مشاركة

ตอนที่ 3 หนี

مؤلف: วริษา
last update تاريخ النشر: 2025-07-25 20:26:52

ตอนที่ 3 หนี

ชิงชิงเดินตามหลังมาที่โต๊ะกินข้าวเธอมองเห็นชายชราใบหน้าเกรงขาม ร่างกายอ้วนท้วมเต็มไปด้วยรอยสัก รอยแผลเป็นบนใบหน้าอย่างเห็นได้ชัดไม่ต้องเดาเธอก็รู้ได้ในทันทีว่านี่คือโจวเฉิงพ่อของอู๋หยางอัน

"ลูกสะใภ้ร่างกายไม่สบายหรือพักผ่อนไม่เพียงพอถึงได้ตื่นสายกว่าทุกวัน ไม่ใช่ว่าตอนนี้ตั้งท้องแล้วหรอกนะ หยางหลงวันนี้ช่วงเช้าว่างไม่ได้ทำอะไรพาลูกสะใภ้ไปตรวจร่างกายดูบ้างสิ" น้ำเสียงนุ่มนวลเอ่ยขึ้นสายตามองมาทางชิงชิงด้วยความเอ็นดู

"เธอไม่ได้ท้องหรอก คงเป็นเพราะเมื่อคืนฝันร้ายหรือมีผีร้ายเข้าสิงก็ไม่รู้ดูเปลี่ยนไปจากเดิม "

"คงเป็นเพราะฮอร์โมนนะ ลูกสะใภ้นั่งลงสิ"

"ค่ะ " เธอนั่งลงเงียบ ๆ สายตากวาดมองไปรอบ ๆ สำรวจจำนวนลูกน้องของหยางหลงและบริเวณบ้าน หาทางหนีทีไล่เมื่อไหร่ที่มีโอกาสเธอจะหนีทันที

"วันนี้ฉันจะไปทำธุระช่วงเช้า ชิงชิงอยากได้มั้ย? ได้ยินมาว่ามีกำไรหยก เครื่องประดับเข้ามาใหม่มากมายหากชอบฉันจะติดไม้ติดมือมาให้"

"ของพวกนั้นไม่จำเป็นหรอกค่ะ คุณพ่อไม่ต้องลำบาก"

"ถ่อมตัวไปแล้ว อีกไม่กี่วันเธอจะออกงานกับลูกชายของฉันจะให้แต่งตัวธรรมดาออกไปได้ยังไงเสียหน้าตระกูลอู๋หมด "

'แล้วจะถามทำไมตั้งแต่ทีแรก เดี๋ยวนะจะได้ออกงานอย่างนั้นเหรอ หรือว่าฉันจะใช้โอกาสนี้หนีไป ไม่คิดเลยว่าจะมีโอกาสหนีได้เร็วขนาดนี้ หนีไปพร้อมเครื่องประดับ เอาไปขายในตลาดมืดราคาถูก ๆ คงมีเงินพอให้หนี'

"คุณพ่องานเปิดตัวครั้งนี้การคุ้มกันของเราต้องแน่นหนา ไม่อย่างนั้นอาจจะมีช่องโหว่ได้"หยางหลงใบหน้าเคร่งเครียดเมื่อพูดถึงงานเปิดตัว

"ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นฉันจัดการเอง ส่วนแกตั้งใจทำหน้าที่ของแกได้แล้วคงรู้ใช่มั้ยว่าฉันต้องการทายาทมาสืบสกุลมากแค่ไหน"

"คุณพ่อไม่ต้องเป็นห่วงครับ เรื่องนั้นผมจัดการเองห่วงแต่ร่างกายของชิงชิงหรือว่าเธอจะเป็นหมัน หากเป็นแบบนั้นเราไปพาตัวเฟิงลี่ฉี่มาแล้วจัดการฆ่าชิงชิงทิ้งดีมั้ยครับ ในเมื่อไร้ประโยชน์เก็บไว้ก็เสียข้าวสุก" ร่างเล็กสะดุ้งเล็กน้อยใบหน้าซีดเซียวนี่มันพระเอกธงแดงชัด ๆ

"เดี๋ยว ๆ สิ จะฆ่าจะแกงกันง่าย ๆ อย่างนี้ได้ยังไง ที่ฉันไม่ตั้งท้องง่าย ๆ เพราะร่างกายไม่แข็งแรงต่างหากดูสิ ว่าฉันผอมแห้งจนมีแต่หนังหุ้มกระดูก การจะตั้งท้องเด็กคนหนึ่งร่างกายของผู้เป็นแม่ต้องสมบูรณ์พอที่จะแบ่งอาหารไปล่อเลี้ยงลูกในท้อง " เพราะความกลัวตายเธอรีบพูดขึ้นมาทันที ทำให้โจวเฉิงหัวเราะออกมาอย่างขบขัน

"แกพูดอะไรออกมา เห็นมั้ยว่าลูกสะใภ้ฉันสั่นกลัวไปหมดแล้ว หนูชิงชิงถึงพวกเราจะเป็นมาเฟียแต่เราไม่ใช่คนที่จะฆ่าใครง่าย ๆ โดยไม่มีสาเหตุหรอกนะ ฉันนะต้องการแค่อำนาจและเงินทองอีกไม่นานฉันจะซื้อตลาดให้หยางหลงกับเธอไว้คอยดูแล เมื่อเรามีกิจการที่มั่นคงฉันจะวางมือจากการเป็นมาเฟียและคอยดูหลานอยู่ที่บ้านเอง แม้ตอนนี้จะทำอย่างที่พูดได้แต่ว่าการออกจากวงการนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายนักหรอกนะ มันจะมีพวกที่ต้องการโค่นล้มอำนาจของเราอยู่ไม่น้อยเพราะต้องการอำนาจและอยากลองฝีมือ ดังนั้นการที่มีทายาทจึงจะเสริมสร้างความแข็งแกร่งของตระกูลอู๋ " ชิงชิงไม่เข้าใจเท่าไหร่นักแต่ก็ทำได้เพียงพยักหน้าพร้อมถอนหายใจอย่างโล่งอกคิดว่าตัวเองต้องมาตาย ทั้ง ๆ ที่พึ่งจะมาอยู่ในร่างนี้ พ่อกับลูกแตกต่างกันยิ่งนัก

'ทำไมสวรรค์ไม่ส่งฉันมาเป็นภรรยาของโจวเฉิงที่แม้จะเป็นมาเฟียใหญ่แต่นุ่มนวลและนิสัยดี แตกต่างจากลูกชายทั้งปากหมาและโหดเหี้ยมเกินคน ขนาดจะฆ่ากันยังบอกซึ่ง ๆ หน้า ฉันจะต้องหนีจากที่นี่ให้ได้ อยู่ก็ตายไม่อยู่ก็ตาย' เธอคิดในใจหยิบตะเกียบคีบอาหารเข้าปากอย่างช้า ๆ

หลังจากกินข้าวเสร็จโจวเฉิงออกไปข้างนอกกับลูกน้องของเขา ส่วนหยางหลงก็หายตัวไปหลังกินข้าวเสร็จ เวลานี้มีเพียงเธอที่อยู่ในบ้าน เธอใช้เวลานี้เดินสำรวจดูบริเวณบ้านเพื่อหาทางหนี หากมีโอกาสก็จะหนีก่อนวันมีงานเปิดตัว หากจะหนีวันนั้นต้องมีคนจำเธอได้ว่าเธอเป็นใคร ความปลอดภัยในการหลบหนีคงไม่มี เพียงแค่หนีคนตระกูลอู๋ก็เหนื่อยพอแรงไหนจะต้องแอบซ่อนไม่ให้แก๊งอื่นเห็นเธออีก หากไม่อย่างนั้นเธอคงถูกจับตัวไปเป็นตัวประกันหรือฆ่าทิ้งเพื่อหยามหน้าตระกูลอู๋ก็ได้ ดังนั้นเรื่องหนีชิงชิงต้องคิดให้รอบครอบ

“ด้านหน้ามีคนเฝ้าประตูหลายคนทางนั้นตัดทิ้งในการที่จะหนี ส่วนด้านข้างเป็นถนนที่มีผู้คนสัญจร ถ้ามีคนเห็นไม่ว่าอย่างไรฉันจะถูกจับกลับเข้ามาเหมือนเดิม มีทางเดียวคือหลังบ้าน ขอให้มีที่ให้หนีด้วยเถอะ” ชิงชิงเดินสำรวจรอบบ้านจนถึงด้านหลังรั้วบริเวณนี้ไม่สูงมากนักคงจะง่ายต่อการปีน เธอมองซ้ายมองขวาไม่มีใครคิดชั่งใจอยู่ชั่วครู่ก่อนจะปีนขึ้นไปอย่างทุลักทุเล

“เห็นเมื่อครู่มันต่ำ ๆ เองไม่ใช่หรือไง ทำไมถึงปีนยากแบบนี้นะ”

“ซ้อปีนยากแบบนั้นเอาบันไดไม้มั้ยครับ ผมถือติดมือมาพอดี” ชิงชิงคิดอะไรเพลิน ๆ ไม่ทันได้สังเกตุและสนใจว่ามีคนมาเพียงได้ยินว่ามีบันไดเธอยิ้มระรื่นรีบคว้ามาตั้งพาดลงกับรั้วเพื่อปีนออกไป

“ดี ๆ ขอบใจนะ”

“เดี๋ยวครับ แล้วนี่คิดจะหนีมีเงินแล้วหรือครับ? นี่ครับเงินเอาไว้ติดตัว” เฉินอี้หยิบเงินเป็นปึกมอบให้ชิงชิงตอนนี้เธอยังไม่รู้ตัวรีบหยิบเงินก่อนจะหยิบใส่กระเป๋ากางเกงปีนบันไดหนีออกอย่างรวดเร็ว

‘เอ๊ะ! เดี๋ยวนะ เมื่อครู่นี่ไม่ใช่ลูกน้องของหยางหลงหรอกหรือ? ’

“จะไปไหน?” ไม่ทันที่เธอจะได้คิดอะไรเสียงเข้มขรึมดังขึ้น ชิงชิงมองดูด้านหน้าเห็นหยางหลงยืนกอดอกถามเธออย่างใจเย็น ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าถูกจับได้ ทำไมเมื่อครู่สมองของเธอถึงได้คิดไม่ทันตั้งแต่ที่เห็นเฉินอี้

“เอ่อ.. ฉันไม่ได้จะไปไหนเสียหน่อย แฮะ ๆ ”

“ไม่ได้ไปไหนแล้วปีนออกมาจากด้านนี้ได้ยังไง เงินในกระเป๋านั่นอีก จะบอกว่าเธอไปจ่ายตลาดคิดว่าฉันโง่เชื่อคำพูดของเธอหรือไงกัน เพราะหากเธอจะไปตลาดจริง ๆ คงออกไปด้านหน้าประตูบ้านไม่ใช่ตรงนี้” สายตาแหลมคมจ้องมองที่เธอช่างเป็นสายตาพิฆาตดุดันเสียจนร่างเล็กสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวจนคิดอะไรไม่ออก

“เอ่อ...เรื่องเงินในกระเป๋านี่เป็นเงินที่เฉินอี้เอาให้เมื่อครู่ ฉันแค่เห็นลูกแมว ใช่ ๆ ลูกแมวมันมาเกาะอยู่ตรงนี้ส่งเสียงร้องให้ช่วยเหลือน่าจะเป็นลูกแมว ฉันแค่มาช่วยเพราะสงสารเท่านั้นแต่ว่าตอนนี้มันไปไหนแล้วก็ไม่รู้ ถ้าเกิดฉันจะหนีคงหนีไปนานแล้วไม่หนีในตอนนี้หรอกนะ” ชิงชิงรีบหาคำแก้ตัวยัดเงินคืนให้กับหยางหลงก่อนจะเดินไปด้านหน้าเพื่อปกปิดเรื่องที่เธอกำลังคิดหนี แต่ดูเหมือนว่าหยางหลงไม่เชื่อคำพูดของเธอสักนิด เขายัดเงินใส่กระเป๋ากางเกงก่อนจะอุ้มร่างบางขึ้นบ่าแบกเธอกลับเข้าไปด้านในบ้านโดยไม่สนสายตาคนอื่นที่มองอยู่สักนิด

“สมองกลวงหรือยังไง ลูกแมวนะปีนเก่งกว่าเธออีกอย่าคิดว่าฉันไม่รู้แผนการตื้น ๆ ของเธอ หากคิดจะหนีอีกฉันจะตัดขาเธอทิ้งซ่ะจะได้อยู่แต่ในบ้าน”

“อ๊ากก ! ปล่อยฉันนะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ไม่อย่างนั้นฉันจะร้องให้คนอื่นมาช่วย”

“ใครจะกล้าเข้ามาช่วยเธอ ลืมไปแล้วเหรอว่าฉันเป็นใครสงสัยสมองของเธอจะกลวงไปแล้วจริงๆ ” เธอทั้งโมโหทั้งเกลียดชายคนนี้จริง ๆ ทำไมถึงได้รู้แผนของเธอและยังมาคอยเธอเหมือนรู้ว่าเธอจะหนีเขาอย่างนี้ หรือว่าเขาตามเฝ้าเธอตลอดเวลา ชิงชิงไม่ได้โต้ตอบอะไรออกไปเอาแต่เก็บความโมโหเอาไว้ ในเมื่อวันนี้หนีไม่ได้สักวันเธอต้องมีโอกาสหนีออกไปอีกแน่ ๆ

เขาอุ้มเธอเดินเข้ามาในบ้านเห็นเฉินอี้ยืนอยู่ชิงชิงจ้องเขม็งส่งสายตาพิฆาตไปหาจนอีกฝ่ายรีบหันหน้าหนีทันที

ตุบ ! เขาโยนเธอลงบนโต๊ะก่อนจะนั่งข้าง ๆ เธอพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ตั้งแต่เธอเข้ามาอยู่ที่นี่มันไม่สบายกว่าที่เธออยู่บ้านตระกูลเฟิงหรือยังไงถึงได้คิดจะหนี บอกแล้วใช่มั้ยตราบใดที่เธอไม่ตั้งท้องคลอดลูกของฉันเธอไม่มีสิทธิ์ออกจากบ้านหลังนี้”

“โอ้ย ! คำก็ลูก สองคำก็ลูกไม่มีเรื่องอื่นจะพูดหรือไงกัน ผู้ชายโหดเหี้ยมเหมือนนายใครเขาอยากจะมีลูกด้วย เอาอย่างนี้มั้ย? นายหย่าให้ฉันและเรามาทำสัญญากัน ลุงหม่าเฟิงติดหนี้นายเท่าไหร่ฉันจะหามาคืนให้พร้อมดอกเบี้ย ส่วนเรื่องลูกนายไปหาผู้หญิงที่ต้องการนายจริง ๆ มาอยู่ด้วย อ้อ.. จริงสิฉันจำได้ฉันอ่านถึงตอนที่เฟิงลี่ฉี่เห็นใบหน้านายและต้องการเข้ามาอยู่ที่นี่ มาทวงสิทธิ์ที่ต้องเป็นของเธอตั้งแต่ทีแรก ฉันจะยอมหลีกทางให้เองไม่ต้องยื้อแยงจนเกิดการทำร้ายร่างกาย เท่ากับว่าเรื่องนี้จบอย่างสมบูรณ์ นายได้เงินคืนแถมยังได้ภรรยาที่เต็มใจอยู่เคียงข้างนายอีกด้วย แบบนี้ไม่ดีกว่าหรือไงนายมีแต่ได้กับได้เลยนะคิดดูดี ๆ ข้อเสนอของฉันดีขนาดไหน ไม่มีใครให้นายได้เท่าฉันอีกแล้ว ส่วนเรื่องที่เราเคยนอนด้วยกันฉันไม่ถือสาหรอกนะ ”

“หยุดพูดจาไร้สาระได้แล้ว เก็บปากของเธอเอาไว้กินข้าวเพื่อบำรุงร่างกายซ่ะ และจำใส่สมองกลวง ๆ ของเธอเอาไว้ให้ขึ้นใจหากไม่ใช่ลูกที่เกิดจากเธอก็เปล่าประโยชน์ ดังนั้นไม่ว่าเธอจะพูดอะไรฉันก็ไม่สนใจข้อเสนออย่าลืมสิเรื่องเงินสำหรับฉันไม่ได้สำคัญนักหรอกนั่นมันแค่เศษเงิน”

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของตัวร้ายยุค 90   ตอนที่ 31 เริ่มใหม่อีกครั้ง(ตอนจบ)

    ตอนที่ 31 เริ่มใหม่อีกครั้ง“ชิงชิงเธอฟื้นแล้ว ฉันดีใจที่สุดเลย” เสียงดีใจของหยางหลงดังขึ้นข้าง ๆ หูร่างเล็กลืมตาที่หนักอึ้งขึ้นมองเมื่อครู่เธอยังร้องห่มร้องไห้อยู่ในยุคปัจจุบันไม่ใช่หรือ ? หรือว่าเธอฝันไป แต่หากเป็นฝันก็ขอให้มันเป็นความฝันตลอดไป“หยางหลงนี่นายจริง ๆ ฉันดีใจจังที่ลืมตามาเห็นนายอีกครั้ง”“ชิงชิงฉันต่างหากที่ดีใจที่เธอฟื้นเธอหลับอยู่บนเตียงตั้งสามวัน ตอนนี้เจ้าก้อนซาลาเปาร้องไห้หาแม่แล้วรู้มั้ย”“ลูก ลูกของเราปลอดภัยแข็งแรงใช่มั้ย”“เฉินอี้น้อยแข็งแรงดีครับซ้อ แถมยังมีใบหน้าเหมือนซ้อไม่มีผิด ”ติงเฉิงคนเงียบขรึมพูดแทรกขึ้นเพราะดีใจที่เห็นซ้อฟื้น 3 วันมานี้เขาเห็นนายของตนเองเฝ้าอยู่ไม่ห่างใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล หากเสียซ้อไปนายน้อยของเขาคงเสียสติเป็นแน่แท้ เขาดีใจที่ซ้อฟื้นขึ้นมาจนกล้าพูดมากกว่าเดิม“ใช่แล้วแถมยังมีปานที่ขาเหมือนเฉินอี้ด้วย เธออยากเห็นลูกของเรามั้ย ติงเฉิงไปแจ้งคุณหมอว่าชิงชิงฟื้นแล้วอย่าลืมแจ้งคุณพ่อด้วย”“ครับนายท่าน” ติงเฉิงรับคำสั่งเดินออกไปนอกห้องตอนนี้มีเพียงแค่หยางหลงกับชิงชิงที่อยู่ด้วยกัน สีหน้าของหยางหลงเริ่มเปลี่ยนผลันเมื่อจำคำพูดของตนเองได้

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของตัวร้ายยุค 90   ตอนที่ 30 เจ็บท้องคลอด

    ตอนที่ 30 เจ็บท้องคลอดอากาศแจ่มใสในฤดูดอกไม้ผลิชิงชิงชวนหยางหลงมาที่หลุมศพของเฉินอี้ โดยมีติงเฉิงขับรถมาให้ เพราะตอนนี้ชิงชิงใกล้คลอดเข้ามาทุกที ทำให้เธอคิดถึงคำพูดของเฉินอี้เมื่อครั้นที่เขาพาเธอไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลและเป็นคนแรกที่รู้ว่าเธอกำลังตั้งท้อง“เฉินอี้นายสบายดีมั้ย ? ฉันคิดถึงนายจังหวังว่านายจะสุขสบายเฝ้ามองและคอยปกป้องฉันอยู่เสมอ จริงสินายบอกว่าจะมาเป็นพี่เลี้ยงลูกของฉันไม่ใช่หรือไงกันฮึ ตอนนี้ฉันใกล้จะคลอดแล้วนะหากนายยังอยู่ป่านนี้ฉันคงจะได้ยินแต่เสียงของนายที่ตื่นเต้นยิ่งกว่าฉันที่จะคลอดใช่มั้ย ? ขอบใจนะที่นายปกป้องฉันและเป็นห่วงฉันจนถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิต ตอนนี้ฉันใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังในทุกวัน และมีความสุขอย่างที่นายต้องการอย่าลืมมาแสดงความยินดีกับคุณชายน้อยของนายด้วยนะ ฉันจะตั้งชื่อของเขาเหมือนชื่อของนายเพื่อระลึกถึง หากไม่มีนายก็ไม่มีฉันในวันนี้เช่นกัน” ชิงชิงวางดอกไม้บนหลุมของเฉินอี้ หยางหลงประคองให้เธอลุกขึ้นก่อนที่เขาจะวางดอกไม้เช่นเดียวกัน“นายไม่ต้องเป็นห่วงครอบครัวของนายนะ ฉันดูแลเป็นอย่างดีและจะดูแลตลอดไป ความห่วงสุดท้ายของนายต่อให้นายไม่ฝากฉัน ฉันก็เต็

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของตัวร้ายยุค 90   ตอนที่ 29 เวรกรรมของอาเหว่ยจง

    ตอนที่ 29 เวรกรรมของอาเหว่ยจงหลังจากที่ทุกคนกลับบ้านท้องฟ้าเริ่มมืดสลัว ชิงชิงโบกมือลาทั้งสองเดินเข้าบ้านอย่างสบายใจเมื่อทุกอย่างคลี่คลาย“ลูกสะใภ้เพื่อน ๆ กลับบ้านกันหมดแล้วใช่มั้ย”“ใช่ค่ะคุณพ่อ ฉันขอตัวไปพักก่อนนะคะ”“จริงสิฉันได้ยินมาว่าลูกสะใภ้กำลังตั้งท้อง พรุ่งนี้เช้าไปโรงพยาบาลตรวจให้แน่ชัดอีกครั้ง ชีวิตคนเราอยู่กับความโศกเศร้าตลอดไปไม่ได้หรอกนะ ฉันรู้ว่าลูกสะใภ้เสียใจขนาดไหนกับการจากไปของเฉินอี้ แต่ถ้าเฉินอี้รับรู้เขาคงไม่สบายใจหรอกนะเพราะเขาต้องการให้ลูกสะใภ้ปลอดภัย เขาถึงได้กล้าปกป้องเอาตัวเองป้องกันไม่ห่วงชีวิต อย่าทำให้เขาเป็นห่วงอีกเลย ใช่ว่าลูกสะใภ้จะเสียใจคนเดียวเมื่อไหร่ ติงเฉิงเองตัวติดกับเฉินอี้มาตั้งแต่เด็ก รายนั้นก็เสียใจไม่ต่างกัน แต่ก็ยังพยายามฝืนใช้ชีวิตต่อ หยางหลงก็แตกสลายตั้งแต่ย้ายกลับมาอยู่ที่นี่มีเฉินอี้กับติงเฉิงคอยเคียงข้าง เพราะเขามั่นใจไว้ใจว่าเฉินอี้เป็นคนดี มีจิตใจเมตตายอมให้ดูแลหนูชิงชิง เห็นมั้ยว่าเราทุกคนต่างเสียใจแต่เรายังมีลมหายใจที่ต้องเดินต่อ”“ขอบคุณคุณพ่อที่เตือนสตินะคะเอาไว้พรุ่งนี้เช้าฉันจะไปโรงพยาบาลพร้อมกับหยางหลงเพื่อฝากท้อง คุณพ่อไม่ต

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของตัวร้ายยุค 90   ตอนที่ 28 แก้แค้นให้เฉินอี้

    ตอนที่ 28 แก้แค้นให้เฉินอี้เหว่ยจงแอบอยู่ด้านหลังลูกน้องเห็นเฟิงลี่ฉี่ถูกยิงเขากำมือแน่นดวงตาแดงก่ำ เดินออกมาไม่อยู่ใต้การคุ้มกันของลูกน้องอีกต่อไปเช่นเดียวกันกับหยางหลงเขาตะโกนเสียงสนั่นดังไปทั่วโกดังเพื่อให้ทุกคนหยุดยิงกันไม่ให้เกิดการนองเลือดไปมากกว่านี้“ทุกคนวางปืนลงและหยุดโจมตีกันเสียที ในเมื่อวันนี้ซูเหว่ยจงต้องการตำแหน่งหัวหน้าแก๊งพยักฆ์มังกร ฉันเองที่เป็นหัวหน้าแก๊งไม่ต้องการให้ลูกน้องทั้งหลายต้องมาตายเพราะความโลภของคนผู้เดียว อาเหว่ยจงหากอาเป็นลูกผู้ชายจริง ลงสู้กับฉันหากฉันแพ้ฉันจะยกตำแหน่งหัวหน้าแก๊งให้ แต่กลับกันหากฉันชนะแม้แต่ชีวิตของอาฉันจะไม่ยอมยกให้เด็ดขาด”“เฮอะแค่ไอ้เด็กเมื่อวานซืนมาสิคิดว่าฉันกลัวหรือไง อย่าลืมสิ่งที่พูดด้วยล่ะต้องยอมแพ้แต่โดยดีอย่าหักหลังคืนคำล่ะ”“ฮ่า ฮ่า ฉันไม่ใช่คนแบบอาอย่าเอานิสัยตัวเองมาพูดให้คนอื่นเลย เรามาสู้กันอย่างลูกผู้ชายฉันพูดคำไหนคำนั้น”โจวเฉิงร้อนรุ่มหัวใจกลัวเหลือเกินแต่หากไม่ปล่อยให้ทำเช่นนี้ลูกน้องก็จะตายเกลื่อนไปหมด พยายามเชื่อฝีมือของลูกชายทั้งสองวางปืนลงเริ่มต่อสู้กันด้วยสองมือ การต่อสู้ฟาดฟันกันอย่างดุเดือด ใบหน้าทั้งสองเริ

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของตัวร้ายยุค 90   ตอนที่ 27 ปกป้องจนวินาทีสุดท้าย

    ตอนที่ 27 ปกป้องจนวินาทีสุดท้าย“ใครกล้าแตะต้องลูกสะใภ้ของฉันเพียงปลายเล็บ ฉันจะไม่เก็บมันไว้ไม่ว่าจะเป็นตัวพวกแกหรือครอบครัวพวกแก” เสียงคำรามของโจวเฉิงทำให้ทุกคนถอยหลังอย่างน่าเกรงขาม ทุกคนต่างเคยได้ยินเรื่องฝีมือและความบ้าดีเดือดของเขาดี หากกล้าที่จะลงมือเสมือนส่งตัวเองไปตาย“โฮ๊ะ ๆ ฉันคิดว่าใครเสียงดัง ที่แท้ก็พี่โจวเฉิงนี่เอง”“เหว่ยจงแกคิดจะทำอะไรของแกกันห่ะ! ปล่อยชิงชิงกับเฉินอี้เดี๋ยวนี้ ฉันจะไม่เอาเรื่องแกทำเหมือนเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น” โจวเฉิงพยายามหว่านล้อมให้น้องชายของตัวเองหยุดทำเรื่องไม่เป็นเรื่อง ไม่ว่ายังไงเขาก็เป็นพี่น้องเป็นคนในครอบครัว“ฮึ ฮึ พี่โจวเฉิงถ้าฉันกลัวคงไม่ลงมือหรอกนะ พี่หนะจะเข้าใจอะไรพี่ไม่เคยขาดเกิดมามีทุกอย่างไม่เหมือนฉันที่ต้องพยายามมีทุกอย่างด้วยความทะเยอทะยานของฉันเอง” ที่โจวเฉิงมาถึงที่นี่ก่อนเพราะเขาเจอเข้ากับหยางหลงก่อนที่รถยนต์จะเคลื่อนออกจากร้านดอกไม้ ดึงสติลูกชายไม่ให้ทำเรื่องบุ่มบ่ามร้อนใจโดยที่ไม่มีแผนรับมือ เขาจึงเดินทางเข้ามาก่อนให้หยางหลงกับลูกน้องกลุ่มใหญ่ตามมาทีหลัง เขาอยากเกลี่ยกล่อมให้เหว่ยจงวางมือ หากเขาไม่ยอมเมื่อนั้นต่อให้เกิดการป

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของตัวร้ายยุค 90   ตอนที่ 26 ย่ำยี

    ตอนที่ 26 ย่ำยีฝั่งด้านเฟิงลี่ฉี่วันนี้เธออารมณ์ดีเป็นพิเศษเพราะอะไรนะหรือ เพราะวันนี้คือวันที่เธอจะได้สั่งสอนนังชิงชิงด้วยตัวของเธอเอง เธอมารอนังชิงชิงกับเหว่ยจงที่โกดังตอนแรกเขาไม่อยากให้เธอมาด้วยซ้ำมันอันตรายแต่ว่าเธอขอเลือกที่จะตามมาเอง อยากมาเห็นสีหน้าของนังชิงชิงและวันที่เธอตกอับ เสียงรถยนต์เคลื่อนตัวเข้ามาในโกดัง ลูกน้องเฝ้าหน้าโกดังรีบมารายงานเหว่ยจงที่ห้องนั่งเล่นว่าตอนนี้ได้จับตัวชิงชิงมาที่นี่ตามที่ต้องการแล้ว“นายท่านตอนนี้เราได้ตัวภรรยาของหัวหน้าแก๊งมาแล้ว แต่ว่ามีลูกน้องที่ตามติดเธอมากด้วยคนหนึ่ง”“เอาตัวเธอไปไว้ในที่ที่เราเตรียมเอาไว้ อย่าลืมเตรียมตัวรับมือกับหยางหลงอีกไม่นานเขาคงจะตามมาช่วยภรรยาสุดที่รัก เฟิงลี่ฉี่เธอมั่นใจใช่มั้ยว่าหยางหลงรักซ่งชิงชิงจริง ๆ”“ฉันแน่ใจยิ่งกว่าแน่ใจ ไม่เชื่อคอยดูสิไม่ถึงครึ่งวันฝ่ายนั้นต้องรีบแจ้นมาช่วยมันทันที แต่ว่าก่อนที่พวกนั้นจะมาช่วยฉันขอไปดูหน้าน้องสาวของฉันก่อนนะ”เหว่ยจงพยักหน้าพร้อมเดินตามหลังเฟิงลี่ฉี่“อุ้ย! กลัวจนตัวสั่นเลยรึไง เป็นภรรยาของหัวหน้ามาเฟียหวาดกลัวเป็นด้วยเหรอ”“เฟิงลี่ฉี่” ชิงชิงได้ยินเสียงของเฟิงลี่ฉี่เดินม

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของตัวร้ายยุค 90   ตอนที่ 6 ฉันอยากได้

    ตอนที่ 6 ฉันอยากได้“เอ่อ ..อย่างนั้นก็ขอให้เธอมีความสุขมาก ๆ นะ ฉันขอตัวก่อน” เฟิงลี่ฉี่พยายามเก็บอารมณ์รีบขอตัวเดินจากไปทันที“พูดดีก็เป็นด้วยหรือ? คืนนี้คงต้องให้รางวัลหน่อยแล้ว” ชิงชิงได้ยินถึงกับตกใจเมื่อครู่เธอต้องการพูดยั่วยุเฟิงลี่ฉี่เท่านั้น“พูดอะไรเกรงใจคุณพ่อด้วยสิ”“ฮ่า ฮ่า ไม่ต้องเกรง

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของตัวร้ายยุค 90   ตอนที่ 5 เจอเฟิงลี่ฉี่

    ตอนที่ 5 เจอเฟิงลี่ฉี่ชิงชิงขนลุกซู่เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ชายคนนี้มีสมองคิดแค่เรื่องบนเตียงอย่างเดียวหรือยังไงกัน แต่เธอจำได้ในนิยายพระเอกกับนางเอกนอนด้วยกันไม่กี่ครั้งเองไม่ใช่หรือไง หรือว่าตอนนี้เธอยังอ่านไม่ถึงกันนะ หรือว่าบทนิยายจะเปลี่ยนไปเพราะเธอเข้ามา ‘ไม่มีทางให้เกิดเรื่องอย่างที่นายต้องก

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของตัวร้ายยุค 90   ตอนที่ 4 หนีไม่รอด

    ตอนที่ 4 หนีไม่รอดร่างใหญ่ขยับเข้าใกล้เธอสองมือของเขากำข้อมือเธอเอาไว้แน่น ชิงชิงเริ่มหายใจไม่คล่องขยับหนีจนแทบจะตกเก้าอี้ รีบคิดหาหนทางเพื่อให้เขาใจเย็นมากกว่านี้“เข้าใจแล้ว ๆ ต่อจากนี้ฉันจะไม่พูดเรื่องนี้อีก จะอยู่อย่างเงียบ ๆ เจียมตัวอย่างที่นายต้องการ”“ฮึ ฮึ กลัวก็เป็นหรือไง ดี อย่างนั้นก็ลุ

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของตัวร้ายยุค 90   ตอนที่ 2 ฉันคือซ่งชิงชิง

    ตอนที่ 2 ฉันคือซ่งชิงชิงชายที่อยู่ตรงหน้าของเธอตอนนี้คงเป็นอู๋หยางหลงมาเฟียตัวร้ายที่เธอด่าทอเขาอยู่เมื่อครู่ ไม่คิดเลยว่าตอนนี้เขาจะอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว แต่ทำไมเขาถึงไม่เหมือนนิยายบรรยายมาสักนิด ใบหน้าของเขาหล่อเหลายิ่งกว่าพระเอกในละครเสียอีก ร่างกายไม่ได้ใหญ่โตและรอยสักมากมายเหมือนมาเฟียในละครหลัง

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status