Se connecterPartager
ที่รักคะ ที่รักขา
Date de publication:
2025-12-25 15:09:28"ฉันช่วยค่ะ"
ถึงจะดูไม่น่าเข้าหาแต่เธอก็ต้องทำหน้าที่ของนางเอกต่อไป ถึงนิยายจะยังไม่จบ แต่ก็มีพล็อตที่เธอได้วางเอาไว้ ต่อให้พระเอกเป็นคนแข็งกระด้าง เย็นชา ไร้หัวใจ สุดท้ายแล้วก็ต้องตกหลุมรักในความดีของนางเอกเข้าสักวัน แต่ตอนนี้นั้น.... "พูดอะไรไปบ้าง" "ฉันเตือนเธอแล้วนะ" "อยากโดนตัดลิ้นนักรึไง" อนิจจา... ใครก็ได้เอาพระเอกคนนี้ไปเก็บที รั่วหยุนซีคิดในใจ ผู้ชายตรงหน้ารูปร่างสูงใหญ่ตอนที่เขาก้มลงกระซิบข้างหูใกล้ๆ หากคนมองคงคิดว่าสามีกำลังจูบแก้มภรรยาเพื่อแสดงความรักอยู่เป็นแน่ แต่ที่แท้...ข่มขู่ชัดๆ "ฉันรู้ค่ะว่าอะไรควรพูด อะไรไม่ควรพูด" ครั้งนี้เธอมองหน้าเขา ไม่ก้มหลบสายตา ถือเป็นการตอบกลับมาที่ทำเอาฝูอี้หานแปลกใจอยู่ไม่น้อยทีเดียว "ก็ดี" เขาตอบพร้อมกับยื่นกระเป๋าเอกสารให้ เธอรับไปถือไว้ จังหวะที่เดินหลบไปอีกห้องเธอก็ถอนหายใจออกมา เพราะว่าเมื่อกี้เธอลืมตัวเผลอต่อปากต่อคำไป หวังว่าฝูอี้หานคงไม่นึกสงสัยเธอหรอกนะ ปากหนอปาก... หญิงสาวตบที่ปากตัวเองเบาๆ โทษฐานที่ไวเท่ากับสมองคิดเลย หลังจากที่เอากระเป๋าไปเก็บให้พระเอกเรียบร้อยแล้วเธอก็เดินเลยไปที่ห้องครัวจัดแจงอาหารทุกอย่างขึ้นโต๊ะโดยมีป้าจิวลู่คอยช่วยเหลืออยู่ข้างๆ อาหารวันนี้เธอตั้งใจทำมาก มีทั้งหมดสามอย่าง หน้าตาอาหารถือว่า 'ผ่าน' ส่วนรสชาติที่เธอชิมแล้วชิมอีกนั้น... "รสมือดีจริงๆ" มารดาสามีชมเปราะโดยเฉพาะเต้าหู้ทรงเครื่องที่มีรสชาติกลมกล่อมมาก เธอตักปลาราดซอสใส่จาน พอกินพร้อมกับข้าวสวยแล้วเข้ากันดี ก่อนจะตบท้ายด้วยน้ำแกงต้มกระดูกหมูรสชาติอ่อนๆ คล่องคอดีเหลือเกิน "ขอบคุณค่ะ" รั่วหยุนซีส่งยิ้มให้มารดาสามีที่ดูจะชอบอกชอบใจ สีหน้าและแววตาที่เอ็นดูจนออกนอกหน้าทำเธอสบายใจ เพราะอย่างน้อยๆ ในตอนนี้เธอก็ชนะใจของพ่อแมสามีและดึงมาเป็นพวกได้แล้ว "อี้หาน" "ครับ" คนที่นั่งกินเงียบๆ เงยหน้าขึ้นมา "ไม่ตักผัดให้น้องหน่อยล่ะ" นั่นไง... ชายหนุ่มคิดในใจ มารดาของเขาจ้องจับผิดเก่งยิ่งกว่าอะไร ขนาดเขาสงบปากสงบคำไม่พูดอะไร สุดท้ายก็ยังโดนติงอยู่ดี และเพื่อตัดปัญหาเขาจึงต้องทำ ก่อนจะหันไปมองภรรยาที่นั่งอยู่ข้างๆ เขาถอนหายใจหนึ่งครั้ง ในใจนึกรำคาญ หากแต่ก็ต้องทำให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี "ผมตักให้นะ" คำพูดสุภาพที่ได้ฟัง ทำเอารั่วหยุนซีที่ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของนางเอกกลั้นขำ มองจากนอกโลกก็รู้แล้วว่าเขาคงฝืนใจทำ แต่ก็นะ... คงต้องร่วมมือ!! "ขอบคุณค่ะที่รัก" รั่วหยุนซีส่งยิ้มหวานให้กับสามีที่ชะงักไป เขามองเธอด้วยแววตาแปลกใจ อุ้ยว้าย! คำว่า 'ที่รัก' มีอานุภาพส่งตรงยิงทะลุเข้าไปถึงหัวใจขนาดนั้นเชียว "ที่รักลองกินปลาดูนะคะ" "ที่รักเอาข้าวเพิ่มไหม" "ที่รักตักผัดให้ฉันเพิ่มหน่อยสิคะ" ได้ทีรั่วหยุนซีก็เอาใหญ่ อารมณ์นักเขียนเอ็นดูพระเอกของตัวเองในนิยาย พอโดนภรรยาเอาใจทำเสียงอ้อนเข้าหน่อยถึงกับไปต่อไม่เป็นเชียว "ทำบ้าอะไรของเธอ" อาศัยจังหวะที่บิดามารดาหันหน้าคุยกัน ฝูอี้หานจึงคว้ามือของนางเอกให้หันหน้ามา ตาสบตา ก่อนจะกระซิบถาม น้ำเสียงลอดไรฟัน หวังจะให้ได้ยินกันแค่สองคน "ฉันก็ทำให้ดีเหมือนที่คุณบอกไงคะ" รั่วหยุนซีตอบอีกฝ่ายโดยที่ไม่หลบสายตา ก่อนจะพูดตบท้ายด้วยน้ำเสียงหวานหยดว่า "ฉันแสดงได้ดีใช่ไหมคะที่รัก" "...." ฝูอี้หานไม่ตอบ เพราะถ้าเธอทำตามที่เขาบอกจริง เขาก็คงว่าเธอไม่ได้ ถึงการแสดงของเธอจะดูล้นเกินไป แต่ก็ทำให้บรรยากาศในโต๊ะอาหารผ่านไปได้ด้วยดี "ตอนนี้ก็ดึกมากแล้วนะครับ" ชายหนุ่มพูดขึ้นมาในจังหวะที่ทุกคนกำลังหัวเราะกัน หลังจากจบมื้อเย็นมารดาของเขาก็ชวนทุกคนมานั่งที่ห้องนั่งเล่นต่อ คุยนั่น ถามนี่ไม่มีวี่แววว่าจะกลับสักนิด "อุ้ย! จริงด้วย" คุณนายฝูที่คุยจ้อไม่หยุดแสร้งทำท่าทางเหมือนเพิ่งฉุกคิดได้ มันคือแผนที่เธอกับสามีได้เตี้ยมกันไว้ เหตุเพราะจิวลู่ส่งข่าวมาแจ้งว่าบุตรชายของเธอไม่ค่อยสนใจทำการบ้านเลย "นี่ก็ดึกมากแล้ว คุณขับรถไหวไหมคะ" พูดไปก็ขยิบตาไป สามีที่เข้าใจในความคิดของภรรยา ย่อมรับไม้ต่อได้อย่างสวยงาม "ผมไม่น่าจะไหว" สามีตอบพร้อมแสร้งทำเป็นอ้าปากหาว "ปกติพ่อนอนดึกไม่ใช่เหรอครับ" "แกนี่ไม่รู้อะไรเอาซะเลย" ฝูจื้ออิงว่าให้บุตรชายที่ดูจะสงสัย ที่เธอมาหาวันนี้ก็เพราะอยากเห็นทุกอย่างด้วยตาของตัวเองจะได้สบายใจ ถึงบุตรชายของเธอจะแต่งงานแล้วก็ใช่ว่าเธอจะวางมือ "พ่อกินยาแล้วมันรู้สึกเพลียๆ น่ะ" คำตอบของบิดาช่างสวนทางกับเสียงหัวเราะเมื่อสักครู่จริงๆ ฝูอี้หานคิดแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เขาฉลาดพอที่จะเดาความคิดของมารดาได้ ถ้าเขาบอกว่าจะขับรถไปส่งก็คงโวยวาย การที่มารดาอยากอยู่ที่นี่ต่อแสดงว่าอาจจะได้ยินบางอย่างที่ทำให้ไม่สบายใจเช่นนั้นเขาคงต้องคลายความสงสัยด้วยการทำให้ทุกคนเชื่อว่าเขากับหยุนซีเป็นสามีภรรยาที่รักกันดี "หลี่หยุนซี..." ชายหนุ่มดึงมือของหญิงสาวให้เดินตามมาหลังจากจัดห้องนอนให้กับบิดามารดาของเขาเสร็จแล้ว "คะ" เพราะเขาสูงเธอจึงต้องเงยหน้ามอง เวลาที่โดนเขาจ้องหน้ามากๆ มันให้ความรู้สึกเหมือนว่าเธอเป็นนักโทษที่กำลังทำความผิดอยู่เลย "คืนนี้...." "เธอต้องขึ้นเตียงกับฉัน!"
Dernier chapitre
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ พระเอกของฉัน (จบ)
#คืนหนึ่งในฤดูหนาว'หยุนซี...''รั่วหยุนซี!!!'เสียงที่เธอเคยได้ยินมาเมื่อนานแสนนาน ตอนนี้ได้หวนกลับมาให้ได้ยินอีกครั้ง คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน เสียงที่คุ้นหูนั้นปลุกให้เธอจำต้องลืมตาตื่นขึ้นมาเพื่อเผชิญกับความจริงตริ้ง!!อยู่ๆ ก็มีหน้าจอฮาโลแกรมใสเด้งขึ้นมาพร้อมกับข้อความที่เขียนย้ำให้เธอรู้ว่า'ยินดีด้วย...''นิยายได้มาถึงตอนจบแล้ว'ถึงจะรู้ทั้งรู้ว่ามาถึงตอนจบของนิยาย แต่พอเห็นข้อความก็ยิ่งตอกย้ำให้เธอกลัวและวูบโหวงในใจ น้ำตาของเธอไหล เธอไม่อยากทิ้งสามีไป เหนือสิ่งอื่นใดเธอไม่อยากต้องกลับไปใช้ชีวิตตัวคนเดียวฮึก ฮึก ฮืออ...ดวงตาคู่สวยที่เอ่อไปด้วยน้ำตาตอนนี้แทบอ่านข้อความที่เด้งขึ้นมาตรงหน้าไม่ได้ มันพร่าเลือนจนเธอมองไม่เห็นอะไร ในเมื่อเธอทำให้นิยายจบแบบมีความสุขได้ ก็คงถึงเวลาที่เธอต้องกลับแล้วจริงๆตริ้ง!'รางวัลของนักเขียน'ข้อความที่เด้งขึ้นมาทำดวงตาคู่สวยที่ดูเศร้าเปลี่ยนไป เธอรีบกระพริบตาถี่ๆ ไล่หยดน้ำตาพวกนั้น ประโยคนี้หมายถึงอะไร แล้วรางวัลที่นักเขียนจะได้รับคืออะไรกัน'รับ' หรือ 'ไม่รับ'ถึงจะยังไม่รู้ว่ารางวัลที่ว่าคืออะไร แต่หญิงสาวก็กดรับไว้ ตอนนี้เธอกำลังลุ้นว่ารางวัล
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ เพราะรักคำเดียว
"ฉันก็รักคุณค่ะ"หญิงสาวตอบรับความรู้สึกของพระเอกที่สารภาพความในใจ พื้นที่ที่เคยเจ็บปวดเพราะถูกคนรักหักหลังอย่างใจร้ายตอนนี้ไม่ได้แห้งเหี่ยวอีกต่อไป คำบอกรักของชายหนุ่มเข้ามาเติมเต็มให้หัวใจของเธอพองฟู 'พระเอกประสาอะไร''เคยรักใครบ้างไหม''ใจร้ายจริงๆ เลย'เพราะความเย็นชาที่แสดงออกมา ทำให้เธอเคยปรามาสฝูอี้หานเป็นบุรุษ 'ไร้หัวใจ' ในสายตาของเธอเขาเย่อหยิ่ง เอาแต่ใจ ไม่ฟังความคิดใคร นอกจากความคิดของตัวเองแต่ทว่า...เมื่อเวลาผ่านไปความใกล้ชิดทำเธอหวั่นไหว เขากลายมาเป็นคนที่ทำให้หัวใจของเธอฟื้นคืนมีชีวิตใหม่ ความเจ็บช้ำจางหาย ขนาดน้ำแข็งยังแพ้ไฟ แล้วนับประสาอะไรกับใจคนที่อ่อนแอ'ฉันเชื่อคำพูดเธอ'การที่เขาปกป้องเธอมันทำให้เธอมองเขาเปลี่ยนไป เธอเองก็ไม่รู้ว่าเริ่มรู้สึกดีๆ กับเขาตอนไหน มารู้ตัวอีกครั้งก็โดนตกทั้งตัวทั้งใจ แล้วใครมันจะไม่หวั่นไหวกับคำสารภาพกัน ดวงตาคู่สวยแดงก่ำ ขอบตารื้นไปหมดแล้ว"ไม่ต้องร้อง"นิ้วหนายื่นมาซับหยดน้ำตาให้ เขาไม่ได้อยากเห็นเธอร้องไห้ ก่อนหน้านี้เขากับเธอไม่ต่างอะไรกับคนแปลกหน้า ถึงจะอยู่ในสถานะสามีภรรยาที่แต่งงานกันแล้วแต่ก็ไม่คุย ไม่พูด ไม่ถาม ไม่สบตา ทั้ง
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ ฉันรักเธอ(18+)
แค่จูบอย่างเดียวไม่มีจริง เมื่อลิ้นของทั้งคู่เริ่มพันกัน พื้นที่ภายในรถไม่ได้เป็นอุปสรรค ต่างฝ่ายต่างตักตวงความหอมหวาน ดวงตาคู่สวยสะท้อนภาพคนที่เธอรัก ร่างกายของเธอร้อนวูบวาบเมื่อมือหนาลูบไล้จากต้นขาและเลื่อนขึ้นมาเรื่อยๆ"ได้ไหม"ชายหนุ่มถามเมื่อถอนจูบออกมา แววตาของเขาไม่สามารถปิดบังความต้องการที่พุ่งพล่านได้ ความหอมหวานที่ได้สัมผัสกระตุ้นอารมณ์ของเขาให้ลุกโชนเกินจะหักห้ามใจ สถานที่ไม่เป็นใจ แต่เขาก็ยังอยากจะทำ "อื้ม"คนตัวเล็กพยักหน้าท่าทีเขินอาย ความสัมพันธ์ทางกายทำให้เธอกับเขามาถึงจุดเปลี่ยนที่กล้าเปิดเผยมากขึ้นกว่าเดิม"อ๊ะ...อี้หาน"หญิงสาวครางเสียงสั่นเมื่อตรงนั้นของเธอถูกเล้าโลมเริ่มแรกอ่อนโยนชวนให้วูบวาบจนต้องกัดฟันข่มความเสียวไว้ หลังจากนั้นเขาก็เร่งเร้าจังหวะใส่ สองนิ้วหนาสอดเข้าๆ ออกๆ ตรงนั้นซ้ำๆ จนได้ยินเสียงน่าอาย ความเสียวซ่านแผ่ขยาย ไม่รู้เป็นเพราะชวนกันทำนอกสถานที่ไหม เธอถึงได้ตื่นเต้น แถมยังเสร็จไวขนาดนี้"อย่าเพิ่งเหนื่อยสิ"เสียงทุ้มเย้าแหย่คนที่หอบหายใจ ภายในสมองของเธอขาวโพลนและพล่าเบลอเพราะอารมณ์ที่เพิ่งถูกปลดปล่อยไป ริมฝีปากหยักคลอเคลียที่แก้มใส ถึงพื้นที่ข้างใ
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ ตบมา ตบกลับ ไม่โกง
เพี้ย!ตบครั้งแรกด้านซ้ายเพี้ย!ตามด้วยด้านขวาเพื่อย้ำว่าเธอไม่ได้เป็นที่รองมือรองเท้าใคร เธอแต่งออกมาแล้วตอนนี้เป็นคนของตระกูลฝูไม่ใช่คนของตระกูลหลี่อีกต่อไป บุญคุณต้องชดใช้และนางเอกในเรื่องก็ชดใช้ให้หมดแล้ว"กรี้ดดด นี่แกตบฉันเหรอ"ดวงตาที่มองเธอตอนนี้ดูแค้นมาก มือเรียวจับใบหน้าของตัวเองที่ขึ้นปื้นแดง โมโหตัวสั่น ไม่มีใครมาห้าม เพราะไม่อยากมีเอี่ยวไปด้วย"ก็คุณตบฉันก่อน"เธอแก้ต่างให้ตัวเองที่ตอนนี้โดนโยนความผิดให้ คนที่ล้มลงยันตัวเองขึ้นพร้อมหยิบแก้วติดมือมาด้วยอย่างจงใจ จังหวะที่เธอกำลังจะสาดน้ำจากแก้วใส่ ก็มีใครบางคนเข้ามาขวางเข้าซะก่อนซู่!!"หยุดได้แล้ว"เสียงทุ้มตวาดดัง ไม่สนหน้าใคร ใบหน้าหล่อเหลายามนี้เปียกโชกไปหมดเพราะน้ำที่โดนสาดใส่ ดวงตาคมฉายแววไม่พอใจ หน้าของเขายามนี้ดูเคร่งขรึมน่ากลัว"ไม่เป็นไรนะ"น้ำเสียงที่ดุดันเมื่อกี้อ่อนลงเมื่อเอ่ยถามภรรยาที่พอห่างจากสายตา ก็มีพวกแมลงหวี่แมลงวันเข้ามาก่อกวน'อย่าเป็นห่วงนักเลย''ปล่อยให้ผู้หญิงเขาคุยกันบ้าง''จะได้มีสังคมไงเพื่อน'ถึงเขาจะปลีกตัวออกไปคุย แต่ก็พยายามหันมามองภรรยาตลอดว่าอยู่ได้ไหม เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขาพาเธออกงา
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ มากกว่าจูบ
เมื่อไม่มีกำแพงขวางกั้น สองคนที่ใจตรงกันความสัมพันธ์ก็ย่อมพัฒนา ถือเป็นเจ็ดวันที่คุ้มค่าเพราะทำให้สามีภรรยาฝูได้ใช้เวลาร่วมกันมากขึ้น 'นั่นใช่ผู้กองฝูหรือเปล่า''พาภรรยามาด้วยนี่"'อุ้ย! น่าสงสารหล่อนนะ''วันๆ คงกินแต่ข้าวเคล้าน้ำตา''ดูหน้าสิอย่างกับคนอมทุกข์เชียว'เพราะโดนฝูอี้หานปฏิเสธการดูตัว จึงทำให้พวกคุณหนูคับแค้นใจ รวมหัวกันปล่อยข่าวลือใส่สีตีไข่ ถึงผู้กองหนุ่มจะไม่สนใจ แต่คำนินทาพวกนั้นก็แรงเกิน'เฮอะ! หน้าฉันอมทุกข์ตรงไหน''แหกตาดูด้วยว่าฉันยิ้มอยู่''เห็นเหรอว่าฉันกินข้าวเคล้าน้ำตา''โอ้ย! คันปากอยากตอกกลับไปจริงๆ'อันที่จริงเธอไม่ได้อยากมางานเลี้ยงสักเท่าไหร่ มันน่าเบื่อที่ต้องมาฟังคนรวยคุยโม้โอ้อวดธุรกิจกันไป ถึงมีสามีอยู่ด้วยแต่ก็ใช่ว่าจะอยู่ตลอดไง เดี๋ยวท่านนายพลก็ดึงตัวไป เดี๋ยวสหายก็มาทักทายพูดคุย"เดี๋ยวฉันมานะ"นั่นคือที่มาของเธอที่ต้องนั่งแหง่วอยู่คนเดียว เหลียวมองก็ไม่เห็นจะรู้จักใคร โชคดีที่อาหารในงานอร่อย ขนมใช้ได้ ระหว่างที่รอก็ทานของว่างแก้เบื่อไป อยู่แบบสงบ เจียมตัว เงียบๆ ไป แต่ก็ไม่ว่ายมีคนมาหาเรื่องเธอ"ในงานมีคนชั้นต่ำมาด้วยเหรอ"เสียงที่ไม่คุ้นหูดังขึ้น
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ แค่นวดจริงๆ นะ
"นวด?"รั่วหยุนซีทวนคำนั้น เอาตรงๆ เธอรู้สึกผิดคาดมากเพราะคิดว่าเขาจะสั่งให้ 'จูบ' แล้ว 'กด' ต่อด้วยซ้ำ อาจเป็นเพราะเขาเอาแต่พูดสองแง่สองง่ามสมองเธอก็เลยคิดถึงแต่เรื่องใต้สะดือพรรณนั้น ในเมื่อข้อเสนอไม่ยากเธอก็ย่อมไม่ลังเลที่จะตอบรับ รอยยิ้มที่ส่งให้ชายหนุ่มนั้นแสดงถึงความไม่เคลือบเแคลงใจสักนิด"เธอทำได้ใช่ไหม""ทำได้ค่ะ""งั้นก็ดี"ชายหนุ่มพยักหน้ารับ แววตาพึงพอใจกับคำตอบมาก ก่อนหน้านี้เขาเฉยชาและไม่เคยสนใจเธอมาคิดๆ แล้วก็น่าสงสาร ก่อนหน้านี้หญิงสาวชอบแอบจับตรงนั้น ตรงนี้เวลาที่เขาเผลอหลับ ตอนนั้นเขาว่าเธอไปมาก จึงอยากสร้างความจำดีๆ ขึ้นมาใหม่ ครั้งนี้อยากจับก็ 'จับ' ได้เลยเขาไม่ว่าอะไร ถือเป็น 'ของขวัญ' จากสามีที่เพิ่งรู้เสียงหัวใจตัวเอง"ฉันไปได้ยังคะ"เมื่อเธอตกปากรับคำ เขาก็ควรต้องปล่อยเธอไป แต่ทำไมนะ ทำไม ปลายจมูกโด่งๆ ที่ยื่นมาใกล้ถึงไม่ยอมถอยห่างสักที ถ้าใกล้ก็จะ...หยุดคิดเดี๋ยวนี้เลยนะ!บอกตัวเองที่คิดไปไกล เพราะจูบเมื่อกี้ทำเธอเป็นบ้าคิดวนแต่ริมฝีปากหยักได้รูปของพระเอกนิยาย โธ่ ถัง กะละมัง หม้อ ไห นี่ฉันกลายเป็นผู้หญิงที่ลามกขนาดนี้ได้ยังไงกัน"ได้""ถ้างั้นฉันจะลุกแล้วนะคะ
Vous vous intéresseriez aussi à
ท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน63.0K Vuesทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า85.7K Vuesข้านะหรือคือฮูหยินของท่านแม่ทัพ
ดอกท้อในสายลม31.5K Vuesเวิ่นซูฉี หญิงร้ายแห่งราชสำนัก
อักษรามณี25.2K Vuesจิวอิงภรรยาพลิกชะตา
ซินเสวี่ย1.4K Vuesพลิกชีวิตพระชายาผู้ถูกทอดทิ้ง
โย่วจื่อฉา457 Vuesข้ามมิติมาส่งเสบียงในยุคโบราณที่แห้งแล้ง
ภัสสพิชชา1.9K Vuesเกิดใหม่เป็นแฝดพี่ขี้โรค ที่คุณชายหมอคลั่งรัก
แคลร์ออสติน362 Vues
