:26
Pinakabagong kabanata
ทะลุมิติมาสร้างเผ่าในโลกอสูร พร้อมระบบพัฒนาชีวิต บทที่ 47.2 การเริ่มต้นใหม่ที่แตกต่าง
“เอาล่ะ ในเมื่อแบ่งพื้นที่กันเรียบร้อยแล้ว วันนี้เราจะเริ่มสร้างที่พักส่วนกลางก่อน พอเสร็จแล้วค่อยเริ่มสร้างบ้านของทุกคน โดยจะจับไม้สั้นไม้ยาวเพื่อเรียงลำดับว่าใครจะได้สร้างก่อนหลัง”เพราะบ้านที่จะต้องสร้างมีถึงหกหลัง หากเลือกจากความสนิทสนมหรือความแข็งแรง ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีคนรู้สึกว่าได้เปรียบหรือเสียเปรียบ ดังนั้นไนร่าจึงเลือกวิธีที่ง่ายที่สุด นั่นก็คือ จับไม้สั้นไม้ยาว ให้ทุกอย่างขึ้นอยู่กับโชคชะตาของแต่ละคนบ้านหลังแรกเป็นของผู้เฒ่าโมกุและย่าเซนา ซึ่งตอนนี้รับปายูกับมีลีมาดูแล จึงได้พื้นที่จัดสรรถึงสี่ส่วน บ้านหลังที่สองเป็นของซาลิน เพราะเธอเพิ่งผูกพันธะกับสามีทั้งห้าคน จึงได้รับพื้นที่จัดสรรถึงหกส่วน ซึ่งกว้างที่สุดในบรรดาทุกครอบครัว บ้านหลังที่สามเป็นของไนร่ากับสามีทั้งสี่ของเธอ บ้านหลังที่สี่เป็นของนูน่ากับมารา ลูกน้อยของเธอ บ้านหลังที่ห้าเป็นของอีลา และบ้านหลังสุดท้าย บ้านหลังที่หก เป็นของเยรากับคีรี ลูกตัวน้อยของเธอไนร่ากวาดตามองลำดับบนพื้น ก่อนจะพยักหน้าอย่างพอใจ ไม่ว่าใครจะได้ก่อนหรือหลัง ทุกคนก็ไม่มีอะไรให้โต้แย้ง เพราะเป็นลำดับที่จับได้ด้วยมือตนเอง ทันใดนั้น
ทะลุมิติมาสร้างเผ่าในโลกอสูร พร้อมระบบพัฒนาชีวิต บทที่ 47.1 การเริ่มต้นใหม่ที่แตกต่าง
“แต่ไหนแต่ไรมา เสบียงที่หาได้ก็เป็นของส่วนกลางทั้งหมดไม่ใช่หรือ แล้วจะแบ่งไปเป็นของส่วนตัวได้อย่างไร”เซย์รันที่ยืนกอดอกอยู่ด้านข้างเอ่ยแย้งขึ้นมาด้วยน้ำเสียงยียวน ไนร่าหันไปมองค้อนคนเจ้าเล่ห์ ก่อนจะตอบทุกคนด้วยน้ำเสียงมั่นคง“หากทำแบบนั้น คนที่ไม่ทำงานก็จะเอาเปรียบคนที่ทำงานสิ” เป็นอีกครั้งที่คำพูดของไนร่าทำให้ทุกคนนิ่งเงียบ “แต่ทุกคนไม่ต้องกังวล ในสองส่วนที่เก็บเข้าส่วนกลาง หนึ่งส่วนจะถูกนำมาจัดสรรแบ่งให้ทุกคนในแต่ละวัน ส่วนที่เหลือเก็บเป็นเสบียงสำรอง ดังนั้นตราบใดที่ยังเป็นคนของเผ่าเรา ต่อให้ทำงานไม่ไหวก็ไม่อดตายแน่นอน”เซย์รันฟังคำอธิบายของหญิงสาวแล้ว รอยยิ้มยียวนบนใบหน้าก็พลันกว้างขึ้นกว่าเดิมที่ผ่านมา แม้เพศผู้ระดับสูงจะได้รับคำชื่นชมและการยกย่องมากกว่า แต่สิ่งที่ต้องแลกมาก็คือการทำงานที่หนักและอันตรายกว่าเพศผู้ระดับต่ำ ในใจของเขาเคยรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ยุติธรรมอยู่หลายครั้ง ทว่ากลับไม่เคยหาเหตุผลมาหักล้างธรรมเนียมเดิมได้แต่สิ่งที่ไนร่ากำลังทำกลับต่างออกไป คนที่ทำงานมากย่อมมีสิทธิ์เก็บสิ่งที่ตนหามาได้มากกว่า ขณะเดียวกันเด็ก คนชรา คนเจ็บ หรือคนที่ไม่สามารถทำงานได้ก็ยังมีอาหารจา
ทะลุมิติมาสร้างเผ่าในโลกอสูร พร้อมระบบพัฒนาชีวิต บทที่ 46.3 ชีวิตใหม่ของทุกคน
“พวกเราจะสร้างบ้านบนที่สูงกว่าระดับน้ำ ส่วนบริเวณด้านล่างค่อยใช้ทำอย่างอื่น”“อย่างอื่นคืออะไรหรือนายหญิง”ปายูรีบถามด้วยความอยากรู้ ไนร่าหันไปมองเด็กชายแล้วคลี่ยิ้ม“หลายอย่างเลยล่ะ นายเตรียมแรงเอาไว้ให้มากก็แล้วกัน”คำตอบนั้นไม่เพียงทำให้ปายูสนใจ แต่ยังทำให้คนรอบตัวเริ่มสนใจตามไปด้วย ไนร่ากวาดตามองพื้นที่ตรงหน้า ก่อนจะเริ่มวางภาพทั้งหมดขึ้นในหัวหากคิดจะอยู่ที่นี่เพียงไม่กี่วัน จะสร้างเพิงพักตรงไหนก็ย่อมได้ แต่ถ้าต้องการอยู่ไปอีกหลายปี หรืออาจตลอดชีวิต ทุกอย่างไม่สามารถสร้างขึ้นอย่างไร้ทิศทางได้ ดังนั้นเธอจึงต้องวางผังพื้นที่ของเผ่าตั้งแต่แรกเริ่มไนร่าหันไปหาอาเคล ก่อนจะบอกเขาด้วยน้ำเสียงจริงจัง“นายช่วยหาไม้ยาวกว่านี้ให้ฉันสักอันได้ไหม” อาเคลพยักหน้า เพียงไม่นานก็หักกิ่งไม้ตรงขนาดเหมาะมือมาส่งให้หญิงสาวโดยไม่ถามเหตุผล กลับเป็นคารันที่อดสงสัยไม่ได้ จึงเอ่ยถามขึ้นมา“นายหญิงเอาไม้มาทำอะไรหรือ”“วาดพื้นที่เพื่อจัดสรรที่พัก”คำตอบของไนร่าไม่เพียงไม่ได้ไขข้อสงสัย แต่กลับเพิ่มความสงสัยให้คารันมากขึ้นเป็นทวีคูณ ทว่าไนร่ากลับไม่ได้คิดอธิบายในตอนนี้เธอรับกิ่งไม้จากอาเคลมาถือ ก่อนจะเดินไปย
ทะลุมิติมาสร้างเผ่าในโลกอสูร พร้อมระบบพัฒนาชีวิต บทที่ 46.2 ชีวิตใหม่ของทุกคน
เมื่อกลุ่มของอารันเดินจากไป ไนร่าก็หันกลับมามองผืนทุ่งกว้างเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกมากมายที่ปะปนกันอยู่ในอกหลายวันก่อน เธอยังเป็นเพียงคนที่เพิ่งตื่นขึ้นมาในโลกแปลกประหลาด ต้องหนีสัตว์อสูร หาอาหารตามป่า และพยายามรักษาชีวิตของตนเองเอาไว้ให้รอดในแต่ละวัน แต่ตอนนี้กลับมีคนมากมายยืนอยู่เบื้องหลัง รอคอยว่าเธอจะพาพวกเขาไปทางไหนต่อ เพียงคิดมาถึงตรงนี้ ไนร่าก็อดสูดลมหายใจเข้าลึกไม่ได้ตั้งแต่วันนี้ไป ทุกการตัดสินใจของเธอไม่ได้เกี่ยวข้องกับชีวิตของตัวเองเพียงคนเดียวอีกแล้ว“นายหญิง พวกเราจะสร้างที่พักตรงนี้เลยหรือ” เสียงของคารันดังขึ้นจากด้านข้างอสูรเสือดำกวาดสายตามองทุ่งหญ้ากว้างตรงหน้าอย่างกระตือรือร้น เห็นได้ชัดว่าเจ้าตัวพร้อมจะลงมือทันที ขอเพียงไนร่าเอ่ยคำเดียว คนอื่นเองก็มีท่าทีไม่ต่างกันบารัคกับโบรินเริ่มมองหาต้นไม้ขนาดใหญ่ ทาวินกวาดสายตามองพื้นดินรอบตัว ส่วนลูเวนกำลังตรวจดูสัมภาระที่พวกเขายังเหลืออยู่ แม้แต่ปายูกับมีลีก็ยังพากันเก็บกิ่งไม้แห้ง ราวกับคิดว่าจะเริ่มสร้างบ้านเสียเดี๋ยวนี้ไนร่ามองภาพตรงหน้าแล้วรีบยกมือขึ้น“เดี๋ยวก่อน ตอนนี้พวกเรายังไม่ต้องสร้างอะไร”ทุกคนพลันหยุดนิ่ง ก่อ
ทะลุมิติมาสร้างเผ่าในโลกอสูร พร้อมระบบพัฒนาชีวิต บทที่ 46.1 ชีวิตใหม่ของทุกคน
“เดี๋ยวก่อน!” อารันชะงักเท้าที่กำลังจะจากไปก่อนหันกลับมาทางหญิงสาว “หากพวกนายไม่รังเกียจที่จะตั้งถิ่นฐานใกล้กับเผ่าเล็กๆ ของฉัน ฉันรู้ว่ามีพื้นที่หนึ่งเหมาะกับพวกนาย”ดวงตาของอารันพลันเปล่งประกายขึ้นในทันที เขาไม่รู้ว่าไนร่ารู้ได้อย่างไรว่าพื้นที่ที่เหมาะสมกับพวกเขาอยู่ที่ไหน ทว่าขอเพียงเป็นสิ่งที่เธอเอ่ยบอก เขาก็เชื่อว่าย่อมไม่มีความผิดพลาด หรือต่อให้ผิดพลาดจริง พวกเขาก็ไม่ได้มีสิ่งใดให้เสียหาย“อยู่ที่ไหนหรือ” ไนร่าชี้ไปทางแม่น้ำที่ไหลผ่านด้านหนึ่งของทุ่งกว้าง “ข้ามแม่น้ำไปสองสาย แล้วเดินต่อประมาณดวงตะวันเคลื่อนตัวครึ่งฟ้า จะพบพื้นที่ที่อาจเหมาะสมกับพวกนาย”ไนร่าไม่รู้ว่าพื้นที่ที่ระบบเลือกให้จะถูกใจพวกเขาหรือเปล่า แต่อย่างน้อยการเดินไปโดยมีจุดหมาย ย่อมดีกว่าเดินไปอย่างไร้จุดหมาย เธอหยุดไปเล็กน้อย ก่อนจะอธิบายต่อ“ด้านหลังของพื้นที่ตรงนั้นเป็นภูเขาหินขนาดใหญ่ มีหน้าผาและถ้ำอยู่หลายแห่ง ส่วนด้านหน้าเป็นลานหินกว้าง อีกทั้งยังมีลำธารเล็กไหลผ่านอยู่ไม่ไกล พวกนายเป็นอสูรจิ้งจอก หากชอบพื้นที่ที่มีทั้งถ้ำและที่โล่ง ฉันคิดว่าตรงนั้นน่าจะเหมาะกับเผ่าของนายมาก”อารันฟังอย่างตั้งใจ ยิ่งเมื่อได
ทะลุมิติมาสร้างเผ่าในโลกอสูร พร้อมระบบพัฒนาชีวิต บทที่ 45.3 ร่วมเดินทาง
หลังจากอาเคลพาไนร่ากลับมาถึงจุดพัก ทุกคนก็จัดเตรียมสัมภาระเสร็จเรียบร้อยแล้ว ไม่มีใครเอ่ยถามว่าทั้งสองออกไปสำรวจอะไรมา มีเพียงคารันกับเซย์รันที่ปรายตามองอาเคลเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่มีท่าทีจะพูด พวกเขาก็ไม่ได้ซักถามให้มากความไนร่ากวาดตามองคนในกลุ่ม ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม“ไปกันเถอะ อีกไม่นานพวกเราก็จะออกจากป่าแล้ว”เพียงคำพูดนั้นดังขึ้น สีหน้าของทุกคนก็พลันเปลี่ยนเป็นตื่นเต้น ตลอดหลายวันที่ผ่านมา พวกเขาต้องเดินทางหลบหลีกสัตว์ป่า หาอาหารตามทาง และนอนพักในเพิงชั่วคราวโดยไม่รู้ว่าจุดหมายปลายทางจะเป็นอย่างไร แม้ไนร่าจะบอกอยู่เสมอว่าจะพาพวกเขาไปยังสถานที่ที่สามารถสร้างบ้านและใช้ชีวิตได้ แต่ไม่มีใครเคยเห็นพื้นที่นั้นกับตาตนเองมาก่อน ดังนั้นในใจจึงมีความหวาดหวั่นอยู่เสมอขบวนคนเริ่มเคลื่อนตัวอีกครั้ง ยิ่งเดินไปข้างหน้า ต้นไม้สูงใหญ่ที่เคยขึ้นหนาแน่นก็ยิ่งบางตาลงเรื่อย ๆ แสงแดดส่องผ่านยอดไม้ลงมาได้มากขึ้น จนกระทั่งหลังจากเดินต่ออีกระยะหนึ่ง แนวต้นไม้เบื้องหน้าก็สิ้นสุดลงอย่างกะทันหันไนร่าที่เดินอยู่ด้านหน้าหยุดฝีเท้า ภาพตรงหน้าทำให้ริมฝีปากบางค่อยๆ ยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว“ถึงแล้ว” เสี
Maaari mong magustuhan
ทะลุยุคพร้อมมิติห้างระดับโลก ภาค 1
อตวสัตถา2.9K viewsเกิดใหม่เป็นองค์หญิงวิปลาส
ฉินหลานฮุย3.7K viewsปีศาจสาวและเหล่าฮาเร็มของนาง
ซูเมี่ยวหลิง2.2K viewsเมื่อฉันเข้าสู่ร่างนางร้าย
มูมูมิ2.0K viewsทะลุมิติมาในนิยายสัตว์อสูร พร้อมระบบเลี้ยงดูวายร้าย
ชงเมิ่ง595 viewsเนตรมณี สาวปราบผีแห่งพระนคร
ถนิตา331 viewsทะลุมิติไปเป็นพ่อเลี้ยงของเจ้าก้อนแป้งทั้งสาม
กัญจารีย์2.4K viewsแม่ครับ...ผมอยากเป็นจอมยุทธ์
ดำชมพู509 views
