LOGINShare
บทที่ 1989
Latest chapter
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง บทที่ 2002
เพียงแต่ในขณะที่เขาอารมณ์ดีมากและอยากจะบอกเล่าเรื่องนี้ให้แก่เมิ่งชิ่น กลับพบว่าสตรีที่ข้างกายมีรอยคล้ำใต้ตาลึกโบ๋ จึงอดไม่ได้ที่จะชะงักไป เมิ่งชิ่นขยี้ตาของตนเอง นางไม่ได้นอนทั้งคืน รู้สึกว่าศีรษะมึนงง เพียงแต่เมื่อเทียบกับความเหนื่อยล้าแล้ว บัดนี้ในใจกลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้นมากกว่า “หม่อมฉันไม่เป็นอะไร!” หยางอ๋องชี้ไปที่ใบหน้าของนาง “เมื่อคืนเจ้าไม่ได้นอนทั้งคืนหรือ?” เมิ่งชิ่นชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็พยักหน้า ได้แต่แสร้งทำเป็นจนใจแล้วกล่าวว่า “ในใจหม่อมฉันยังคงเป็นห่วงญาติผู้พี่ คิดว่าผลสรุปยังไม่ออกมา ท้ายที่สุดก็ยังไม่วางใจ” ญาติผู้พี่ ขอโทษด้วย ตอนนี้ก็มีเพียงท่านเท่านั้นที่เหมาะจะนำมาใช้เป็นข้ออ้าง หยางอ๋องเข้าใจ “ไม่ต้องกังวล อย่างไรก็ไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต” “หากสถานการณ์ร้ายแรงจริง ๆ ถึงตอนนั้นข้าค่อยช่วยขอความเมตตาให้” เมิ่งชิ่นเห็นว่าบัดนี้ร่างกายหยางอ๋องก็ย่ำแย่ลงเรื่อย ๆ แต่ยังยินดีจะช่วยขอความเมตตา นางจึงอดแอบทอดถอนใจไม่ได้ คนดีขนาดนี้เช่นเขา จะเกิดเรื่องไม่ได้เด็ดขาด! “ท่านอ๋อง ท่านช่างดีจริง ๆ” หยางอ๋องหัวเราะเบา ๆ “พวกเราเด
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง บทที่ 2001
“นี่มันหมายความว่าอย่างไร?” “ข้าโตมาในพระราชวังตั้งแต่เด็ก คนแต่ละประเภทก็เห็นมานักต่อนัก ความทะเยอทะยานของปู้ชิงเหยา แท้จริงแล้วล้วนประจักษ์อยู่บนหน้า” “อาจเป็นเพราะข้าคลุกคลีกับคนเช่นนี้มากเกินไป ข้าจึงไม่ได้สนใจนางไปโดยปริยาย กลับเป็นเจ้าเสียอีก ที่มักซื่อบื้อยิ่งนัก” หยางอ๋องนึกถึงทุกคราที่ได้พบเมิ่งชิ่นก่อนหน้านี้ นางมักจะถูกบิดามารดาชี้หน้าผากตำหนิอยู่เสมอ ทั้ง ๆ ที่เป็นสตรีนางหนึ่งแท้ ๆ ไม่รู้เรื่องงานของสตรีเลยแม้แต่น้อย เวลาที่นางถูกตำหนิ นางก็สามารถโต้กลับอย่างมีเหตุมีผลและมั่นใจได้ทุกครั้ง เขาเห็นแล้วมักสนใจเป็นพิเศษอยู่เสมอ ไม่เพียงเท่านั้น แม้กระทั่ง ทั้งสองอยู่ด้วยกันแล้วเกิดเรื่องขึ้น เด็กสาวคนนี้ก็ยังให้ความสำคัญ และมีน้ำใจต่อพวกพ้องเป็นอย่างมาก และไม่เคยทรยศเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว “หม่อมฉันเห็นว่าญาติผู้พี่ถูกพาตัวไปด้วย ก็ไม่รู้ว่าจะจัดการอย่างไร คิดว่าพรุ่งนี้ท่านแม่ต้องสอบถามเรื่องนี้แน่นอน…” “นางจะไม่เป็นอะไร” หยางอ๋องแสดงท่าทีให้เมิ่งชิ่นวางใจ “เกิดเรื่องแบบนี้ มีความเป็นไปได้สูงที่นางจะถูกส่งเข้าไปที่จวนเหลียงอ๋อง แต่คิดจะเป
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง บทที่ 2000
มองท้องฟ้ายามนี้ นางไม่มั่นใจเหมือนกันว่าหยางอ๋องที่นางจะต้องไปพบต่อจากนี้จะเป็นเช่นไร คงยังไม่เปลี่ยนแปลงไปกระมัง“ชิ่นเอ๋อร์ เจ้ากลับมาแล้ว”หยางอ๋องได้ยินเสียงเคลื่อนไหวนอกประตู ก็เดินออกมาทันทีเมิ่งชิ่นยิ้มพลางพยักหน้า เห็นสีหน้าแววตาในตอนนี้ของหยางอ๋องแล้วก็รู้ทันทีว่าเขายังไม่เปลี่ยนไป จึงถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกทันที“ท่านอ๋อง งานเลี้ยงคืนนี้ท่านมิได้เข้าร่วมด้วยช่างน่าเสียดายยิ่งนัก มีเรื่องครึกครื้นเกิดขึ้นไม่น้อยเพคะ!”“ท่านเข้าไปคอยหม่อมฉันด้านในห้องสักครู่ก่อนเถิดเพคะ หม่อมฉันจะออกไปสั่งครัวเล็กให้ปรุงอาหารมาให้หม่อมฉันสักหน่อย มัวแต่ชมความครึกครื้น ตอนนี้ชักจะหิวแล้วเพคะ”หลังจากหาข้ออ้างให้หยางอ๋องเข้าไปในห้องได้แล้ว เมิ่งชิ่นก็แอบนำยันต์ไปติดไว้บนมุมลับตาตรงประตูทันที“ยันต์ของซ่งรั่วเจินทรงพลังเพียงนั้น ขอเพียงติดเอาไว้ให้มิดชิดไม่ให้ใครเห็นได้ก็พอ คืนนี้ข้าจะต้องคลี่คลายข้อสงสัยให้กระจ่างให้ได้!”หยางอ๋องอยู่ในห้องก็ไอโขลก ๆ ขึ้นมาอีกครั้งอย่างอดไม่ได้เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตนเองเป็นอะไรไป ทั้งที่ก่อนหน้านี้ร่างกายแข็งแรงดีมาตลอด ทว่านับแต่สมรส ร่างกาย
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง บทที่ 1999
บรรดาคนสกุลอวิ๋นยังคงไม่ได้พักผ่อน จนถึงตอนนี้ก็ยังคงเฝ้าคอยข่าวจากจวนเซียวอ๋องตลอดไม่คาดคิดเลยว่าพวกเขาจะเห็นอวิ๋นอีอวี้ถูกหามกลับมาแบบนั้น ด้านหลังยังมีหมอหลวงหนึ่งท่านติดตามมาด้วย“อีอวี้เป็นอะไรไป? ตอนออกไปยังดี ๆ อยู่มิใช่หรือ เหตุใดตอนกลับมาถึงได้กลายเป็นสภาพนี้เล่า?” นายหญิงอวิ๋นอดร้อนใจขึ้นมาไม่ได้ใต้เท้าอวิ๋นและอวิ๋นเฮ่อสีหน้าเปลี่ยนไป ครุ่นคิดในใจมิใช่ว่าอีอวี้ไปแล้วทำให้เซียวอ๋องไม่พอใจ จนสุดท้ายถูกลงโทษแล้วกลับมาในสภาพนี้หรอกกระมัง?“ใต้เท้าอวิ๋น คุณหนูสี่อวิ๋นกำลังสนทนากับท่านอ๋องอยู่ดี ๆ ไม่รู้เพราะเหตุใดจู่ ๆ ก็เกิดหมดสติล้มไปกะทันหัน”“ท่านอ๋องมีรับสั่งให้ข้าน้อยพานางกลับมาส่งที่เรือน พร้อมตรวจชีพจรรักษานาง” หมอหลวงกล่าวได้ยินเช่นนั้น บรรดาคนสกุลอวิ๋นต่างมองหน้ากันทันที ไม่เข้าใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น เหตุใดอยู่ดี ๆ อีอวี้ถึงได้หมดสติไปแบบนั้น?เจ้าเด็กคนนี้ออกไปก็เพื่อทำให้ตนเองเข้าตาเซียวอ๋องมิใช่หรือ?ในที่สุดก็ได้มีโอกาสสนทนากับเซียวอ๋องดี ๆ แต่สุดท้ายเหตุใดนางถึงได้หมดสติไปเล่า?ส่วนเซียวอ๋องก็เหลือเกินจริง ๆ คนเป็นลมหมดสติไปแล้วทั้งคน เหตุใดถึงไม่ให้นาง
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง บทที่ 1998
ตนเองคงมิได้พูดอะไรผิดไป จนล่วงเกินเซียวอ๋องเข้าแล้วกระมัง?“ข้าไม่รับปาก!”เซียวอ๋องทิ้งคำพูดไว้เพียงประโยคเดียวอย่างเยือกเย็น ก่อนจะสืบเท้าและเดินออกไปทันทีอวิ๋นเหลิ่งอวี้เห็นเซียวอ๋องจะเดินออกไปแบบนั้น ก็ยืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่อย่างอดไม่ได้ ไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าตนเองเผลอไปล่วงเกินอะไรให้เขาไม่พอใจ“หม่อมฉันไม่ได้พูดอะไรผิดมิใช่หรือ เหตุใดท่านอ๋องจึงโกรธกริ้วถึงเพียงนี้เพคะ?”“หรือเป็นเพราะการกระทำเช่นนี้ล่วงเกินสกุลอวิ๋นเกินไป ท่านอ๋องคิดว่าที่ช่วยชีวิตหม่อมฉันไว้คืนนี้นับเป็นความเมตตาที่มากพอแล้ว หม่อมฉันได้คืบแล้วจะเอาศอกอีกอย่างนั้นหรือเพคะ?”คิดได้ถึงจุดนี้ อวิ๋นเหลิ่งอวี้ก็รู้สึกว่าการคาดคะเนของตนเองคงไม่ผิดพลาด ดูเหมือนนางได้คืบจะเอาศอกเกินไปแล้วจริง ๆในตอนนั้นเอง แม่นมเดินเข้ามา พร้อมกับเอ่ยว่า “คุณหนูสามอวิ๋น คืนนี้ดึกมากแล้ว ท่านยังบาดเจ็บ ไปพักผ่อนก่อนเถิด”อวิ๋นเหลิ่งอวี้ถือน้ำแกงโอสถที่แม่นมยกเข้ามา และกล่าวด้วยความซาบซึ้ง “ขอบใจท่านยิ่งนัก”แม่นมผุดยิ้มบาง ๆ เมื่อครู่เป็นคำสั่งของพ่อบ้านให้นางมาดูแลคุณหนูสามอวิ๋นโดยเฉพาะคิดดูแล้ว ในเมื่อเป็นคนที่ท่านอ๋องพากลั
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง บทที่ 1997
อวิ๋นเหลิ่งอวี้ได้ยินคำพูดของเซียวอ๋อง ก็เริ่มไม่มั่นใจขึ้นมาทันทีความจริงตั้งแต่เล็กจนโตมา ตลอดเวลาที่อาศัยในเรือนสกุลอวิ๋น ทุกคนล้วนลำเอียงเข้าข้างอวิ๋นอีอวี้เสมอ นางไม่เคยเป็นคนที่ถูกเลือกเลยสักครั้งแม้ว่านางจะพยายามปลอบใจตนเองตลอด ทำหน้าที่ของตนเองอย่างดีที่สุด สิ่งที่ท่านอาจารย์สอนนางก็ตั้งใจเรียนรู้ทำตาม แค่เท่านั้นก็เพียงพอแล้ว ทว่าในใจของนางกลับยังคงรู้สึกไม่มั่นใจอยู่ตลอด“ศิลปะสี่แขนงหม่อมฉันก็ทำได้ไม่เลว ตรวจบัญชีดูแลเรือนส่วนในหม่อมฉันล้วนเรียนรู้มาแล้วทั้งสิ้น ก่อนหน้านี้ท่านอาจารย์ที่อบรมสั่งสอนหม่อมฉันยังเคยชื่นชมว่าหม่อมฉันเรียนรู้ได้ดีมาก”อวิ๋นเหลิ่งอวี้เอ่ยพลาง ก็ปล่อยตนเองจมดิ่งในความเงียบงันไปโดยไม่รู้ตัว “ท่านอ๋องไม่เลือกหม่อมฉันย่อมมิใช่ปัญหา ถึงอย่างไรตอนอยู่ในจวนหม่อมฉันก็มิได้เป็นที่ชอบพอโปรดปรานของผู้ใดอยู่แล้ว ไม่อาจทำประโยชน์ช่วยเหลือท่านอ๋องในด้านใดได้ทั้งสิ้น”นางฉุกคิดขึ้นได้ ข้างกายเซียวอ๋องมีดรุณีหน้าตางดงามเพริศพริ้งมากมายไม่เคยขาด ชาติกำเนิดสูงส่งกว่านางก็มีอยู่ไม่น้อยส่วนทักษะที่นางร่ำเรียนมา ดรุณีจากตระกูลบุญหนักศักดิ์ใหญ่ล้วนทำได้ทั้งสิ้น
You may also like
ยาจกยอดมารดา
ไห่ถาง42.0K viewsแต่งกับขุนนาง
หอมดังเดิม118.1K viewsพระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC
กระดิ่งจันทร์348.6K viewsซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้38.7K viewsหวนคืนครานี้ฉันไม่เป็นแล้วภรรยาชั่วร้าย 70s
sanvittayam3.8K viewsตัวประกอบหนีตายจากนิยายไม่ตรงปก
มายารัตติกาล987 viewsนางร้ายขอพลิกบทบาท
Lovedee822 viewsหวนรักมิอาจลืมเลือน
หนามชมพู531 views
