LOGINShare
ข้าวใหม่ปลามัน
Last Updated:
2025-12-26 18:14:21
Latest chapter
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ นี่เรียกว่าจูบเหรอ
อยู่ๆ พระเอกก็มาบอกให้จูบจะไม่ให้เธอตกใจได้อย่างไร ดวงตากลมโตมองใบหน้าหล่อเหลาที่แสนนิ่งขรึมด้วยความสงสัย ในหัวสมองที่มึนงงตั้งคำถามมากกมาย อีตาพระเอกไปล้มหัวฟาดพื้นห้องมารึไง การกระทำถึงได้เปลี่ยนไปราวกับพลิกฝ่ามือ"จ...จูบเหรอ""อือ"เป็นการยืนยันที่ห้วนที่สุดในโลกก็ว่าได้ ฝูอี้หานยืนเฉยๆ ไม่ได้พูดอะไร ครั้นเธอจะถามเพื่อความแน่ใจก็กลัวจะไปจุดไฟโมโหให้ปะทุขึ้นมา ถึงจะสงสัย แต่เธอก็อดคิดไม่ได้ว่านี่คือโอกาส หากเธอไม่รีบคว้า แล้วชาติไหนเขาจะบอกให้ 'จูบ' อีกเล่า"หลับตาก่อนสิคะ"ในเมื่อคิดว่าจะไม่ปฏิเสธ ก็คงต้องทำตามคำสั่งนั้นไป หากแต่วันนี้เขาในชุดลำลองดูหล่อเกินไป ออร่าของพระเอกมันวิบวับแสบตาอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เรื่องเมื่อคืนที่เกิดขึ้นหลายต่อหลายรอบทำเธอเขินอาย บวกกับดวงตาคมที่มองก็ทำให้ใจเธอสั่นระรัว "ทำไมต้องหลับ"คำถามนั้นดูจริงจัง เขาอยากเห็นหน้าเธอชัดๆ รวมไปถึงริมฝีปากอวบอิ่มที่ชวนมองนั้นด้วย"ถ้าคุณไม่หลับฉันก็ไม่...""หลับก็ได้"ฝูอี้หานไม่รอให้หญิงสาวพูดจบเขาก็พูดแทรกขึ้นมาพร้อมหลับตาลงตามที่เธอขอซะด้วยตึกตัก.... ตึกตัก....เสียงหัวใจที่เต้นแรง มีเพียงเจ้าของที่คงได้ยิ
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ กำแพงหัวใจ (ทุบทิ้งเอง)
'ทำไมยังไม่ไปทำงานอีกนะ'รั่วหยุนซีพึมพำ เธอเหล่มองไปที่หน้าต่าง เห็นร่างสูงยืนตระหง่าน สายตาคมที่มองมานั้นราวกับกำลังบอกให้รู้ว่า 'ฉันจ้องเธออยู่นะ'"ฉันไม่น่ามองขึ้นไปเลย"พูดกับตัวเองที่ยกมือขึ้นลูบอกด้วยความตกใจ ที่ผ่านมาเธอชินกับฝูอี้หานที่พูดน้อย ไม่สนใจใคร เอาตัวเองเป็นใหญ่ พอเขามีท่าทีที่เปลี่ยนไปเธอก็เลยตั้งรับไม่ทัน กอปรกับเรื่องอย่างว่าที่เกิดขึ้นด้วยความ 'เมา' นั้นทำเธอสู้หน้าเขาไม่ติดเลย"จงใจหลบตางั้นเหรอ"คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน เมื่อเห็นดวงตากลมโตที่มองสบคู่นั้นหลุบต่ำลง ใบหน้าคมฉายแววงุนงง ทั้งๆ ที่เมื่อคืนเธอนั้นร้อนแรงและยั่วยวน'อ๊ะ...อี้หาน''ครางชื่อฉันสิคะ''อื้อออ~ ตรงนั้นมัน อ๊ะ...'เขาจดจำได้ทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นกลิ่นหอมหวานหรือเสียงคราง เขาชอบทุกการกระทำที่เธออยากเป็นฝ่ายขึ้นนำและควบคุม 'ฉันอยากลอง''อยู่นิ่งๆ สิคะ''ฉะ...ฉันทำได้ดีใช่ไหม'เขารู้ดีว่าในความกล้าของเธอยังคงแอบซ่อนไว้ซึ่งความเหนียมอาย ยิ่งเธอใช้ร่างกายยั่วยวนเขาเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งตกลงไปในหลุมขนาดใหญ่อย่างยากจะถอนตัวกริ้ง...กริ้ง...กริ้งเสียงโทรศัพท์ที่ดังต่อเนื่องกันทำให้ผู้กองฝูจำต้องละสายตาจาก
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ หัวใจสั่งให้ทำ
"ฉันเดินเองได้ค่ะ""ฉันรู้""ถ้ารู้ก็ปล่อยฉันลงสิคะ"หญิงสาวพูดในขณะเดียวกันก็ดิ้นขลุกขลักในอ้อมแขนแกร่งที่ถือวิสาสะอุ้มเธอทั้งๆ ที่เธอก็บอกว่า 'ไม่ได้เป็นอะไร' ถึงจะเจ็บๆ ตรงนั้นแต่ก็พอเดินไหว การที่โดนเขาอุ้มหลังจากที่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งไป เอาตรงๆ นะมันทำตัวไม่ถูกจริงๆ "ไม่ปล่อย"คำตอบของฝูอี้หานมักเด็ดขาดและเด็ดเดี่ยวเสมอ เขามองไปที่ใบหน้าสวยหวานของเธอก็พบว่าปรากฏร่องรอยของความเขินอาย พลันหัวใจก็รู้สึกอุ่นซ่านขึ้นมา แววตาของเขาเปลี่ยนจากเฉยชาโดยที่ตนเองก็แทบไม่รู้ตัว"แต่ป้าจิวลู่กำลังมองอยู่""มองแล้วทำไม"ชายหนุ่มตอบหน้าตาเฉย"คุณไม่อายที่โดนมองรึไง""ถ้าฉันอาย ฉันคงไม่ทำให้เธอร้องทั้งคืน"คำตอบของฝูอี้หานทำดวงตาคู่สวยเบิกโพลงด้วยความตกใจ เรื่องน่าอายพวกนี้ไม่มีใครพูดในที่โล่งแจ้งรู้ไหม แล้วไอ้ท่าทีที่ดูเปิดเผยเหมือนไม่ปกปิดอะไร ทำให้เธออายจนอยากมุดดินหนีจริงๆ "ใครให้เธอไปนั่งตรงนั้น"เสียงทุ้มถาม"ก็คุณเคยบอกว่า...""มานั่งข้างฉัน"ไม่ทันที่รั่วหยุนซีจะได้อธิบาย ฝูอี้หานก็สั่งให้คนตัวเล็กมานั่งเก้าอี้ตัวข้างๆ ซึ่งปกติเขากับเธอเวลาร่วมโต๊ะอาหารก็คือนั่งประจันหน้ากัน เธอกิน เข
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ ไร้ใจ vs มีใจ
ไอ้พระเอกบ้าคิดว่าตัวเองดีนักรึไงคนเย็นชา ไร้หัวใจอมหมาไว้ในปากรึไงห๊ะ!!เพราะเคยด่าพระเอกนิยายว่าหาข้อดีไม่ได้ ถ้าไม่หล่อก็คงไม่ได้เป็นพระเอกนิยาย แต่เรื่องเมื่อคืนกลับทำความคิดของเธอเปลี่ยนไป เขาเป็นพระเอกที่หล่อกร้าวใจ และเรื่องนั้นก็แซ่บพริกสิบเม็ดเลย'สติหยุนซี เธอต้องตั้งสติ'หญิงสาวบอกตัวเองที่ถึงจะตื่นนอนแล้วแต่ก็ยังคงแกล้งหลับต่อไป เพราะฝูอี้หานยังคงไม่ไปไหน ปกติเขาต้องไปทำงานแล้วไม่ใช่รึไง แล้ว แล้ว แล้ว ทำไมเขาถึงยังอยู่ที่เตียง 'อะ...อี้หาน''มันลึกเกินไป''ฉันจะมะ..ไม่ อื้อ~'ทุกสัมผัสที่เขาแตะต้องเธอยังจำได้ ส่วนหนึ่งของเขากับเธอเชื่อมติดกันจนพาลให้ร้อนผ่าวไปทั้งร่างกาย ลีลารักของเขาพลิ้วไหวและนำพาเธอลอยละล่องไปถึงจุดสุขสม'โอ้ย! น่าอายมากๆ เลย'ความทรงจำที่เร่าร้อนทำเธออายจนไม่กล้าลืมตา เธอกับฝูอี้หานเพิ่งทำเรื่องอย่างว่าแล้วก็ไม่ได้จบแค่ครั้งเดียวด้วย 'เรียกชื่อฉัน''ฉันทำได้ดีใช่ไหม''ไม่ต้องอาย''ฉันอยากฟังเสียงเธอ'นี่ใช่ผู้ชายปากหนักที่กลัวดอกพิกุลร่วงจากปากใช่หรือไม่ หลังจากที่ผ่านพ้นคืนอันเร่าร้อนแสนหวามเธอเองก็เริ่มไม่มั่นใจ เขาพูดเรื่องน่าอายได้โดยไม่รู้สึ
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ หมาป่า vs แกะน้อย
ปกติหนึ่งปีมีสามร้อยหกสิบห้าวัน ผู้กองฝูอี้หานเป็นคนเดียวที่มาทำงานไม่เคยหยุดพัก เขาขยันและมุ่งมั่น ทุ่มเทให้กับงาน ไม่เคยขาด ลา หรือมาสายสักครั้ง แต่วันนี้กลับทำให้ทุกคนในกรมทหารต้องมองหน้ากัน เมื่อได้ยินว่าผู้กองที่ขยันยิ่งกว่ามดงานยื่นลาพักร้อนถึงสามวันเต็ม"ผู้กองไม่สบายหรือเปล่า""ไม่มีทาง"เมื่อผู้กองไม่มา มีหรือพวกพลทหารที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของเขาจะไม่พากันตั้งข้อสงสัย มีหลายคนที่คิดว่าผู้กองอาจไม่สบาย แต่ก็มีอีกหลายคนที่ไม่เชื่อว่าคนแข็งแรงดุจหมีควายอย่างฝูอี้หานจะลาเพราะไม่สบายแน่ๆ"หรือว่าไปเที่ยว""คนอย่างผู้กองนี่นะจะไปเที่ยว"ร้อยวันพันปีผู้กองฝูอี้หานเคยไปเที่ยวที่ไหน ข้อสันนิษฐานนี้ปัดตกไป แล้วเหตุผลอะไรที่ทำให้คนขยันอย่างผู้กองฝูหยุดงาน"หรือว่าาาา....."พลทหารที่จับกลุ่มนินทาผู้กองแต่เช้ายังไม่คลายสงสัย เขาพูดค้างเหมือนคนที่เพิ่งฉุกคิดได้ ช่วงนี้ผู้กองดูฉุนเฉียว ไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ บางวันก็ดูหงุดหงิดมากจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ วันก่อนเขาเห็นผู้กองนั่งถอนหายใจ เมื่อวานผู้กองก็ตาโหลเหมือนคนอดนอน"หรือว่าอะไรวะ""พูดเร็วๆ สิอยากรู้"คนที่รอฟังเร่งเร้ายิกๆ "ฉันว่าผู้กอ
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ หมาป่าผู้หิวโหย (18+)
"ดะ...เดี๋ยวค่ะ"เสียงหวานที่เอ่ยออกมาทำคิ้วหนาขมวดย่นไม่พอใจ มาถึงขนาดนี้จะมาดง มาเดี๋ยวเล่นตัวทำไม ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เธอนั่นล่ะที่เป็นคนเริ่มก่อนเอง"อื้ออออ~"จากคำว่าเดี๋ยวตอนนี้กลายเป็นต้องกลั้นเสียงคราง เมื่อถูกมือหนากระทำบางอย่างที่แสนน่าอายแต่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้สึกดี"เธอพร้อม ฉันรู้"เขากระซิบขณะใช้นิ้วสัมผัสตรงส่วนนั้นของเธออย่างไม่อาย และเพราะเธอเพิ่งเสร็จไปจึงทิ้งหลักฐานไว้มัดตัวให้ดิ้นไม่หลุดนั่นเอง"ตะ...แต่...อื้อออ~"ปากที่เอาแต่พูดถูกปิดอีกครั้ง เสื้อผ้าที่หลุดรุ่ยไม่เรียบร้อยของเธอตอนนี้ถูกเขาจัดการขณะจูบจนกองลงไปที่พื้นแล้วตอนนี้รั่วหยุนซีไม่รู้เหมือนกันว่าควรจะตกใจกับอะไรก่อนดีระหว่างเธอที่นอนเปลือยกายหรือว่าหุ่นและกล้ามเร้าใจของพระเอกนิยายที่กำลังถอดเสื้อทั้งหมดตรงหน้าเธอ อึก~หญิงสาวเผลอกลืนน้ำลายลงคอเมื่อเขาทิ้งเสื้อที่สวมลงพื้นไปและถอดกางเกงที่สวมใส่ บางสิ่งมันเด่นสะดุดตาจนเธอแทบลืมหายใจ ความใหญ่ที่เกินมาตรฐานนั้นทำให้เริ่มกล้าๆ กลัวๆ ที่จะไปต่อนั่นเอง"กลัวเหรอ"เสียงทุ้มถามคนที่มองตรงนั้นของเขาตาแทบถลน ถ้าให้พูดตรงๆ เขาเองก็ไม่มั่นใจว่าเธอจะไม่เจ็บเลย"อะ...
You may also like
ข้ามเวลามาเป็นไทเฮาสุดแกร่ง
ลิ่วเยว่73.2K viewsทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
จี้เวยเวย618.8K viewsทวงแค้นข้ามกาลเวลา
ชาไทยเย็น32.7K viewsเคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ
ต้าซ้อ23.5K viewsโชคชะตานำพารัก
LiHong134 viewsกลยุทธ์ลับเปลี่ยนคุณหนูตกอับเป็นเศรษฐีนี
หมอนบนโซฟา3.0K viewsคำสัญญาของท่าน ใยจึงไร้ค่า
เย่ ไหลเซียง184 viewsหวงจื่อหนิงเกิดใหม่เป็นพี่เลี้ยงบุตรชายท่านอ๋องอำมหิต
ต้าซินซิน6.7K views
