LOGINShare
กระชากหน้ากากเจ้าสัวใจบุญ 13.2
Last Updated:
2026-02-09 16:20:31“โอ๊ย! ช่วยด้วยค่ะ ใครก็ได้ช่วยที ฉันอยู่ที่เซฟเฮ้าส์ของเจ้าสัววิโรจน์ที่คลองหลวง จังหวัดปทุมธานีนะคะ! ” เธอโอดโอยและร้องเสียงดัง หวังว่าชาวโซเชียลจะช่วยได้ ซึ่งเป็นอย่างที่หวัง หลายคนแจ้งตำรวจตั้งแต่เริ่มมีเสียงทะเลาะ เมธาวีเองก็โทร.แจ้งสารวัตรสัญชัยตำรวจเจ้าของคดีของบิดาตั้งแต่ออกรถเช่นเดียวกัน
“ฮ่าๆ ถึงกับบอกที่อยู่เหรอ ใครจะมาช่วยเธอ เทวดาเหรอ น่าเสียดายนะ ว่าคงไม่มีใครได้ยินเธอหรอก”
วิโรจน์กระซิบข้างหู และมันทำให้เธอรู้สึกขยะแขยงเหลือเกิน กลิ่นน้ำหอมของเขามันเหม็นจนทนไม่ไหว เธอพยายามดิ้นรนจากวงแขนก็ไม่เป็นผล นายวิโรจน์เหวี่ยงคนตัวเล็กลงที่เตียงแล้วนั่งลงกระชากขาเธอเข้า กระโดดคร่อมเขาไว้
“ไม่อย่านะ ปล่อยฉัน พี่ปราบช่วยด้วย! ”
“ไม่มีใครช่วยเธอได้หรอก ก่อนตายเธอก็ต้องเป็นของฉัน”
“ไม่!”
เจ้าสัวกระชากเสื้อสูทเธอออก ดีเหลือเกินที่มันหนาและไม่ขาดง่าย วิโรจน์เลยเปลี่ยนมาจับข้อมือทั้งสองของหญิงสาวเอาไว้แล้วโน้มหน้าเข้าหาแต่ไม่ทันสัมผัสเนื้อตัว หญิงสาวก็สุดกลั้นด้วยอาการแพ้ท้องหนัก และเหม็นน้ำหอมนายวิโรจน์จึงตะแคงหน้าอาเจียนลงที่เตียง ทำให้วิโรจน์ถึงกับชะงัก
“รังเกียจมากนักหรือ เธอไม่มีทางพ้นมือฉันได้”
และเธอก็อาเจียนออกมาไม่หยุด พร้อมกับอาการเหนื่อยหอบสุดตัว ทำให้เจ้าสัววิโรจน์อารมณ์เสียด้วยรังเกียจ
“ดี ฉันจะได้จัดการกับแกเลย”
แววตาเหี้ยมที่มองมาทำให้บุษรินทร์ถึงกับผวา เธอคงไม่รอดแน่นอนแล้ว เคยตกทะเลมายังไม่รู้สึกกลัวเท่าตอนนี้เลย มือใหญ่กำลังจับที่ต้นคอเธอและออกแรงบีบ หญิงสาวเจ็บปวดราวกับกระดูกจะหักเธอหายใจไม่ออก และหมดแรงจะดิ้นรน ว่านกับบอดี้การ์ดอีกหนึ่งคน ก็เปิดประตูเข้ามาด้วยอาการตระหนก
“ท่านวิโรจน์แย่แล้วครับ ตำรวจล้อมเซฟเฮ้าส์ไว้ทั้งหมดแล้ว”
นายบอลรีบรายงาน เพราะการต่อสู้กับตำรวจก็เท่ากับว่าเขากระทำความผิด ยังไงต้องรอคำสั่งเจ้านายก่อน วิโรจน์ลังเลระหว่างกดคอให้บุษรินทร์ขาดใจตาย หรือปล่อยเอาไว้เพื่อหาทางหนี และเขาก็เลือกคลายมือให้หญิงสาวได้หายใจ เธอกุมที่ลำคอเพราะความเจ็บปวด ไอแห้งสามสี่ครั้ง และพยายามสูดเอาอากาศเข้าปอดให้มากที่สุด
ด้านนอกตัวบ้านมีตำรวจกระจายกำลังเข้ามาอย่างเงียบๆ และในไม่ช้ารถตำรวจพร้อมเสียงไซเรนดังทั่วสารทิศ และมีเสียงโทรโข่งดังขึ้น
“เจ้าสัววิโรจน์ ขณะนี้ตำรวจได้ล้อมไว้หมดแล้ว ขอให้ปล่อยตัวผู้หญิงเดี๋ยวนี้”
“ตำรวจ มันรู้ได้ยังไง ไอ้ปราบดาหนีไปได้เหรอวะ”
“ไม่นะครับ ผมยิงเขาตายกับมือเลย” นายว่านแก้ตัวทั้งที่ก็แอบคิดว่าเป็นฝีมือปราบดาเช่นกัน ส่วนวิโรจน์ถึงกับเหงื่อตก แต่ทางเดียวที่จะรอดคือใช้บุษรินทร์เป็นตัวประกัน
“นายวิโรจน์มอบตัวเดี๋ยวนี้ การกระทำของคุณเจ้าหน้าที่รู้หมดแล้ว ปล่อยผู้หญิงแล้วมอบตัวซะเถอะ”
“ลุกมานี่” วิโรจน์กระชากหญิงสาวขึ้นจากเตียง
“ฉันเจ็บอยู่นะ ไม่ไป ปล่อย ปะ...” เธอดิ้นขัดขืนแล้วต้องหยุดนิ่งเมื่อวิโรจน์คว้าปืนจากนายว่านจี้ศีรษะ
“เดินนำหน้าไป ถ้าตำรวจทำอะไรฉันละก็เธอตายแน่”
วิโรจน์ออกคำสั่งแล้วมองไปที่นายบอล เป็นเชิงบอกให้เป็นคนคุมตัวหญิงสาว บุษรินทร์ตัวสั่นแทบก้าวขาไม่ออก หนุ่มบอดี้การ์ดล็อกคอเธอบังคับให้เดินก้าวออกไป นายวิโรจน์ตามออกมาโดยมีนายว่านคอยคุ้มกันด้านหลัง เจ้าหน้าที่ล้อมบ้านหลังนี้เต็มไปหมด รวมทั้งตำรวจเจ้าของคดีของเมธีด้วย
“คุณวิโรจน์ ปล่อยตัวประกัน แล้วยอมมอบตัวโดยดีคุณยังมีโอกาสขึ้นศาลต่อสู้คดีนะ”
สารวัตรสัญชัยกล่าวอย่างสุภาพ หวังว่าวิโรจน์จะไม่ปิดทางต่อสู้ของตัวเอง เพราะถึงหนีอย่างไรก็ไม่พ้น และยิ่งมีอาวุธปืนยิ่งเสี่ยงถูกจับตายอีกด้วย
“ปล่อยฉันไป ไม่อย่างนั้นผู้หญิงคนนี้ตายแน่”
นาทีนี้บุษรินทร์ยอมรับว่าเธอรักตัวกลัวตายอย่างที่สุด จะเกิดอะไรขึ้นถ้านายวิโรจน์ต่อสู้กับตำรวจ การที่เอาชีวิตมาเสี่ยงในการณ์นี้ ไม่คาดคิดว่ามันจะเป็นเรื่องใหญ่ คนที่เธอคิดถึงที่สุดคือน้ายุพา โรสและเมธาวี เธอไม่กล้าเอ่ยแม้แต่คำว่า ‘ช่วยด้วย’ ทำได้เพียงอ้อนวอนเจ้าหน้าที่ผ่านน้ำตานองหน้า
‘คุณมาร์กฉันคิดถึงคุณ คุณจะรู้ไหมว่าฉันกลัวมากขนาดไหน’ ในภาวะตึงเครียดชื่อของเขาก็ดังก้องในหัวมากกว่าคนอื่นๆ
“อย่าเข้ามานะ! ” วิโรจน์จ้องหน้าสารวัตรสัญชัยเขม็ง แม้จะกลัวถูกจับ แต่เชื่อว่าเขาหนีได้แน่นอน ผ่านไม่กี่นาทีรถเก๋งคันหรูของนายวิบูลย์ก็เข้ามาจอดข้างรถตำรวจ ท่าทางของชายหนุ่มตกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น เขาใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศกว่าเจ็ดปี จึงไม่เคยรู้มาก่อนว่าบิดาทำอะไรบ้าง
“พ่อ ปล่อยคุณบุษเถอะนะ เพื่อความปลอดภัยของพ่อ นะครับพ่อ ปล่อยเธอ” วิบูลย์ขยับเข้าเกลี้ยกล่อมอย่างหวั่นใจ เพราะได้เห็นเฟซบุ๊กไลฟ์ของบุษรินทร์แล้วว่าบิดาทำอะไรบ้าง
“ถอยไป แล้วเอากุญแจรถมาให้พ่อ”
ในภาวะกดดันอย่างที่สุด กระบอกปืนในมือนายบอลจี้ขมับบุษรินทร์จนเนื้อบุ๋มเข้าไป เธอเกือบจะกรีดร้องออกมา ทำให้วิบูลย์ต้องส่งกุญแจรถให้กับบิดา หญิงสาวถูกจี้เข้าไปที่เบาะหลังคู่กับวิโรจน์ นายบอลส่งต่อปืนให้เจ้านายใช้จ่อที่เธอ เพื่อทำหน้าที่ขับรถ ส่วนนายว่านขยับห่างจากรถ และยกมือยอมให้ตำรวจจับ
“ไอ้...ออกรถเร็ว”
วิโรจน์กัดฟันกรอด การที่ลูกน้องยอมถูกจับ อาจสารภาพสาวถึงเขาแต่ไม่เป็นไร ขอเพียงหนีได้ก็พอ รถเก๋งพุ่งผ่านวงล้อมตำรวจ สวนกับรถของเมธาวี ทำให้เขาเห็นบุษรินทร์ที่เบาะหลังฝั่งเดียวกับคนขับรถ
Latest chapter
ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย การลงทัณฑ์ของเมีย 14.2
ผ่านไปหลายวันในบ้านหลังใหญ่ เธอเปิดใจมากขึ้น เมธาวีเริ่มติดต่อหามารดาแนะนำให้รู้จักกับสะใภ้ คุณแม่แองจี้ยังสาวยังสวย จนแทบไม่อยากเชื่อว่าอายุมากกว่าสี่สิบปีแล้ว แต่ที่สัมผัสได้คือนางใจดี มีความเป็นกันเอง แองจี้ตื่นเต้นที่จะมีหลานคนแรก และจะรีบหาโอกาสมาเยี่ยมลูกชายกับบุษรินทร์สองสัปดาห์ต่อมาบุษรินทร์เข้าครัวทำอาหารเอง โดยมีแม่บ้านสาวใหญ่คอยสอนให้ เมธาวีไว้ใจว่าเธอจะไม่หนีไปไหน จึงทิ้งเธอไว้บ้านกับสาวใช้ และออกไปดูงานบ้าง กลับมาถึงบ้านก็เดินเข้าไปกอดเมียที่รักก่อนทำอย่างอื่น ชวนเธออาบน้ำเพราะเป็นทางเดียวที่จะได้สัมผัสกายเปลือยเปล่าบุษรินทร์แกล้งทำไม่สนใจกับความเป็นชายผงาดโชว์ตอนอาบน้ำทุกวัน นิ่งและอดทนกับการเสียดสีในอ่างอาบน้ำ นับวันเขายิ่งเบียดเสียดและสัมผัสเธอมากขึ้น เมื่อปลุกอารมณ์ขึ้นมาเอง เธอก็ปล่อยให้เขาแทบก้าวขาออกจากห้องน้ำไม่ได้ เป็นแบบนี้อยู่หลายวัน“ฉันออกไปก่อนก็ได้นะคะ ไม่ต้องอุ้มหรอก” เธอหันไปบอกพลางมองต่ำลงไปที่หว่างขาแล้วยิ้มเหมือนกับสะใจ ที่ปล่อยให้เขาอยู่ในสภาพแข็งตั้งลำอยู่อย่างนั้น“อืมๆ ” เมธาวีพยักหน้า แต่ข้างในอดเคืองไม่ได้ ‘ท่องเอาไว้ เมียคือที่สุด น่ารักที่ส
ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย การลงทัณฑ์ของเมีย 14.1
อาการของบุษรินทร์ดีขึ้นหลังรักษาตัวได้สี่วัน แต่เมธาวีไม่ยอมให้เธอออกจากโรงพยาบาล จนกว่าจะแน่ใจว่าเธอและลูกจะปลอดภัย เมื่อครบกำหนดเขาทำเรื่องชำระค่ารักษา และอุ้มขึ้นรถตู้อย่างระมัดระวัง “คุณจะพาฉันไปไหนคุณมาร์ก? ” “กลับภูเก็ต” “บ้าหรือไง จอดรถเดี๋ยวนี้นะ” เธอจะขยับตัวแต่ถูกกอดรัดแน่น“ไว้จอดตอนถึงสนามบินนะ อย่าดิ้นสิเดี๋ยวกระทบกระเทือนถึงลูก นอนนิ่งๆ ไว้นะคนดี” “คนบ้า คุณอย่ามาทำกับฉันแบบนี้นะ” เธอได้แต่โกรธเขาเอาลูกมาขู่และคุณหมอก็บอกให้ระมัดระวังเรื่องนี้จริงๆ เธอถูกพามาขึ้นเครื่องบินเล็กส่วนตัว เขาอุ้มเธอไว้ในวงแขนโดยขู่ไม่ให้ดิ้น แม้จะขยับตัวก็ไม่ได้ จึงรู้ว่าเปล่าประโยชน์ที่จะขัดขืน เธอหลับไประหว่างเดินทาง คงเพราะยาที่กินทำให้ง่วงนอน ตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองนอนบนเตียงกว้างแล้ว ไม่ใช่วิลล่ากลางน้ำ เพราะในห้องเงียบเฉียบไม่มีเสียงคลื่นลมบุษรินทร์ลุกขึ้นยืนบนพื้นพรมนุ่ม ห้องนี้โทนสีครีมดูสว่าง และกว้างขวางมาก เตียงหลังใหญ่ และเฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นหรูหรา อย่างกับบ้านเศรษฐีที่เคยดูในละคร เธอเดินไปที่หน้าต่างมองลงไปรอบตัวบ้าน ด้านล่างเป็นสวนกว้าง หญ้าเขียวขจี มีต้นไม้ตามทางเดินร่ม
ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย กระชากหน้ากากเจ้าสัวใจบุญ 13.4
คำตอบของเขาทำให้เอวาถึงกับอึ้งไป และเธอกลับโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก เบลล่าไม่ใช่คนใจร้าย รักพี่ชายมากและคงรักหลานไม่แพ้กัน ส่วนเธอก็เหมือนได้ปลดปล่อยจากสิ่งที่ค้างคาใจมานาน มีความลับบางอย่างที่บอกเมธาวีไม่ได้ และไม่รู้จะหาทางออกอย่างไรมาเกือบครึ่งปีแล้ว “ดีใจด้วยนะคะพี่มาร์ก” เมื่อรู้ว่าเขามีคนอื่นที่รักมากและกำลังจะเป็นครอบครัวจึงทำให้ยิ้มออกมา และโผเข้ากอดเขาแน่น เมธาวีลูบที่หลังหญิงสาวเบาๆ “พี่ขอโทษนะ” “ไม่ต้องขอโทษค่ะ เอวาซะอีกที่ต้องขอโทษ ที่ทำให้พี่รู้สึกผิด ทั้งที่เอวาเองก็มีคนอื่นแล้ว” เขาจับเธอผละจากตัว ยิ้มดีใจที่ไม่ได้ทำร้ายจิตใจเพื่อนน้องสาว“จริงเหรอเอวา? ”“จริงค่ะ เอวาบอกไม่ได้ และมันอึดอัดมากที่ต้องทำตัวใสซื่อ เป็นแฟนใจดี ปล่อยให้พี่มีผู้หญิงคนอื่น ตอนนี้เอวาดีใจมากที่รู้ว่าพี่เจอคนที่ใช่แล้ว” เมธาวีคว้าตัวหญิงสาวเข้ามากอด ขอบคุณที่ทางออกในตอนนี้ไม่มีใครเจ็บปวด อีกทั้งคนฆ่าบิดาได้รับผลกรรมตายตกไปตามกัน โดยที่เขาไม่ได้ลงมือเอง บุษรินทร์ขยับมือขวา และรู้สึกว่ามีมือใครบางคนเกาะกุมเอาไว้ จึงค่อยๆ เปิดเปลือกตามองไปที่ข้างเตียง เห็นเมธาวีหลับฟุบอยู่ตรงนั้น มือซ้ายของเธอมีสาย
ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย กระชากหน้ากากเจ้าสัวใจบุญ 13.3
“แจ๊คกี้ กลับรถตามคันนั้นไปเร็ว” ต้องตามติดเธอไม่ให้คลาดสายตา และไม่สนว่านายวิโรจน์จะรู้ตัว ในขณะที่ตำรวจประสานกำลังสกัดแทนการไล่ติดตาม และไม่สามารถแจ้งเมธาวีได้ทัน ภายในรถตึงเครียด บุษรินทร์ทำได้เพียงร้องไห้เงียบๆ และรับฟังเสียงสบถด่าของนายวิโรจน์ ความเร็วของรถมากกว่าร้อยหกสิบและทยานขึ้นไปเกือบจะสองร้อย แต่เจ้าสัวใจโฉดยังคงสั่งเพิ่มความเร็ว อีกเธอรู้สึกเหมือนจะหัวใจวายเสียก่อนถูกยิงตาย ความเร็วของรถผ่อนลงเล็กน้อยตอนเข้าโค้งและขับฝ่าไฟแดง จนรถคันอื่นเบรกกะทันหัน เกิดอุบัติเหตุเฉี่ยวชนไปหลายคัน “นายหัวผมขับเร็วกว่านี้ไม่ได้แล้วครับ มันอันตรายเกินไป”“งั้นนายจอดแล้วรีบลงมา” “ไม่ได้นะครับ ถ้าเราเกิดอุบัติเหตุก็ตามรถนายวิโรจน์ไม่ได้อยู่ดี” อุบัติเหตุตลอดทางทำให้การติดตามล่าช้า แต่แจ๊คกี้พยายามอย่างสุดความสามารถ“บุษรินทร์ คุณต้องปลอดภัยนะ” เมธาวีตกอยู่ในสภาพทำอะไรไม่ได้ ใช้ความเร็วในการติดตามขนาดนี้ยังไม่ทัน แล้วแบบนี้บุษรินทร์จะปลอดภัยหรือ แม้แต่ตำรวจที่คอยสกัดก็ยังหยุดรถคันนั้นไม่ได้ ‘ขอพระเจ้าโปรดคุ้มครองเธอเพื่อลูก ลูกผิดไปแล้วที่ไม่ชัดเจนต่อความรู้สึก ลูกผิดไปแล้วที่ไม่ปกป้อง
ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย กระชากหน้ากากเจ้าสัวใจบุญ 13.2
“โอ๊ย! ช่วยด้วยค่ะ ใครก็ได้ช่วยที ฉันอยู่ที่เซฟเฮ้าส์ของเจ้าสัววิโรจน์ที่คลองหลวง จังหวัดปทุมธานีนะคะ! ” เธอโอดโอยและร้องเสียงดัง หวังว่าชาวโซเชียลจะช่วยได้ ซึ่งเป็นอย่างที่หวัง หลายคนแจ้งตำรวจตั้งแต่เริ่มมีเสียงทะเลาะ เมธาวีเองก็โทร.แจ้งสารวัตรสัญชัยตำรวจเจ้าของคดีของบิดาตั้งแต่ออกรถเช่นเดียวกัน“ฮ่าๆ ถึงกับบอกที่อยู่เหรอ ใครจะมาช่วยเธอ เทวดาเหรอ น่าเสียดายนะ ว่าคงไม่มีใครได้ยินเธอหรอก” วิโรจน์กระซิบข้างหู และมันทำให้เธอรู้สึกขยะแขยงเหลือเกิน กลิ่นน้ำหอมของเขามันเหม็นจนทนไม่ไหว เธอพยายามดิ้นรนจากวงแขนก็ไม่เป็นผล นายวิโรจน์เหวี่ยงคนตัวเล็กลงที่เตียงแล้วนั่งลงกระชากขาเธอเข้า กระโดดคร่อมเขาไว้“ไม่อย่านะ ปล่อยฉัน พี่ปราบช่วยด้วย! ”“ไม่มีใครช่วยเธอได้หรอก ก่อนตายเธอก็ต้องเป็นของฉัน” “ไม่!” เจ้าสัวกระชากเสื้อสูทเธอออก ดีเหลือเกินที่มันหนาและไม่ขาดง่าย วิโรจน์เลยเปลี่ยนมาจับข้อมือทั้งสองของหญิงสาวเอาไว้แล้วโน้มหน้าเข้าหาแต่ไม่ทันสัมผัสเนื้อตัว หญิงสาวก็สุดกลั้นด้วยอาการแพ้ท้องหนัก และเหม็นน้ำหอมนายวิโรจน์จึงตะแคงหน้าอาเจียนลงที่เตียง ทำให้วิโรจน์ถึงกับชะงัก “รังเกียจมากนักหรือ เธอไม่ม
ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย กระชากหน้ากากเจ้าสัวใจบุญ 13.1
บุษรินทร์เก็บมือถือในกระเป๋าสูท เสียงเคาะเรียกนอกห้องดังขึ้นเรื่อยๆ “ยังไม่เสร็จเลยค่ะเจ้าสัว รอบุษก่อนนะคะ” เธอร้องบอกพลางมองรอบๆ ว่าพอมีอะไรป้องกันตัวได้บ้าง แล้วถ้าเปิดออกไปปืนจ่อหัวเล่า จากจังหวะเคาะประตู รู้เลยว่าวิโรจน์ไม่สบอารมณ์เอามากๆ “คิดจะถ่วงเวลาเหรอ ยังไงคืนนี้เธอไม่รอดหรอก! ”น้ำเสียงของวิโรจน์แฝงความเข่นเขี้ยวหมายข่มขู่ เมื่อแน่ใจว่าหญิงสาวจงใจหลบในห้องน้ำ จากข่มใจจะค่อยๆ หลอกล่อ ชักจะมีโมโห และควบคุมอารมณ์ไม่ได้ โดยเฉพาะภาพในวงจรปิดที่เห็นว่าบุษรินทร์ทำอะไรบ้าง จนในที่สุดก็เกิดเรื่องแจ้งความ และตำรวจเข้าไปช่วยเมริกาออกมาได้ รู้อย่างนี้เขาฆ่าเมริกา และข่มขืนบุษรินทร์ให้ย่อยยับแต่แรกดีกว่า “ถ้าไม่ออกมาดีๆ ฉันจะพังประตูเข้าไปแล้วนะ ใครอยู่ข้างนอกบ้าง เข้ามางัดลูกบิดให้กูเดียวนี้! ” เจ้าสัววิโรจน์ออกคำสั่งร้องเรียกลูกน้อง น้ำเสียงกร้าวขึ้นเรื่อยๆ ราวกับกำลังกลายร่างจากชายสูงวัยใจดีเป็นปีศาจ บุษรินทร์ใจเต้นแรง ตกใจกลัวจนถึงกับคิดอะไรไม่ออก นอกจากความกังวลว่าปราบดาคนเดียวจะช่วยเธอได้ไหม ประตูถูกเคาะแรงขึ้นและคนด้านนอกจับลูกบิดหมุนเพื่อพยายามเปิด เธอจ้องไปอ่างล้างหน้า ซ
You may also like
มาเฟียหลงเมียลับ
จินต์พิชา5.4K viewsIt’s Bad! แย่แล้ว…เพื่อนสนิทฉันเป็นมาเฟีย
Ballamira8.2K viewsเจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]
ชะนีติดมันส์5.5K viewsคู่หมั้นมาเฟีย NC20+
Naya Solene5.6K viewsไฟแค้น
ชะนีติดมันส์4.3K viewsดอกรักของฟาร์ริก(NC25+)
Time To Love29.9K viewsมาเฟียบ้านไร่
ศานิชล1.5K viewsพิศวาสรักมาเฟียร้าย (ดวงใจมาเฟีย)
กุลฉัตร ( Hydrenyea )1.7K views
