บทที่ 50 งานแต่งในฝันของเจ้าสาว

เวลาผ่านไปเพียงแค่ไม่กี่สัปดาห์เท่านั้น งานแต่งที่แสนเรียบง่ายของมาเฟียหนุ่มกับอดีตสปายสาวถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายริมหาดทรายสีขาว ที่มีพื้นหลังเป็นทะเลสีฟ้าครามสะท้อนกับแสงพระอาทิตย์ที่อยู่เหนือทะเลสะท้อนพื้นน้ำ ซุ้มดอกกุหลาบสีขาวโปร่งบางตั้งอยู่ตรงจุดที่ทะเลกับท้องฟ้าบรรจบกันพอดี 

เจ้าบ่าวสุดหล่อสวมชุดสูทดูสง่างามยืนจับมือกับหญิงสาวที่สวมชุดเจ้าสาวสีขาวสายเดี่ยวและเป็นกระโปรงผ้าสั้นเหนือเข่าที่มีบางเบาสบายสยายลงไปจนถึงพื้น คู่บ่าวสาวยืนจับมือกันอยู่ตรงกลางซุ้มดอกไม้โดยมีบาทหลวงที่ยืนอยู่ด้านหลังของพวกเขา 

เสียงคลื่นซัดเบาๆ กระทบฝั่งดังอย่างต่อเนื่องพร้อมกับกำลังปรบมือให้กับช่วงเวลาสำคัญ เจ้าบ่าวโน้มใบหน้าไปจูบเจ้าสาวอย่างอ่อนโยนเท่าที่เจ้าบ่าวจะทำได้ทันทีที่พวกเขาแลกแหวนแทนใจให้กันเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่ทว่ามือแกร่งของมาเฟียหนุ่มก็แอบบีบเคล้นก้มงอนงามของเจ้าสาวอยู่ดี

พิธีแต่งงานของลูเซียโน่กับอัญญาผ่านพ้นไปอย่างราบรื่นและเรียบง่าย แขกเหรื่อในงานมีเพียงแค่คนที่รู้จักกันเท่านั้น อีกทั้งยังมีบอดี้การ์ดร่างกำยำหลายสิบชีวิตที่ยืนหน้าตานิ่งเรียบอยู่รอบๆ งานแต่งของมาเฟีย

ลูเซียโน่จูบหญิงสาวอยู่เนิ่นนานจนแขกด้านล่างต้องร้องโห่แซว ชายหนุ่มถึงจะหยุดการกระทำของตัวเองลงด้วยใบหน้าที่แอบเสียดายอยู่เล็กน้อย โลล่ายืนอุ้มอาร์โนด์อยู่ด้านล่างพลางมองจ้องที่ลูกชายกับอัญญาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสุข

ชายหนุ่มจับมือเจ้าสาวป้ายแดงของเขาลงมาด้านด้านล่างเพื่อทักทายเพื่อนๆ และแขกผู้เกียรติคนอื่น มารดาและคนสนิทของลูเซียโน่มากันแทบทุกคน ถึงแม้จะมีแค่คนสนิทภายในงานแต่ง แต่คนสนิทของลูเซียโน่ก็เยอะอยู่ดี 

“วันนี้น้องของพี่สวยมากเลยนะ” เอวาสวมชุดเดรสผ้าบางเบาสบายเป็นกระโปรงยาวเอ่ยทักทายน้องสาวของตัวเอง เมื่อคู่บ่าวสาวเดินลงมายังด้านล่าง ราฟาเอลหันมองหน้าเอวา ก็พบว่าเอวาแอบน้ำตาคลออยู่เล็กน้อย เอวายืนอยู่ข้างราฟาเอล และข้างๆ ราฟาเอลก็มีเพื่อนสุดหล่อของเขาอีกสองคนที่ยืนอยู่ข้างๆ 

“ขอบคุณนะพี่เอวา ขอบคุณสำหรับทุกอย่างเลย” อัญญาเลื่อนมือไปจับเรียวแขนของเอวาเบาๆ 

ในขณะนั่นเอง ผู้ชายคนหนึ่งสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวเดินล้วงกระเป๋ามาหยุดอยู่ด้านหลังสุดของแขกเหรื่อคนอื่น

“ใครวะ” เสียงของวินเซนต์ดังขึ้นมา แต่เหมือนเขาจะเคยเห็นผู้ชายคนนั้นในงานแต่งของราฟาเอลเช่นกัน ทุกคนจึงหันไปมองตามสายตาของวินเซนต์ทันที 

“พี่แอล!” เอวากับอัญญาเอ่ยขึ้นมาพร้อมกัน ชายหนุ่มคนนั้นจึงยกมือให้หญิงสาวทั้งสองคน ก่อนที่เขาจะค่อยๆ เดินมาหาหญิงสาวและหยุดอยู่ข้างเอวา 

“คุณ…นี่พี่ชายของฉัน พี่แอล” อัญญาบอกกล่าวสามีที่ยืนอยู่ข้างๆ

“พี่ชาย?” ลูเซียโน่ขมวดคิ้วอย่างสงสัย เพราะอัญญาไม่เคยบอกเขามาก่อนว่าเธอมีพี่ชาย เขารู้เพียงแค่ว่าเธอมีพี่สาวคือเอวาเพียงเท่านั้น

“ใช่” อัญญาตอบกลับ

“ไม่เห็นเธอเคยบอกฉันเลยว่ามีพี่ชาย” สิ้นเสียงชายหนุ่ม อัญญาส่งสายตาดุๆ ไปให้สามีป้ายแดงของเธอ เมื่อลูเซียโน่เริ่มมีอาการงี่เง่าใส่เธอ ลูเซียโน่จึงไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ

“ขอบคุณนะพี่แอลที่มางานแต่งของฉัน” อัญญามองหน้าพี่ชายพลางเอ่ยอย่างซาบซึ้งใจ เธอไม่ได้เจอพี่น้องมาเป็นปีๆ พอวันนี้ได้มาอยู่ด้วยกันครบทุกคนเช่นนี้ เธอรู้สึกดีใจมากจริงๆ

“พี่ต้องมาอยู่แล้ว” แอล หรืออีกชื่อหนึ่งคือ เอเธนส์ เขาตอบกลับน้องสาว ก่อนที่สายตาจะเลื่อนไปมองลูเซียโน่ที่เอาแต่มองหน้าของแอลอยู่ตลอดเวลา

“แล้วตอนนี้ทำอะไรอยู่ เป็นยังไงบ้าง” อัญญาเอ่ยถามต่อ

“สบายดี…แต่แอบไปทำธุรกิจอยู่ที่เอเชีย” แอลตอบกลับน้องสาว ชายหนุ่มรูปหล่อทั้งสี่คนในกลุ่มหันมองหน้ากันอย่างเลิ่กลั่ก แต่ราฟาเอลก็ไหวไหล่ให้เพื่อนเล็กน้อยเพราะเขารู้จักกับแอลแล้ว

“อยู่ดินเนอร์ด้วยกันก่อนนะ” อัญญาถามต่อ

“พี่แค่แวะมา เดี๋ยวต้องไปทำธุระต่อแล้ว”

“งั้นว่างๆ ก็มาหาพวกเรากับหลานๆ บ้างนะ”

“อือ” ใบหน้าหล่อเหลาของแอลพยักหน้าให้น้องสาวเบาๆ

ในที่สุด ช่วงเวลาของงานแต่งงานก็ได้ผ่านพ้นไปอย่างเรียบง่ายตามที่หญิงสาวต้องการ แขกคนอื่นๆ ทยอยกลับกันไปหลังจากที่พิธีจบเรียบร้อยแล้ว มีเพื่อนกลุ่มของลูเซียโน่กับพี่สาวของเจ้าสาวเท่านั้นที่ยังอยู่ต่อ เพื่อที่จะทานมื้อเย็นด้วยกัน

โต๊ะยาวริมชายหาดสุดหรูหราที่มีผ้าคลุมโต๊ะกับเก้าอี้สีขาว ลูเซียโน่ กลุ่มเพื่อน และหญิงสาวทั้งสองคน นั่งล้อมวงกันอยู่รอบโต๊ะ โลล่ากับอาร์โนด์ถูกพากลับไปที่คฤหาสน์ของลูเซียโน่ โลล่าดูจะเห่อเด็กชายเอามากๆ หญิงแก่ขอนอนกับเด็กชายในวันนี้

อัญญาเปลี่ยนชุดเป็นเดรสสีขาวสายเดี่ยวผ้าบางเบาสบายให้เหมาะกับริมทะเล เธอนั่งอยู่ข้างสามีและอีกข้างหนึ่งของเธอก็คือพี่สาว ตามด้วยสามีของพี่สาว และเพื่อนสุดหล่ออีกสองคนของลูเซียโน่ที่นั่งอยู่ตรงข้าม

“ขอบคุณทุกคนที่มาในงานวันนี้ด้วยนะ…แต่ดินเนอร์เสร็จก็กลับกันไปได้แล้ว กูจะอยู่กับเมียสองคน” ลูเซียโน่เอ่ยขึ้นมา ในขณะที่พวกเขากำลังจะเริ่มทานอาหารกัน อัญญาส่ายหน้าเบาๆ ให้สามีของตัวเองพลางอมยิ้มเล็กน้อย เนื่องจากวันนี้เธอแต่งตัวสวยเป็นพิเศษ ลูเซียโน่จึงเอาแต่กระซิบข้างหูของเธอว่าเธอสวยมากตลอดทั้งวัน 

“รีบไล่เพื่อนเลยนะมึง” ราฟาเอลเอ่ยแซวเพื่อนสนิท ทำให้ทุกคนในโต๊ะอมยิ้มกันขึ้นมาเล็กน้อย เพราะใครๆ ก็รู้ว่าลูเซียโน่ทั้งติดเมียและหลงเมีย มากกว่าราฟาเอลเสียอีก

เวลาผ่านพ้นไป จนกระทั่งมื้อเย็นจบลง ทุกคนแยกย้ายกันกลับบ้านของตัวเอง ส่วนเจ้าบ่าวกับเจ้าสาวก็กลับมาที่โรงแรมสุดหรูริมทะเลที่มาเฟียหนุ่มจองเอาไว้

“เหนื่อยไหม” ชายหนุ่มเดินมากอดรัดหญิงสาวจากด้านหลังทันที เสียงทุ้มเอ่ยถามหญิงสาว เมื่อพวกเขาเข้าห้องพักมาแล้ว

“นิดหน่อย” มือบางลูบไล้มือแกร่งที่กอดรัดอยู่ตรงหน้าท้องของเธอ

“วันนี้ที่รักสวยมากๆ เลยนะ รู้ตัวไหม” ชายหนุ่มพรมจูบลงบนไหล่มนพร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานหู

“ทำมาเป็นปากหวาน อยากได้อะไร” 

“ก็แค่อยากทำพิธีวันนี้มันสมบูรณ์แบบ” สิ้นเสียงของชายหนุ่ม อัญญาหันหน้ากลับมาหาเขา โดยที่วงแขนแกร่งยังคงกอดรัดเอวบางเอาไว้อย่างหลวมๆ 

“ทำสิ” ดวงตากลมโตมองจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมกริบ วันนี้ลูเซียโน่ทำทุกอย่างตามใจเธอ เธอเองก็ต้องตามใจเขาด้วยเช่นกัน

“เอเลน่า” ชายหนุ่มเอ่ยเรียกหญิงสาวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ดวงตาทั้งสองคู่สบสายตากันอย่างหวานซึ้ง

“ขอบคุณนะ…วันนี้คุณทำให้ทุกอย่างมันสมบูรณ์แบบสำหรับฉันมากจริงๆ”

มือแกร่งเลื่อนมาจับใบหน้าหญิงสาวเอาไว้ ก่อนที่เรียวปากหนาจะฉกจูบลงบนริมฝีปากเล็กที่ดูแต่งเติมด้วยลิปสติกสีอ่อน มือเล็กกอดรัดเอวหนาพลางปัดป่ายไปทั่วแผ่นหลังแกร่งอย่างแผ่วเบา 

ลิ้นร้อนของคู่บ่าวสาวตวัดรัวแลกลิ้นกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ก่อนที่ชายหนุ่มจะดันหญิงสาวไปตรงเตียงนอนใหญ่ห้องที่มีดอกกุหลาบสีแดงโรยเป็นรูปหัวใจอยู่ ชายหนุ่มดันเจ้าสาวนอนลงบนเตียงอย่างอ่อนโยน โดยที่ริมฝีปากของพวกเขายังคงจูบกันอย่างหวานซึ้งอยู่…