LOGIN“พี่กันต์...”
“นี่กำลังอ่อยเหรอ” เสียงของพี่กันต์เองก็ยานคาง บ่งบอกว่าเมาได้ที่
ผมตั้งใจจะบอกว่าไม่ได้อ่อย แต่ลิ้นดันเปลี้ยพูดออกไปได้แค่คำเดียว
“อ่อย...”
ผมเห็นคนตัวสูงดวงตาสว่างวาบ เขาลงมือช้อนร่างผมขึ้นจากอ่างอาบน้ำ แล้วพาไปโยนบนเตียงอย่างไม่เบามือเลยสักนิด
“อือ” แรงกระแทกทำให้ร่างกายที่อ่อนไหวของผมสั่นสะท้านขึ้นมา
เสียงสวบสาบของเสื้อผ้าดังขึ้น ไม่นานร่างเปลือยเปล่าของพี่กันต์ก็ตามลงมาทาบทับ สติของผมกลับเข้าร่างทันที
“พี่ อุ๊บ”
ยังไม่ทันได้พูดอะไรออกไป ริมฝีปากก็ถูกปิดด้วยปากของอีกฝ่าย ลิ้นร้อนกวาดเลียไปบนปากของผมจนเปียกชุ่ม ไม่รู้ทำไม แต่ผมกลับไม่รู้สึกต่อต้านเลยสักนิด
“อ้าปาก”
ผมหลับตาปี๋ อ้าปากอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ
ฤทธิ์ยาทำให้หลงลืมไปหมดสิ้นว่าคนที่กำลังจูบอยู่ คือพระเอกเฮงซวยตัวร้าย ที่จะเป็นคนมาทำลายตระกูลของตัวเองในอนาคต
ปลายลิ้นของพี่กันต์สอดแทรกเข้ามาในโพรงปาก ตวัดหยอกล้อลิ้นของผมที่เอาแต่หลบหนี ลมหายใจของเขาเป่ารดใบหน้าจนได้กลิ่นเหล้าเข้มข้นชัดเจน
“อื้อ” ผมร้องประท้วงเมื่อรู้สึกว่าเริ่มหายใจไม่ออก
พี่กันต์ถอนริมฝีปากออก ดวงตาคู่คมที่อยู่ด้านบนมองลงมาด้วยความรู้สึกที่ผมอ่านไม่ออก
เขาจูบลงบนริมฝีปากของผมหนัก ๆ อีกที แล้วขยับลงไปซุกไซร้ที่ซอกคอ ขบเม้มจนเกิดเสียงดัง จากนั้นก็ไล่จูบลงไปเรื่อย ๆ จนถึงช่วงอก
หน้าอกข้างหนึ่งของผมถูกเขางับเข้าไปในปาก ทั้งเลียทั้งดูดจนรู้สึกจั๊กจี้ อีกทั้งยังมีความรู้สึกแปลกใหม่แล่นพล่านไปทั่ว
“อื้อ” ผมยกมือขึ้นขยุ้มศีรษะของเขา ใจหนึ่งอยากหลีกหนี แต่อีกใจอยากให้เขาทำมากกว่านี้
หน้าอกอีกข้างที่ยังว่างก็ถูกพี่กันต์ทั้งขยำทั้งบีบ จนมันตั้งชันขึ้นมา อีกฝ่ายขยับดูดซ้ายเลียขวาไปมาอย่างเท่าเทียม ส่วนผมก็ได้แต่ดิ้นพล่านด้วยความทรมานจากความวาบหวามสุดขีด
เจ้าลูกชายที่ถูกรีดไปหลายน้ำตั้งผงาดหลั่งน้ำสีใสออกมาไม่หยุด
“พี่กันต์” น้ำเสียงของผมแหบพร่า ขยับสะโพกเสียดสีเอวเขาอย่างเผลอไผล
“อยากขนาดนั้นเลย?”
“คะ...ครับ ช่วยหน่อย” ผมขอร้อง ดวงตาเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำจนมองภาพตรงหน้าพร่าเบลอ
ไม่ไหวแล้ว ช่วยทำอะไรสักหน่อยเถอะ
“พี่เพิ่งรู้นะเนี่ยว่านายเป็นคนแบบนี้” มือหนาขยับลูบไล้ไปบนลูกชายตัวน้อยของผมแรง ๆ “แต่ก็ดี แบบนี้พี่จะได้ไม่ต้องเตรียมพร้อมให้นายเยอะ เพราะนายคงจะคุ้นชินกับอะไรแบบนี้แล้วใช่ไหม”
“เร็วหน่อย” ผมฟังคำพูดของเขาแทบไม่รู้เรื่อง สมองเพ่งความสนใจไปที่เจ้าลูกชายที่กำลังถูกชักอย่างรวดเร็ว ไม่นานผมก็เสร็จออกมาอีกครั้ง “อื้ม~”
ผมนอนหลับตาหอบหายใจหนักหน่วง ลำตัวเปียกชื้นที่ไม่รู้ว่ามาจากน้ำที่อาบหรือเหงื่อกันแน่
“เมล ก่อนพี่จะทำ พี่ขอถามอีกครั้ง”
“อือ?” ผมลืมตาขึ้นมอง
“นายมีสติไหม รู้ไหมว่าเราสองคนกำลังทำอะไรกัน”
แม้สติของผมจะถูกฤทธิ์ยากัดกร่อนจนมึนเป็นพัก ๆ แต่ก็ไม่ได้เบลอจนไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร ผมรู้ว่าเราสองคนกำลังทำอะไรกัน และถึงขั้นคาดเดาอนาคตออกด้วยซ้ำ
ผมมั่นใจว่าถ้าผมปฏิเสธ พี่กันต์คงจะหยุดทันที แต่ตอนนี้ร่างกายของผมมันไม่อยากหยุดน่ะสิ
คิดซะว่าเพื่อนช่วยเพื่อน ความสัมพันธ์แบบ FWB ไง แต่ก็มีอย่างหนึ่งที่ผมเองก็ต้องยืนยันให้ชัดเหมือนกัน
“ผมมีสติ และผมก็รู้ตัวดี” ผมตอบคำถามเขา และถามกลับ “พี่มีคนที่ชอบไหมครับ”
“ทำไม”
“ตอบคำถามผมมาก็พอ อย่าโกหก” ต่อให้ผมอยากแยกพระเอกกับนายเอกออกจากกัน แต่ก็ไม่อยากเป็นมือที่สามของใครหรอกนะ
“ไม่มี ถามจบหรือยัง”
“จบแล้วครับ”
สิ้นเสียงผม อีกฝ่ายก็จับขาผมแยกออกกว้าง จากนั้นก็มีสิ่งแปลกปลอมเรียวยาวและเปียกชื้นค่อย ๆ แทรกเข้ามา
ร่างกายของผมหดรัดสิ่งนั้นอย่างไม่คุ้นชิน ผมลืมตาขึ้นมองก็เห็นว่ามือของอีกฝ่ายอยู่ตรงก้นของตัวเอง
“อึดอัด”
“แน่นมาก อย่าบอกนะว่านายไม่เคย” หัวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน
“เคยอะไร”
“ก็เคยใช้ตรงนี้กับผู้ชายคนอื่นไง”
คำพูดของอีกฝ่ายทำให้ผมโมโหขึ้นมา ยกเท้าขึ้นเตะท้องอีกฝ่ายอย่างแรง
“ผมไม่เคย!” คนบ้าอะไร พูดจาน่าเกลียดมาก
ตัวผมไม่เคย และตัว ‘เมล’ คนเก่าเองก็ไม่เคย เพราะหมอนั่นมันเป็นรุก!
ผมขยับเอวหนีมือเขาอย่างหงุดหงิด แต่ก็ถูกจับเอาไว้แน่น ผมทำท่าจะหนีอีกรอบ แต่สุดท้ายก็ต้องพ่ายให้กับฤทธิ์ยาที่ตีขึ้นมาอีกครั้ง ร่างกายอ่อนยวบ ช่องทางด้านหลังตอดรัดนิ้วของอีกฝ่ายไม่หยุด
“ไม่เคยก็ไม่เคยสิ” พี่กันต์กระตุกยิ้มที่ผมดูยังไงก็โคตรร้ายกาจ
เขาขยับนิ้วกลางเข้าออก ปลายนิ้วงอโค้ง กดโดนบางจุดด้านในจนผมตัวสั่นระริก จากความอึดอัดเริ่มกลายเป็นความรู้สึกดีจนอยากได้มากกว่านี้ แต่ก็กระดากอายเกินกว่าจะร้องขอ
ไม่คิดเลยว่าการทำข้างหลังมันจะรู้สึกดีแบบนี้
ผมได้ยินเขาหัวเราะในลำคอเสียงทุ้ม ยังไม่ทันได้ถามว่าหัวเราะทำไม นิ้วที่สองก็สอดเข้ามาในร่างเสียก่อน
ไม่รอช้าเขาขยับนิ้วเข้าออกรัว ๆ จนผมต้องผมแอ่นสะโพกขึ้น มือจิกผ้าปูที่นอนแน่น
“อื้อ พี่ ผมจะ...” ผมกัดปาก ไม่นานก็เสร็จสมออกมาอีกครั้ง แต่สิ่งที่ออกมามันน้อยนิดจนน่าสงสารมากทีเดียว
“ก่อนพี่มานายทำไปกี่รอบเนี่ย” เขาก้มหน้ามองผมด้วยสีหน้าแปลก ๆ
“...” ผมไม่ได้ตอบเขา ทำเพียงนอนอ้าปากหอบหายใจ หัวใจเต้นกระหน่ำรุนแรง
ทั้งที่เสร็จไปหลายรอบแล้ว แต่ไอ้ยานรกนี่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะหมดฤทธิ์ ไม่นานเจ้าลูกชายของผมก็ค่อย ๆ แข็งขึ้นมาอีกครั้งอย่างน่าตาย
ไม่รู้ว่าท่าทางไหนของผมไปกระตุ้นอารมณ์ของอีกฝ่ายเข้า เพราะผมดันเหลือบไปเห็นว่าเจ้ามังกรยักษ์ของพี่กันต์กำลังกระตุกพร้อมกับหลั่งน้ำใส ๆ ชี้หน้าตัวเองอยู่ ผมกลืนน้ำลายทันที
แม่ง ใหญ่โคตร!
ไอ้ของแบบนั้นมันเข้ามาไม่ได้หรอก
จู่ ๆ ก็รู้สึกปอดแหกขึ้นมาจนต้องรีบขยับหนี แต่ก็โดนอีกฝ่ายล็อกเอวเอาไว้อย่างแน่นหนา
“จะหนีไปไหนล่ะ ตัวเองเสร็จแล้ว จะทิ้งพี่ไว้แบบนี้หรือไง”
“ให้ผมใช้มือช่วยพี่ไหมครับ”
“เมลอย่ามาตลกหน่อยเลยน่า”
“ถะ...ถ้างั้นพี่ก็ยั้งมือหน่อยนะ”
เอาวะ ไหน ๆ ก็มาถึงขั้นนี้แล้ว แถมไอ้ยาบ้านี่ก็ยังไม่หมดฤทธิ์ด้วย
ถึงจะน่าอายก็เถอะ แต่ต้องยอมรับเลยว่าสัมผัสของเขามันให้ความรู้สึกดีจริง ๆ นั่นแหละ
ขนาดนายเอกในนิยายที่ตัวเล็กกว่าผมยังรับไหว แล้วผมจะไม่ไหวได้ไง!
“ได้”
พี่กันต์หยิบถุงยางมาสวม จับเจ้ามังกรยักษ์มาจ่อที่ปากทาง ใช้ส่วนปลายถูไถขยับเข้าออกตื้น ๆ ท่าทางมันคงจะแน่นมาก สีหน้าของเขาถึงได้ดูเครียดเล็กน้อย
“ผ่อนคลายหน่อย”
“อือ” ผมผ่อนลมหายใจ พยายามคลายอาการเกร็งของร่างกาย แต่มันก็ทำได้ยากเหลือเกิน
จู่ ๆ พี่กันต์ก็ก้มลงมาช้อนแขนไปที่หลังผม แล้วดึงเข้าไปกอด ริมฝีปากได้รูปกดจูบลงมาพัวพันจนความคิดของผมจดจ่ออยู่แค่ที่ริมฝีปากเขาเท่านั้น
บางช่วงผมก็สัมผัสได้ว่าเอวของเขากระแทกหนักมากขึ้น ส่งผลให้เจ้าสิ่งนั้นเข้ามาลึกกว่าเดิม แต่ทุกครั้งที่ผมสะดุ้งเผลอเกร็งรัดเจ้ามังกรยักษ์ เขาก็จะดูดปากผมแรงขึ้น บางครั้งก็เลื่อนมือมาขยี้หน้าอกผมแรง ๆ จนได้แต่ดิ้นพล่านอย่างคิดอะไรไม่ออก
ทว่าเพิ่งจะเคลิ้มได้ไม่นาน ช่วงล่างของผมก็ปวดแปลบขึ้นมากะทันหัน เพราะไอ้พี่มันกระแทกเข้ามาทีเดียวจนสุดเลยน่ะสิ
“เจ็บอะ” น้ำตาของผมไหลพรากทันที
“นิดหน่อยเอง” พี่กันต์ขบกราม เส้นเลือดขึ้นข้างขมับ เพราะเขาเองก็โดนผมรัดแน่น
“นิดหน่อยบ้าอะไร คนเฮงซวย”
“เมลว่าไงนะ” ดวงตาของคนด้านบนวาวโรจน์
“...” ผมเบ้ปากเพราะพูดไม่ออก ได้แต่นอนน้ำตาไหลแหมะ ๆ
“ขอโทษ แต่ทนหน่อยนะ” เขายื่นมือลงมาปาดหางตาของผมเบา ๆ
“อืม”
หลังคำตอบของผม เขาก็ขยับขึ้นจากตัวของผม มือแกร่งจับไปที่ข้อพับขาแล้วจับอ้าออกกว้าง จากนั้นขยับเอวถอนออกเกือบหมดและสอดเข้ามาจนสุด ทำแบบนี้ซ้ำไปมาหลายครั้งจนร่างกายของผมเริ่มปรับตัวได้
“ยังเจ็บไหม”
“มะ...ไม่ค่อยแล้ว”
เสียงของผมสั่นเล็กน้อย นอกจากจะไม่ค่อยเจ็บแล้ว ยังเริ่มรู้สึกกระสันขึ้นมาอีกด้วย
นี่คงจะเป็นความใจดีสูงสุดที่เขามีให้ผมแล้วมั้ง เพราะในนิยาย เขาไม่ได้อ่อนโยนเลยสักนิด ขนาดคีย์ร้องไห้บอกว่าเจ็บ เขายังกระแทกจนนายเอกถึงกับเลือดออกก็ไม่หยุด
ทว่าไม่นาน ความอดทนของคุณพระเอกก็หมดสิ้นลง หลังจากผมบอกว่าไม่ค่อยเจ็บแล้ว เขาก็รวบขาของผมมาชิดกันจนเท้าชี้ขึ้นด้านบน จากนั้นกระแทกเข้ามาอย่างรุนแรง
“อ๊ะ เดี๋ยว!”
พี่กันต์สมกับพี่เป็นพระเอกในนิยายที่เน้นเรื่องอย่างว่าจริง ๆ หลังจากเครื่องจุดติดแล้วก็ดับไม่ลงอีก ผมรู้เขาจับพลิกไปมาจนเวียนหัวไปหมด ไม่ว่าจะเป็นเตียง โต๊ะ โซฟา ห้องน้ำ ก็ถูกพวกผมไปละเลงรักจนทั่ว
ผมถูกรีดน้ำจนแห้งเหือดแทบไม่มีอะไรออกมาแล้ว ส่วนเจ้าคนตัวโตกลับคึกคักกระปรี้กระเปร่าจนถุงยางหมดกล่อง สุดท้ายก็จบลงที่ทำกันโดยไม่ใส่ถุงยางจนได้
เชี่x นี่พี่มันยังเป็นคนอยู่หรือเปล่าวะ
ผมรีบยกมือที่อ่อนแรงขึ้นดันหน้าท้องอีกฝ่าย “ถุงยางหมดแล้ว พอได้แล้วครับ”
“ไม่เห็นเป็นไรเลย ยังไงเราก็เป็นคู่หมั้นกัน”
“ก็แค่คู่หมั้น ไม่ได้จะแต่งงานกันสักหน่อย”
ทว่าคำพูดของผมก็แค่ลมผ่านหู พี่กันต์ไม่พูดอะไรอีก แต่กลับจับผมกินต่ออย่างดุดัน จนสุดท้ายผมก็ทนไม่ไหวสลบไปตอนไหนก็ไม่รู้
ตอนที่อ่านนิยายผมรู้สึกว่าพระเอกเรื่องนี้มันเฮงซวยที่ได้นางฟ้าอย่างคีย์ไปครอบครอง พอทะลุมิติมาที่นี่ผมก็เลยแปะฟิลเตอร์คนนิสัยไม่ดีไว้กลางหน้าผากอีกฝ่าย แต่พอได้มาฟังเหตุผลของพี่กันต์ ผมกลับรู้สึกว่าตัวเองช่างตื้นเขิน มองอะไรเพียงแค่ด้านเดียวจนเข้าใจคนอื่นผิดไปที่แท้ ไอ้หมอนี่มันก็เป็นคนปกตินี่หว่า“งั้นทำไมพี่ต้องเรียกเขาไปชงกาแฟด้วยล่ะ แม่บ้านก็มี เลขาพี่ก็น่าจะทำได้”“พี่ก็แค่หมั่นไส้”“...?” คำตอบแต่ละอย่างของเขาทำให้ผมอึ้งแล้วอึ้งอีกจริง ๆ “หมั่นไส้เรื่องอะไร”“นายดูท่าทางเขาสิ ไม่รู้จะหงอจะหงิมไปไหน เป็นนักแสดงมันต้องเชิดหน้ายืดอก ไม่ใช่ยืนคางชิดอก พี่ก็เลยอยากแกล้ง แค่นั้นแหละ”“...” ขอถอนคำพูด ไอ้หมอนี่มันเฮงซวยเหมือนเดิมนั่นแหละ...เมื่อคืนผมไม่ได้กลับบ้าน แถมยังไม่ได้โทรบอกพ่อกับแม่ เดิมทีคิดว่าพอกลับมาจะต้องเจอกับนรกอย่างการคัดหนังสือธรรมะแน่ ๆ แต่ไม่คิดเลยว่าทันทีที่ทั้งสองเห็นหน้าไอ้พี่กันต์ สีหน้าของพ
ผมตื่นขึ้นมาตอนสิบเอ็ดโมงด้วยสภาพปวดไปทั้งตัวเหมือนโดนรถบรรทุกชน สภาพเตียงนอนหลังสมรภูมิดุเดือดเรียกได้ว่าเละตุ้มเป๊ะในห้องมีแค่ผมคนเดียว ที่นอนด้านข้างเย็นชืดไร้ไออุ่น บ่งบอกว่าอีกคนจากไปนานแล้ว แถมยังจากไปแบบไม่บอกกล่าวกันสักคำ ไม่มีแม้แต่โน๊ตสักแผ่นด้วยซ้ำจู่ ๆ ผมก็เริ่มเข้าใจความรู้สึกของคนที่ถูกฟันแล้วทิ้งขึ้นมาเลยหงุดหงิดว่ะไอ้คนเฮงซวย สมกับที่เฮงซวยจริง ๆผมไม่ได้คาดหวังให้คนอย่างพี่กันต์มาทำตัวเหมือนพระเอกนิยายเรื่องอื่นที่ออกปากรับผิดชอบหรอกขนาดในต้นฉบับ ในช่วงแรกอีตาพระเอกมันยังไม่แสดงท่าทีอะไรกับนายเอกเลย ทำเหมือนนายเอกเป็นแค่ที่ระบายอารมณ์ด้วยซ้ำแต่อย่างน้อย ในฐานะเพื่อนนอนชั่วคราวที่เป็นถึงคู่หมั้นตั้งแต่เด็ก ก็ควรจะแสดงน้ำใจบ้างสิ!มีอย่างที่ไหนมาทิ้งกันไปดื้อ ๆ ทำอย่างกับผมเป็นเด็กขาย พอเสร็จกิจก็สะบัดตูดหนี ถ้าเจอกันคราวหน้าผมจะต่อยให้หน้าหันเลยคอยดูผมลากร่างกายที่ปวดไปทั้งตัวเข้าไปในห้องน้ำ สายน้ำเย็นฉ่ำช่วยดับอารมณ์คุกรุ่นให้เบาบางลง ช่องทางด้านหลังแสบขัดจนต้องร้องซี้ดออกมาต
“พี่กันต์...”“นี่กำลังอ่อยเหรอ” เสียงของพี่กันต์เองก็ยานคาง บ่งบอกว่าเมาได้ที่ผมตั้งใจจะบอกว่าไม่ได้อ่อย แต่ลิ้นดันเปลี้ยพูดออกไปได้แค่คำเดียว“อ่อย...”ผมเห็นคนตัวสูงดวงตาสว่างวาบ เขาลงมือช้อนร่างผมขึ้นจากอ่างอาบน้ำ แล้วพาไปโยนบนเตียงอย่างไม่เบามือเลยสักนิด“อือ” แรงกระแทกทำให้ร่างกายที่อ่อนไหวของผมสั่นสะท้านขึ้นมาเสียงสวบสาบของเสื้อผ้าดังขึ้น ไม่นานร่างเปลือยเปล่าของพี่กันต์ก็ตามลงมาทาบทับ สติของผมกลับเข้าร่างทันที“พี่ อุ๊บ”ยังไม่ทันได้พูดอะไรออกไป ริมฝีปากก็ถูกปิดด้วยปากของอีกฝ่าย ลิ้นร้อนกวาดเลียไปบนปากของผมจนเปียกชุ่ม ไม่รู้ทำไม แต่ผมกลับไม่รู้สึกต่อต้านเลยสักนิด“อ้าปาก”ผมหลับตาปี๋ อ้าปากอย่างกล้า ๆ กลัว ๆฤทธิ์ยาทำให้หลงลืมไปหมดสิ้นว่าคนที่กำลังจูบอยู่ คือพระเอกเฮงซวยตัวร้าย ที่จะเป็นคนมาทำลายตระกูลของตัวเองในอนาคตปลายลิ้นของพี่กันต์สอดแทรกเข้ามาในโพรงปาก ตวัดหยอกล้อลิ้นของผมที่เอาแต่หลบหนี ลมหายใจของเ
ระหว่างที่กำลังนั่งนึกถึงเนื้อหาในนิยาย ผมก็เห็นว่ามีนักแสดงชายร่างเล็กคนหนึ่งกำลังทำลับ ๆ ล่อ ๆ อยู่ตรงมุมเสาฝั่งตรงข้ามในมือมีแก้วไวน์ที่ยังไม่ถูกดื่ม อีกฝ่ายมองซ้ายมองขวาด้วยท่าทางเป็นกังวล จากนั้นก็ถอนหายใจเหมือนโล่งอกที่ไม่มีคนเห็น แล้วรีบหยิบถุงบรรจุผงสีขาวเทลงไปในแก้ว จากนั้นก็เขย่าจนมันละลาย“...”เฮ้! น้องชาย ผีข้างเสาฝั่งตรงข้ามอย่างฉันกำลังมองนายอยู่นะ นี่รอบคอบแล้วจริงดิแต่ก็เพราะความมักง่ายของอีกฝ่ายนั่นแหละที่ทำให้งานของผมง่ายขึ้นเยอะนักแสดงหนุ่มร่างเล็กเดินตรงดิ่งไปหาพี่กันต์ เป้าหมายชัดเจนมาก ผมรีบลุกแล้วเดินตามไปติด ๆ ทันที“สวัสดีครับคุณกันต์ พอจะให้เกียรติดื่มกับผมสักแก้วได้ไหม ผมยินดีมากเลยที่ได้แสดงหนังที่คุณเป็นคนลงทุน หวังว่าในอนาคตจะมีโอกาสได้ร่วมงานกับคุณอีก” นักแสดงหนุ่มโปรยยิ้มหวานฉ่ำ ยื่นแก้วในมือไปตรงหน้าพี่กันต์“อ่า...” พี่กันต์ทำหน้าลังเลแหงสิ นิสัยจริงของคุณพระเอกมันถือตัวจะตาย แค่วันนี้ยอมคุยกับคนอื่นหลายประโยคก็ถือว่าไว้หน้ามากแล้ว ถึงพี่กันต์จะมีท่าทางลังเล แต่ผมรู้ว่าครั้งนี้เขาจะต้องรับแก้วไปแน่นอน“พี่กันต์!” ผมตะโกนเสียงดังคนตัวสูงชะงัก ก่อ
หลังจากพูดเรื่องแต่งงาน คีย์ก็ไม่ยอมคุยกับผมอีกเลย ทุกครั้งที่เข้าไปทัก หนุ่มน้อยก็จะมองผมด้วยสีหน้าหมองเศร้าเหมือนคนโดนรังแก ทำเอาทีมงานบางส่วนพากันเข้าใจกันไปว่าผมกลั่นแกล้งเขาปกติพวกทีมงานก็ไม่ค่อยมีสีหน้าดี ๆ ให้ผมอยู่แล้ว เพราะเมื่อก่อนเจ้าของร่างคนเดิมมักจะเข้ากองสายเป็นประจำ ถึงแม้ตอนนี้ผมจะมาตรงเวลา แต่ภาพลักษณ์ไม่ดีในอดีตก็ใช่ว่าจะสลัดไปได้ง่าย ๆ พอมีเรื่องของคีย์ พวกเขาก็เลยคิดว่าผมไปรังแกรุ่นน้องแต่ถามว่าแคร์ไหมก็ไม่อะผมมาเพื่อทำงาน ไม่ได้มาเพื่อสนใจสีหน้าคนอื่นสักหน่อยในเมื่อเขาไม่คุย ผมก็ไม่คุย ทำงานเสร็จก็ตรงกลับบ้าน กินอาหารอร่อย ๆ ของป้านวล แล้วเข้านอนอย่างเกือบจะมีความสุข...ใช่ ‘เกือบจะ’ นั่นแหละเอาจริง ๆ ชีวิตตอนนี้ก็เกือบจะสงบราบรื่นแล้วล่ะ ถ้าไม่ติดว่าต้องมาเห็นหน้าตัวต้นเหตุอย่างคุณพระเอกทุกวันน่ะไม่รู้ทำไม แต่หลังจากประกาศเรื่องงานแต่งไป พี่กันต์ก็มานั่งจ๋องที่กองถ่ายทุกวัน ย้ำว่าทุกวัน!ผมล่ะสงสัยจริง ๆ ว่าเขาไม่มีงานมีการทำหรือไงแต่ก็โชคดีที่เขามา ‘นั่ง’ ตรงตามตัวอักษร นอกจากมองผมทำงาน เขาก็ไม่ได้ทำอะไรนอกจากนั้นอีก อ้อ อีกอย่างหนึ่งที่แปลกไปคือ เขาไม่
เมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็เที่ยงคืนครึ่ง แถมยังต้องตื่นตั้งแต่ตีสี่เพื่อมาเข้ากองตอนเช้าตรู่ เดิมทีผมควรจะง่วงแต่ตอนนี้ดันตาสว่างสุด ๆ ไปเลยนายเอกอย่างคีย์ที่แม้จะเล่นบทคนบ้า แต่ก็เป็นคนบ้าที่เป็นปมหลักของเรื่อง ทำให้วันนี้อีกฝ่ายก็ต้องมาเข้ากองแต่เช้าเช่นกันผมพุ่งปรี่ไปทางคนน่ารักอย่างรวดเร็ว ฉีกยิ้มแฉ่งอวดฟันขาว“อรุณสวัสดิ์ คีย์”“อ๊ะ อรุณสวัสดิ์ครับพี่เมล” คีย์ในสภาพหัวกระเซอะกระเซิงตามบทคนบ้าส่งยิ้มน่ารักกระชากใจ “วันนี้ก็มาพยายามด้วยกันนะครับ”โว้ย ทำไมน่ารักแบบนี้วะเนี่ยความจริงผมไม่ได้ชอบคีย์ในเชิงชู้สาวอะไรหรอก ก็แค่มีนิสัยชอบของน่ารัก ๆ เวลาเห็นคนที่มีหน้าตาน่าเอ็นดูเลยอดที่จะเข้าไปทักไม่ได้“อื้อ เรามา--”“เมล!”ผมยังพูดไม่ทันจบ พลันมีน้ำเสียงดุดันเอ่ยแทรกขึ้น ก่อนที่ผู้ชายหน้าตาหล่อระเบิดแต่นิสัยเฮงซวยจะเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเย็นชา ทำเอาคีย์ที่ยืนข้างผมต้องถอยไปแอบด้านหลังเลยทีเดียวสงสัยหมอนี่คงจะโดนเล่นแล้วแน่ ๆ วันนี้ถึงได้ดูเหมือนคนอึไม่ออกแบบนี้“มีอะไรครับพี่กันต์” ผมยิ้มให้อีกฝ่ายอย่างเยาะเย้ยเป็นไงล่ะ นายฟ้องได้ ฉันก็ฟ้องได้เหมือนกันโว้ย“ไปคุยกันหน่อย”“ทำไมต้องไปที







