พรรคพวกของหลี่เจียนเจียน

หลี่เจียนเจียนนั่งนิ่งมาตลอดเส้นทางกลับบ้านเกิดที่เมืองหนานโจว  บางคราเธอก็ส่งสายตาออกไปมองข้างนอกรถด้วยใบหน้านิ่งสงบ ไม่ทราบว่าในวัยทำงานนี้แต่ยังไม่มีแฟนเป็นความผิดปกติที่ตรงใดหรือไม่  บิดาถึงได้

ดิ้นรนอยากจะจับคู่คลุมถุงชนเธอกับบรรดาลูกชายเศรษฐีพวกนั้นนัก

การเดินทางครั้งนี้ใช้เวลาทั้งสิ้นราวสี่ชั่วโมงด้วยกัน  เมื่อหลี่เจียนเจียนเดินทางไปถึงก็พบว่าครอบครัวของเธอต่างอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันอย่างครบครัน แต่ทว่าเหล่าบรรดาพี่สะใภ้และคนรักของพี่ชายนั้นกลับไม่ได้มาด้วย 

พวกเขาต่างให้เหตุผลว่า  ฝากให้ภรรยาช่วยดูแลงานที่บริษัทบ้าง  และพวกเธอมีธุระบ้างจึงไม่ได้ให้ติดตามมาด้วย  พร้อมบอกว่าอยากให้การเจอกันครั้งนี้มีเพียงคนในครอบครัวมากกว่า  หลี่เจียนเจียนจึงไม่ได้ว่าอะไรและพยักหน้าลงน้อย ๆ  เป็นเชิงรับรู้  หลังจากที่กล่าวถ้อยคำทักทายกันพอให้หายคิดถึง  ก็เป็นเวลากินอาหารเที่ยงร่วมกันพอดี  ทุกคนจึงได้พากันไปรวมตัวกันในห้องอาหารขนาดใหญ่

ต้องบอกก่อนว่าคฤหาสน์ที่หลี่เจียนเจียนอาศัยอยู่ตั้งแต่เกิดนั้นมีขนาดที่ใหญ่โตกว้างขวางเป็นอย่างมาก  กินพื้นที่ไปมากมายหลายไร่เลยทีเดียว  รายการอาหารวันนี้ก็มีมากมายหลายอย่าง หลี่เฉียนรีบกล่าวขึ้นอย่างเอาใจ

ลูกสาวและอวดอ้างถึงฝีมือการทำอาหารของภรรยาอย่างเต็มที่ว่าอาหารมื้อนี้จูถิงหยงได้เป็นผู้ลงมือทำอาหารให้กับบุตรสาวด้วยตัวของเธอเอง

หลี่เจียนเจียนนั่งกินอาหารฝีมือมารดาด้วยสีหน้าท่าทางมีความสุข  หลังจากกินอาหารร่วมกันไปได้สักพัก  บิดาตัวดีก็ยังไม่วายวกกลับมาที่การนำเสนอเหล่าบรรดาชายหนุ่มลูกเศรษฐีที่เขาได้ทำการพูดคุยทาบทามเอาไว้  เรื่องการทำความรู้จักสานสัมพันธ์และการนัดหมายดูตัวกันต่อ  แต่ทว่าหลี่เจียนเจียนกับยังคงทำเป็นไม่ใส่ใจในคำกล่าวของบิดาเท่าใดนัก  เธอเพียงส่งสายตาอ้อนวอนไปยังมารดาและเหล่าบรรดาพี่ชายให้ช่วยเหลือเธอจากการถูกบิดาจับมัดมือชกคลุมถุงชนเช่นนี้ด้วย

จูถิงหยงเห็นสายตาอ้อนวอนของลูกสาวคนเล็กเช่นนั้นแล้ว  จึงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงขึงขังว่า

“คุณก็เว้นเจียนเจียนของเราเอาไว้สักคนเถอะค่ะ  ลูกสาวของเราออกจะสวยหยาดฟ้ามาดินขนาดนี้  เรื่องของความรัก  เรื่องของหัวใจก็ให้ลูกสาวเราเขาคิดเอง  ตัดสินใจเองเถอะค่ะ”

“โถ่  หยงหยงจะไปรู้อะไรกันเล่า  คนที่ป๊าหามาให้กับเจียนเจียนเซ็ทนี้มีแต่คนเด็ด ๆ โปร์ไฟล์ดี ๆ กันทั้งนั้นเลยนะ  ไม่แน่ว่าหากเจียนเจียนลองอ่านประวัติของพวกเขาเหล่านั้นดูแล้ว อาจจะให้ความสนใจพวกเขาขึ้นมาบ้างก็เป็นได้”  ไม่พูดเปล่าหลี่เฉียนยังได้หยิบสมุดปกแข็งที่ห่อหุ้มด้วยผ้าไหมอย่างดีสีน้ำเงินเข้ม  มีตัวอักษรสีทองปรากฏอยู่ด้านหน้าสมุดเล่มนั้นว่า  ข้อมูลของเหล่าบรรดาว่าที่ลูกเขย  ยื่นส่งให้กับหลี่เจียนเจียนด้วย

สีหน้าแววตาภาคภูมิใจอย่างถึงที่สุด  ไม่ทราบว่าเขาไปตระเตรียมการเรื่องราวเหล่านี้มาตั้งแต่เมื่อครั้นยามใด  เมื่อเห็นหลี่เจียนเจียนลูกสาวเพียงคนเดียวของเขายังคง

อ้าปากหวอขึ้นมาน้อย ๆ  ด้วยความตื่นตะลึง  หลี่เฉียนก็ไม่รอช้า  เขาได้หยิบสมุดเล่มนั้นยัดใส่มือของหลี่เจียนเจียนในทันใด  พร้อมกล่าวกำชับออกมาอีกด้วยว่า

“กลับไปแล้วหนูค่อยเปิดดูก็ยังไม่สาย  หากดูแล้วรู้สึกยังไม่ค่อยพอใจในประวัติพวกเขาเท่าไหร่นักก็บอกป๊ามาได้เลย  เดี๋ยวป๊าจะนัดหมายตัวจริงของพวกเขาให้ออกมาพบเจอกับหนูเอง”

หลี่เฉียนยังคงกล่าวแนะนำแคตตาล็อคเหล่าบรรดาว่าที่ลูกเขยด้วยกิริยาที่หน้าชื่นตาบานเป็นอย่างยิ่งทำเอา

หลี่หวังเฮ่อพี่ชายคนโตของบ้านทนฟังต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว  เขาจึงได้เอ่ยถ้อยคำปรามบิดาขึ้นมาสักหน่อยว่า

“ปล่อยเจียนเจียนไปเถอะอาป๊า  เจียนเจียนเขาไม่จำเป็นต้องเสียสละมากแบบพวกเราก็ได้ครับ”

“จริงด้วย ๆ ป๊าก็ทำเกินไป  เจียนเจียนเขาเป็นนักศิลปะ  เป็นศิลปินตัวน้อยของพวกเรา  เขาย่อมมีอารมณ์ความรู้สึกที่ละเอียดอ่อน  และอ่อนไหวกว่าพวกเรามาก  เช่นนั้นเรื่องนี้ให้เจียนเจียนเขาตัดสินใจเองเถอะป๊า”

หลี่เฉินเฉินพี่ชายคนรองกล่าวเข้าข้างให้กำลังใจหลี่เจียนเจียนอย่างเต็มที่

“นี่พวกนายสองคนไม่ต้องมาทำเป็นพูดดีเลยนะ  เห็นมั้ยเล่าว่าการที่ลูก ๆ เชื่อฟังป๊านั้น ได้ดีกันทุกคน

พวกนายก็ได้ตบแต่งกับลูกสาวผู้ดีคุณหนูมีตระกูลที่ป๊าช่วยจัดหามาให้จนมีครอบครัวที่อบอุ่นไปแล้วไม่ใช่หรือไงกันหะ”  หลี่เฉียนกล่าวเข้าข้างตัวเองอย่างเต็มที่

“ที่พวกเรายอมป๊า ฟังป๊า ทำตามที่ป๊าบอกทุกอย่าง  ก็เป็นเพราะผลประโยชน์เกี่ยวพันทางธุรกิจเท่านั้น  และที่ครอบครัวยังอยู่ดีมีสุขได้  เพราะพวกเราเป็นคนไม่เจ้าชู้ต่างหากล่ะครับ”  หลี่เต๋อพี่ชายคนที่สามกล่าวขึ้นอย่างมีเหตุผล 

ตบท้ายที่พี่ชายคนที่สี่ หลี่เหยาที่พูดกับหลี่เจียนเจียนขึ้นมาว่า

“เจียนเจียนคนดีเธอไม่ต้องเอาใจไปใส่กับอาป๊ามากนักหรอก  เธอรักใคร  ชอบพอใคร  แค่เพียงเขาเป็นคนดี  ที่สามารถรักและดูแลเธอได้เป็นอย่างดี  พวกเราเหล่าพี่ชายทั้งสี่  ล้วนไม่มีทางขัดขวางความรักของเธอเป็นอันขาด กลับกันพวกเราจะยิ่งภาวนาเอาใจช่วยเธอ ให้เธอมีความสุขสมหวังกับความรักดี ๆ  ที่เธอพบเจอมันด้วยตัวของเธอเองต่างหาก”

หลังได้ยินว่ามารดาและเหล่าพี่ชายต่างกลายเป็นพรรคพวกที่ดีของเธออย่างงดงามสมบูรณ์แบบอย่างไร้ที่ติแล้ว  เธอจึงได้ส่งยิ้มมหวานไปมอบให้กับทุกคนด้วยความขอบคุณอย่างแท้จริง ก่อนจะก้มหน้าลงน้อย ๆ  กินอาหารร่วมกันกับครอบครัวต่อไปอย่างมีความสุข

นี่สินะคือป้อมปราการอันแข็งแกร่ง  และพรรคพวกของหลี่เจียนเจียนอย่างแท้จริง