LOGINเพื่อความชัวร์ เซียวเซียวเอานิ้วแตะน้ำนมสีกระจ่างทองนั่นขึ้นมาแตะที่ปลายลิ้น...
หวานกลมกล่อม! ชุ่มคอ! รสชาติเหมือนนมอัลมอนด์ผสมน้ำผึ้งป่าเกรดพรีเมียม! ชั่วขณะนั้น กระแสพลังงานอบอุ่นพลันแล่นปราดไปทั่วร่าง อาการปวดหัว ความหิวโหย และความอ่อนเพลียจากการเดินทางข้ามมิติหายไปเป็นปลิดทิ้ง ร่างกายของนางสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที ราวกับเพิ่งไปเข้าคอร์สสปาหกดาวบวกกับกินยาวิตามินครบทุกตัวบนโลกใบนี้! “มิติมารดาเจ้าเถอะ!” เซียวเซียวหัวเราะร่าออกมาอย่างกวนโอ๊ย “คนอื่นทะลุมิติมามีกำไลวิญญาณ มีมิติแหวน มีระบบเทพ... ส่วนข้า! มี ‘น้ำนมวิญญาณ’! แถมผลิตตรงจากอก สะดวกสบายไม่ต้องพกขวด!” นางเอนตัวนอนอย่างสบายอารมณ์ อาการหิวทุเลาลงแล้ว ตั้งใจว่าคืนนี้จะนอนพักผ่อนเอาแรง พรุ่งนี้จะจัดการทำความสะอาดตำหนักผีสิงนี้ดู ร่างเล็กเอนตัวลงนอนบนเตียงไม่แข็งๆ จู่ๆก็รู้สึกคัดเต้าขึ้นมาจนต้องใช้2มือบีบคั้นเบาๆ “อื้ออออ บ้าเอ้ย จู่ๆข้าก็มีอารมณ์สวาทงั้นหรือ?” หัวนมสีชมพูที่แข็งขึ้นเป็นไต ปลายยอดถันมีน้ำพุสีทองนวลไหลออกมาทีละนิด นางพยายามขย้ำเต้าอวบบรรเทาอาการคัดตึง แต่เหมือนมันยังไม่พอ อีกทั้งความอวบอิ่มนี้ดูเต็งตึงขึ้นและเหมือนมีผีเสื้อบินวนด้านในจนเริ่มเสียวซ่าน “อ๊าาาา ตายแน่ๆ อื้อออ” มือบางปลดชุดบางเบาออกจากร่างงาม นิ้วเรียวสองข้างเขี่ยลงบนหัวนมสีชมพูน่าดูดเลีย เมื่อคิดได้แบบนั้น ปลายลิ้นเล็กลองตวัดลงชิม ความใหญ่โตทำให้เธอดันเต้านมตัวเองขึ้นมาดูดเลียได้ “อ่าาา เงี่ยนแค่เพราะข้าเลียหัวนมตัวเองเนี่ยนะ!!” เรียวขางามบดเบียดกันไปมา เซียวเซียวที่แทบทนความคัดตึงและเสียวซ่านไม่ไหว รีบวิ่งไปที่หน้าต่าง เพราะเห็นผิวไม้บริเวณนั้นขลุขละ ก่อนจะใช้หัวนมแนบลงไปนางสบัดส่ายไปมาจนหัวนมถูไถ มือข้างที่ว่างวางลงไปที่ใต้หว่างขาก่อนจะประกบลงเบาๆบนเม็ดเสียว “อื้ออออ เสียว!!” เมื่อหัวนมเสียวก็ปลุกอารมณ์ความร่านร้อนได้ ต่อให้ห้ามตัวเองเช่นไรก็ไร้ผล เพราะแรงราคะมีมากกว่า “ต้องเร็ว…กว่านี้ โอ้วววว” กลางคืนเดือนหงาย แสงเดือนส่องผ่านความมืดเห็นเต้าอวบถูไถหัวนมที่ความสากละคายของไม้เต็มๆ นิ้วเรียวทำหน้าที่ถูไถที่กลีบเนื้อจนเจอจุดเสียว นางตัดสินใจขยี้มันลงไปทันที “อื้มมม ดี!! ตรงนี้แหละ อ๊าาาา” นิ้วมือเล็กๆทำงานอย่างหนัก เต้านมอวบอิ่มคัดแข็งจนคล้ายจะระเบิด นางรีบถูไถเต้าอวบ พร้อมกับเร่งมือให้เร็วขึ้น “อีกนิด!! อีกนิดสิ!!” ดวงจากลมโตหลับพลิ้ม น้ำนมวิญญาณไหลอาบตามกำแพง เสียงหอบหายใจถี่รัว ก่อนที่สุดท้ายจะทานทนความเสียวที่ปลายหัวนมไม่ไหว “อร๊ายยยยยยย” น้ำนมสีทองพุ่งออกมาราวกับห่าฝนขนาดใหญ่มันสาดซัดไปทั่วตำหนักร้างแห่งนี้จนนางไม่กล้าลืมตามอง เกรงว่าจะได้เหนื่อยเก็บกวาด “อ๊าาาา ยังไม่หยุดไหลอีก!!” แรงสาดซัดทำนางแข้งขาหมดแรง ก่อนจะทรุดลงนั่งปล่อยให้มันไหลนองเต็มพื้น เรือนร่างอวบอิ่มทรุดลงนั่งกับพื้นอย่างหมดแรง นางหอบหายใจกระชั้น สองขาเบียดกันปิดสนิด ทั้งตัวเปอะเปื้อนไปด้วยน้ำนมวิญญาณยิ่งทำให้ผิวนางขาวผ่อง กลีบอวบนุ่มฟูสีชมพูหน้าลิ้มลอง เต้านมจากที่ใหญ่จนแทบระเบิดค่อยๆยุบลง แต่ก็ยังถือว่าใหญ่โตอยู่ดี “อ่าส์ เสร็จสักทีสินะ!!” นางค่อยๆลืมตาขึ้นมากวาดตาดูพบว่า ตำหนักเย็นแห่งนี้ถูกปรับปรุงให้ดูสวยงามเหมือนใหม่ทุกตารางนิ้ว!! “โอ้วววว เหตุใดมันจึงดีเยี่ยงนี้!! น้ำนมของข้าดีจริงๆ!!”เทศกาลไหว้พระจันทร์ปีนี้ของแผ่นดินต้าเฉินถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ตระการตา ท้องนภาเบื้องบนกระจ่างใสไร้เมฆหมอก เผยให้เห็นดวงจันทร์กลมโตสุกสกาวราวกับไข่มุกเรืองแสงลอยเด่นอยู่กลางห้วงราตรี ทั่วทั้งเมืองหลวงสว่างไสวไปด้วยแสงเทียน โคมไฟหลากสีสัน และผู้คนที่ออกมาเดินเที่ยวชมงานอย่างครึกครื้นแต่ทว่า... ณ พระตำหนักสูงเสียดฟ้าอย่าง “หอชมจันทร์เฟิ่งหวาง” ซึ่งเป็นจุดที่สูงที่สุดและสวยที่สุดในวังหลวง บรรยากาศกลับไม่ได้มีไว้ให้ผู้คนทั่วไปได้ชื่นชม ทว่าถูกผูกขาดไว้สำหรับสองพระองค์ผู้ครองแผ่นดินและ... “แหล่งพลังงานเคลื่อนที่” ส่วนพระองค์เท่านั้น!บนระเบียงกว้างปูด้วยพรมขนสัตว์นุ่มหนา มีโต๊ะเสวยที่จัดเตรียมขนมไหว้พระจันทร์ไส้ต่างๆ ผลไม้สลักลายอย่างประณีต และสุราดอกไม้อันหอมกรุ่น ทว่า ฮ่องเต้เฉินเฟิงหลาง หาได้สนใจขนมหวานบนโต๊ะแม้แต่น้อย สายตาคมกริบดั่งพญามังกรของพระองค์กำลังจดจ่ออยู่กับสิ่งอื่น... สิ่งที่อวบอิ่ม เย้ายวน และพร้อมจะผลิตน้ำพุสวรรค์ให้พระองค์ได้ชิมตลอดเวลา“เสี่ยวเซียว เจ้าดูนั่นสิ... พระจันทร์คืนนี้ช่างกลมโตและงดงามยิ่งนัก ราวกับ...” ฮ่องเต้เฉินเฟิงหลางทรงแย้มพระสรวล ทอดพระเนตรมองดวงจันท
ณ ป่าทึบเขตอุทยานหลวงรอยต่อชายแดนของแคว้น ท้องฟ้าโปร่งใสไร้เมฆ แสงแดดยามสายสาดส่องลงมาผ่านเรือนยอดไม้ใหญ่กลายเป็นลวดลายระยิบระยับบนพื้นหญ้า แต่ทว่าบรรยากาศภายในกระโจมพักแรมระดับสูงสุดกลางป่าลึก กลับไม่ได้เงียบสงบหรือร่มรื่นอย่างที่ควรจะเป็น...ตึง! ตับ! พลั่ก! พับบบบบๆๆๆๆๆเสียงทุ้มต่ำของเนื้อกระทบกันดังเล็ดลอดออกมาจากกระโจมผ้าแพรหนาหรูหรา พร้อมกับเสียงครางกระเซ่าหวานหูของสตรีที่ดังประสานไปกับเสียงคำรามก้องด้วยความฮึกเหิมของบุรุษเพศ!“อ๊างงงง! ฝ่าบาท! นี่เรากำลังมา ‘ล่าสัตว์’ หรือมา ‘ทำสงครามบนเตียง’ กันแน่เพคะ! อื้อออ! เบาหน่อยสิเพคะ ด้านนอกนั่น... พวกทหารองครักษ์ได้ยินหมดแล้วนะ!”เสียงร้องประท้วงปนความเสียวซ่านของ เซียวเซียว พระสนมเอกผู้เคราะห์ร้ายดังขึ้นลั่นกระโจม ร่างกายเปลือยเปล่าครึ่งท่อนบน ถูกฮ่องเต้เฉินเฟิงหลางรวบเอวคอดกิ่วเอาไว้แน่น ขณะที่พระองค์ทรงกระหน่ำสะโพกเข้าใส่ช่องทางรักอย่างดุดันไม่เกรงใจธรรมชาติรอบตัวเลยแม้แต่น้อย!เรื่องของเรื่องก็คือ เมื่อยามรุ่งสางที่ผ่านมา ฮ่องเต้หนุ่มผู้มีพลังงานล้นเหลือเกิดนึกครึ้มอกครึ้มใจ อยากจะจัดราชกิจออกล่าสัตว์ป่าเพื่อผ่อนคลายความเครียดจา
ยามสาม (ประมาณ 01.00 – 03.00 น.) เป็นช่วงเวลาที่ผู้คนทั่วทั้งวังหลวงต่างหลับใหล ดับโคมไฟเข้าสู่นิทราอันยาวนาน ยกเว้นเสียแต่ที่ตำหนักเฟิ่งหวาง... ตำหนักที่ขึ้นชื่อว่ามี "พลังงาน" สูงที่สุดในแผ่นดินต้าเฉิน ทั้งพลังวิญญาณสวรรค์จากน้ำพุวิญญาณ และพลังงานชีวิตของฮ่องเต้ผู้ไม่ยอมหลับไม่ยอมนอนแสงเทียนสีส้มสลัวส่องกระทบม่านมุ้งผ้าแพรบางเบา ภายในห้องบรรทมกว้างขวาง เซียวเซียวผู้มีตำแหน่งเป็นถึงพระสนมเอก กำลังนอนคว่ำหน้าซบหมอนขนเป็ดด้วยความอ่อนระโหยโรยแรง สภาพของนางในตอนนี้เรียกได้ว่า "แทบไม่เหลือวิญญาณจะสถิตในร่าง" ร่างกายเปลือยเปล่าปกคลุมเพียงผ้าห่มผืนบาง ท่อนล่างระบมแปลบปลาบราวกับเพิ่งผ่านการทำศึกหนักหน่วงมาหมาด ๆ ซึ่ง... มันก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆก๊อก ๆ ๆ...เสียงเคาะประตูด้านนอกดังขึ้นเบา ๆ ตามด้วยเสียงกระซิบกระซาบของขันทีคนสนิท"ทูลฝ่าบาท... ใต้เท้าเสนาบดีกรมเกษตรส่งม้าเร็วมาแจ้งพ่ะย่ะค่ะ! ผักวิเศษล็อตแรกที่รดด้วยน้ำนมสีกระจ่างทองของพระสนม ตอนนี้เติบโตจนออกผลผลิตกลายเป็น 'แตงโมสวรรค์' และ 'แคนตาลูปทองคำ' ขนาดใหญ่เท่าโอ่งน้ำแล้วพ่ะย่ะค่ะ! ชาวบ้านแห่กันมามุงดูจนแน่นตลาดหลวงแล้ว!"ฮ่องเต้เฉิน
เซียวเซียวถึงกับเหงื่อตก ‘สวรรค์! ที่แท้ก็งอนเพราะกลัวไม่ได้ดูดนมเต้านี่เอง!’“ก็... ก็ฝ่าบาทเป็นคนบอกให้หม่อมฉันปั๊มใส่ถังเองนี่เพคะ” เซียวเซียวเอ่ยกระซิบ“เต้าบนมันถูกรีดจนหมดไปแล้ว ตอนนี้คงไม่มีน้ำนมไหลออกมาให้ฝ่าบาทดูดจากเต้าหรอกเพคะ...”ฮ่องเต้เฉินเฟิงหลางกวาดสายตามองเรือนร่างงามของเซียวเซียวอย่างจดจ่อ... ตั้งแต่ทรวงอกที่แบนราบลงเล็กน้อยเพราะเพิ่งปั๊มนมออกไป ไล่ลงมาตามผิวกายเนียนนุ่ม ท้องน้อยนวลเนียน... จนกระทั่งสายตาหยุดกึกอยู่ที่เบื้องล่างระหว่างขาเรียวสวย!ที่พระองค์พึ่งกระแทกกระทั้นไปเมื่อครู่พระเนตรของมังกรหนุ่มพลันลุกวาวเป็นประกายขึ้นมาทันควัน!“เต้าบนถูกปั๊มใส่ถัง... แต่ข้ายังมีรูล่างให้ดื่มกิน เช่นนั้นข้าอนุญาตแค่น้ำนมจากสองเต้าที่ต้องปั๊ม ข้างล่างห้ามให้ผู้ใดมาแย่ง!!” ฮ่องเต้เอ่ยด้วยน้ำเสียงเร่าร้อนและซาบซ่าน!“ฝะ ฝ่าบาท แต่ว่าหากไม่พอ ก็ต้องแบ่งไปด้วยเพคะ!! อ๊ะ!!“ยังไม่ทันที่เซียวเซียวจะร้องห้าม ฮ่องเต้หนุ่มก็ช้อนร่างบางขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาว สองเท้าก้าวฉับๆ ตรงเข้าสู่ห้องนอนตำหนักเฟิ่งหวาง ปิดประตูดัง ปัง! ล็อกกุญแจแน่นหนาโดยไม่สนใจสายตาตื่นตะลึงของเหล่าขันทีด้านนอก!“ฝ
ผ่านพ้นวิกฤต ‘คลังน้ำนมทะลัก’ ไปได้ไม่กี่วัน แผ่นดินต้าเฉินก็ต้องเผชิญกับมหันตภัยครั้งใหญ่หลวง!สภาพอากาศรอบเมืองหลวงและเขตนอกวังหลวงแปรปรวนอย่างหนัก แสงแดดแผดเผาจนแผ่นดินแตกระแหง ฝนฟ้าไม่ตกต้องตามฤดูกาลมานานนับเดือน พืชผลทางการเกษตร สวนผักหลวง และต้นไม้ในพระราชวังต่างพากันเหี่ยวเฉาแห้งตาย ขุนนางในราชสำนักต่างเครียดเกร็งจนหัวหมุน เพราะเสบียงอาหารและผลไม้สวรรค์สำหรับประกอบพิธีบูชาฟ้าดินเริ่มขาดแคลนเข้าขั้นวิกฤต!ณ แปลงเกษตรหลวงหลังตำหนักเฟิ่งหวาง...ฮ่องเต้เฉินเฟิงหลางในชุดมังกรสีทองทรงก้าวพระบาทเดินตรวจแปลงผักและสวนผลไม้ด้วยพระพักตร์ตึงเครียด ต้นท้อสวรรค์และผักกาดหลวงที่เคยเขียวชอุ่ม บัดนี้ใบร่วงกราว ลำต้นแห้งกรอบราวกิ่งไม้แห้ง“ฝ่าบาทเพคะ...” หลินเซียวเซียว หรือ หรงกุ้ยเหริน ที่เดินตามหลังมาพลางอุ้มเต้าคู่งามที่แน่นเป่งเรืองแสงทอง เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสงสาร “พืชผักพวกนี้ดูแย่มากเลยนะเพคะ แดดแรงขนาดนี้ รดน้ำธรรมดาก็คงระเหยหมดในพริบตาแน่ๆ”ฮ่องเต้หนุ่มถอนพระทัยยาว ทรงหันมามองเซียวเซียว แล้วสายตาก็จดจ้องไปที่ทรวงอกคู่งามที่ตึงแน่นจนแทบจะทะลักออกจากสาบเสื้อแบบสั่งตัดพิเศษ และเรียวขางามท
“หม่อมฉัน อ๊าาา” นางเร่งมือเพื่อระบายน้ำพุวิญาณในร่างกายออกให้เยอะที่สุด จนแรงกระแทกดังฉอกแฉกนำพาให้นางเสร็จสมต่อหน้าพระพักตร์“อร๊ายยยยยย” แรงกระตุกยิ่งทำให้น้ำนมวิญญาณพุ่งไปรอบๆกาย“เจ้า ทะ ทรมารหรือไม่?”ฮ่องเต้เอ่ยเสียงพร่า พระโอษฐ์แห้งผาก เลือดลมในกายพุ่งพล่านจนผิวกายสว่างวาบเรืองแสงสีทองขึ้นมาทันที!“ไม่ อื้อออ ไม่ดัขึ้นเลยเพคะ” ยิ่งระบายออกยิ่งเสียวจนใจแทบขาด แค่แท่งหยกนี้ มันไม่เพียงพอกับนางอีกแล้ว“ฟะ... ฝ่าบาท! ช่วยด้วยเพคะ!” เซียวเซียวน้ำตาคลอเบ้า ร้องขอความช่วยเหลืออย่างลนลาน “พะ... เพราะกินดีอยู่ดีเกินไป น้ำนมมันเลยผลิตเยอะเกินไปแล้วเพคะ! คลังบนอกมันเต็ม จนมัน... มันล้นทะลักออกมารูสวาทข้างล่างแล้วเพคะ! กรี้ดดด! อร้ายยยย จะตายอยู่แล้ว!”ฮ่องเต้เฉินเฟิงหลางกลืนน้ำลายเอือกใหญ่ สายตาจดจ้องไปที่ ‘รูสวาท’ ที่กำลังปล่อยน้ำพุสีกระจ่างทองออกมาไม่หยุด ความหึงหวง ความหลงใหล และความกำหนัดอันมหาศาลพุ่งสูงขึ้นถึงขีดสุดในชั่วพริบตา!“ล้นทะลักออกมารูสวาทงั้นหรือ...” ฮ่องเต้ปลดเสื้อคลุมมังกรออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะก้าวขึ้นไปบนเตียง ถกฉลองพระองค์ขึ้นแล้วทรุดกายลงนั่งระหว่างขาเรียวสวยของเซียว







