Share

บทที่ 16 แก้มัด NC

last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-21 18:08:35

มาเฟียหนุ่มเอื้อมมือไปเปิดประตูห้องนอนตัวเองออกอย่างเบามือที่สุด เพราะตอนนี้เป็นเวลาเกือบตีหนึ่ง ลูเซียโน่จึงกลัวว่าหญิงสาวที่อยู่ในห้องจะตื่น วันนี้เขามีเรื่องคุยกับริคิเยอะไปหน่อย เขาจึงไม่ได้ดูเวลา มารู้สึกตัวอีกทีก็เที่ยงคืนแล้ว 

ภายในห้องนอนของลูเซียโน่ดูมืดสนิทไปทั้งห้อง ยิ่งกำแพงและเพดานสีดำ มันยิ่งทำให้ทุกอย่างดูมืดไปหมด มือหนาจึงเลื่อนไปเปิดไฟแค่ไม่กี่ดวงเพื่อให้มีแสงไฟสลัวๆ หญิงสาวนอนอยู่บนเตียงโดยมีเชือกพันรอบข้อมือทั้งสองข้างเอาไว้ และจากโซ่ที่ล่ามเธออยู่ เขาก็เปลี่ยนเป็นเชือกเช่นกัน 

ลูเซียโน่หันหลังกลับไปปิดประตูห้องให้สนิท ก่อนที่เขาจะเดินตรงไปยังห้องน้ำเพื่ออาบน้ำชำระร่างกาย ร่างแบบบางที่นอนอยู่บนที่นอนลืมตาขึ้นมามองตามหลังเขาจนกระทั่งชายหนุ่มหายเข้าไปในห้องน้ำ อันที่จริงเธอตื่นตั้งแต่ที่เขาเปิดประตูเข้ามาแล้ว แต่เธอแค่แกล้งเป็นหลับอยู่ก็เท่านั้น

ชายหนุ่มใช้เวลาอาบน้ำไม่นาน ร่างกำยำเปลือยเปล่าเดินโทงเทงออกมาจากห้องน้ำ เขากระโดดขึ้นเตียงและกอดรัดหญิงสาวจากทางด้านหลังเอาไว้แน่น

“เหม็นเหล้า” เสียงหวานพูดออกมาอย่างดุๆ

“ฉันทำเธอตื่นหรือเปล่า” ลูเซียโน่เอ่ยถาม

“เหม็นเหล้า ไปห่างๆ หน่อยได้ไหม” หญิงสาวไม่ได้ตอบคำถามของเขา แต่เธอออกปากไล่เขาแทน กลับมาก็ดึก แถมยังมีกลิ่นเหล้าติดตัวมาอีก

ลูเซียโน่ไม่ได้ฟังที่เธอพูดเลยสักนิด เขาเลื่อนมือไปดึงรั้งผ้าห่มผืนใหญ่ขึ้น จากนั้นมือแกร่งก็เคลื่อนไปกอดเอวคอดกิ่ว ซึ่งข้อมือบางอยู่ตรงหน้าท้องแบนราบของตัวเองพอดี ชายหนุ่มจึงเลื่อนมือไปโดนเชือกที่มัดเธอเอาไว้อยู่

“ถ้าฉันแก้มัดให้ เธออย่า…” ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะเอ่ยจบประโยค เสียงหวานก็เอ่ยแทรกขึ้นมาเสียก่อน

“คิดว่าฉันจะออกไปจากที่นี่ได้หรือไง”

“แน่นอน…ว่าไม่ได้” ชายหนุ่มตอบกลับ การคุ้มกันของคฤหาสน์เรียกได้ว่าระดับสูงสุด ไม่มีใครที่สามารถเข้าออกที่นี่ได้โดยพลการเด็ดขาด ทั้งกล้องวงจรปิดและบอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ตามจุดต่างๆ รอบตัวคฤหาสน์ ในคฤหาสน์ และรั้วกับกำแพง แน่นอนว่าเธอไม่สามารถหนีออกไปไหนได้อย่างแน่นอน

“ฉันจะนอนแล้ว” เธอไม่อยากจะคุยอะไรกับเขาต่อแล้ว

มือแกร่งของลูเซียโน่จึงจับไหล่แบบบางให้หันหน้ากลับมาหาเขา ชายหนุ่มยันตัวลุกขึ้นมานั่งและปัดผ้าห่มให้เลื่อนลงไปกองที่สะโพกของหญิงสาว 

“ทำไมถึงต้องทำงานแบบนั้น” เขามองจ้องหน้าเธอพลางเอ่ยถาม 

“อะไร” อัญญามองหน้าชายหนุ่มพร้อมกับขมวดคิ้ว

“สปายหรือสายลับ…อะไรพวกนั้นไง” เขาไม่เข้าใจว่าทำไมคนสวยแบบเธอไม่ไปทำงานอย่างอื่น อย่างพวกดารา นางแบบ อะไรพวกนี้ ทำไมต้องมาทำงานที่อันตรายแบบนี้ 

อัญญาไม่ได้ตอบกลับชายหนุ่ม เธอเพียงแค่มองหน้าเขาที่นั่งอยู่อย่างนิ่งๆ เธอเองก็ไม่รู้ว่าทำไมอยู่ดีๆ ลูเซียโน่ถึงถามเรื่องนี้ขึ้นมา หรือเขาไปรู้อะไรมานะ 

“เธอต้องการเงินเหรอ” เขาเอ่ยถามต่อ แต่เธอก็ยังคงเงียบไม่ตอบ

“ฉันให้เธอได้นะ” ลูเซียโน่พูดต่อ

“ไม่ต้องมายุ่งเรื่องของฉัน” หญิงสาวเหนื่อยที่จะต้องมาคุยกับชายหนุ่มแล้ว เธอเพิ่งจะหายไข้ ร่างกายก็ยังไม่ค่อยดีขึ้นสักเท่าไหร่ ยังจะต้องมาคุยกับเขาเรื่องแบบนี้อีก

“ได้…งั้นเรามาทำอย่างอื่นกันดีกว่า” พูดจบ มือแกร่งก็เคลื่อนไปแกะเชือกที่ล่ามอยู่กับเชือกที่มัดข้อมือของหญิงสาวออกอย่างช้าๆ 

เมื่อชายหนุ่มแก้เชือกเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาก็เลื่อนกายแกร่งมาคร่อมทับร่างกายเธอเอาไว้อย่างรวดเร็ว เป็นครั้งแรกตั้งแต่ที่เธออยู่กับเขามา ข้อมือของเธอได้เป็นอิสระสักที ก่อนหน้านี้เขาแค่เปลี่ยนจากกุญแจมือมาเป็นเชือกแทน 

“ฉันจะนอน” หญิงสาวใช้มือดันอกแกร่งเอาไว้ แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ขยับเลยสักนิด ต่อให้เธอเป็นอิสระจากการพันธนาการแล้ว แต่อย่างไร เธอก็หนีไปจากที่นี่ไม่ได้อยู่ดี

“ไม่ได้! ฉันทำความดีก็ต้องได้รับอะไรตอบแทนบ้างสิ” ชายหนุ่มคัดค้านเสียงแข็ง

“ฉันไม่ได้ขอให้คุณแก้มัดให้ฉันสักหน่อย”

“ถ้าทำฉันเจ็บตัวอีก เธอโดนหนักนะ” สิ้นเสียง ชายหนุ่มประกบจูบลงไปบนเรียวปากเล็กสีชมพูระเรื่อทันที 

นี่เขาได้ฟังเธอบ้างไหมเนี่ย ที่เธอพูดไปมันเข้าหูเขาบ้างไหม

ลมหายใจร้อนเป่ารดใบหน้าหญิงสาว ชายหนุ่มแทรกลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากเล็กราวกับนักล่าผู้หิวโหย เนื่องจากช่วงที่เธอไม่สบาย เขาไม่ได้ปลดปล่อยความต้องการเลยสักนิด พอมาวันนี้เขาจึงรู้สึกต้องการเธอมากกว่าปกติ ชายหนุ่มไม่ได้จูบเธออย่างอ่อนโยน ทุกสัมผัสของเขามีแต่ความเร่าร้อนและเต็มไปด้วยแรงปรารถนา

ลิ้นร้ายตวัดรัวอยู่ภายในอุ้งปากเล็ก ในขณะที่ลิ้นร้อนกวาดต้อนเอาความหอมหวานอยู่ มือแกร่งดึงรั้งผ้าห่มสะบัดทิ้งไปให้พ้นทาง จากนั้นเขาก็เลื่อนมือสากไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาที่อยู่บนร่างกายหญิงสาวออกอย่างรวดเร็ว

เมื่อปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตบนตัวเธอออกจนหมดทุกเม็ดแล้ว นิ้วของเขาลากมาลูบวนยอดถันสีสวยเพื่อปลุกเร้าอารมณ์หญิงสาว ก่อนที่มือแกร่งจะบีบขยำเต้าอวบอิ่มอย่างแรง

ครั้งนี้อัญญารู้สึกต่างออกไป ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่เธอรู้สึกว่าตัวเองชอบสัมผัสของชายหนุ่มมากกว่าทุกครั้ง เธอเผลอตัวจูบตอบชายหนุ่ม ลิ้นเล็กเกี่ยวพันกับลิ้นร้อนของชายหนุ่ม ทำให้เขาชอบใจเป็นอย่างมาก

มือสากละออกจากเต้าสวยและลากลงไปยังหน้าท้องแบนราบ ต่อด้วยจุดสงวนกลางกายสาว เขาใช้ปลายนิ้ววนเบาๆ ตรงติ่งเนื้อนุ่มนิ่ม จากนั้นนิ้วแกร่งสอดแทรกเข้าไปอย่างช้าๆ แล้วหมุนวนอยู่ในส่วนลึกของหญิงสาว 

จากตอนแรกที่น้ำผึ้งสีใสยังไม่ค่อยเยอะสักเท่าไหร่ แต่เมื่อนิ้วอุ่นๆ ของเขาเข้าไปหมุนควงพร้อมกับขยับเข้าออกอยู่ในกายเธอ ส่งผลให้น้ำหวานสีใสค่อยๆ เพิ่มปริมาณชุ่มฉ่ำขึ้นเรื่อยๆ

“อือออ” เรียวขาเล็กพยายามจะหดหนีบเข้าหากัน แต่ก็โดนเรียวขาแกร่งดันออกกว้างกว่าเดิม

ริมฝีปากหนาละออกจากปากเล็กช้าๆ เขาพรมจูบแก้มขาวเนียน และลากเรียวปากหนาไปยังต้นคอหญิงสาวต่อ เขาจูบซับลำคอระหงซ้ำๆ ในขณะที่นิ้วร้ายก็ยังขยับเข้าออกร่องลึกของเธออยู่ ทุกพื้นที่ที่เรียวปากหยักหนาลากผ่านมักจะทิ้งไอร้อนและสัมผัสที่วาบหวามเอาไว้ให้เธอ 

“แค่นิ้วยังแน่นขนาดนี้” เขาบ่นพึมพำกับตัวเอง ริมฝีปากหนาคลอเคลียกับลำคอเธออยู่ตลอดเวลา 

หญิงสาวกัดริมปากล่างของตัวเองพร้อมกับมือบางที่เลื่อนขึ้นมาจิกหมอนที่เธอหนุนอยู่เอาไว้ ร่างอรชรแอ่นรับสัมผัสที่จาบจ้วงของชายหนุ่ม

นิ้วหนาขยับเข้าออกและหมุนวนอยู่ภายในตัวเธอสักพักหนึ่ง ก่อนที่เขาจะยืดตัวขึ้นนั่งคุกเข่าอยู่ตรงระหว่างขาของหญิงสาว ชายหนุ่มผละนิ้วที่เปียกชุ่มออกมาจากร่องสาวช้าๆ เขายกนิ้วที่เปียกแฉะขึ้นมาตรงหน้าและใช้ปลายลิ้นร้ายไล่เลียเพื่อชิมความหวานของน้ำผึ้งสีใส 

“ยะ…อย่าทำแบบนั้นอีก” หญิงสาวมองการกระทำของชายหนุ่มพลางบอกกล่าวเขาด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า แสงไฟสลัวตกกระทบกับผิวขาวของเขา ยิ่งทำให้ชายหนุ่มดูลึกลับน่าค้นหาและดูมีเสน่ห์มากขึ้น

“ทำไม” เขาเอ่ยถาม

“มันสกปรก”

“หวานจะตาย” พูดจบ ชายหนุ่มก็เลียนิ้วให้เธอดูอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะก้มลงมาจูบเธอ เขาแทรกลิ้นร้ายไปตวัดรัวกับลิ้นเล็ก เพื่อให้หญิงสาวได้ชิมความหอมหวานของน้ำหวานที่ติดอยู่ปากลิ้นสากร้อน เธอจะได้รับรู้รสชาติเช่นเดียวกันกับเขา

มือแกร่งเคลื่อนต่ำไปกำรอบแก่นกายใหญ่พร้อมกับถลกหนังหุ้มปลายหัวหยักลง เขาไม่รอช้า ชายหนุ่มจับแท่งรักใหญ่ยาวแทงเข้าไปในร่องสวาทสาวจนสุดลำทันที และยังไม่ทันที่เขาจะได้ขยับตัว เรียวปากหยักหนาก็ละออกมาจากปากเล็ก ก่อนที่ชายหนุ่มจะร้องครางกระเส่าขึ้นมา

“อาา…ซี้ดด…แน่น” ภายในกายสาวทั้งคับแน่น เปียกแฉะและนุ่มนิ่ม ทุกอย่างมันทำให้เขารู้สึกดีไปหมด ร่องสาวรัดแก่นกายใหญ่ที่แข็งขยายพองตัว จนเขาแทบจะเสร็จสมตั้งแต่เข้าไปเลยละ แต่เขาก็ต้องอดทนอดกลั้นเอาไว้ก่อน ชายหนุ่มมองหญิงสาวที่นอนหลับตาพริ้มพร้อมกับแอ่นกายรับ คิ้วสวยขมวดเข้าหากันจนแทบจะติดกัน

“เจ็บเหรอ” เขากลืนน้ำลายลงคอและเอ่ยถาม

“เปล่า” หญิงสาวลืมตาขึ้นมาสบตากับชายหนุ่มพลางส่ายหน้าเบาๆ 

“แน่ใจ?” เขาเลิกคิ้วสูงพลางเอ่ยถาม

“อือออ” อัญญาขานรับในลำคอ ทั้งคำพูดและการกระทำของชายหนุ่ม เธอไม่อยากจะยอมรับเลยว่ามันมีผลกับใจดวงน้อยของเธอมากๆ 

ปัก!! ชายหนุ่มแกล้งกระแทกใส่ร่องลึกอย่างแรงจนเธอสะดุ้งโหยง

“อ๊ะ!! เล่นบ้าอะไรของคุณ!” มือบางยกขึ้นมาตีแขนชายหนุ่มดังเพียะ!

“หึ!” ชายหนุ่มยกยิ้มอย่างชอบใจ เขาคงเป็นคนโรคจิตไปแล้วละ เพราะเขาชอบเวลาที่เธอว่าหรือตวาดใส่เขาแบบนี้

เขาจูบลงบนเรียวปากสีชมพูระเรื่ออีกครั้ง อีกทั้งเอวหนาก็เริ่มขยับเข้าออกกายสาว แต่เขาไม่ได้ขยับจังหวะช้าๆ ก่อน ลูเซียโน่เร่งสะโพกใส่เธออย่างรัวแรงทันที

ตับ! ตับ! ตับ! 

เนื่องจากเป็นเวลาหลายวันแล้วที่เขาไม่ได้ปลดปล่อย วันนี้ชายหนุ่มจึงดูเหมือนคนอดอยากปากแห้ง เอวหนากระแทกเข้าออกใส่ร่องสวาทอย่างรุนแรงจนร่างเล็กสั่นไหวไปตามแรงกระแทก

“อ๊ะ! อาา…อืออ” แก่นกายใหญ่ที่ขูดไปมากับภายในคับแน่น ทำให้หญิงสาวครางกระเส่าออกมา วงแขนเล็กกอดรัดและมือบางจิกลงบนไหล่แกร่ง

“ฉันชอบนะ เวลาที่เธอตอบสนองแบบนี้…อืออ”

ตับ! ตับ! ตับ! 

สะโพกหนาตอกอัดใส่รูเล็กเปียกแฉะถี่รัว ทุกจังหวะการตอกอัดทั้งรุนแรง ดิบเถื่อน และเอาแต่ใจ ใบหน้าชายหนุ่มคลอเคลียอยู่ใกล้แก้มเนียนของหญิงสาว เขากระทุ้งใส่รูเล็กจนสุดทางรัก 

“อ๊ะ! อาา! อืออ!” เสียงหวานเริ่มครวญครางเสียงดังมากขึ้นเรื่อยๆ

มือแกร่งจับขาหญิงสาวพาดข้ามหัวของเขาไป ก่อนที่เขาจะจับเธอพลิกหันหลัง แล้วยกสะโพกหญิงสาวขึ้นมารับแรงกระแทก ร่างเล็กคุกเข่าโก้งโค้งอยู่ในท่าหันหลังให้กับชายหนุ่ม เขาเองก็นั่งตัวตรงคุกเข่าอยู่บนเตียงเช่นกัน เสื้อเชิ้ตของเธอยังคงสวมใส่อยู่ เพียงแต่ว่ากระดุมเสื้อเชิ้ตบนตัวเธอถูกปลดออกทุกเม็ดแล้ว ดวงตาคมกริบมองจุดเชื่อมระหว่างเขากับเธอ แก่นกายใหญ่มีน้ำหวานสีใสไหลอาบเยิ้มเต็มไปหมด

“เซ็กซี่เป็นบ้า…อาา” เสียงทุ้มพึมพำกับตัวเอง ก่อนที่เอวสอบจะกระแทกใส่ร่องสวาทจากทางด้านหลังอีกครั้งอย่างรัวเร็ว

ตับ! ตับ! ตับ! 

“คะ…คุณ…เบาๆ หน่อยไม่ได้หรือไง อ๊ะ!” เมื่ออยู่ในท่านี้ มันทำให้แก่นกายใหญ่เข้ามาในตัวเธอได้มากขึ้นกว่าเดิม หญิงสาวรู้สึกจุกเสียดท้องน้อยเพราะปลายหัวหยักที่กระทุ้งเข้ามาอย่างหนักหน่วง มือบางทั้งสองข้างทั้งดันตัวเองเอาไว้ทั้งดันหัวเตียงเพื่อทรงตัว

“เบาที่สุดแล้วครับ อือออ” ชายหนุ่มตอบกลับพร้อมกับครางกระเส่าเสียงสั่นเครือ นี่คงเป็นครั้งแรกที่หญิงสาวยอมให้เขาอย่างเต็มใจ

เสียงครางกระเส่ากับเสียงตอกอัดดังระงมไปทั่วห้องนอน สองร่างแนบชิดกันสนิท ลูเซียโน่ทั้งกระแทกกระทั้นและตีก้นหลายครั้งหญิงสาวอย่างมันเขี้ยว ชายหนุ่มยังคงโหมกระหน่ำใส่เธออย่างหนักหน่วงจนกินเวลาไปเกือบชั่วโมง เมื่อเขาเสร็จสมในรอบที่สาม น้ำกามขาวขุ่นเปียกเยิ้มหลายจุดบนที่นอน ลูเซียโน่อิ่มเอมใจและหยุดการกระทำตัวเองลงไป ซึ่งแน่นอนว่าเขาเองก็ต้องทำให้หญิงสาวเสร็จสมเช่นกัน 

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ทัณฑ์สวาทมาเฟียเถื่อน   บทที่ 53 ตอนพิเศษ 2

    สองเดือนต่อมาลูเซียโน่อุ้มเด็กชายที่หน้าตาคล้ายคลึงกับเขาเดินไปเดินมาอยู่หน้าห้องน้ำภายในห้องนอนของเขา อาร์โนด์สวมชุดเด็กสีฟ้าดูตัวใหญ่ขึ้นมากเมื่อเทียบกับสองเดือนที่แล้ว ลูเซียโน่จึงไม่ให้อัญญาอุ้มลูกเองเลยสักครั้ง เพราะเขาไม่อยากให้ภรรยาเหนื่อย ร่างกำยำเดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องน้ำสักพักหนึ่ง ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือไปเคาะประตูน้ำพร้อมกับส่งเสียงเรียกหญิงสาว“ที่รัก…เป็นไงบ้าง” แต่ทว่าก็ไร้เสียงตอบกลับจากคนในห้องน้ำ ชายหนุ่มเคาะประตูห้องน้ำอีกครั้งและเอ่ยเรียกภรรยาต่อ“เอเลน่า”ทันใดนั้นเอง ประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดออก ร่างผอมบางเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยใบหน้านิ่งเรียบจนชายหนุ่มไม่สามารถเดาออก“เป็นไงบ้าง” เขาถามอัญญาด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้นและดูมีความหวังอย่างเห็นได้ชัดหญิงสาวจึงค่อยๆ ยื่นที่ตรวจครรภ์ที่เธอเพิ่งตรวจในห้องน้ำเมื่อสักครู่นี้ไปให้ชายหนุ่มดู ใบหน้าหล่อเข้มปรากฏรอยยิ้มออกมาด้วยความดีใจเมื่อเห็นขีดสีแดงสองขีดขึ้นบนที่ตรวจ“น้ำเชื้อพ่อมันดีจริงๆ เลย อาร์โนด์จะมีน้องแล้วนะลูก” ลูเซียโน่อุ้มเด็กน้อยเขย่าเบาๆ พลางบอกกล่าวกับลูกชายด้วยท่าทางดีอกดีใจ และเหมือนว่าเด็กทารกตัวน้อยเหมือนจะ

  • ทัณฑ์สวาทมาเฟียเถื่อน   บทที่ 52 ตอนพิเศษ

    ในวันต่อมาลูเซียโน่กับอัญญากลับมาที่คฤหาสน์ของมาเฟียหนุ่ม ร่างกำยำสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวเดินโอบไหล่ภรรยาคนสวยที่สวมชุดเดรสสีขาวดูอ่อนโยนและน่าทะนุถนอม ตั้งแต่หลังวันที่แต่งงานกัน ชายหนุ่มก็ขอให้อัญญาแต่งตัวแบบนี้ เพราะเขาบอกว่าเธอสวยและดูน่ารักมากกว่าเวลาที่สวมเพียงเสื้อยืดกับกางเกงยีนส์คู่สามีภรรยาป้ายแดงเดินเคียงคู่กันมาและก้าวขึ้นไปยังบันไดหินอ่อนก่อนถึงหน้าประตูของคฤหาสน์ มือแกร่งโอบไหล่หญิงสาวเดินมาหยุดอยู่ต่อหน้าสาวใช้ พ่อบ้าน หัวหน้าแม่บ้านที่ยืนรอรับมาดามอย่างเป็นระเบียบ และต้อนรับมาดามอย่างเป็นทางการ ซึ่งก็มีโคลอี้ยืนอยู่ข้างหัวหน้าแม่บ้านด้วย“กลับมาแล้วเหรอคะมาดาม…นายท่าน” พ่อบ้านเอ่ยทักทายขึ้นมา “ยินดีต้อนรับอย่างเป็นทางการนะคะมาดาม” หัวหน้าแม่บ้านเอ่ยต่อ“ยินดีต้อนรับอย่างเป็นทางการค่ะมาดาม” เสียงของสาวใช้คนอื่นพูดต่ออย่างพร้อมเพรียงกัน “ขอบคุณทุกคนมากนะ” อัญญาตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ที่ผ่านมาเธอไม่เคยได้รับการปฏิบัติที่ดีและอบอุ่นเช่นนี้จากคนอื่นมาก่อน เมื่อทุกคนพร้อมใจกันต้อนรับเธอด้วยใบหน้าที่สดใสและจริงใจเช่นนี้ มันทำให้อัญญารู้สึกตื้นตันใจอย่างบอกไม่ถูกลูเซียโน่ลอ

  • ทัณฑ์สวาทมาเฟียเถื่อน   บทที่ 51 ตอนจบ NC

    เช้าวันต่อมาลูเซียโน่กับอัญญามาว่ายน้ำกันบนสระว่ายน้ำของโรงแรมหรูที่มองเห็นวิวทะเลได้รอบทิศทาง มาเฟียหนุ่มยังไม่ได้กลับไปทำงาน เพราะอยากดื่มด่ำกับช่วงเวลานี้ให้ได้มากที่สุดอัญญาสวมชุดบิกินีสีดำผูกคอและหลัง ส่วนช่วงล่างก็สวมเพียงบิกินีตัวจิ๋วที่ผูกด้านข้างสะโพกกลมกลึงเอาไว้ทั้งสองข้าง แค่กระตุกปมทีเดียวก็หลุดออกหมดแล้ว เป็นครั้งแรกที่อัญญาสวมชุดว่ายน้ำให้ชายหนุ่มเห็น ลูเซียโน่จึงตาลุกวาวเป็นพิเศษ ชายหนุ่มท่อนบนเปลือยเปล่าเผยอกแกร่งกำยำ ท่อนล่างของชายหนุ่มสวมเพียงกางเกงว่ายน้ำขาสั้นเท่านั้น เขานอนกอดร่างผอมบางที่เกยอยู่บนตัวของเขา พวกเขานอนมองสระว่ายน้ำที่มีพื้นหลังเป็นทะเลอยู่บนที่นอนข้างสระ “ไปว่ายน้ำกันไหม” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นมา “อือ” หญิงสาวจึงพยักหน้าให้เขาเบาๆจากนั้นทั้งสองคนก็ค่อยๆ เดินลงมายังสระว่ายน้ำพร้อมกัน จนกระทั่งตัวของชายหญิงทั้งสองคนลงไปในน้ำอย่างช้าๆ ลูเซียโน่ไม่อยากให้ใครเห็นเรือนร่างของภรรยา เขาจึงเหมาสระว่ายน้ำแห่งนี้เป็นเวลาหนึ่งวัน และแน่นอนว่าแม้กระทั่งพนักงาน เขาก็ไม่ยอมให้เขามาเลยสักคนลูเซียโน่เลื่อนตัวมามองอัญญาในชุดบิกินีสุดเซ็กซี่ แค่ชายหนุ่มมองหญิงเพียงเ

  • ทัณฑ์สวาทมาเฟียเถื่อน   บทที่ 50 งานแต่งในฝันของเจ้าสาว

    เวลาผ่านไปเพียงแค่ไม่กี่สัปดาห์เท่านั้น งานแต่งที่แสนเรียบง่ายของมาเฟียหนุ่มกับอดีตสปายสาวถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายริมหาดทรายสีขาว ที่มีพื้นหลังเป็นทะเลสีฟ้าครามสะท้อนกับแสงพระอาทิตย์ที่อยู่เหนือทะเลสะท้อนพื้นน้ำ ซุ้มดอกกุหลาบสีขาวโปร่งบางตั้งอยู่ตรงจุดที่ทะเลกับท้องฟ้าบรรจบกันพอดี เจ้าบ่าวสุดหล่อสวมชุดสูทดูสง่างามยืนจับมือกับหญิงสาวที่สวมชุดเจ้าสาวสีขาวสายเดี่ยวและเป็นกระโปรงผ้าสั้นเหนือเข่าที่มีบางเบาสบายสยายลงไปจนถึงพื้น คู่บ่าวสาวยืนจับมือกันอยู่ตรงกลางซุ้มดอกไม้โดยมีบาทหลวงที่ยืนอยู่ด้านหลังของพวกเขา เสียงคลื่นซัดเบาๆ กระทบฝั่งดังอย่างต่อเนื่องพร้อมกับกำลังปรบมือให้กับช่วงเวลาสำคัญ เจ้าบ่าวโน้มใบหน้าไปจูบเจ้าสาวอย่างอ่อนโยนเท่าที่เจ้าบ่าวจะทำได้ทันทีที่พวกเขาแลกแหวนแทนใจให้กันเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่ทว่ามือแกร่งของมาเฟียหนุ่มก็แอบบีบเคล้นก้มงอนงามของเจ้าสาวอยู่ดีพิธีแต่งงานของลูเซียโน่กับอัญญาผ่านพ้นไปอย่างราบรื่นและเรียบง่าย แขกเหรื่อในงานมีเพียงแค่คนที่รู้จักกันเท่านั้น อีกทั้งยังมีบอดี้การ์ดร่างกำยำหลายสิบชีวิตที่ยืนหน้าตานิ่งเรียบอยู่รอบๆ งานแต่งของมาเฟียลูเซียโน่จูบหญิงสาวอ

  • ทัณฑ์สวาทมาเฟียเถื่อน   บทที่ 49 ตอนเช้า NC

    “กลับมาแล้วเหรอครับ นายท่าน…มาดาม” เสียงของเอเตียนเอ่ยทักทาย เมื่อเจ้านายกับมาดามเดินเคียงข้างกันเข้ามาในคฤหาสน์“กลับมาแล้ว” ลูเซียโน่โอบไหล่แบบบางของอัญญาเอาไว้พลางตอบกลับพ่อบ้าน “นายท่านครับ…สาวใช้คนหนึ่งทำความสะอาดห้องเก็บสะสมของเก่าแก่ แล้วเผลอทำแจกันตกแตกครับ” พ่อบ้านบอกกล่าวกับเจ้านายต่อทันที“ฉันเคยบอกไปแล้วไม่ใช่หรือไง ใครทำงานพลาดก็ไล่ออกไปสิ” “ถึงขั้นไล่ออกเลยเหรอ” เสียงของอัญญาแทรกขึ้นมาพร้อมกับใบหน้าสวยคมที่ขมวดคิ้ว ถึงแม้ว่าสาวใช้จะมีความผิดจริง แต่เธอคิดว่าการที่ถึงขึ้นไล่ออกมันรุนแรงเกินไป เธอเองก็เคยใช้ชีวิตมาอย่างยากลำบาก เธอถึงรู้สึกเข้าอกเข้าใจคนที่ลำบากเหมือนกัน“เอ่อออ” ชายหนุ่มตะกุกตะกักเล็กน้อย เขาไม่รู้จะตอบกลับอัญญาอย่างไรดี เพราะที่ผ่านมาเขาทำเช่นนี้มาตลอด“ฉันว่ามันเกินไปนะ คนเราก็มีผิดพลาดกันได้” เสียงแข็งกระด้างของอัญญาบอกกล่าวชายหนุ่มต่อ“งั้นที่รักคิดว่าเราควรจัดการยังไงดีล่ะ” มือแกร่งลูบไล้ไหล่แบบบางเบาๆ “ก็แค่หักเงินเดือนหรืออะไรก็ได้”“เอ่ออ…ถ้างั้นก็หักเงินเดือนเธอไปก่อน แล้วถ้าทำผิดอีกครั้งก็ค่อยไล่ออก” “ครับนายท่าน” พ่อบ้านก้มศีรษะเล็กน้อยเป็น

  • ทัณฑ์สวาทมาเฟียเถื่อน   บทที่ 48 กลุ่มเพื่อน

    ลูเซียโน่กับอัญญาอยู่กินข้าวเย็นกับโลล่าที่ฟาร์ม ก่อนที่พวกเขาจะกลับมาที่คฤหาสน์ อาร์โนด์หลับคาอกอัญญาไปตั้งแต่ตอนที่พวกเขากำลังขับรถออกมาจากฟาร์ม ลูเซียโน่ไม่ได้พาหญิงสาวค้างคืนที่บ้านไม้ เนื่องจากพรุ่งนี้เขามีประชุมกับกลุ่มเพื่อนต่อเมื่อกลับถึงคฤหาสน์ พี่เลี้ยงพาเด็กชายไปที่ห้องนอนของตัวเอง ส่วนลูเซียโน่กับอัญญากลับมาที่ห้องนอนของมาเฟียหนุ่ม พวกเขารีบอาบน้ำและเข้านอนกันทันที และในวันต่อมาพวกเขาก็ต้องรีบตื่น เพราะชายหนุ่มต้องไปทำงานที่กาสิโนก่อนในช่วงเช้า“ทำไมคุณถึงไม่ให้ฉันอยู่คฤหาสน์” เสียงหวานเอ่ยถามขึ้นมา ในขณะที่พวกเขากำลังนั่งรถคันหรูมุ่งตรงไปยังกาสิโน“ก็อยากอยู่ด้วยตลอดเวลา” ลูเซียโน่หันมามองหน้าหญิงสาวพลางตอบกลับด้วยน้ำเสียงสดใส เขาไม่อยากอยู่ห่างจากเธอเลยแม้แต่วินาทีเดียว “แล้วก็ลากฉันไปนั้นไปนี้ตลอดแบบนี้เนี่ยนะ” “ผัวเมียก็ต้องอยู่ด้วยกันตลอดเวลาสิ” ชายหนุ่มตอบกลับ ก่อนที่เสียงโทรศัพท์จะดังขึ้นมา “ขอรับโทรศัพท์ก่อนนะ” เสียงทุ้มบอกกล่าวหญิงสาว จากนั้นมือแกร่งล้วงหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงขึ้นมากดรับสายทันทีลูเซียโน่รับโทรศัพท์และคุยงานด้วยใบหน้านิ่งเรียบอยู่ตลอดทาง ม

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status