LOGINShare
บทที่ 1760
Latest chapter
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง บทที่ 2018
ทั้งที่ยืนอยู่ตรงหน้านางแท้ ๆ แต่นางกลับไม่อาจสัมผัสเขาได้แม้แต่น้อย“ข้านึกออกแล้ว ข้าตายในกองเพลิงครั้งนั้น แต่คุณชายหลี่ไม่ใช่ว่าตายไปแล้วหรือ? เหตุใดเขาถึงยังแก่ชราได้?”หว่านเอ๋อร์หันไปมองซ่งรั่วเจิน “คุณหนู ท่านบอกข้าได้หรือไม่ว่าเรื่องทั้งหมดนี้เป็นมาอย่างไร? คุณชายหลี่ยังไม่ตายหรือ?”ซ่งรั่วเจินพยักหน้า “แม่ทัพหลี่ในตอนนั้นแสร้งตายในสนามรบ วางแผนล่อศัตรู ภายหลังก็ได้รับชัยชนะยิ่งใหญ่และกลับมาอย่างปลอดภัย”“ที่แท้เขาไม่ได้ตาย…”“ที่แท้เขายังมีชีวิตอยู่ จริง ๆ เลย ข้าก็รู้แล้วว่าเขาเก่งกาจถึงเพียงนั้น จะตายในสนามรบได้อย่างไร…”ผีสาวพึมพำอย่างเลื่อนลอย จากความสับสนค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มบาง “น่าเสียดายนักข้าสัญญาไว้แล้วว่าจะรอเขากลับมา”“เขาชอบบะหมี่หยางชุนที่ข้าทำที่สุด ยังเคยบอกว่าหากเขากลับมาพร้อมชัยชนะ จะให้ข้าทำบะหมี่หยางชุนหนึ่งชาม แต่สุดท้ายข้าก็ยังทำให้เขาไม่ได้…”ผีสาวพูดไป น้ำตาก็เอ่อคลอขึ้นที่ขอบตา“ไม่รู้เลยว่าเพียงพริบตาเดียวเวลาจะผ่านไปนานถึงเพียงนี้ คุณชายหลี่ก็มีอายุมากแล้ว หากข้ารอเขาต่อไปอีกสักหน่อย ข้าจะยังได้รอจนถึงวันที่ได้พบเขาอีกครั้งหรือไม่?”
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง บทที่ 2017
เมื่อแม่ทัพหลี่มาถึงก็พบว่าภายในจวนหยางอ๋องมีผู้คนมารวมตัวกันมากมาย ไม่เพียงมีองค์รัชทายาทและหยางอ๋องเท่านั้น แม้แต่นายหญิงเมิ่งก็ยังอยู่ด้วย“คารวะรัชทายาท คารวะหยางอ๋อง”“แม่ทัพหลี่ไม่ต้องมากพิธี วันนี้ที่เชิญเจ้ามา แท้จริงแล้วเป็นเพราะเรื่องเก่าเรื่องหนึ่ง”ฉู่จวินถิงเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อน เพื่อคลายความสงสัยให้แม่ทัพหลี่ “พวกเราได้ยินมาว่า ในคราวที่เรือนของแม่ทัพหลี่เกิดไฟไหม้ มีสตรีผู้หนึ่งเสียชีวิตอยู่ในนั้น ไม่รู้ว่าสตรีผู้นั้นคือหญิงคนรักของแม่ทัพหลี่หรือไม่?”เพียงคำพูดนี้หลุดออกมา แม่ทัพหลี่ก็ชะงักไปทันที ภายในดวงตาฉายแววตื่นตระหนกวูบหนึ่ง“รัชทายาททรงทราบเรื่องนี้ได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ?”หลังจากเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้น นอกจากสหายสนิทไม่กี่คน เขาไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ผู้ใดฟังอีกเพราะเขารู้สึกว่าหว่านเอ๋อร์จากไปอย่างน่าเวทนาเกินพอแล้ว เขาไม่อยากขุดคุ้ยเรื่องนี้ขึ้นมาอีก และยังตัดสินใจแน่วแน่ว่าชีวิตนี้จะไม่แต่งงานอีกต่อไปบังเอิญในช่วงนั้นฮ่องเต้มีพระราชประสงค์จะทรงจัดการสมรสให้เขา เขาจึงปล่อยข่าวออกไปภายนอกว่าตนบาดเจ็บจากสนามรบ จนไม่อาจปฏิบัติหน้าที่สามีได้ ไม่อยากไปถ่วงชีวิต
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง บทที่ 2016
“ในตอนนั้นเกิดไฟไหม้ครั้งใหญ่ แต่กลับมีเพียงนางคนเดียวที่ตาย ไม่คิดว่ามันแปลกบ้างหรือ?”ทุกคนต่างมองหน้ากัน นี่ไม่ใช่แค่แปลกธรรมดา แต่แปลกอย่างยิ่งต่างหาก!น่ากลัวว่ามีผู้จงใจวางแผนลอบสังหาร ต้องการเอาชีวิตนาง จึงเลือกจังหวะที่เหมาะสมที่สุด เผานางให้ตายเพียงผู้เดียว“รั่วเจิน ไม่สู้เจ้าลองถามผีสาวตนนี้ดูว่านางรู้เรื่องหรือไม่?” เมิ่งชิ่นเอ่ยถามด้วยความใคร่รู้ซ่งรั่วเจินมองดวงวิญญาณที่มีแสงสีหม่นจาง ๆ เห็นได้ชัดว่าถูกกักขังอยู่ที่นี่มาหลายปี ไม่มีพลังหล่อเลี้ยง ดังนั้นแม้แต่ความทรงจำก็แตกกระจัดกระจายหากเมื่อครู่พวกเขาไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องเหล่านี้ น่ากลัวว่าผีสาวตนนี้ก็ยังไม่อาจรู้ด้วยซ้ำว่าตนเองคือใคร เหตุใดจึงต้องอยู่ที่นี่ตลอดมารู้เพียงว่าตนเองกำลังรอใครบางคน แต่กลับไม่รู้ว่ากำลังรอผู้ใดซ่งรั่วเจินพบเจอผีมามาก เพียงมองปราดเดียวก็เข้าใจสถานการณ์ทั้งหมดโดยปกติเมื่อคนทั่วไปตายแล้วย่อมไปเกิดใหม่โดยตรง ส่วนผีร้ายมักตายอย่างอัดอั้นอยุติธรรม เต็มไปด้วยพลังอาฆาตและความแค้นรุนแรง สามารถดูดกลืนพลังชนิดเดียวกันจากรอบข้างเพื่อเสริมความแข็งแกร่ง และมีอำนาจทำร้ายชีวิตผู้อื่นได้อีกประเภ
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง บทที่ 2015
ซ่งรั่วเจินมองดวงวิญญาณที่อ่อนแรงตรงหน้า นางถูกความยึดติดกักขังอยู่ในพื้นที่แห่งนี้ เดิมทีควรไปเกิดใหม่ตั้งนานแล้ว แต่กลับฝืนยื้อไว้จนถึงตอนนี้ วิญญาณแทบจะแตกสลายแล้วการสิงกายก็เพื่อประคองดวงวิญญาณของนางไว้ หาไม่แล้ว ป่านนี้วิญญาณคงสลายไป“รั่วเจิน นางคงอยากพบแม่ทัพหลี่ใช่หรือไม่?” เมิ่งชิ่นเอ่ยถามเมื่อรู้ตัวตนของสตรีผู้นี้แล้ว ในเมื่อแม่ทัพหลี่ยังมีชีวิตอยู่ สิ่งที่ผีสาวต้องการคืออะไร อันที่จริงก็ไม่ยากจะคาดเดาเลยซ่งรั่วเจินพยักหน้าแผ่วเบา “ในเมื่อพวกเจ้าบอกว่าจนถึงวันนี้แม่ทัพหลี่ยังไม่แต่งงาน คาดว่าคนที่อยู่ในหัวใจของเขาก็น่าจะเป็นสตรีผู้นี้”“ไม่สู้ส่งคนไปสอบถามที่จวนแม่ทัพหลี่ดู บางทีเขาเองก็คงอยากพบเช่นกัน”หากแม่ทัพหลี่แต่งงานมีบุตรไปแล้ว การพบกันอีกย่อมไม่จำเป็น แต่เห็นได้ชัดว่าหัวใจของแม่ทัพหลี่ยังคงผูกพันกับนางไม่เสื่อมคลายเมื่อมาถึงขั้นนี้การพบกันก็เป็นเพียงครั้งสุดท้าย หากมองจากมุมของทั้งสองฝ่าย ย่อมเป็นความยินยอมทั้งนั้นฉู่จวินถิงเข้าใจในทันที จึงเอ่ยว่า “ข้าจะส่งคนไปจวนแม่ทัพหลี่เดี๋ยวนี้”เมื่ออวิ๋นหยางรีบรุดไปยังจวนแม่ทัพหลี่ บรรยากาศภายในห้องก็แฝงความหวัง
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง บทที่ 2014
“นางแต่งหน้าแต่งตัวทุกวัน เฝ้ารออยู่ที่นี่ทุกค่ำคืน ก็เพียงเพื่อรอให้แม่ทัพหลี่กลับมา”ชั่วขณะนั้น ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบงันเดิมทีเมิ่งชิ่นกับหยางอ๋องเต็มไปด้วยความเคียดแค้นต่อผีสาวตนนี้ แต่เมื่อล่วงรู้เหตุผลทั้งหมดแล้ว คำตำหนิติเตียนเหล่านั้นกลับไม่อาจเอ่ยออกมาได้อีกผีสาวตนนี้…ช่างน่าสงสารยิ่งนัก“นางคงเฝ้าอยู่ที่นี่ทุกวัน แม้ตายไปแล้ว ก็ยังยึดมั่นในความยึดติดนี้ เชื่อมั่นว่าแม่ทัพหลี่ยังไม่ตาย”“บังเอิญภายหลังสถานที่แห่งนี้ถูกสร้างใหม่กลายเป็นจวนหยางอ๋อง นางจึงยังคงอาศัยอยู่ที่นี่เรื่อยมา”ซ่งรั่วเจินมองไปยังสตรีที่ยืนอยู่มุมห้อง หลังได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ของนาง ที่หางตาของนางก็มีหยดน้ำตาไหลรินลงมา“ข้านึกออกแล้ว ที่แท้คนที่ข้ารอคอยมาโดยตลอดคือคุณชายหลี่!”ความทรงจำของผีสาวแตกกระจัดกระจาย นางรู้เพียงว่าตนกำลังรอใครสักคน จึงเฝ้าอยู่ที่นี่วันแล้ววันเล่า แต่กลับไม่อาจนึกออกว่าแท้จริงแล้วกำลังรอผู้ใดจนกระทั่งได้ฟังคำพูดของนายหญิงเมิ่ง ความทรงจำทั้งหมดจึงประดังกลับมา“ข่าวจากชายแดนบอกว่าคุณชายหลี่เพียงหายสาบสูญ หาศพไม่พบ ข้าเชื่อว่าเขายังไม่ตายอย่างแน่นอน!”“เขามีวรยุทธ์สู
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง บทที่ 2013
ซ่งรั่วเจินเพ่งมองห้องตรงหน้า ไม่นานก็รับรู้ได้ถึงที่ซ่อนของวิญญาณคนอื่น ๆ ในยามนั้นก็รู้สึกได้เช่นกันว่า ห้องนี้ชวนให้หนาวเย็นผิดปกติ ทั้งที่เป็นวันแดดจ้า กลับไม่เพียงไม่มีแสงอาทิตย์ส่องเข้ามา ยังแผ่ไอเย็นเยียบออกมาเป็นระลอกอีกด้วยความรู้สึกเช่นนี้…ราวกับสถานที่ที่ไม่เคยต้องแสงตะวันมานานแสนนานนายหญิงเมิ่งเผลอถูแขนตนเองโดยไม่รู้ตัวแม้นางจะไม่รู้เรื่องอาคมสิ่งลี้ลับ แต่ยามนี้ก็ยังสัมผัสได้ถึงความผิดปกติไม่ควรเลย ช่างไม่สมเหตุสมผลจริง ๆ!“หยางอ๋อง เหตุใดเรือนหลังในจวนของท่านจึงมีที่ซึ่งไม่เห็นแสงอาทิตย์ตลอดวันเช่นนี้?” นายหญิงเมิ่งอดถามไม่ได้โดยทั่วไปแล้ว การปลูกเรือนย่อมคำนึงถึงทิศรับแดด แม้จะไม่หันเข้าหาแดด อย่างน้อยในหนึ่งวันก็ควรมีแสงส่องถึงบ้างแต่เรือนตรงหน้านี้กลับทั้งเย็น ทั้งชื้น ไม่ใช่สถานที่ที่คนธรรมดาจะพึงใจอยู่อาศัยเลยหยางอ๋องขมวดคิ้ว ตอบว่า “ตั้งแต่ตอนที่เสด็จพ่อพระราชทานจวนนี้ให้ ก็มีเรือนหลังนี้อยู่แล้ว ข้าเลือกอยู่ในลานที่ถูกใจที่สุด ส่วนที่อื่น ๆ ก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก”“ข้าจำได้ว่า ครั้งแรกที่ข้ามาที่นี่ก็รู้สึกไม่ชอบสถานที่แห่งนี้แล้ว ภายหลังจึงแทบไม่เคยมา
You may also like
ภรรยามิหวนคืน
ไห่ถาง18.6K viewsชายาหมอเทวดาตัวแสบ: ดื้อรักท่านอ๋องเทพสงคราม
เย่ชิงขวง124.4K viewsวังวนแห่งรัก หมอหญิงพลิกชีวี
ทองประกาย160.9K viewsชายชั่วหนีวิวาห์ ข้าหรือจะยอมเป็นม่ายขันหมาก
มู่อวิ๋นเฉิง63.2K viewsย้อนกลับมาครั้งนี้...ฉันขอเขี่ยนางเอกทิ้ง
ป๋ายเยี่ยนลี่2.1K viewsคุณหนูสี่ไป๋เกิดใหม่ครานี้ขอเลือกสามีเอง
ต้าซินซิน7.9K viewsท่านแม่อันอันจะช่วยท่านเอง
เยว่หลง6.5K viewsพ่ายรักฮูหยินเชลย
ฝ้ายสีคราม52 views
