Partager

ตอนที่ 4 หนีไม่รอด

last update Date de publication: 2025-07-25 20:27:29

ตอนที่ 4 หนีไม่รอด

ร่างใหญ่ขยับเข้าใกล้เธอสองมือของเขากำข้อมือเธอเอาไว้แน่น ชิงชิงเริ่มหายใจไม่คล่องขยับหนีจนแทบจะตกเก้าอี้ รีบคิดหาหนทางเพื่อให้เขาใจเย็นมากกว่านี้

“เข้าใจแล้ว ๆ ต่อจากนี้ฉันจะไม่พูดเรื่องนี้อีก จะอยู่อย่างเงียบ ๆ เจียมตัวอย่างที่นายต้องการ”

“ฮึ ฮึ กลัวก็เป็นหรือไง ดี อย่างนั้นก็ลุกขึ้นได้แล้ววันนี้เราจะไปกินข้าวนอกบ้านคุณพ่อจองภัตตาคารเอาไว้แล้ว” ชิงชิงถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อเขาปล่อยมือออกจากแขนของเธอพร้อมลุกขึ้นออกห่างจากเธอเพื่อเตรียมตัวออกไปข้างนอก

‘นี่มันวันอะไรของฉันกัน พึ่งจะทะลุมิติมามีแต่เรื่องเข้ามาตลอดเวลา ขนาดจะหนียังถูกจับได้ ไม่รู้ล่ะเอาตอนนี้ให้รอดไปก่อนเรื่องอื่นค่อยคิด’

“อย่างนั้นฉันขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ” ชิงชิงรีบลุกขึ้นเดินกลับไปที่ห้องเลือกหาเสื้อผ้าด้วยความหงุดหงิด

ฝั่งด้านเฉินอี้เดินเข้ามาหาหยางหลง พรางยิ้มกริ่มออกมา

“คุณชายรู้ได้ยังไงครับว่าซ้อจะหนี”

“ฉันสังเกตตั้งแต่เมื่อคืนรู้สึกว่าเธอมีอะไรเปลี่ยนไป เหมือนกับว่าเป็นคนละคน ทั้งแววตาที่จ้องมองฉัน หากเป็นเมื่อก่อนเธอแทบไม่กล้าจะเงยมองหน้าฉันตรง ๆ เลยด้วยซ้ำ พูดคำที่แสดงออกว่าไม่เกรงกลัวฉันสักนิดนั่นอีก ฉันว่าต้องมีอะไรเกิดขึ้นกับเธอหรือว่าหวงจิ้นติดต่อมา”

“ไม่นะครับ ช่วงนี้เพื่อนของซ้อไม่เคยเข้ามาหาเหมือนเมื่อก่อน แต่ว่าช่วงนี้เราไม่ได้อยู่ที่บ้านเป็นไปได้หรือเปล่าว่าจะติดต่อกันลับหลังพวกเรา”

“เรื่องนั้นฉันเองก็ไม่อาจจะรู้ได้ ต่อจากนี้นายช่วยจับตามองดูว่าเธอมีแผนอะไร แล้วนี่ติงเฉิงไปสืบเรื่องถึงไหนแล้ว”

“ยังไม่ติดต่อมาเลยครับ ”

“อืม..เย็นนี้นายก็ออกไปข้างนอกกับพวกเรา อย่าให้ชิงชิงคาดสายตาเด็ดขาด”

“ครับ” หยางหลงหันหลังไปมองนอกหน้าต่างพรางครุ่นคิด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของชิงชิงหรือเรื่องที่เขากำลังจะทำอยู่ตอนนี้

ฝั่งด้านครอบครัวตระกูลเฟิงหลังจากที่ส่งชิงชิงไปแต่งงานแทนเฟิงลี่ฉี่ บ้านที่เคยสะอาดสะอ้านอาหารที่เคยตั้งโต๊ะรอในทุกวันเมื่อถึงมื้ออาหารกลายเป็นความว่างเปล่า บ้านรกยิ่งกว่ารังหนู อวี้ถิงนั่งลงเก้าอี้คลี่พัดโบกไปมา พรางถอนหายใจเฮือกใหญ่หลังจากกลับมาจากตลาด

“โอ๊ย!! ทำไมบ้านถึงได้รกและสกปรกขนาดนี้ เฟิงลี่ฉี่แม่หิวน้ำจังเลยเอาน้ำมาให้แม่กินหน่อยสิ วันนี้อากาศร้อนจริง ๆ คนเดินตลาดแทบไม่ค่อยมี ผักก็ขายไม่ได้เลย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรคนถึงได้ซบเซาแบบนี้” อวี้ถิงตะโกนเรียกเฟิงลี่ฉี่ ร่างบางเดินออกมาจากในห้องสภาพผมเผ้ารุงรัง มือขยี้ตาอ้าปากห้าวอย่างไม่มีมารยาท

“ห้าว !! คุณแม่คนจะนอนเรียกทำไมคะ รบกวนเวลานอนคนอื่นไม่รู้หรือไงกัน”

“อะไรกัน นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วใช่เวลานอนมั้ยห่ะ แล้วสภาพบ้านนี้มันอะไรกัน แกอยู่บ้านยังไงอย่าบอกนะเอาแต่เที่ยวเล่นและกลับมานอนนะ ”

“ก็ใช่นะสิ ฉันไม่ได้มีหน้าที่จะทำงานบ้านสักหน่อย แม่ก็รู้นี่คะว่าฉันไม่เคยทำงานบ้าน แม่มาพอดีเลยฉันตื่นมาหิวพอดีทำอะไรให้กินหน่อยสิ คืนนี้ฉันมีนัดกับเพื่อนออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกอย่าลืมเอาเงินให้ฉันด้วยนะ 100หยวนไม่พอสำหรับเที่ยวเล่นหรอกนะ จะให้ก็ให้มากกว่านั้นสักหน่อยสิ แค่เดินออกไปหน้าปากซอยเงินเท่านั้นก็หมดไปแล้ว เสื้อผ้าก็เริ่มซีดคงต้องซื้อใหม่ทั้งหมด แม่ช่วยหาเงินมาให้ฉันด้วยนะคะ เดี๋ยวจะอายเพื่อน ๆ เขาที่ใส่แต่เสื้อผ้าเดิม ๆ ขายหน้าตายเลย ” เฟิงลี่ฉี่เป็นผู้หญิงหัวสูงแม้จะรู้ว่าครอบครัวไม่ได้ร่ำรวยอะไรแต่เธอไม่ชอบที่จะต้องอยู่แบบจน ๆ ความฝันของเธอคือการเป็นภรรยาของคนที่มีหน้าที่การงานมั่นคง เธอมักจะแต่งตัวออกไปอยู่ในที่ที่คนรวย ๆ มักจะไปกัน อวี้ถิงส่ายหน้าไปมาอย่างเหนื่อยหัวใจกับลูกสาวที่เธอเลี้ยงอย่างตามใจ

“แล้วพ่อของแกยังไม่มาอีกหรือไง เอาไว้เมื่อไหร่พ่อแกมาค่อยกินแล้วกัน ฉันก็เหนื่อยมาเหมือนกัน เฮ้อ ! หากนังชิงชิงยังอยู่คงดีไม่น้อย ป่านนี้คงสุขสบายเป็นคุณนายนั่งกินนอนกินไปแล้ว คิดถูกคิดผิดกันนะที่ส่งเธอไปสุขสบายแล้วตัวเองมาทุกข์แบบนี้”

“คุณแม่คะ ไม่เห็นยากเลย คุณแม่ก็เอาเรื่องบุญคุณไปเรียกร้องจากชิงชิงสิ ยังไงนังนั่นก็เชื่อและทำตามทุกอย่าง ให้มันส่งเงินมาให้ เอาอาหารดี ๆ มาจากบ้านตระกูลอู๋ เราจะได้อยู่ดีกินดีบอกมันว่าเราใจดีขนาดไหนที่ส่งมันไปสุขสบาย”

“นั่นสิ.. ทำไมฉันคิดไม่ได้กันนะ เอาไว้พรุ่งนี้ฉันจะไปหาเธอแต่เช้าเพื่อเรียกร้องบุญคุณครั้งนี้ จะไปดูหน่อยสิว่าเธอใช้ชีวิตเป็นคุณนายสุขสบายแค่ไหน และจะได้เห็นใบหน้าลูกชายโจวเฉิงที่พิการอ้วนดำนั่นอีกด้วย”

“ฮึ ฮึ ดีจริง ๆ ที่ไม่ใช่ฉันไปแต่งกับคนแบบนั้น ไม่อย่างนั้นฉันคงผูกคอตายตั้งแต่คืนเข้าหอไปแล้ว” เฟิงลี่ฉี่กอดอกแสยะยิ้มเมื่อคิดเรื่องชิงชิงอยู่ข้างกายชายร่างอ้วนท้วนและยังพิการอีกด้วย สะใจเธอจริง ๆ

ดวงตะวันลาลับขอบฟ้ารถยนต์ของบ้านตระกูลอู๋เดินทางไปที่ภัตตาคารหรูที่โจวเฉิงจองเอาไว้ โดยมีเฉินอี้เป็นคนขับมาให้ ส่วนหยางหลงกับชิงชิงนั่งเบาะหลัง ไม่นานนักก็มาถึงภัตตาคารหรู สายตาของชิงชิงเป็นประกายเสน่ห์ของยุคสมัยนี้ช่างงดงามจริง ๆ แม้จะยังไม่พัฒนาเท่ายุคปัจจุบันแต่ความสะดวกสบายก็มีมากพอที่จะเดินทางไปไหนมาไหนอย่างไม่ลำบาก

‘นิยายเรื่องนี้ยุคทศวรรษที่ฉันอยู่คือ 1994 เป็นยุคที่เริ่มพัฒนาแล้ว อีกไม่นานจะรับอินเตอร์เน็ตเข้าสู่ประเทศและยังพัฒนาเข้าสู่ตลาดโลก เอาล่ะอย่างน้อยฉันก็ยังเข้ามาอยู่ในนิยายที่เป็นยุคพัฒนาดีกว่ายุคโบราณ เมื่อไหร่ที่ฉันหนีออกไปได้ ฉันจะเดินทางไปมณฑลอื่น หนีไปให้ไกลที่สุดและหาทางร่ำรวยด้วยความรู้ของคนยุคสมัยใหม่ ยิ่งมีอินเตอร์เน็ตเข้ามาฉันยิ่งได้เปรียบ ถ้าไปสมัครงานเจ้านายต้องเพิ่มเงินให้ฉันมากแน่ ๆ เพราะฉันมีประสบการณ์และความรู้เรื่องอินเตอร์เน็ตดี ฮ่า ฮ่า ความสุขสบายของฉันกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว’

“นี่ฝันหวานอะไรอยู่ เมื่อไหร่จะลงหรือจะให้ฉันอุ้มเธอลงจากรถ เรียกเท่าไหร่ทำเป็นไม่ได้ยิน ” เสียงของหยางหลงดังขึ้นดับฝันของชิงชิงอย่างสิ้นเชิง

“ฉันแค่คิดอะไรเพลิน ๆ แค่นั้นเอง ถึงตั้งแต่เมื่อไหร่กัน” เธอรีบลงจากรถทันทีเกรงว่าคนตรงหน้าจะทำอย่างที่พูดจริง ๆ

“ไม่ใช่ว่าที่นั่งเหม่อยิ้มอยู่นั่นกำลังคิดหาหนทางหนีฉันหรอกนะ ! ต่อให้เธอหนีไปไหนคิดว่าจะรอดพ้นจากฉันง่าย ๆ หรือไง เลิกฝันหวานและอยู่กับปัจจุบันเสียที ไม่ว่ายังไงฉันไม่มีทางปล่อยเธอไปง่าย ๆ”

“ว่าแต่ฉันสมองนายก็กลวงเหมือนกันนั่นแหละ คิดแต่ว่าฉันจะหนีคิดอย่างอื่นไม่เป็นหรือไง ชิ !”

“เป็นสิ เรื่องอื่นที่ว่านะ เรื่องลูกของเราคืนนี้หลังจากกลับไปกินข้าวฉันไม่ปล่อยเธอไปแน่นอน จะทำโทษให้เข็ด”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของตัวร้ายยุค 90   ตอนที่ 31 เริ่มใหม่อีกครั้ง(ตอนจบ)

    ตอนที่ 31 เริ่มใหม่อีกครั้ง“ชิงชิงเธอฟื้นแล้ว ฉันดีใจที่สุดเลย” เสียงดีใจของหยางหลงดังขึ้นข้าง ๆ หูร่างเล็กลืมตาที่หนักอึ้งขึ้นมองเมื่อครู่เธอยังร้องห่มร้องไห้อยู่ในยุคปัจจุบันไม่ใช่หรือ ? หรือว่าเธอฝันไป แต่หากเป็นฝันก็ขอให้มันเป็นความฝันตลอดไป“หยางหลงนี่นายจริง ๆ ฉันดีใจจังที่ลืมตามาเห็นนายอีกครั้ง”“ชิงชิงฉันต่างหากที่ดีใจที่เธอฟื้นเธอหลับอยู่บนเตียงตั้งสามวัน ตอนนี้เจ้าก้อนซาลาเปาร้องไห้หาแม่แล้วรู้มั้ย”“ลูก ลูกของเราปลอดภัยแข็งแรงใช่มั้ย”“เฉินอี้น้อยแข็งแรงดีครับซ้อ แถมยังมีใบหน้าเหมือนซ้อไม่มีผิด ”ติงเฉิงคนเงียบขรึมพูดแทรกขึ้นเพราะดีใจที่เห็นซ้อฟื้น 3 วันมานี้เขาเห็นนายของตนเองเฝ้าอยู่ไม่ห่างใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล หากเสียซ้อไปนายน้อยของเขาคงเสียสติเป็นแน่แท้ เขาดีใจที่ซ้อฟื้นขึ้นมาจนกล้าพูดมากกว่าเดิม“ใช่แล้วแถมยังมีปานที่ขาเหมือนเฉินอี้ด้วย เธออยากเห็นลูกของเรามั้ย ติงเฉิงไปแจ้งคุณหมอว่าชิงชิงฟื้นแล้วอย่าลืมแจ้งคุณพ่อด้วย”“ครับนายท่าน” ติงเฉิงรับคำสั่งเดินออกไปนอกห้องตอนนี้มีเพียงแค่หยางหลงกับชิงชิงที่อยู่ด้วยกัน สีหน้าของหยางหลงเริ่มเปลี่ยนผลันเมื่อจำคำพูดของตนเองได้

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของตัวร้ายยุค 90   ตอนที่ 30 เจ็บท้องคลอด

    ตอนที่ 30 เจ็บท้องคลอดอากาศแจ่มใสในฤดูดอกไม้ผลิชิงชิงชวนหยางหลงมาที่หลุมศพของเฉินอี้ โดยมีติงเฉิงขับรถมาให้ เพราะตอนนี้ชิงชิงใกล้คลอดเข้ามาทุกที ทำให้เธอคิดถึงคำพูดของเฉินอี้เมื่อครั้นที่เขาพาเธอไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลและเป็นคนแรกที่รู้ว่าเธอกำลังตั้งท้อง“เฉินอี้นายสบายดีมั้ย ? ฉันคิดถึงนายจังหวังว่านายจะสุขสบายเฝ้ามองและคอยปกป้องฉันอยู่เสมอ จริงสินายบอกว่าจะมาเป็นพี่เลี้ยงลูกของฉันไม่ใช่หรือไงกันฮึ ตอนนี้ฉันใกล้จะคลอดแล้วนะหากนายยังอยู่ป่านนี้ฉันคงจะได้ยินแต่เสียงของนายที่ตื่นเต้นยิ่งกว่าฉันที่จะคลอดใช่มั้ย ? ขอบใจนะที่นายปกป้องฉันและเป็นห่วงฉันจนถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิต ตอนนี้ฉันใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังในทุกวัน และมีความสุขอย่างที่นายต้องการอย่าลืมมาแสดงความยินดีกับคุณชายน้อยของนายด้วยนะ ฉันจะตั้งชื่อของเขาเหมือนชื่อของนายเพื่อระลึกถึง หากไม่มีนายก็ไม่มีฉันในวันนี้เช่นกัน” ชิงชิงวางดอกไม้บนหลุมของเฉินอี้ หยางหลงประคองให้เธอลุกขึ้นก่อนที่เขาจะวางดอกไม้เช่นเดียวกัน“นายไม่ต้องเป็นห่วงครอบครัวของนายนะ ฉันดูแลเป็นอย่างดีและจะดูแลตลอดไป ความห่วงสุดท้ายของนายต่อให้นายไม่ฝากฉัน ฉันก็เต็

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของตัวร้ายยุค 90   ตอนที่ 29 เวรกรรมของอาเหว่ยจง

    ตอนที่ 29 เวรกรรมของอาเหว่ยจงหลังจากที่ทุกคนกลับบ้านท้องฟ้าเริ่มมืดสลัว ชิงชิงโบกมือลาทั้งสองเดินเข้าบ้านอย่างสบายใจเมื่อทุกอย่างคลี่คลาย“ลูกสะใภ้เพื่อน ๆ กลับบ้านกันหมดแล้วใช่มั้ย”“ใช่ค่ะคุณพ่อ ฉันขอตัวไปพักก่อนนะคะ”“จริงสิฉันได้ยินมาว่าลูกสะใภ้กำลังตั้งท้อง พรุ่งนี้เช้าไปโรงพยาบาลตรวจให้แน่ชัดอีกครั้ง ชีวิตคนเราอยู่กับความโศกเศร้าตลอดไปไม่ได้หรอกนะ ฉันรู้ว่าลูกสะใภ้เสียใจขนาดไหนกับการจากไปของเฉินอี้ แต่ถ้าเฉินอี้รับรู้เขาคงไม่สบายใจหรอกนะเพราะเขาต้องการให้ลูกสะใภ้ปลอดภัย เขาถึงได้กล้าปกป้องเอาตัวเองป้องกันไม่ห่วงชีวิต อย่าทำให้เขาเป็นห่วงอีกเลย ใช่ว่าลูกสะใภ้จะเสียใจคนเดียวเมื่อไหร่ ติงเฉิงเองตัวติดกับเฉินอี้มาตั้งแต่เด็ก รายนั้นก็เสียใจไม่ต่างกัน แต่ก็ยังพยายามฝืนใช้ชีวิตต่อ หยางหลงก็แตกสลายตั้งแต่ย้ายกลับมาอยู่ที่นี่มีเฉินอี้กับติงเฉิงคอยเคียงข้าง เพราะเขามั่นใจไว้ใจว่าเฉินอี้เป็นคนดี มีจิตใจเมตตายอมให้ดูแลหนูชิงชิง เห็นมั้ยว่าเราทุกคนต่างเสียใจแต่เรายังมีลมหายใจที่ต้องเดินต่อ”“ขอบคุณคุณพ่อที่เตือนสตินะคะเอาไว้พรุ่งนี้เช้าฉันจะไปโรงพยาบาลพร้อมกับหยางหลงเพื่อฝากท้อง คุณพ่อไม่ต

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของตัวร้ายยุค 90   ตอนที่ 28 แก้แค้นให้เฉินอี้

    ตอนที่ 28 แก้แค้นให้เฉินอี้เหว่ยจงแอบอยู่ด้านหลังลูกน้องเห็นเฟิงลี่ฉี่ถูกยิงเขากำมือแน่นดวงตาแดงก่ำ เดินออกมาไม่อยู่ใต้การคุ้มกันของลูกน้องอีกต่อไปเช่นเดียวกันกับหยางหลงเขาตะโกนเสียงสนั่นดังไปทั่วโกดังเพื่อให้ทุกคนหยุดยิงกันไม่ให้เกิดการนองเลือดไปมากกว่านี้“ทุกคนวางปืนลงและหยุดโจมตีกันเสียที ในเมื่อวันนี้ซูเหว่ยจงต้องการตำแหน่งหัวหน้าแก๊งพยักฆ์มังกร ฉันเองที่เป็นหัวหน้าแก๊งไม่ต้องการให้ลูกน้องทั้งหลายต้องมาตายเพราะความโลภของคนผู้เดียว อาเหว่ยจงหากอาเป็นลูกผู้ชายจริง ลงสู้กับฉันหากฉันแพ้ฉันจะยกตำแหน่งหัวหน้าแก๊งให้ แต่กลับกันหากฉันชนะแม้แต่ชีวิตของอาฉันจะไม่ยอมยกให้เด็ดขาด”“เฮอะแค่ไอ้เด็กเมื่อวานซืนมาสิคิดว่าฉันกลัวหรือไง อย่าลืมสิ่งที่พูดด้วยล่ะต้องยอมแพ้แต่โดยดีอย่าหักหลังคืนคำล่ะ”“ฮ่า ฮ่า ฉันไม่ใช่คนแบบอาอย่าเอานิสัยตัวเองมาพูดให้คนอื่นเลย เรามาสู้กันอย่างลูกผู้ชายฉันพูดคำไหนคำนั้น”โจวเฉิงร้อนรุ่มหัวใจกลัวเหลือเกินแต่หากไม่ปล่อยให้ทำเช่นนี้ลูกน้องก็จะตายเกลื่อนไปหมด พยายามเชื่อฝีมือของลูกชายทั้งสองวางปืนลงเริ่มต่อสู้กันด้วยสองมือ การต่อสู้ฟาดฟันกันอย่างดุเดือด ใบหน้าทั้งสองเริ

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของตัวร้ายยุค 90   ตอนที่ 27 ปกป้องจนวินาทีสุดท้าย

    ตอนที่ 27 ปกป้องจนวินาทีสุดท้าย“ใครกล้าแตะต้องลูกสะใภ้ของฉันเพียงปลายเล็บ ฉันจะไม่เก็บมันไว้ไม่ว่าจะเป็นตัวพวกแกหรือครอบครัวพวกแก” เสียงคำรามของโจวเฉิงทำให้ทุกคนถอยหลังอย่างน่าเกรงขาม ทุกคนต่างเคยได้ยินเรื่องฝีมือและความบ้าดีเดือดของเขาดี หากกล้าที่จะลงมือเสมือนส่งตัวเองไปตาย“โฮ๊ะ ๆ ฉันคิดว่าใครเสียงดัง ที่แท้ก็พี่โจวเฉิงนี่เอง”“เหว่ยจงแกคิดจะทำอะไรของแกกันห่ะ! ปล่อยชิงชิงกับเฉินอี้เดี๋ยวนี้ ฉันจะไม่เอาเรื่องแกทำเหมือนเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น” โจวเฉิงพยายามหว่านล้อมให้น้องชายของตัวเองหยุดทำเรื่องไม่เป็นเรื่อง ไม่ว่ายังไงเขาก็เป็นพี่น้องเป็นคนในครอบครัว“ฮึ ฮึ พี่โจวเฉิงถ้าฉันกลัวคงไม่ลงมือหรอกนะ พี่หนะจะเข้าใจอะไรพี่ไม่เคยขาดเกิดมามีทุกอย่างไม่เหมือนฉันที่ต้องพยายามมีทุกอย่างด้วยความทะเยอทะยานของฉันเอง” ที่โจวเฉิงมาถึงที่นี่ก่อนเพราะเขาเจอเข้ากับหยางหลงก่อนที่รถยนต์จะเคลื่อนออกจากร้านดอกไม้ ดึงสติลูกชายไม่ให้ทำเรื่องบุ่มบ่ามร้อนใจโดยที่ไม่มีแผนรับมือ เขาจึงเดินทางเข้ามาก่อนให้หยางหลงกับลูกน้องกลุ่มใหญ่ตามมาทีหลัง เขาอยากเกลี่ยกล่อมให้เหว่ยจงวางมือ หากเขาไม่ยอมเมื่อนั้นต่อให้เกิดการป

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของตัวร้ายยุค 90   ตอนที่ 26 ย่ำยี

    ตอนที่ 26 ย่ำยีฝั่งด้านเฟิงลี่ฉี่วันนี้เธออารมณ์ดีเป็นพิเศษเพราะอะไรนะหรือ เพราะวันนี้คือวันที่เธอจะได้สั่งสอนนังชิงชิงด้วยตัวของเธอเอง เธอมารอนังชิงชิงกับเหว่ยจงที่โกดังตอนแรกเขาไม่อยากให้เธอมาด้วยซ้ำมันอันตรายแต่ว่าเธอขอเลือกที่จะตามมาเอง อยากมาเห็นสีหน้าของนังชิงชิงและวันที่เธอตกอับ เสียงรถยนต์เคลื่อนตัวเข้ามาในโกดัง ลูกน้องเฝ้าหน้าโกดังรีบมารายงานเหว่ยจงที่ห้องนั่งเล่นว่าตอนนี้ได้จับตัวชิงชิงมาที่นี่ตามที่ต้องการแล้ว“นายท่านตอนนี้เราได้ตัวภรรยาของหัวหน้าแก๊งมาแล้ว แต่ว่ามีลูกน้องที่ตามติดเธอมากด้วยคนหนึ่ง”“เอาตัวเธอไปไว้ในที่ที่เราเตรียมเอาไว้ อย่าลืมเตรียมตัวรับมือกับหยางหลงอีกไม่นานเขาคงจะตามมาช่วยภรรยาสุดที่รัก เฟิงลี่ฉี่เธอมั่นใจใช่มั้ยว่าหยางหลงรักซ่งชิงชิงจริง ๆ”“ฉันแน่ใจยิ่งกว่าแน่ใจ ไม่เชื่อคอยดูสิไม่ถึงครึ่งวันฝ่ายนั้นต้องรีบแจ้นมาช่วยมันทันที แต่ว่าก่อนที่พวกนั้นจะมาช่วยฉันขอไปดูหน้าน้องสาวของฉันก่อนนะ”เหว่ยจงพยักหน้าพร้อมเดินตามหลังเฟิงลี่ฉี่“อุ้ย! กลัวจนตัวสั่นเลยรึไง เป็นภรรยาของหัวหน้ามาเฟียหวาดกลัวเป็นด้วยเหรอ”“เฟิงลี่ฉี่” ชิงชิงได้ยินเสียงของเฟิงลี่ฉี่เดินม

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status