LOGINShare
ตอนที่ ๘๕.๒ ราชรถเหยียบเมฆา
publish date:
2026-09-04 12:00:46“มีอันใดก็ว่ามา” ฮ่องเต้หรี่พระเนตรลงเล็กน้อย
เฉินกั๋วกงลอบปรายต
Latest chapter
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยาย เลยขอเปลี่ยนบทให้กลายเป็นฮาเร็ม ตอนที่ ๙๙.๒ วสันต์ฤดูที่ผลิบาน
“ฝ่าบาททรงมีพระราชกระแสรับสั่ง ชมเชยระบบการชลประทานที่ท่านหญิงเสนอไปเมื่อเดือนก่อน บัดนี้ราชสำนักสงบราบคาบ ขุนนางน้อยใหญ่ล้วนก้มหัวให้แก่บารมีของท่าน ยามนี้ต่อให้ท่านปรารถนาจะปลดมังกรลงจากบัลลังก์ ก็ย่อมทำได้เพียงพลิกฝ่ามือ”“ข้าจะไปทำเรื่องวุ่นวายเช่นนั้นให้เหนื่อยแรงทำไมกัน” ร่างบางยักไหล่ รับถ้วยชาหลงจิ่งร้อนกรุ่นที่ยื่นมาให้จากด้านหลังโดยไม่ต้องหันไปมองเนี่ยอู๋เฟิงในชุดองครักษ์สีนิลเร้นกายออกมาจากเงาเสาของศาลาอย่างเงียบเชียบ องครักษ์หนุ่มรินชาให้นายหญิงอย่างรู้งาน ก่อนจะถอยกลับไปยืนอารักขาอยู่เบื้องหลังแผ่นหลังบอบบางอย่างซื่อสัตย์ นัยน์ตาสีรัตติกาลคอยจับจ้องระแวดระวังภัยรอบทิศทาง แม้ในยามที่ปลอดภัยที่สุดก็ตาม“อู๋เฟิง มานั่งตรงนี้สิ” หญิงสาวตบพื้นที่ว่างบนตั่งไม้ข้างกาย ชายหนุ่มชุดดำชะงักไปชั่วครู่ ลอบมองสายตาของยอดบุรุษอีกสามคนที่บัดนี้จ้องมองมาเป็นตาเดียว ทว่าเมื่อเห็นแววตาอนุญาตที่เจือความหมั่นไส้เล็ก ๆ ของผู้เป็นนายทั้งสาม องครักษ์เงาจึงค้อมศีรษะลงและทรุดตัวลงนั่งเคียงข้างโฉมงามอย่างเจียมตนฉู่เยว่หลีกวาดสายตามองบุรุษทั้งสี่ที่รายล้อมอยู่รอบกาย หนึ่งคือราชครูผู้กุมอำนาจศาลและ
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยาย เลยขอเปลี่ยนบทให้กลายเป็นฮาเร็ม ตอนที่ ๙๙.๑ วสันต์ฤดูที่ผลิบาน
กาลเวลาล่วงเลยผันผ่านดั่งสายน้ำที่มิเคยไหลย้อนกลับ เหมันตฤดูอันหนาวเหน็บพัดพาเงามืดแห่งอดีตให้มลายหายไปจนสิ้น บัดนี้เมืองหลวงได้ก้าวเข้าสู่วสันต์ฤดูอย่างเต็มตัว แสงตะวันสีทองอบอุ่นสาดส่องลงมากระทบผืนกระเบื้องเคลือบของหลังคาบ้านเรือนราษฎร ทั่วทั้งแคว้นต้าฉู่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความมั่งคั่งและสงบสุขนับตั้งแต่เหตุการณ์กวาดล้างขุนนางกังฉินในเทศกาลหยวนเซียวเมื่อหนึ่งปีก่อน จวนเสบียงหลวงก็ได้กลายเป็นเสาหลักที่ค้ำจุนแผ่นดินอย่างแท้จริง ราษฎรต่างมีกินมีใช้ ไร้ซึ่งความอดอยาก พ่อค้าวาณิชยิ้มแย้มแจ่มใส กองทัพเกรียงไกรไร้ผู้กล้าต้านทาน ทุกสิ่งล้วนถูกขับเคลื่อนด้วยมันสมองของสตรีเพียงผู้เดียว ผู้ซึ่งนั่งอยู่เบื้องหลังม่านระย้าของกระดานหมากแห่งอำนาจนี้ณ ศาลาแปดเหลี่ยมกลางสระบัวหลิวหลี ภายในอาณาเขตอันกว้างใหญ่ของเรือนเหมันต์สายลมเอื่อยพัดพากลีบดอกเหมยร่วงหล่นลงบนผิวน้ำเกิดเป็นระลอกคลื่นวงเล็กกระจายตัวออกไป ร่างอรชรในชุดกระโปรงผ้าไหมต่วนสีฟ้าครามปักลายมวลหมู่บุปผาประทับนั่งอยู่บนตั่งไม้ ฉู่เยว่หลีเอนหลังพิงหมอนอิงอย่างเกียจคร้าน นัยน์ตากลมโตสุกสกาวทอดมองบัญชีรายรับรายจ่ายของแคว้นในมือ ปลายนิ้วเร
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยาย เลยขอเปลี่ยนบทให้กลายเป็นฮาเร็ม ตอนที่ ๙๘.๒ พายุวสันต์เริงระบำ
“อย่ามัวแต่พูดจายืดยาด!”เจ้าพ่อการค้าทนไม่ไหว อินซือหานเชยคางมนให้หันมารับจุมพิตที่ดุดันและเอาแต่ใจ ริมฝีปากบดเบียดริมฝีปากอวบอิ่มอย่างตะกรุมตะกราม เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปกวาดชิมความหวานละมุน หยอกล้อกับลิ้นเล็กจนร่างบางต้องหอบหายใจสะท้านขณะเดียวกัน แผ่นหลังเนียนก็ถูกแผงอกกว้างของแม่ทัพทักษิณทาบทับ หรงจิ่งเยวียนซุกไซ้ใบหน้าเข้ากับซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มดูดดึงจนเกิดรอยสีกุหลาบเด่นชัด ฝ่ามือหยาบกร้านลูบไล้ต้นขาเรียวเนียน เลื่อนไล้สูงขึ้นเรื่อย ๆ อย่างย่ามใจ“เยว่หลี... ข้าต้องการเจ้า... ข้าจะคลั่งตายอยู่แล้ว”ความเสียวซ่านที่ถูกโจมตีจากทุกทิศทางทำเอาสติของฉู่เยว่หลีแทบจะหลอมละลาย หญิงสาวแอ่นกายรับสัมผัสอันวาบหวาม นัยน์ตาปรือปรอยหยาดเยิ้ม มือเล็กปัดป่ายไปไขว่คว้าไหล่กว้างของบุรุษเบื้องหน้า ซึ่งก็คือเนี่ยอู๋เฟิงที่กำลังใช้สายตาจดจ้องทุกสัดส่วนของนางด้วยความหลงใหล“อู๋เฟิง... ช่วยข้า...” นางกระซิบเสียงสั่น แต่เพียงประโยคเดียว ฟางเส้นสุดท้ายขององครักษ์เงาก็ขาดสะบั้น ชายหนุ่มรวบเอวบางเข้ามาแนบชิด โน้มตัวลงมอบจุมพิตที่ลึกซึ้งและหนักหน่วงสลับกับการขบเม้มที่เนินอกอวบอิ่มอย่างตะกละตะกลามเสื้อผ
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยาย เลยขอเปลี่ยนบทให้กลายเป็นฮาเร็ม ตอนที่ ๙๘.๑ พายุวสันต์เริงระบำ
บานประตูไม้สลักลายวิจิตรถูกเลื่อนปิดลงอย่างแผ่วเบา ทว่ากลับเป็นการตัดขาดโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง ภายในห้องหออันกว้างใหญ่แห่งเรือนเหมันต์มีเพียงแสงจันทร์ที่สาดส่องผ่านช่องหน้าต่างกระดาษสา อาบไล้ไปตามพื้นไม้กระดานขัดเงา กลิ่นกำยานดอกกุ้ยฮวาที่ถูกจุดทิ้งไว้ผสานเข้ากับกลิ่นสุราดอกท้อ ก่อเกิดเป็นมวลอากาศอันแสนรัญจวนที่บีบรัดจังหวะการเต้นของหัวใจอินซือหาน ผู้ซึ่งอุ้มร่างอรชรเข้ามาเป็นคนแรกค่อย ๆ วางหญิงสาวลงบนเตียงไม้หลังกว้างอย่างทะนุถนอม ร่างสูงโปร่งในชุดแพรต่วนสีม่วงเข้มโน้มกายตามลงมา ท้าวแขนแกร่งคร่อมกักขังนางไว้เบื้องล่าง นัยน์ตาดอกท้อทอประกายเร่าร้อนดั่งพร้อมจะแผดเผาทุกสิ่ง“รู้หรือไม่ ว่าข้าต้องใช้ความอดทนมากเพียงใดในงานเทศกาลวันนี้ เพื่อไม่ให้ดึงตัวเจ้าเข้ามากอดจูบต่อหน้าราษฎรนับแสน” เจ้าพ่อตลาดมืดกระซิบเสียงพร่า ริมฝีปากปัดผ่านปลายจมูกรั้นอย่างหยอกเย้า “เจ้าช่างงดงามและเปี่ยมอำนาจจนข้าแทบคลั่ง ฮูหยินของข้า”“เช่นนั้นยามนี้ท่านก็ไม่ต้องอดทนอีกต่อไปแล้วมิใช่หรือเจ้าคะ?”ฉู่เยว่หลีแย้มยิ้มหวานล้ำ นัยน์ตากลมโตสุกสกาวช้อนมองบุรุษเบื้องหน้าอย่างท้าทาย ปลายนิ้วขาวผ่องสอดเข้าใต้สาบเสื้อของเ
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยาย เลยขอเปลี่ยนบทให้กลายเป็นฮาเร็ม ตอนที่ ๙๗.๒ ราตรีที่ไร้แสงดาว
“ในที่สุด ครอบครัวของข้าก็อยู่กันพร้อมหน้าเสียที” ร่างอรชรกวาดสายตามองบุรุษทั้งสี่ที่ล้อมรอบกายนาง รอยยิ้มที่งดงามยิ่งกว่าโคมไฟนับแสนดวงเบ่งบานบนใบหน้าล่มเมือง “ชัยชนะในวันนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้เลยหากขาดผู้ใดผู้หนึ่งไป ขอบคุณพวกท่านมากนะเจ้าคะ” ถ้อยคำสั้น ๆ ทว่าเปี่ยมไปด้วยความสัตย์จริงทำเอาหัวใจของยอดบุรุษทั้งสี่อ่อนยวบ ความแข็งกร้าวและอำมหิตที่ใช้ฟาดฟันศัตรูมลายหายไปจนสิ้น หลงเหลือเพียงความรักอันลึกซึ้งที่พร้อมจะสยบอยู่แทบเท้าสตรีเพียงผู้เดียว ยามจื่อ ณ เรือนเหมันต์อันเงียบสงัด บานประตูไม้ฉลุลายถูกเลื่อนปิดลงตัดขาดโลกภายนอกที่วุ่นวาย ทิ้งไว้เพียงแสงเทียนสีส้มอมเหลืองที่วูบไหวสะท้อนเงาของคนทั้งห้าบนฉากกั้นผ้าไหม กลิ่นสุราดอกท้อชั้นเลิศถูกเปิดออก ไอมึนเมาหอมหวานลอยอวลไปทั่วห้องโถงกว้าง ฉู่เยว่หลีในชุดคลุมตัวหลวมสีขาวบริสุทธิ์ประทับนั่งอยู่กึ่งกลางตั่งไม้ตัวใหญ่ นัยน์ตาหงส์พราวระยับด้วยฤทธิ์สุราเพียงบางเบา ปลายนิ้วเรียวประคองจอกกระเบื้องเคลือบสีหยก ยกขึ้นจรดริมฝีปากอวบอิ่ม ก่อนจะช้อนสายตามองบุรุษที่นั่งรายล้
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยาย เลยขอเปลี่ยนบทให้กลายเป็นฮาเร็ม ตอนที่ ๙๗.๑ ราตรีที่ไร้แสงดาว
ท้องฟ้ายามราตรีเหนือเมืองหลวงสว่างไสวประดุจกลางวัน โคมกระดาษนับแสนดวงยังคงล่องลอยอวดแสงสีทองอร่ามแข่งขันกับหมู่มวลจันทราดารา ขบวนรถม้าของจวนเสบียงหลวงเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้า มุ่งหน้าหลีกหนีจากความโกลาหลและเสียงแซ่ซ้องสรรเสริญของมหาชนกลับคืนสู่เคหาสน์อันเงียบสงบ ภายในห้องโดยสารอันโอ่อ่า กลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกกุ้ยฮวาผสมผสานกับไอร้อนจากเตาผิงทองเหลืองใบจิ๋ว ร่างบอบบางในชุดกระโปรงสีแดงชาดปักลายหงส์เอนกายพิงหมอนอิงอวิ๋นจิ่นด้วยท่วงท่าเกียจคร้าน ฉู่เยว่หลีปิดเปลือกตาลงอย่างเชื่องช้า ปล่อยให้ความเหนื่อยล้าจากการแสดงงิ้วฉากใหญ่เมื่อครู่ ค่อย ๆ มลายหายไปตามจังหวะการโคลงตัวของราชรถ “เหนื่อยหรือไม่ ฮูหยินของข้า” สุรเสียงทุ้มต่ำบรรเลงดังขึ้นแผ่วเบา ลิ่นอวิ๋นเจิงขยับกายเข้าไปใกล้ ร่างโปร่งในชุดราชการสีแดงก่ำรวบข้อมือเล็กที่เย็นเฉียบมาวางไว้บนตักตนเอง ก่อนจะใช้ปลายนิ้วเรียวยาวนวดคลึงจุดชีพจรเพื่อกระตุ้นการไหลเวียนของโลหิตอย่างเอาใจใส่ บัณฑิตหน้าหยกแย้มยิ้มละมุน “การปั่นหัวคนนับแสนและบีบคั้นเบื้องสูงไปพร้อมกัน ย่อมสูญเสียพลังปราณไปมิใช่น้อ
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยาย เลยขอเปลี่ยนบทให้กลายเป็นฮาเร็ม ตอนที่ ๕.๑ ทวงหนี้หน้าคลังบูรพา
ลมบูรพาพัดเอื่อยหยอกล้อกิ่งหลิวริมสระมรกตภายในจวนราชครู กลีบดอกเหมยร่วงหล่นลงบนกระดานหมากรุก รอยยิ้มอันตรายที่ประดับอยู่บนมุมปากของลิ่นอวิ๋นเจิงยังคงไม่จางหาย บุรุษชุดขาวปัดฝุ่นที่ชายอาภรณ์อย่างเชื่องช้า ท่วงท่าสง่างามสูงศักดิ์ ทว่านัยน์ตาดอกท้อกลับทอประกายลึกล้ำยากแท้หยั่งถึง
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยาย เลยขอเปลี่ยนบทให้กลายเป็นฮาเร็ม ตอนที่ ๔.๒ รอยยิ้มของราชครู
เบื้องหน้าของเขาคือสตรีโฉมสะคราญในอาภรณ์สีอ่อน นัยน์ตาทอไร้ความรู้สึก นางประทับนั่งอยู่บนตั่งเตี้ย มือหนึ่งถือม้วนตำรา อีกมือหนึ่งกำลังรินชาร้อนกรุ่น ท่วงท่าสง่างามสูงศักดิ์ ทว่าบรรยากาศรอบกายกลับแผ่ซ่านความกดดันที่ทำให้ผู้มองรู้สึกยำเกรง“เจ้า... สตรีในคราบบุรุษเมื่อคืน” ชายหนุ่มเค้นเสียงลอดไรฟัน
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยาย เลยขอเปลี่ยนบทให้กลายเป็นฮาเร็ม ตอนที่ ๔.๑ รอยยิ้มของราชครู
รัตติกาลแผ่สยายปีกกว้างครอบคลุมทั่วทั้งเมืองหลวงจิงเฉิง บรรยากาศในตรอกแคบยิ่งทวีความหนาวเหน็บและเงียบสงัด กลิ่นคาวโลหิตคละคลุ้งในอากาศ ทว่าสตรีผู้ยืนอยู่เบื้องหน้าร่างที่นอนจมกองเลือดกลับยืนหยัดอย่างมั่นคง ไร้ซึ่งความหวาดหวั่นใด ๆ“คุณหนู พวกเราจะทำเช่นไรดีเจ้าคะ บ่าวกลัวว่าหากมีทหารยามลาดตระเวนผ่า
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยาย เลยขอเปลี่ยนบทให้กลายเป็นฮาเร็ม ตอนที่ ๓.๒ ใต้หล้าไม่มีผู้ใดเป็นปราชญ์
“สัญญาที่ผูกมัดด้วยผลประโยชน์ ย่อมเหนียวแน่นกว่าคำสาบานใด ๆ นายท่านอินโปรดวางใจ ข้าจะทำให้ท่านกลายเป็นบุรุษที่ร่ำรวยที่สุดในแผ่นดินต้าฉู่ และเหยียบย่ำผู้ที่เคยดูแคลนพวกเราให้จมดิน!”การเจรจาสิ้นสุดลงพร้อมกับรอยยิ้ม ฉู่เยว่หลีก้าวออกจากห้องหนังสือด้วยความรู้สึกเบาสบาย ก้าวแรกของการสร้างฐานอำนาจสำเร็
You May Also Like
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
จี้เวยเวย680.5K viewsเสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน115.3K viewsหวนคืนอีกคราสตรีร้ายขอกลับใจ
Tuk Kung48.7K viewsหมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท
ม่านฝันจันทรา54.1K viewsเมื่อพระชายาหมดรัก ท่านอ๋องกลับคลั่งนาง
malinee60 viewsนางร้ายหอบลูกหนีตัวร้าย
ไป๋เจวี๋ย277 viewsเล่ห์แค้น ชายาสาม
JinYu / จิ่นอวี๋71 viewsเมื่อข้าเก็บสามีได้ในไร่ชา
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน995 views
