เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 7 พยัคฆ์ซ่อนเล็บ
วันที่เผยแพร่:
2026-07-10 01:20:30
บทล่าสุด
ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก บทที่ 60 เตรียมงานวิวาห์สะท้านเปียนเฉิง
บทที่ 60 เตรียมงานวิวาห์สะท้านเปียนเฉิงท้องฟ้าเหนือเมืองเปียนเฉิงยามนี้ดูสดใสเป็นพิเศษ เมฆหมอกแห่งความทุกข์ระทมที่เคยปกคลุมท้องถนนในยามเกิดโรคระบาดถูกปัดเป่าหายไปสิ้น ทันทีที่พระราชโองการประทานความยุติธรรมให้แก่ตระกูลเย่ถูกประกาศก้องทั่วกำแพงเมือง และข่าวการประหารกวาดล้างกังฉินที่ร่วมมือกับตระกูลหลิวแพร่ออกไป ชาวบ้านต่างพากันโห่ร้องยินดีกันถ้วนหน้า ทว่าท่ามกลางความสงบที่กลับคืนมานั้น ภายในจวนตระกูลเย่กลับกำลังเกิดความโกลาหลระลอกใหม่ที่ดูจะวุ่นวายยิ่งกว่าสงครามโรคระบาดเสียอีกนั่นคือการเตรียมการงานมงคลวิวาห์ ที่ท่านแม่เย่ชิงประกาศให้จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เมืองเปียนเฉิงเคยมีมา!“ไม่ได้! ผ้าแพรสีแดงผืนนี้ดูซีดไปนิด มงคลสีแดงต้องเข้มข้นดุจเลือดนกอินทรีสิ!” เสียงของ เย่ชิง ดังก้องไปถึงหน้าจวน นางกำลังยืนเท้าสะเอวกำกับการตกแต่งห้องโถงหลักอย่างขะมักเขม้น พลางชี้ไม้ชี้มือใส่บ่าวรับใช้นับสิบคนที่กำลังปีนบันไดแขวนโคมไฟ “ส่วนดอกไม้ป่าบนเขานั่นน่ะ ขนลงมาให้หมด! ลูกสาวข้าชอบกลิ่นสมุนไพรสด ต้องเอามาประดับให้ทั่วงาน!”ทางด้าน เย่ลู่หลาน พี่สาวคนที่สาม บัดนี้ไม่ได้ถือลูกคิดเพียงอย่างเดียว
ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก บทที่ 59 บุกวังหลวงทวงความยุติธรรม
บทที่ 59 บุกวังหลวงทวงความยุติธรรมแสงเงินแสงทองเริ่มจับขอบฟ้าของเมืองเปียนเฉิงซึ่งเป็นเขตราชธานีอันรุ่งโรจน์ แต่ภายใต้ความเจริญรุ่งเรืองนั้นกลับซุกซ่อนเขม่าควันแห่งการทุจริตและความแค้นที่ฝังรากลึก รถม้าคันเรียบง่ายทว่าแข็งแรงทนทานจอดนิ่งอยู่หน้าประตูจวนตระกูลเย่ เตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางเข้าสู่ใจกลางอำนาจอย่างวังหลวง เพื่อสะสางบัญชีแค้นที่ค้างคามานานแสนนานซ่งอี้หาน ยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางสายลมหนาวในยามเช้า ชุดขุนนางหมอหลวงที่เขาเคยสวมใส่อย่างภาคภูมิใจบัดนี้ถูกซักจนสะอาดกริบและนำกลับมาสวมอีกครั้ง ทับด้วยเสื้อคลุมขนสัตว์สีเข้มที่ช่วยขับเน้นใบหน้าคมสันให้ดูสุขุมและน่าเกรงขามยิ่งขึ้น แม้แขนขวาของเขาจะยังไม่หายสนิทดีนัก แต่วันนี้เขากลับดูไม่มีวี่แววของความอ่อนแออ เหมือนเช่นทุกวัน ดวงตาของเขามุ่งมั่นราวกับพยัคฆ์ที่กำลังจะกลับไปทวงบัลลังก์คืน"ท่านหมอซ่ง... ท่านแน่ใจแล้วหรือว่าต้องไปวันนี้?" เย่อันฉี เดินเข้ามาใกล้ มือเรียวบางช่วยจัดปกเสื้อคลุมให้เขาอย่างแผ่วเบา ดวงตาคู่สวยฉายแววห่วงใยอย่างที่ปิดไม่มิด "พวกขุนนางกังฉินเหล่านั้นร่วมมือกับคนตระกูลหลิวที่เหลือซาก มีทั้งอำนาจและเล่ห์เหลี่ยม ข้าเ
ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก บทที่ 58 ข่าวลือ
บทที่ 58 ข่าวลือกลิ่นอายความตายที่เคยปกคลุมเมืองเปียนเฉิงถูกชะล้างออกไป แทนที่ด้วยกลิ่นอายแห่งความมงคลที่แพร่กระจายเร็วยิ่งกว่าโรคระบาดเสียอีก เพียงชั่วข้ามคืนหลังจากที่คนคู่หนึ่งอิงแอบกันบนหุบเขาเมฆาคล้อย ข่าวลือเรื่อง 'หมอหลวงผู้สละเลือดไถ่บาป' กับ 'คุณหนูสี่ผู้ทรงพลังช้างสาร' ก็กลายเป็นหัวข้อสนทนาหลักในทุกโรงน้ำชาและตลาดสด ชาวบ้านที่เคยขว้างก้อนหินใส่ซ่งอี้หาน บัดนี้กลับพากันยกย่องเขาเป็นเขยขวัญเมืองเปียนเฉิงไปเสียอย่างนั้นทว่า ณ จวนตระกูลเย่ บรรยากาศกลับไม่ได้ชื่นมื่นอย่างที่คิด เมื่อจดหมายลับฉบับที่ร้อยของเย่ซิงเยว่ถูกส่งตรงถึงมือ ท่านแม่เย่ชิง ผู้ที่ขึ้นชื่อเรื่องความเด็ดขาดและหวงลูกสาวดั่งจงอางหวงไข่“แต่งงาน? ใครจะแต่งงาน?” เสียงกังวานทรงอำนาจของเย่ชิงดังก้องไปทั่วห้องโถงหลัก นางวางจดหมายลงบนโต๊ะไม้พะยูงอย่างแรงจนถ้วยน้ำชาสั่นระรัว “ซ่งอี้หาน... ไอ้เจ้าหมอหลวงที่เคยร่วมมือกับตระกูลหลิวใส่ร้ายสบู่บ้านเราน่ะหรือ? เจ้านั่นมัน เจ้าคนทราม ที่เกือบจะทำให้ตระกูลเย่ต้องอับจน แม้เขาจะยอมรับผิดและช่วยชาวเมืองในครานี้ แต่มันก็ลบเลือนความเจ็บช้ำที่เขาเคยทำกับลูกสาวข้าไม่ได้หรอก!”เย่ลู่
ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก บทที่ 57 สัญญาใจกลางทุ่งสมุนไพร
บทที่ 57 สัญญาใจกลางทุ่งสมุนไพรพายุร้ายแห่งโรคระบาดที่เคยพัดกระหน่ำเมืองเปียนเฉิงจนแทบกลายเป็นเมืองร้าง บัดนี้เริ่มสงบลงดุจผิวน้ำหลังพายุผ่านพ้น แสงทองของดวงตะวันยามเช้าสาดส่องลงบนยอดเขาหลังเมือง ซึ่งเป็นพื้นที่อุดมสมบูรณ์ที่ชาวบ้านต่างขนานนามว่าหุบเขาพันโอสถ กลิ่นดินที่ชุ่มชื้นผสานกับกลิ่นหอมสะอาดของพรรณไม้นานาชนิดโชยมาตามลม ช่วยชะล้างความเหนื่อยล้าและความตึงเครียดที่สะสมมานานนับเดือนให้มลายหายไปจนสิ้นร่างของสตรีในชุดสีเขียวอ่อนสะอาดตาเดินนำหน้าไปตามทางลาดชันของหุบเขา เย่อันฉี สะพายตะกร้าไม้ไผ่สานใบย่อมไว้ที่หลัง มือของนางหยิบจับสมุนไพรสดขึ้นมาพิจารณาด้วยความชำนาญ ทว่าฝีเท้าที่เคยรวดเร็วมั่นคงกลับต้องชะลอลงบ่อยครั้ง เพื่อหันไปมองบุรุษที่เดินตามหลังมาไม่ห่างนักซ่งอี้หาน เดินกระย่องกระแย่งตามมาโดยใช้ไม้เท้าช่วยพยุง มือขวาของเขายังคงมีผ้าพันแผลสีขาวสะอาดตาสะพายคล้องคอไว้ แม้บาดแผลจะดีขึ้นมากแล้ว แต่เขาก็ยังคงแสร้งทำเป็นสีหน้าซีดเซียวทุกครั้งที่อันฉีหันมามอง แววตาที่เคยหยิ่งผยองของอดีตหมอหลวงบัดนี้กลับกลายเป็นแววตาของสุนัขตัวโตที่กำลังรอคอยความเมตตาจากเจ้าของ"ท่านหมอซ่ง... ข้าบอกแล้ว
ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก บทที่ 56 ความจริงเบื้องหลังอดีต
บทที่ 56 ความจริงเบื้องหลังอดีตความเงียบสงัดภายในกระโจมรักษายังคงดำเนินต่อไป ทว่าบรรยากาศหวานล้ำเมื่อครู่กลับถูกแทนที่ด้วยความหนักอึ้งอย่างรวดเร็ว เมื่อคำสัญญาที่ซ่งอี้หานให้ไว้นั้นไปสะกิดเอาหนามแหลมที่ทิ่มแทงใจของเย่อันฉีมาโดยตลอดให้กลับมาเจ็บแปลบอีกครั้ง นางค่อยๆ ถอนมือออกจากการเกาะกุมของเขา แววตาที่เคยอ่อนแสงลงกลับมาวาวโรจน์ด้วยความทรงจำอันขมขื่นที่นางไม่อาจลบเลือนได้ภาพเหตุการณ์ในอดีตยามที่ตระกูลเย่ถูกตั้งข้อหาเรื่องเครื่องหอมและสบู่ ยังคงชัดเจนในมโนภาพของนาง วันที่พี่น้องของนางต้องถูกตราหน้า วันที่ท่านแม่ต้องกังวลจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ และชายที่อยู่ตรงหน้านี้เอง... คือหนึ่งในตัวหมากสำคัญที่ทำให้เรื่องราวเหล่านั้นเกิดขึ้น“ท่านหมอซ่ง... ท่านบอกว่าท่านรักข้า” อันฉีเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของนางเย็นเยียบจนซ่งอี้หานรู้สึกถึงความผิดปกติ “แต่ท่านลืมไปแล้วหรือว่าท่านทำอะไรไว้กับครอบครัวข้า? ในวันที่ข้าเห็นท่านยืนอยู่เคียงข้างคนตระกูลหลิว ในวันที่ท่านใช้ความรู้ทางการแพทย์ที่ควรจะใช้ช่วยคน มาใส่ร้ายว่าสบู่ของตระกูลเย่มีสารพิษ... ท่านจำได้ไหมว่าข้ามองท่านด้วยสายตาแบบไหน?”ซ่งอี้หานหน้าซีดเผือดกว
ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก บทที่ 55 แผลใจรักษาด้วยใจ
บทที่ 55 แผลใจรักษาด้วยใจบรรยากาศยามดึกสงัดภายในกระโจมรักษานั้นเงียบเชียบ มีเพียงเสียงเปรี๊ยะปะของฟืนในเตาที่กำลังมอดไหม้ และกลิ่นอายจางๆ ของยาสมานแผลที่ต้มสกัดเข้มข้น แสงจากโคมไฟน้ำมันดวงเล็กส่องกระทบใบหน้าของ เย่อันฉี ที่กำลังนั่งจดจ่ออยู่กับการบดสมุนไพรสดในโกร่งหินอย่างขะมักเขม้น แม้ร่างกายของนางจะล้าจนแทบจะหลับทั้งยืน แต่ทว่าดวงตาคมสวยกลับคอยชำเลืองมองไปยังเตียงไม้ไผ่ที่ตั้งอยู่อีกมุมหนึ่งของกระโจมเป็นระยะๆบนเตียงนั้น ร่างสูงของซ่งอี้หาน นอนเหยียดยาวอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนา ใบหน้าที่เคยดูหยิ่งผยองและสะอาดสะอ้านบัดนี้กลับซูบเซียวลงเล็กน้อย รอบศีรษะถูกพันด้วยผ้าสะอาดที่มีคราบเลือดซึมออกมาบางๆ แขนขวาที่ถูกพันแผลไว้อย่างหนาแน่นวางอยู่บนหมอนรองเพื่อลดอาการบวม แววตาของเขาที่เคยจ้องมองโลกอย่างเย็นชานั้น บัดนี้กลับดูอ่อนโยนและ ‘เจ้าเล่ห์’ ขึ้นมาอย่างประหลาดเมื่อเห็นว่าคุณหนูสี่กำลังเดินเข้ามาใกล้“โอย... เจ็บ... เจ็บเหลือเกิน” เสียงครางแผ่วเบาที่ดังขึ้นทำให้อันฉีต้องชะงักมือจากโกร่งบดยา นางรีบวางสากหินลงแล้วก้าวเข้าไปข้างเตียงด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล“ท่านหมอซ่ง! ท่านเจ็บตรงไหนหรื
บางทีคุณอาจจะชอบ
สวรรค์ส่งข้ากลับมาทวงแค้น
Lailafun / เฉิงเอ๋อร์ / มอ.อาร์.ยอ27.6K viewsสามีพรานป่ากับภรรยาสามตำลึง
ดอกท้อในสายลม29.2K viewsจวนร้างแห่งนี้มีสตรีถูกทิ้ง
ดอกท้อในสายลม36.4K viewsอนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน63.0K views4 นิยายจีนย้อนยุค นางเอกสู้ชีวิตและพระเอกคลั่งรัก
หวงตี้ny205 viewsทะลุมิติไปเลี้ยงดูสามีสติไม่ดี พร้อมระบบซูเปอร์มาร์เก็ต
ดอกไม้หนาม365 viewsอดีตสามีข้าคือราชบุตรเขย
ม่านอวี้242 viewsเกิดใหม่อีกครา อนุไร้ค่าขอทวงแค้น
เสี่ยวเยว่259 views
